ECLI:NL:RBAMS:2019:3154

• Datum uitspraak: 30 april 2019
• Publicatiedatum: 1 mei 2019
• Zaaknummer: 13/751047-19
• Instantie: Rechtbank Amsterdam
• Type: Uitspraak
• Rechtsgebied: Strafrecht; Europees strafrecht
• Uitkomst: Toewijzend
• Procedures: Op tegenspraak
• Rechters: R.A.J. Hübel; E. de Rooij; A.K. Glerum
• Vindplaatsen: Rechtspraak.nl

AI samenvatting door Lexboost • Automatisch gegenereerd

Toestemming tot overlevering op grond van Europees aanhoudingsbevel voor georganiseerde diefstal

De rechtbank Amsterdam behandelde op 16 april 2019 de vordering tot overlevering van een persoon aan Duitsland op grond van een Europees aanhoudingsbevel (EAB) uitgevaardigd door de Braunschweigse autoriteiten. De opgeëiste persoon wordt verdacht van georganiseerde of gewapende diefstal, een strafbaar feit volgens Duits recht en opgenomen in de lijst van bijlage 1 bij de Overleveringswet (OLW).

De opgeëiste persoon voerde een onschuldverweer aan, ondersteund door een alibi en een getuigenverklaring, en verzocht om het Duitse strafdossier toe te voegen en de getuige te horen. De rechtbank wees deze verzoeken af omdat zij niet bevoegd is om het Duitse strafdossier te beoordelen en de betrouwbaarheid van de verklaring niet kan toetsen. Het onschuldverweer werd verworpen omdat de onschuld niet aanstonds is aangetoond.

De rechtbank stelde vast dat de overlevering alleen kan worden toegestaan indien de opgeëiste persoon, die de Nederlandse nationaliteit bezit, de straf in Nederland mag ondergaan. Duitsland gaf hiervoor een voldoende terugkeergarantie. De rechtbank concludeerde dat het strafbare feit ook onder Nederlands recht strafbaar is en dat geen weigeringsgronden van toepassing zijn.

Daarom werd de overlevering toegestaan. Tegen deze uitspraak staat geen gewoon rechtsmiddel open.

Uitkomst: De rechtbank staat de overlevering van de opgeëiste persoon aan Duitsland toe.

Uitspraak

RECHTBANK AMSTERDAM

INTERNATIONALE RECHTSHULPKAMER

Parketnummer: 13/751047-19

RK nummer: 19/1319

Datum uitspraak: 30 april 2019

UITSPRAAK

op de vordering ex artikel 23 Overleveringswet (OLW), ingediend door de officier van justitie bij deze rechtbank. Deze vordering dateert van 26 februari 2019 en betreft onder meer het in behandeling nemen van een Europees aanhoudingsbevel (EAB).

Dit EAB is uitgevaardigd op 20 december 2018 door
the Braunschweig Department of Public Prosecutions (Duitsland) en strekt tot de aanhouding en overlevering van:

[opgeëiste persoon] ,

geboren te [geboorteplaats] op [geboortedag] 1990,

ingeschreven in de Basisregistratie Personen op het adres:

[BRP-adres] ,

gedetineerd in de Penitentiaire Inrichting [penitentiaire inrichting] ,

hierna te noemen de opgeëiste persoon.

1. Procesgang

De vordering is behandeld op de openbare zitting van 16 april 2019. Het verhoor heeft plaatsgevonden in tegenwoordigheid van de officier van justitie mr. M. Diependaal. De opgeëiste persoon is bijgestaan door zijn raadsvrouw, mr. K.C.A.M. Oomen, advocaat te Tilburg.

De rechtbank heeft de termijn waarbinnen zij op grond van artikel 22, eerste lid, OLW uitspraak moet doen met dertig dagen verlengd omdat zij die verlenging nodig heeft om over de verzochte overlevering te beslissen.

2. Identiteit van de opgeëiste persoon

De rechtbank heeft de identiteit van de opgeëiste persoon onderzocht. De opgeëiste persoon heeft ter zitting verklaard dat de bovenvermelde personalia juist zijn en dat hij de Nederlandse nationaliteit heeft.

