ECLI:NL:PHR:2011:BQ1708

Parket bij de Hoge Raad

Datum uitspraak
8 juli 2011
Publicatiedatum
5 april 2013
Zaaknummer
10/03735
Instantie
Parket bij de Hoge Raad
Type
Conclusie
Uitkomst
Afwijzend
Vindplaatsen
  • Rechtspraak.nl
Aangehaalde wetgeving Pro
Art. 1:254 BWArt. 1:266 BWArt. 1:268 lid 2 BWArt. 81 RO
AI samenvatting door LexboostAutomatisch gegenereerd

Bevestiging ontheffing ouderlijk gezag en voogdijstelling minderjarige

De rechtbank 's-Gravenhage heeft de moeder ontheven van het ouderlijk gezag over haar minderjarige kind en de Stichting Bureau Jeugdzorg Haaglanden benoemd tot voogd. De moeder stelde hiertegen hoger beroep in, maar het hof 's-Gravenhage bekrachtigde de beschikking van de rechtbank. Vervolgens stelde de moeder cassatieberoep in bij de Hoge Raad.

In de procedure werd vastgesteld dat het kind sinds februari 2002 bij de grootmoeder aan moederszijde verblijft en dat de ondertoezichtstelling en uithuisplaatsing meerdere malen zijn verlengd. Het hof baseerde zich op de wettelijke normen van artikel 1:266 en Pro 1:268 lid 2 BW en concludeerde dat de moeder niet in staat is het kind de noodzakelijke zorg en opvoeding te bieden. Tevens bestaat er gegronde vrees dat de bestaande maatregelen onvoldoende zijn om de dreiging voor het kind af te wenden.

De moeder voerde in cassatie meerdere middelen aan, waaronder dat het hof onjuiste feiten had aangenomen en onvoldoende had gemotiveerd waarom de moeder niet voor het kind kon zorgen. De Hoge Raad verwierp deze middelen, onder meer omdat het hof terecht waarde hechtte aan het standpunt van de Raad voor de Kinderbescherming en de rapportage van het Bureau Jeugdzorg. De motivering van het hof voldeed aan de vereisten en de klachten van de moeder waren onvoldoende onderbouwd.

De Hoge Raad verklaarde het cassatieberoep ongegrond en bevestigde daarmee de ontheffing van het ouderlijk gezag en de voogdijstelling ten behoeve van het kind.

Uitkomst: Het cassatieberoep van de moeder wordt verworpen en de ontheffing van het ouderlijk gezag blijft in stand.

Conclusie

10/03735
Mr M.H. Wissink
Parket, 8 april 2011
conclusie inzake
[De moeder]
tegen
[De pleegmoeder]
1. De rechtbank 's-Gravenhage heeft bij beschikking van 23 december 2008 op verzoek van de Raad voor de Kinderbescherming, locatie 's-Gravenhage (hierna: de Raad), de moeder ontheven van het ouderlijk gezag over de minderjarige [betrokkene 1], geboren op 21 januari 2002, met benoeming van de Stichting Bureau Jeugdzorg Haaglanden (hierna: BJZ) tot voogd.
2. In het door de moeder ingestelde hoger beroep heeft het hof 's-Gravenhage bij beschikking van 19 mei 2010 de beschikking van de rechtbank bekrachtigd. De moeder heeft tegen de beschikking van het hof tijdig cassatieberoep ingesteld.(1)
3. In de procedure zijn door het hof de vader, de pleegmoeder en het BJZ als belanghebbenden aangemerkt. Zij zijn, evenals de Raad, verschenen. De pleegmoeder heeft gebruik gemaakt van de mogelijkheid om in cassatie een verweerschrift in te dienen; de vader, de Raad en het BJZ hebben dat niet gedaan.
4. Na de geboorte van [betrokkene 1] was de moeder van rechtswege alleen met het ouderlijk gezag belast. Bij beschikking van 3 december 2002 is [betrokkene 1] onder toezicht gesteld van het BJZ en uit huis geplaatst in een voorziening voor pleegzorg. De OTS en de machtiging tot uithuisplaatsing zijn laatstelijk verlengd op 25 november 2008. Sinds februari 2002 verblijft [betrokkene 1] bij zijn grootmoeder aan moederszijde, de pleegmoeder.(2)
5. Het hof heeft in rov. 9 de norm van artikel 1:266 jo Pro 268, lid 2, aanhef en onder a, BW vooropgesteld. Daaraan toetsend, heeft het hof in rov. 10 geoordeeld, dat de moeder onmachtig is [betrokkene 1] de zorg en opvoeding te geven die hij nodig heeft en dat het belang van [betrokkene 1] zich niet tegen een ontheffing verzet, en in rov. 11 geoordeeld, dat er gegronde vrees bestaat dat de maatregelen ondertoezichtstelling en uithuisplaatsing onvoldoende zijn om de dreiging als bedoeld in artikel 1:254 BW Pro af te wenden.
6. Het verzoekschrift richt per saldo drie middelen tegen rov. 10.
7. Middel I klaagt erover (bovenaan p. 3 van het verzoekschrift) dat het hof stellingen en beweringen van de Raad als feiten heeft aanvaard en die van de moeder buiten beschouwing heeft gelaten, terwijl door de moeder is betoogd, dat er een controversiële verhouding bestaat tussen haar en de Raad (en het BJZ) culiminerend in een volstrekt en wederzijds verlies aan vertrouwen.
Het middel moet falen, nu de daarin aangevoerde omstandigheden - wat daarvan verder zij - het hof niet beletten waarde te hechten aan het standpunt van de Raad ten aanzien van de voorziening in het gezag over [betrokkene 1]. Hieraan doet niet af, dat in de beleving van de moeder aan de objectiviteit van de rapportage van de Raad de nodige twijfels zouden bestaan.
8. Middel II klaagt over de eerste t/m vierde volzin van rov. 10. Het hof zou het daar vastgestelde niet hebben kunnen afleiden uit de "gebezigde bewijsmiddelen".
Het middel faalt, reeds omdat het middel onder a t/m c steeds erkent dat het hof de bedoelde vaststellingen kon afleiden uit de rapportage van de Raad (het rapport is gehecht aan het inleidend verzoek). Het middel stelt voorts te hoge eisen aan de motivering van het hof, waar het verlangd dat nog nader wordt uitgelegd waarom de onder a genoemde omstandigheden relevant zouden zijn voor het vermogen van de moeder om voor [betrokkene 1] te zorgen. De motiveringsklacht onder b miskent dat het hof zich hierbij baseert op hetgeen nader is omschreven in het rapport van de Raad (p. 11). Voor het overige bevat het middel ontoelaatbare nova, althans verzuimt het aan te geven waar in de feitelijke instanties deze stellingen zouden zijn aangevoerd, zodat het middel in zoverre niet voldoet aan de daaraan te stellen eisen.
9. Middel III klaagt eveneens over de eerste t/m vierde volzin van rov. 10. De op p. 5, voorlaatste alinea, van het verzoekschrift geformuleerde klacht faalt, omdat het hof niet tot een nadere motivering, als in de klacht bedoeld, was gehouden.
10. Het beroep kan met toepassing van art. 81 RO Pro worden verworpen.
Conclusie
De conclusie strekt tot verwerping van het cassatieberoep.
De Procureur-Generaal bij de
Hoge Raad der Nederlanden,
A-G
1 Het verzoekschrift is op 19 augustus 2010 per fax en op 20 augustus in origineel ter griffie van de Hoge Raad bezorgd.
2 Zie p. 2 van de beschikking van het hof.