ECLI:NL:PHR:2014:351

• Datum uitspraak: 25 april 2014
• Publicatiedatum: 1 mei 2014
• Zaaknummer: 14/01667
• Instantie: Parket bij de Hoge Raad
• Type: Conclusie
• Rechtsgebied: Civiel recht; Insolventierecht
• Uitkomst: Niet-ontvankelijk
• Vindplaatsen: Rechtspraak.nl

AI samenvatting door Lexboost • Automatisch gegenereerd

Beëindiging schuldsanering zonder toekenning van de schone lei wegens tekortkomingen in nakoming verplichtingen

De rechtbank Noord-Holland heeft bij vonnis van 28 januari 2014 de schuldsaneringsregeling van verzoekster beëindigd zonder toekenning van de schone lei. Dit vonnis is door het gerechtshof Amsterdam op 25 maart 2014 bekrachtigd. Het hof stelde vast dat verzoekster diverse verplichtingen uit de regeling niet is nagekomen, zoals het tijdig informeren van de bewindvoerder, het minimaal viermaal per maand solliciteren naar betaald werk, en het voorkomen van nieuwe aanzienlijke schulden of boedelachterstanden.

Het hof achtte deze tekortkomingen aan verzoekster toe te rekenen, omdat zij zelf verantwoordelijk is voor het welslagen van de regeling en de hulp van derden had moeten inroepen. Psychische problemen werden niet als belemmering erkend, mede omdat verzoekster de bewindvoerder niet tijdig had geïnformeerd over haar problemen. Het hof vond onvoldoende vertrouwen in nakoming van de verplichtingen, ook bij eventuele verlenging van de regeling.

Verzoekster stelde beroep in cassatie in met klachten over de motivering en feitelijke vaststellingen van het hof. De Hoge Raad concludeerde dat deze klachten niet tot cassatie konden leiden. Het hof had voldoende gemotiveerd waarom vertrouwen in nakoming ontbrak en cassatie is niet de juiste weg om de juistheid van feiten aan te vechten. De conclusie van de Procureur-Generaal strekt tot niet-ontvankelijkverklaring van het cassatieberoep op grond van art. 80a lid 1 RO.

Uitkomst: Het cassatieberoep wordt niet-ontvankelijk verklaard en de beëindiging van de schuldsaneringsregeling zonder schone lei blijft in stand.

Conclusie

14/01667

Mr. L. Timmerman

Zitting 25 april 2014

Conclusie inzake:

[verzoekster],

verzoekster tot cassatie,

(hierna [verzoekster]).

1. In deze schuldsaneringszaak heeft de rechtbank Noord-Holland bij vonnis van 28 januari 2014 de toepassing van de schuldsaneringsregeling ten aanzien van [verzoekster] beëindigd zonder toekenning van de zogenoemde schone lei. In hoger beroep is deze beslissing bekrachtigd door het gerechtshof Amsterdam bij arrest van 25 maart 2014.

2 Daartoe overwoog het hof kort gezegd dat [verzoekster] gedurende de schuldsaneringsregeling is tekortgeschoten in de nakoming van diverse uit die regeling voortvloeiende verplichtingen (rov. 2.12), waaronder de verplichtingen om tijdig en zowel gevraagd als ongevraagd de bewindvoerder van informatie te voorzien (rov. 2.13), ten minste viermaal per maand te solliciteren naar betaald werk in aanvulling op de door haar reeds verrichte werkzaamheden (rov. 2.14) en geen nieuwe (aanzienlijke) schulden (rov. 2.15) of een boedelachterstand te laten ontstaan (rov. 2.16). Volgens het hof zijn deze tekortkomingen [verzoekster] bovendien toe te rekenen, omdat zij zelf de verantwoordelijkheid draagt voor het welslagen van de schuldsaneringsregeling en om zo nodig de hulp van derden in te roepen, het niet aannemelijk is dat de psychische problemen daaraan in de weg stonden en zij de bewindvoerder tijdig van haar problemen op de hoogte had moeten brengen; onvoldoende aannemelijk is dat [verzoekster] haar problemen afdoende onder controle heeft gekregen, zodat er, ook bij een eventuele verlenging van de duur van de schuldsaneringsregeling, niet voldoende vertrouwen bestaat dat nakoming van de verplichtingen gewaarborgd is (rov. 2.17).

3 [verzoekster] heeft tegen dit arrest beroep in cassatie ingesteld. Het op 29 maart 2014 en derhalve tijdig ingekomen verzoekschrift omvat
één onderdeel dat in essentie twee klachten aanvoert: (i) het hof zou in rov. 2.17 ten onrechte niet (expliciet) hebben beoordeeld of de tekortkomingen een duidelijke aanwijzing vormen dat bij verzoeker de van haar te vergen medewerking aan een doeltreffende uitvoering van de schuldsaneringsregeling ontbreekt, althans niet of onvoldoende hebben gemotiveerd waarom voldoende vertrouwen in nakoming van de verplichtingen de tekortkomingen ontbreekt, en (ii) [verzoekster] zou wel degelijk (deels) aan haar verplichtingen hebben voldaan.

4 De klachten kunnen klaarblijkelijk niet tot cassatie leiden. Klacht (i) ontbeert feitelijke grondslag aangezien het hof in rov. 2.17 op toereikende en voldoende begrijpelijke wijze is ingegaan op de verwijtbaarheid van de geconstateerde tekortkomingen en daarmee eveneens heeft onderzocht of de tekortkomingen in het licht van de omstandigheden van het geval een duidelijke aanwijzing vormen dat bij [verzoekster] de van haar te vergen medewerking aan een doeltreffende uitvoering van de schuldsaneringsregeling ontbreekt. Met klacht (ii) miskent de steller van het middel dat in cassatie niet met succes kan worden geklaagd over de juistheid van de door het hof vastgestelde feiten.

Conclusie

De conclusie strekt tot niet-ontvankelijkverklaring op grond van art. 80a lid 1 RO.

De Procureur-Generaal bij de

Hoge Raad der Nederlanden

A-G