Uitspraak
RECHTBANK ALMELO
Kort Geding
zaaknummer: 62691 KGZA 50/2004
datum uitspraak vonnis: 10 maart 2004 (dh)
Vonnis van de voorzieningenrechter in de rechtbank Almelo, rechtdoende in kort geding, in de zaak van:
[Eiser],
wonende te Deventer,
eiser,
verder te noemen: [Eiser],
procureur: mr. H.A.A. Kienhuis,
tegen
1. de vennootschap onder firma Heima,
gevestigd en kantoorhoudende te Den Ham
en haar vennoten
2. [Gedaagde 2],
3. [Gedaagde 3],
4. [Gedaagde 4],
allen wonende te Hoge Hexel,
gedaagden,
verder zowel gezamenlijk als ieder afzonderlijk te noemen: Heima,
procureur: mr. F. Kolkman.
Het procesverloop
[Eiser] heeft gevorderd als vermeld in de dagvaarding. Ter zitting heeft hij zijn vorderingen doen toelichten door mr. Roodenburg, advocaat te Zoetermeer en zijn eis verminderd.
Heima heeft bij monde van mr. Kolkman tegen het gevorderde verweer gevoerd.
Het vonnis is bepaald op vandaag.
De beoordeling van het geschil en de motivering van de beslissing
Vordering van [Eiser]
1. [Eiser] heeft op 25 april 2002 van Heima een nieuwe brommobiel van het merk Tasso, type Bingo, gekocht voor de prijs van € 12.375,-. Dit voertuig heeft vanaf de dag van de aankoop gebreken gehad. Heima heeft in februari 2003 na lang aandringen enkele gebreken hersteld, maar die zijn niet effectief geweest. Verder zijn er nieuwe gebreken opgekomen. [Eiser] heeft Heima op 25 september 2003 gesommeerd tot deugdelijk en duurzaam herstel, bij gebreke waarvan [Eiser] de koop overeenkomst wenste te ontbinden. Van dat recht heeft hij gebruik gemaakt omdat Heima op zijn sommatie niet heeft gereageerd. Op 18 januari 2004 is de brommobiel volledig in onbruik geraakt.
[Eiser] vordert teruggave van de koopprijs, te vermeerderen met de rente daarover vanaf
25 september 2003, met veroordeling van Heima in de kosten van dit geding, het gelegde beslag daaronder begrepen, te vermeerderen met incassokosten.
Verweer van Heima
2. Heima is geen dealer van Tasso. [Eiser] heeft Heima gevraagd een Tasso te leveren. In het aan [Eiser] uitgereikte instructieboekje zijn de garantiebepalingen verwoord. Die garantie houdt in: 12 maanden garantie, alleen voor de onderdelen, niet voor arbeidsloon. Voor de motor, remmen, schakelbak e.d. gelden de garantievoorwaarden van de betreffende fabrikant. De garantie vervalt bij reparatie door derden, oneigenlijk gebruik van het voertuig, het niet laten uitvoeren van de in het onderhoudsschema voorgeschreven onderhoudsbeurten. Het voertuig is oneigenlijk gebruikt en niet onderhouden volgens het schema. Geen dealer zijnde kan Heima geen garantie verlenen, dat behoort de importeur te doen. De garantietermijn is verder al bijna een jaar verstreken.
Overwegingen van de voorzieningenrechter
3. Allereerst zij vastgesteld dat het hier gaat om een consumentenkoop. Uitgangspunt van de bepalingen over de consumentenkoop is dat de bescherming van de particuliere koper groter en vergaander is dan die, die hem door de algemene wettelijke bepalingen van het verbintenissenrecht wordt geboden. Het gekochte product moet de consument de kwaliteit en de prestaties bieden die voor goederen van dezelfde soort normaal zijn en die de consument redelijkerwijs van zijn aankoop mag verwachten.
Van belang is ook dat het gekochte moet voldoen aan de mededelingen die de verkoper of de producent of de vertegenwoordiger van de producent (bijv. de importeur) over de kenmerken van het product doet. Daarbij is onverschillig of die mededelingen mondeling worden gedaan, op de verpakking staan of in de reclame van het product worden genoemd.
