Uitspraak
vonnis
RECHTBANK AMSTERDAM
Sector civiel recht, voorzieningenrechter
zaaknummer / rolnummer: 421564 / KG ZA 09-501 WT/RV
Vonnis in kort geding van 2 april 2009
in de zaak van
[eiseres],
wonende te Amsterdam,
eiseres bij gelijkluidende dagvaardingen van 11 en 12 maart 2009,
advocaat mr. M.E. Zweers te Amsterdam,
tegen
1. [gedaagde sub 1],
wonende te Rijs,
2. [gedaagde sub 2],
wonende te Amsterdam,
gedaagden,
beiden in persoon verschenen.
1. De procedure
Ter terechtzitting van 23 maart 2009 heeft eiseres, verder eiseres, gesteld en gevorderd overeenkomstig de in fotokopie aan dit vonnis gehechte dagvaarding. Gedaagden, verder gedaagden, hebben verweer gevoerd met conclusie tot weigering van de gevraagde voorziening. Beide partijen hebben producties in het geding gebracht, eiseres ook een pleitnota. Na verder debat hebben partijen verzocht vonnis te wijzen.
Ter zitting waren aanwezig eiseres met mr. Zweers en gedaagden.
2. De feiten
2.1. Gedaagden zijn sinds 3 juni 2008 ieder voor de helft eigenaar van de op de eerste verdieping gelegen woning aan [adres_gedaagden] te Amsterdam. Eiseres huurt de daaronder gelegen woning aan [adres_eiseres] te Amsterdam.
2.2. Voor de toegang tot hun woning maken partijen gebruik van dezelfde portiek. De toegangsdeuren tot de woningen staan in een omgekeerde ‘V’-vorm naast elkaar, links de deur van eiseres en rechts de deur van gedaagden.
2.3. Gedaagden hebben op ooghoogte, aan de deurbel bij de toegangsdeur, een intercom met camera, als rechts afgebeeld op onderstaande foto, bevestigd.
Het intercomapparaat, links op de foto, met het scherm waarop de beelden die de camera in de portiek maakt worden getoond, is op ooghoogte in de hal van het trappenhuis van de woning van gedaagden geplaatst.
2.4. De toegangsdeur tot de woning van eiseres valt binnen het bereik van de camera.
2.5. Eiseres heeft gedaagden gevraagd de camera te verwijderen. Bij brief van 10 december 2008 is dit verzoek nogmaals gedaan door het Wijksteunpunt Wonen Huurteam Oost namens eiseres. Bij brief van 6 januari 2009 heeft de raadsman van eiseres gedaagden gesommeerd de camera te verwijderen.
3. Het geschil
3.1. Eiseres vordert samengevat - te bepalen dat gedaagden de camera in de gezamenlijke portiek verwijderen en verwijderd houden, en hen te verbieden dat zij een andere camera plaatsen en geplaatst houden die is gericht op de toegangsdeur van eiseres. Een en ander op straffe van een dwangsom en met veroordeling van gedaagden in de proceskosten.
3.2. Eiseres stelt daartoe - samengevat - dat zij wordt aangetast in haar privacy door de camera. Gedaagden kunnen nu zien wanneer eiseres haar huis verlaat of binnenkomt en welke gasten zij ontvangt. Omdat niet zichtbaar is wanneer de camera aan is, voelt eiseres zich bekeken door haar buren. Het gestelde doel van de camera, weten wie bij gedaagden aanbelt, kan ook op - voor eiseres - minder ingrijpende wijze worden bereikt. Daartoe kan immers een spionnetje worden geplaatst. Met die oplossing wordt geen inbreuk gemaakt op de privacy van eiseres.
