ECLI:NL:PHR:2011:BU3666

• Datum uitspraak: 8 november 2011
• Publicatiedatum: 5 april 2013
• Zaaknummer: 10/04929
• Instantie: Parket bij de Hoge Raad
• Type: Conclusie
• Rechtsgebied: Strafrecht
• Uitkomst: Niet-ontvankelijk
• Vindplaatsen: Rechtspraak.nl

AI samenvatting door Lexboost • Automatisch gegenereerd

Vernietiging arrest wegens schending recht op aanwezigheid in hoger beroep door miscommunicatie OM

In deze zaak stelde het Gerechtshof Amsterdam het hoger beroep van verdachte verstekelijk niet-ontvankelijk wegens afwezigheid van verdachte. Verdachte was op dat moment op grond van een Europees aanhoudingsbevel voorlopig ter beschikking gesteld van de Italiaanse autoriteiten. Door een miscommunicatie binnen het Openbaar Ministerie werd verdachte echter niet de mogelijkheid geboden om de behandeling van het hoger beroep bij te wonen, zoals vereist op grond van artikel 36 van de Overleveringswet.

De Hoge Raad oordeelde dat het recht van verdachte om in hoger beroep aanwezig te zijn is geschonden. Het grote belang van verdachte om mondeling zijn bezwaren tegen het bestreden vonnis te uiten, maakt dat hij alsnog in de gelegenheid moet worden gesteld zijn zaak in zijn tegenwoordigheid te laten behandelen.

De Hoge Raad vernietigde het arrest van het Hof en verwees de zaak terug voor een nieuwe behandeling in hoger beroep waarbij verdachte aanwezig kan zijn. Hiermee wordt het beginsel van hoor en wederhoor en het recht op een eerlijk proces gewaarborgd.

De conclusie van de Procureur-Generaal benadrukt dat aan het recht van verdachte om aanwezig te zijn bij de behandeling van zijn zaak tekort is gedaan door organisatorische fouten binnen het OM, hetgeen herstel behoeft door hernieuwde behandeling.

Uitkomst: Arrest van het hof wordt vernietigd en de zaak wordt terugverwezen voor hernieuwde behandeling in aanwezigheid van verdachte.

Conclusie

Nr. 10/04929

Mr. Machielse

Zitting 13 september 2011

Conclusie inzake:

[Verdachte]

1. Het Gerechtshof Amsterdam heeft bij verstek op 23 augustus 2010 het hoger beroep, ingesteld tegen het vonnis van de politierechter in de Rechtbank Amsterdam van 8 juli 2009, met toepassing van het tweede lid van artikel 416 Sv Sv niet-ontvankelijk verklaard.

2. Mr. M. van Delft, advocaat te Amsterdam, heeft cassatie ingesteld. Mr. B.P. de Boer, advocaat te Amsterdam, heeft een schriftuur ingezonden, houdende een middel van cassatie.

3.1. Het middel klaagt dat het recht van verdachte om in hoger beroep aanwezig te zijn bij zijn berechting is geschonden. De dagvaarding van hoger beroep is weliswaar op correcte wijze uitgereikt, maar aan het hof was niet bekend dat verdachte op 3 februari 2010 voorlopig ter beschikking was gesteld van de Italiaanse autoriteiten op grond van een Europees aanhoudingsbevel. Aan de schriftuur is een schrijven gehecht, gericht aan verdachte en afkomstig van het Internationaal Rechtshulp Centrum Amsterdam waarin is te lezen dat verdachte door een miscommunicatie binnen het OM niet in staat is geweest om de zitting in hoger beroep bij te wonen, omdat verdachte op 3 februari 2010 ter beschikking is gesteld van de Italiaanse autoriteiten.

3.2. Aan de betrouwbaarheid en herkomst van dit schrijven kan in redelijkheid niet worden getwijfeld, temeer niet nu inmiddels aan de administratie van de Hoge Raad door het IRC Amsterdam een fax is verzonden op 8 augustus 2011 waarin dezelfde informatie is opgenomen.

Achteraf blijkt aldus dat - in tegenstelling van wat op het eerste gezicht aannemelijk is - feitelijk aan het recht van verdachte om in zijn aanwezigheid te worden berecht is tekort gedaan.(1)

In aanmerking genomen het grote belang van verdachte om bij de behandeling van zijn zaak in hoger beroep aanwezig te zijn met het oog op de mogelijkheid mondeling zijn bezwaren op te geven tegen het bestreden vonnis van eerste aanleg dient verdachte in de gelegenheid te worden gesteld om zijn zaak alsnog in hoger beroep in zijn tegenwoordigheid te doen behandelen.

4. Deze conclusie strekt tot vernietiging van het bestreden arrest en tot terugwijzing van de zaak opdat deze op het bestaande beroep opnieuw wordt berecht en afgedaan.

De Procureur-Generaal

bij de Hoge Raad der Nederlanden

1 HR 17 januari 2006, NJ 2006, 662 m.nt. Schalken; HR 28 februari 2006, LJN AU8094; HR 19 december 2006, LJN AZ11660; HR 21 december 2010, LJN BO2974.