Verder kan de verkoper zich in geval van klachten niet verschuilen achter de importeur, de importeur niet achter de fabrikant en de fabrikant niet achter zijn toeleveranciers. Het is aan Heima om de importeur aan te spreken, aan de importeur de fabrikant, aan de fabrikant de toeleveranciers. De consument mag de verkoper van het product aanspreken en de verkoper is in dit geval Heima. Voor rekening van de verkoper komen ook de tekortkomingen van een product dat de verkoper niet zelf heeft geproduceerd. (Oerlemans Agro/Driessen,
HR NJ 2002-213).
Voor deze zaak houdt dat in dat Heima tegenover [Eiser] heeft in te staan voor de kwaliteit van de door haar verkochte brommobiel.
4. De vraag die beantwoord moet worden is of de brommobiel beantwoordt aan de kwaliteit die ervan mag worden verwacht en of hij geschikt is voor het gebruik waartoe hij dient. Die vraag dient naar het voorlopig oordeel van de voorzieningenrechter ontkennend te worden beantwoord.
5. Het expertisebureau CED Bergweg heeft op 12 november 2003 de brommobiel onderzocht. Het mobiel heeft dan 12638 km gelopen. De inspecteur constateerde scheuren/barsten in de motorkap, het dashboard, de achterbumper, de hemelbekleding, het linker en rechter achterscherm. Verder constateerde de inspecteur een afgebroken schokbreker, een versleten aandrijfriem, een vervormde binnenspiegel, lekkage rechtsvoor bij de voorruit en het rechterportier. In dit geding overgelegde foto’s bevestigen deze vaststellingen.
De scheuren en barsten waren alleen aanwezig in de schroefdelen. In de dragende delen werden geen afwijkingen geconstateerd. De brandstofverdeler is regelmatig losgelopen, wat kan duiden op een in het voertuig aanwezige trilling. De inspecteur concludeert dat de vastgestelde mankementen zich niet mogen voordoen gezien de leeftijd van het voertuig, ervan uitgaande dat het voertuig normaal gebruikt en bereden wordt. Zou het voertuig overbeladen zijn geworden, dan zouden er scheuren in de dragende delen zijn ontstaan, wat niet het geval is.
De scheuren/barsten kunnen zijn ontstaan als gevolg van een tekortkoming van het betreffende deel, maar ook als gevolg van een overmatige trilling door bijvoorbeeld het niet juist functioneren van de motor.
Gelet op deze feitelijke vaststellingen is de voorzieningenrechter van oordeel dat de afgeleverde brommobiel niet beantwoordt aan de koopovereenkomst en niet de eigenschappen heeft die [Eiser] ervan mocht verwachten. De kwaliteit van het nog geen twee jaar oude mobiel met slechts een kleine 13000 km op de teller ligt duidelijk onder hetgeen een koper redelijkerwijs van zo'n voertuig mag verwachten.
6. De voorzieningenrechter acht niet aannemelijk dat de gebreken gevolg zijn van onvoldoende onderhoud. Het is niet waarschijnlijk dat scheuren in motorkap, dashboard, achterbumper, hemelbekleding en achterschermen, lekkages en een afgebroken schokbreker ontstaan door gebrekkig onderhoud.
Onderhoud beperkt zich immers in het algemeen tot de draaiende delen van een voertuig en houdt kort gezegd in olie verversen en afstellen van onderdelen als motor, remmen, versnellingsbak en dergelijke. Het Tasso-onderhoudsschema schrijft ook niet meer voor dan om de 3000 km olie verversen en elke 12000 km een wat uitgebreidere servicebeurt. Meer dan dat is het niet. Voorzover gebrek aan dergelijk onderhoud al plaats gehad zou hebben, hetgeen [Eiser] bestrijdt aan de hand van het afgestempeld onderhoudsboekje, kan dat niet de hiervoor geconstateerde gevolgen hebben.
Ook ligt niet voor de hand dat een eventuele doe-het-zelver schroefdelen gaat aandraaien. En als dat al zou moeten omdat zij binnen 12000 km los rammelen, dan nog mag een wat te strak aandraaien, indien al geschied, niet direct scheuren tot gevolg hebben. Daarbij zij nog daargelaten dat schroefdelen niet binnen 12000 km behoren los te raken. Verder zijn een afgebroken schokbreker en lekkages ook niet terug te voeren op gebrek aan onderhoud.