3.3. Gedaagden voeren - kort gezegd - aan dat zij de camera hebben geplaatst om hun privacy te beschermen. In de buurt wordt vaak ingebroken en gedaagde sub 2, die meestentijds alleen in de woning verblijft, voelt zich daarom onveilig. De camera wordt geactiveerd als iemand bij gedaagden aanbelt, zodat zij (dan wel gedaagde sub 2) kunnen (kan) zien wie aanbelt. Verder kunnen gedaagden ook zelf de camera activeren, maar vanwege de plek waar het tv-schermpje hangt maken ze daar zelden of geen gebruik van. De camera is niet verbonden met opnameapparatuur, en valt na 60 seconden automatisch uit.
3.4. Op de stellingen van partijen wordt hierna, voor zover van belang, nader ingegaan.
4. De beoordeling
4.1. Eiseres beroept zich op eerbiediging van haar persoonlijke levenssfeer, gedaagden beroepen zich op het recht zich veilig te voelen in hun woning. Het antwoord op de vraag welk van deze beide rechten in het onderhavige geval zwaarder weegt, moet worden gevonden door een afweging van alle terzake dienende omstandigheden van het geval.
4.2. Onbetwist is dat het scherm waarop de camerabeelden worden getoond in het trapportaal van de woning van gedaagden is geplaatst. Verder is onbetwist dat het scherm te klein is om van grote afstand te kunnen bekijken. Gedaagden zullen dus naar het trapportaal in hun woning moeten gaan om het scherm te kunnen bekijken als de camera is geactiveerd. Daarom komt het betoog van gedaagden dat zij de camera alleen zelf zullen aanzetten in het geval dat zij vermoeden dat iemand aan hun toegangsdeur morrelt, aannemelijk voor. Gelet op dat betoog is bovendien niet waarschijnlijk dat gedaagden de camera zullen activeren op het moment dat eiseres, of haar bezoek, ook in de gezamenlijke portiek aanwezig zal zijn. De kans dat een ander, met verkeerde bedoelingen, gelijktijdig met eiseres, of haar bezoek, in de gezamenlijke portiek aanwezig zal zijn wordt daarvoor te klein geacht.
4.3. Gedaagden hebben ter zitting desgevraagd te kennen gegeven dat de camera en het scherm niet zijn verbonden met andere apparatuur, en dat zij dit ook niet van plan zijn. Het enkele feit dat vastlegging technisch mogelijk is, maakt tegenover deze verklaring nog niet waarschijnlijk dat gedaagden de camerabeelden ook daadwerkelijk zullen opnemen. Verder hebben gedaagden betoogd dat de beelden van de camera ongeveer één minuut op het scherm in het trapportaal te zien zijn wanneer er bij hen wordt aangebeld. Het is dus niet aannemelijk dat gedaagden door het gebruik van de camera de gang en wandel van eiseres kunnen en zullen volgen. Dit levert onvoldoende steun voor de stelling van eiseres dat zij zich bespied voelt door gedaagden.
4.4. Gelet op het vorenstaande is voorshands niet aannemelijk dat de door gedaagden geplaatste camera bij hun toegangsdeur in de gezamenlijke portiek een dusdanige inbreuk op de persoonlijke levenssfeer van eiseres vormt, dat haar belang zwaarder moet wegen dan dat van gedaagden, zodat de vorderingen van eiseres zullen worden afgewezen.
4.5. Eiseres zal als de in het ongelijk gestelde partij in de proceskosten worden veroordeeld. De kosten aan de zijde van gedaagden worden begroot op EUR 262,00 aan vast recht.
5. De beslissing
De voorzieningenrechter
5.1. weigert de gevraagde voorzieningen,
5.2. veroordeelt eiseres in de proceskosten, aan de zijde van gedaagden tot op heden begroot op EUR 262,00,
5.3. verklaart dit vonnis wat betreft de kostenveroordeling uitvoerbaar bij voorraad.
Dit vonnis is gewezen door mr. W. Tonkens - Gerkema, voorzieningenrechter, bijgestaan door mr. R. Verloo, griffier, en in het openbaar uitgesproken op 2 april 2009.?