3. Grondslag en inhoud van het EAB

In het EAB wordt melding gemaakt van een
Pre-trial detention order van 3 december 2018, uitgevaardigd door
the Braunschweig County Court , met kenmerk: 7 Gs 2329/18.

De overlevering wordt verzocht ten behoeve van een door de justitiële autoriteiten van de uitvaardigende lidstaat ingesteld strafrechtelijk onderzoek ter zake van het vermoeden dat de opgeëiste persoon zich schuldig heeft gemaakt aan een naar het recht van Duitsland strafbaar feit.

Dit feit is omschreven in onderdeel e) van het EAB. Een door de griffier gewaarmerkte fotokopie van dit onderdeel is als bijlage aan deze uitspraak gehecht.

4. Strafbaarheid

Feit vermeld op bijlage 1 bij de OLW

Onderzoek naar de dubbele strafbaarheid van het feit waarvoor de overlevering wordt verzocht, moet achterwege blijven, nu de uitvaardigende justitiële autoriteit het strafbare feit heeft aangeduid als een feit vermeld in de lijst van bijlage 1 bij de OLW. Het feit valt op deze lijst onder nummer 18, te weten:

georganiseerde of gewapende diefstal

Volgens de in rubriek c) van het EAB vermelde gegevens is op het feit naar het recht van Duitsland een vrijheidsstraf met een maximum van ten minste drie jaren gesteld.

5. Onschuldverweer

De opgeëiste persoon heeft verklaard dat hij niet schuldig is aan het feit. De opgeëiste persoon en zijn raadsvrouw hebben aangevoerd – kort samengevat – dat de opgeëiste persoon zijn onschuld kan aantonen door middel van een alibi voor de nacht van 20 op 21 april 2018, de pleegdatum van het feit waarvan hij in Duitsland wordt verdacht. In dit kader heeft de raadsvrouw kort voor de zitting een e-mail gestuurd met als bijlagen onder andere het Duitse strafdossier en een verklaring van [getuige] , die heeft verklaard dat de opgeëiste persoon de bewuste nacht bij haar in Nederland verbleef. De raadsvrouw heeft verzocht om – met het oog op het gevoerde onschuldverweer – het Duitse strafdossier aan het overleveringsdossier toe te voegen en om getuige [getuige] ter zitting te horen als getuige.

Met de officier van justitie is de rechtbank van oordeel dat het verweer niet kan slagen. Het is niet aan deze rechtbank om het Duitse strafdossier te beoordelen. Het verzoek tot voeging van het Duitse strafdossier bij het overleveringsdossier en het getuigenverzoek zijn daarom afgewezen op de zitting van 16 april 2019. Hierbij is overwogen dat de strekking en inhoud van de schriftelijke verklaring van getuige [getuige] bij de rechtbank bekend is, maar dat het niet aan deze rechtbank is de betrouwbaarheid en bewijswaarde van deze verklaring in deze procedure te toetsen. De stellingen van de opgeëiste persoon zullen in het strafproces in Duitsland moeten worden beoordeeld.

Voor toewijzing van een onschuldverweer is in het algemeen slechts plaats als de gestelde onschuld van de opgeëiste persoon aanstonds is aangetoond. Van een dergelijke situatie is geen sprake. De onschuldbewering kan dan ook niet leiden tot weigering van de overlevering. Het verweer wordt verworpen.

6. De garantie als bedoeld in artikel 6, eerste lid, OLW

De opgeëiste persoon heeft de Nederlandse nationaliteit. Zijn overlevering kan daarom alleen worden toegestaan, indien naar het oordeel van de rechtbank is gewaarborgd dat, zo hij ter zake van de feiten waarvoor de overlevering kan worden toegestaan in de uitvaardigende lidstaat tot een onvoorwaardelijke vrijheidsstraf wordt veroordeeld, hij deze straf in Nederland zal mogen ondergaan.