Naar het oordeel van de voorzieningenrechter gaat het hier om tekortkomingen van de betreffende delen en de montage daarvan
De inspecteur stelt verder dat ook overmatige trilling van de motor oorzaak kan zijn van de scheuren. Als die veronderstelling juist is, kan van de motor gezegd worden dat hij niet voldoet aan hetgeen de koper ervan mag verwachten. Hij hoeft niet te aanvaarden dat hij buiten de servicebeurten om regelmatig terug moet naar de verkoper om overmatige trillingen te doen opheffen. Het is verder niet aannemelijk dat een motor minder gaat trillen bij veelvuldig olie verversen. De overmatige trillingen ontstaan los van olie verversen en zijn kennelijk inherent aan deze motor zelf en daarom non-conform aan de overeenkomst.
Oneigenlijk gebruik is ook niet aannemelijk. Het opvoeren van de motor tot een snelheid van 70 km/u, zoals Heima stelt en [Eiser] betwist, kan redelijkerwijs niet de oorzaak zijn van de gebreken. Van algemene bekendheid is dat bromfietsen met snelheden van boven de 70 km/u rijden zonder dat zij daar op korte termijn technische gebreken aan overhouden. Voor een brommobiel kan hetzelfde te gelden. Zoals de voorzieningenrechter ter zitting heeft waargenomen, lijkt [Eiser] hem voorshands verder niet het type om met 70 km/u over fietspaden te suizen.
Het verwijt dat [Eiser] de brommobiel heeft ingericht voor het vervoer van vier personen acht de voorzieningenrechter evenmin aannemelijk. De Tasso Bingo in het geding is totaal 2.53 meter lang (www. Tassocar.nl) en het is een feitelijke onmogelijkheid om er zitplaats voor vier in te maken. Overbelasting is verder niet aannemelijk nu de dragende delen van het voertuig in orde zijn.
7. Op www.tassocar.nl, de website van Tasso, wordt de Tasso-brommobiel gepresenteerd als een “topmodel!” en “op de top van de markt”, de materialen en de know-how in de fabricage “garanderen een industriële kwaliteit van de halffabrikaten: u vindt dit terug in het eindproduct!”
Hiervoor is al uiteengezet dat een product moet voldoen aan de mededelingen die de verkoper of de producent of de vertegenwoordiger van de producent (bijv. de importeur) over de kenmerken van het product doet. Daarbij maakt het niet uit of die mededelingen mondeling worden gedaan of in de reclame van het product worden genoemd.
Op de Nederlandse website van Tasso wordt de brommobiel aangeprezen als topmodel en top van de markt. Dat houdt in dat de consument op zijn minst een gemiddeld en behoorlijk product mag verwachten en dat de verkoper gehouden is zo’n product te leveren. Dat geldt temeer omdat de Tasso in het algemeen, maar ook vergeleken met andere brommobielen stijf aan de prijs is, te weten € 12.375,-. Voor dat geld koopt de consument ook een echte auto, terwijl in dat aankoopbedrag maar liefst 45% BPM belasting zit verwerkt, wat bij de brommobiel niet het geval is. Zij hierbij toegegeven dat de prijsvergelijking van een massaproduct als de auto met een niet-massaproduct als de Tasso enigszins mank gaat. Blijft echter dat de koper voor een bedrag van ruim € 12.000,- waar voor zijn geld mag verwachten. Die heeft [Eiser] niet gekregen.
8. Het voorgaande houdt in dat [Eiser] de overeenkomst mocht ontbinden. Van klachten blijkt al van februari 2003 (Tasso 14 dagen bij Heima), dat is binnen een jaar na aankoop en vervolgens is er regelmatige actie van [Eiser]. Op zijn verzoek van 25 september 2003 tot herstel van de gebreken heeft Heima niet binnen redelijke termijn gereageerd. Een in januari 2004 gedaan aanbod tot herstel van de gebreken is te laat; de wetgeving, waaronder de Europese (Richtlijn 1999/44/EG van 25 mei 1999), gaat ervan uit dat de consument op korte termijn herstel aangeboden krijgt, zo niet, dan mag hij de overeenkomst ontbinden.
