ECLI:NL:PHR:2025:1179

• Datum uitspraak: 4 november 2025
• Publicatiedatum: 31 oktober 2025
• Zaaknummer: 23/03897
• Instantie: Parket bij de Hoge Raad
• Type: Conclusie
• Rechtsgebied: Strafrecht
• Uitkomst: Afwijzend
• Vindplaatsen: Rechtspraak.nl

AI samenvatting door Lexboost • Automatisch gegenereerd

Bevestiging arrest hof ondanks verwijzing naar dagvaarding in mondeling vonnis politierechter

De verdachte werd door de politierechter veroordeeld wegens diefstal tot een gevangenisstraf van vijf weken, met aftrek van voorarrest, en de tenuitvoerlegging van twee eerder voorwaardelijk opgelegde gevangenisstraffen werd gelast. Het hof Arnhem-Leeuwarden bevestigde dit vonnis bij arrest van 5 oktober 2023.

De advocaat van de verdachte stelde in cassatie één middel voor, stellende dat het arrest van het hof niet het tenlastegelegde bevat zoals vereist door art. 359 lid 1 Sv, omdat het vonnis van de politierechter slechts verwees naar de dagvaarding zonder de tekst daarvan als bijlage op te nemen.

De Procureur-Generaal bij de Hoge Raad oordeelde dat de klacht faalt omdat het hier gaat om een mondeling vonnis dat is aangetekend in het proces-verbaal van de terechtzitting. Volgens de Regeling aantekening mondeling vonnis kan voor de inhoud van de tenlastelegging worden verwezen naar de dagvaarding. Het hof handelde daarmee conform de Regeling en bevestigde het vonnis terecht.

Voorts werd ambtshalve opgemerkt dat de uitspraak van de Hoge Raad meer dan 24 maanden na het instellen van cassatie plaatsvindt, wat een overschrijding van de redelijke termijn inhoudt. Gezien de korte opgelegde straf en de mate van termijnoverschrijding werd echter geen aanleiding gezien om rechtsgevolgen hieraan te verbinden.

De conclusie van de Procureur-Generaal strekt tot verwerping van het cassatieberoep.

Uitkomst: Het cassatieberoep wordt verworpen en het arrest van het hof wordt bevestigd.

Conclusie

PROCUREUR-GENERAAL

BIJ DE

HOGE RAAD DER NEDERLANDEN

Nummer 23/03897

Zitting 4 november 2025

CONCLUSIE

T.N.B.M. Spronken

In de zaak

[verdachte],

geboren in [geboorteplaats] op [geboortedatum] 1978,

hierna: de verdachte.

1. Het cassatieberoep

1.1

Het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden heeft bij arrest van 5 oktober 2023 het vonnis van de politierechter in de rechtbank Midden-Nederland van 4 november 2022 bevestigd. In dat vonnis heeft de politierechter de verdachte wegens “diefstal” veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van vijf weken, met aftrek van voorarrest. Daarnaast heeft de politierechter de tenuitvoerlegging gelast van twee eerder voorwaardelijk opgelegde gevangenisstraffen.

1.2

Het cassatieberoep is ingesteld namens de verdachte. De advocaat J.J.J. van Rijsbergen heeft één middel van cassatie voorgesteld.

2. Het middel

2.1

Het middel bevat de klacht dat het arrest van het hof – in strijd met at. 359 lid 1 Sv – niet het ten laste gelegde bevat.

2.2

De aantekening van het mondeling vonnis van de politierechter in de rechtbank Midden-Nederland in het proces-verbaal van de terechtzitting van 4 november 2022 houdt onder meer het volgende in:

“
1. Tenlastelegging

Overeenkomstig de dagvaarding.”

2.3

Uit de aantekening van het mondeling arrest van het hof blijkt dat het hof heeft geoordeeld dat de politierechter op juiste wijze en op goede gronden heeft beslist. Het hof heeft het vonnis bevestigd, met overneming van gronden.

2.4

Volgens de steller van het middel had het hof het vonnis van de politierechter niet mogen bevestigen. Het vonnis bevat immers niet de tekst van het ten laste gelegde maar slechts een verwijzing naar de dagvaarding, terwijl de tekst van de dagvaarding niet als bijlage aan het vonnis is opgenomen.