De
Oberstaatsanwalt te Braunschweig heeft op 8 april 2019 de volgende garantie gegeven:

unter Bezugnahme auf Ihre Email vom 05. April 2019 sichere ich zu, dass die verfolgte Person [opgeëiste persoon] im Falle einer rechtskräftigen Verurteilung in der Bundesrepublik Deutschland auf der Grundlage der geltenden Fassung des Rahmenbeschlusses 208/909/JI des Rates vom 27. November 2008 über die Anwendung des Grundsatzes der gegenseitigen Anerkennung auf Urteile in Strafsachen, durch die eine freiheitsentziehende Strafe oder Maßnahme verhängt wird, für die Zwecke ihrer Vollstreckung in der Europäischen Union (ABI. L 327 vom 05. Dezember 2008, Seite 27) zur weiteren Strafvollstreckung in die Niederlande zurücküberstellt wird.

Niet is gebleken dat de in de Duitse taal opgestelde terugkeergarantie voor de opgeëiste persoon of de raadsvrouw onduidelijk is. Om die reden gaat de rechtbank er in de onderhavige situatie aan voorbij dat de garantie niet in het Nederlands of het Engels is vertaald.

Naar het oordeel van de rechtbank is de hiervoor vermelde garantie voldoende.

Uit artikel 2:13, eerste lid, aanhef en onder f, Wet wederzijdse erkenning en tenuitvoerlegging vrijheidsbenemende en voorwaardelijke sancties volgt dat deze garantie alleen kan worden geëffectueerd, indien het feit ook naar Nederlands recht strafbaar is.

Aan deze voorwaarde is voldaan.

Het feit is inderdaad naar Nederlands recht strafbaar en levert op:

medeplegen van opzettelijk een ontploffing teweegbrengen

en

poging tot diefstal bij gelegenheid van ontploffing, terwijl het feit wordt gepleegd door twee of meer verenigde personen.

7. Weigeringsgrond als bedoeld in artikel 13, eerste lid, aanhef en onder a, OLW

De officier van justitie heeft zich op het standpunt gesteld dat zij niet kan uitsluiten dat een deel van de voorbereiding van het feit op Nederlands grondgebied heeft plaatsgevonden. Daarom heeft de officier van justitie met een beroep op artikel 13, tweede lid, OLW, gevorderd dat wordt afgezien van de weigeringsgrond zoals bedoeld in het eerste lid van dit artikel.

De rechtbank overweegt dat het EAB geen concrete aanknopingspunten biedt voor de vaststelling dat het feit voor een deel in Nederland heeft plaatsgevonden. Het feit waarvan de opgeëiste persoon wordt verdacht – een zogenaamde ‘plofkraak’ in de nacht van 20 op 21 april 2018 in Wolfenbüttel – heeft zich geheel op Duits grondgebied afgespeeld, zodat een situatie als bedoeld in artikel 13, eerste lid, OLW zich niet voordoet.

8. Slotsom

Nu is vastgesteld dat het EAB voldoet aan de eisen van artikel 2 OLW en ook overigens geen weigeringsgronden aan de overlevering in de weg staan, dient de overlevering te worden toegestaan.

9. Toepasselijke wetsartikelen

De artikelen 47, 157 en 311 Wetboek van Strafrecht en 5, 6 en 7 OLW.

10. Beslissing

STAAT TOE de overlevering van
[opgeëiste persoon] aan
the Braunschweig Department of Public Prosecutions ten behoeve van het in Duitsland tegen hem gerichte strafrechtelijk onderzoek naar het feit waarvoor zijn overlevering wordt verzocht.

Aldus gedaan door

mr. R.A.J. Hübel, voorzitter,

mrs. E. de Rooij en A.K. Glerum, rechters,

in tegenwoordigheid van mr. A.T.P. van Munster, griffier,

en uitgesproken ter openbare zitting van 30 april 2019.

De oudste rechter is buiten staat deze uitspraak mede te ondertekenen.

Ingevolge artikel 29, tweede lid, OLW staat tegen deze uitspraak geen gewoon rechtsmiddel open.