9. Heima beroept zich ten onrechte op de bij de Tasso-aankoop behorende garantiebepalingen. Het begrip garantie heeft in de praktijk geen vast omlijnde betekenis. Garantie wordt gebruikt in de zin van een nadere omschrijving van de kwaliteiten van het product en een uitbreiding van het instaan door de verkoper voor de afwezigheid van gebreken. Daarnaast wordt aan het begrip garantie regelmatig een aansprakelijkheidsbeperking van de verkoper gekoppeld. De verkoper verklaart zich wel bereid om gedurende enige, vaak niet al te lange tijd gebreken te herstellen, maar bijvoorbeeld alleen voor fabricage- of montagefouten; de te vervangen onderdelen zijn gratis, maar het arbeidsloon niet; voor onderdelen die afkomstig zijn van toeleveranciers, zoals in dit geschil motor, remmen schakelbak, staat de verkoper niet garant. Dat houdt in dat een klagende koper zich zou moeten wenden tot, bijvoorbeeld toeleveranciers in China, Taiwan, Italië enzovoorts.
Het zijn deze aansprakelijkheidsbeperkende garantiebepalingen die Heima hanteert, maar zij kunnen haar niet baten. Het leveren van een ondeugdelijk product dat niet voldoet aan de eraan te stellen eisen is wanprestatie en daar kunnen aansprakelijkheidsbeperkende garantiebepalingen niets aan afdoen.
10. [Eiser] heeft 12638 km gereden in de 21 maanden tussen 25 april 2002 en 18 januari 2004, dat is globaal 600 km per maand, 7200 km per jaar. Dat gebruik kan ondanks alles niet gratis zijn, hij is er een vergoeding voor verschuldigd. De voorzieningenrechter neemt als uitgangspunt voor het schatten van die vergoeding dat een goede brommobiel 10 jaar of 72000 km kan meegaan en dat hij bij aankoop van een andere nog € 500,- opbrengt in de vorm van inruilwaarde of korting op de aankoopprijs. De afschrijving bedraagt dan gelet op de aankoopprijs totaal € 11.875,-, per kilometer derhalve € 0,1649, afgerond 16,5 cent. De kilometervergoeding over 12.638 km schat de voorzieningenrechter, rekening houdend met aan [Eiser] opgekomen inconvenienten, op € 2.000,-. [Eiser] claimt dat zijn schade groter is dan de aankoopprijs die hij voor de brommobiel heeft betaald, maar die schade is in kort geding niet vast te stellen.
11. De vordering heeft gelet op het feit dat [Eiser] een brommobiel dringend nodig heeft een spoedeisend karakter. Zijn liquiditeitsproblemen rechtvaardigen een toewijzing van zijn vordering bij wege van voorschot.
12. Het voorgaande houdt in dat de voorzieningenrechter Heima zal veroordelen tot voldoening van een bedrag van € 10.375,- met bepaling dat [Eiser] tegelijk met voldoening van dit bedrag de brommobiel in geschil aan Heima overdraagt. Vertragingsrente is niet aangezegd. De verschuldigdheid daarvan begint te lopen vanaf de dag der dagvaarding.
Nu [Eiser] geen specifiek bedrag aan buitengerechtelijke kosten vordert, zal die vordering worden afgewezen.
Heima zal als de in het ongelijk gestelde partij de kosten van dit geding moeten dragen, inclusief die van de gelegde beslagen.
De beslissing
1. Veroordeelt de gedaagden onder 1 tot en met 4 hoofdelijk, des de een betalende de ander zal zijn bevrijd, tegen bewijs van kwijting aan [Eiser] te voldoen een bedrag van € 10.375,- (tienduizend driehonderdenvijfenzeventig euro) met bepaling dat [Eiser] tegelijk met de voldoening van dit bedrag de Tasso-brommobiel in geschil aan Heima overdraagt, met de wettelijke rente over het door Heima verschuldigde bedrag vanaf de dag van de dagvaarding tot die der algehele voldoening.
2. Veroordeelt gedaagden 1 tot en met 4 in de kosten van dit geding, tot op deze uitspraak aan de zijde van [Eiser] inclusief de gelegde beslagen begroot op € 923,81 aan verschotten en € 750,- aan salaris van de procureur.
3. Verklaart dit vonnis tot zover uitvoerbaar bij voorraad.
4. Wijst af het meer of anders gevorderde.
Dit vonnis is gewezen te Almelo door mr. Drewes, voorzieningenrechter, en uitgesproken ter openbare terechtzitting van 10 maart 2004, in tegenwoordigheid van de griffier.