2.5

Voor ‘gewone’, (daarmee bedoel ik: schriftelijke) vonnissen geldt dat uit de jurisprudentie van de Hoge Raad kan worden afgeleid dat ook aan art. 359 lid 1 Sv is voldaan als een kopie van de tenlastelegging aan het vonnis wordt gehecht. ^[1] Dat is hier inderdaad niet gebeurd. De steller van het middel miskent hiermee echter dat in de onderhavige zaak sprake is van een mondeling vonnis dat op grond van art. 378 lid 2 Sv is aangetekend in het proces-verbaal van de terechtzitting. Voor de aantekening van mondelinge vonnissen en arresten gelden op basis van de Regeling aantekening mondeling vonnis door politierechter, kinderrechter, economische politierechter, de kantonrechter en de enkelvoudige kamer voor behandeling van strafzaken in hoger beroep (
Stcrt . 1996, 197) (hierna: de Regeling) bijzondere regels.

2.6

Uit art. 1 onder a van die Regeling volgt dat de aantekening van het mondeling vonnis de inhoud van de tenlastelegging moet bevatten, maar dat daarvoor kan worden verwezen naar de dagvaarding. Op grond van art. 3 onder c van de Regeling geldt hetzelfde voor de aantekening van het mondeling arrest als bedoeld in art. 425 lid 3 Sv. ^[2]

2.7

De aantekening van het mondeling vonnis van de politierechter verwijst voor wat betreft de tenlastelegging naar de dagvaarding. Dat is in overeenstemming met art. 1 van de Regeling. Door het vonnis van de politierechter te bevestigen, heeft het hof voor wat betreft de tenlastelegging verwezen naar de dagvaarding in eerste aanleg. Dat is in overeenstemming met art. 3 van de Regeling. ^[3] De klacht dat het arrest van het hof in strijd met art. 359 lid 1 Sv niet het ten laste gelegde bevat, faalt daarmee.

3. Slotsom

3.1

Het middel faalt en kan worden afgedaan met de aan art. 81 lid 1 RO ontleende motivering.

3.2

Ambtshalve merk ik op dat de Hoge Raad uitspraak zal doen meer dan 24 maanden nadat cassatie is ingesteld. Dat betekent dat inbreuk is gemaakt op het in art. 6 lid 1 EVRM neergelegde recht om binnen een redelijke termijn te worden berecht. In het licht van de opgelegde gevangenisstraf van vijf weken en de mate waarin de redelijke termijn is overschreden, kan de Hoge Raad volstaan met het oordeel dat de redelijke termijn is overschreden en is er geen aanleiding om daar enig ander rechtsgevolg aan te verbinden. ^[4]

3.3

Deze conclusie strekt tot verwerping van het beroep.

De Procureur-Generaal

bij de Hoge Raad der Nederlanden

AG

Voetnoten

1. Zie daarover G.K. Schoep, in:

2. In art. 3 van de Regeling wordt verwezen naar het oude art. 426d lid 2 Sv, maar de Hoge Raad leest dat als art. 425 lid 3 Sv. Zie daarover HR 5 februari 2008, ECLI:NL:HR:2008:BC2922,

3. Anders dan in een zaak waarin AG Aben recent heeft geconcludeerd en waarin de Hoge Raad binnenkort uitspraak zal doen (zie ECLI:NL:PHR:2025:1026, onder 7 en 8), doet zich in de onderhavige zaak een geval voor waarin de Regeling van toepassing is op zowel de uitspraak in eerste aanleg als de uitspraak in hoger beroep. In de onderhavige zaak speelt daarom niet de vraag of het hof een in overeenstemming met de Regeling gewezen vonnis in eerste aanleg mag bevestigen in een arrest waarop de Regeling niet van toepassing is. Overigens meent AG Aben dat het hof ook in zo’n geval het vonnis in eerste aanleg kan bevestigen.

4. HR 26 maart 2024, ECLI:NL:HR:2024:492, rov. 3.2.