ECLI:NL:RBAMS:2022:3257

• Datum uitspraak: 17 mei 2022
• Publicatiedatum: 10 juni 2022
• Zaaknummer: 13/751073-22
• Instantie: Rechtbank Amsterdam
• Type: Uitspraak
• Rechtsgebied: Strafrecht
• Uitkomst: Toewijzend
• Procedures: Eerste en enige aanleg
• Rechters: J.G. Vegter; J.A.A.G. de Vries; R. Godthelp
• Vindplaatsen: Rechtspraak.nl

AI samenvatting door Lexboost • Automatisch gegenereerd

Toestemming overlevering opgeëiste persoon op grond van Europees aanhoudingsbevel ondanks niet-lijstfeit

De rechtbank Amsterdam behandelde een vordering tot overlevering van een opgeëiste persoon op basis van een Europees aanhoudingsbevel (EAB) uitgevaardigd door Polen. De opgeëiste persoon wordt verdacht van meerdere strafbare feiten waarvoor hij in Polen is veroordeeld tot gevangenisstraffen variërend van enkele maanden tot jaren.

De rechtbank onderzocht de identiteit van de opgeëiste persoon en de inhoud van het EAB. Drie vonnissen uit Polen vormen de grondslag voor het bevel, met straffen van één jaar en drie maanden, twee jaren en twee maanden. De feiten betreffen onder meer mishandeling, vernieling, bedreiging en een overtreding van een contactverbod.

Hoewel het contactverbod niet strafbaar is in Nederland, besloot de rechtbank op grond van de gewijzigde Overleveringswet (OLW) en de facultatieve weigeringsgrond om af te zien van weigering van overlevering voor dit niet-lijstfeit. Tevens werd het verweer van de raadsman verworpen dat de overlevering voor het vonnis met een straf van twee maanden moest worden geweigerd vanwege het minimumstrafvereiste.

De rechtbank concludeerde dat het EAB voldoet aan de wettelijke eisen en dat geen andere weigeringsgronden aanwezig zijn. Daarom werd de overlevering van de opgeëiste persoon aan Polen toegestaan. Tegen deze uitspraak staat geen gewoon rechtsmiddel open.

Uitkomst: De rechtbank Amsterdam staat de overlevering van de opgeëiste persoon aan Polen toe ondanks het niet-strafbare contactverbod.

Uitspraak

RECHTBANK AMSTERDAM

INTERNATIONALE RECHTSHULPKAMER

Parketnummer: 13/751073-22

RK nummer: 22/1032

Datum uitspraak: 17 mei 2022

UITSPRAAK

op de vordering ex artikel 23 Overleveringswet (OLW), ingediend door de officier van justitie bij deze rechtbank. Deze vordering dateert van 25 februari 2022 en betreft onder meer het in behandeling nemen van een Europees aanhoudingsbevel (EAB).

Dit EAB is uitgevaardigd op 24 augustus 2020 door de
Regional Court in Gdańsk (Polen) en strekt tot de aanhouding en overlevering van:

[opgeëiste persoon] ,

geboren te [geboorteplaats] (Polen) op [geboortedag] 1977,

zonder vaste woon- of verblijfplaats in Nederland,

gedetineerd in [detentieplaats] ,

hierna te noemen de opgeëiste persoon.

1. Procesgang

De vordering is behandeld op de openbare zitting van 3 mei 2022. Het verhoor heeft plaatsgevonden in tegenwoordigheid van de officier van justitie mr. M. Westerman. De opgeëiste persoon is bijgestaan door zijn raadsman, mr. H.K. Jap-A-Joe, advocaat te Utrecht en door een tolk in de Poolse taal.

Op grond van artikel 22, derde lid, OLW heeft de rechtbank de termijn waarbinnen zij op grond van het eerste lid van dit artikel uitspraak moet doen met dertig dagen verlengd omdat zij die verlenging nodig heeft om over de verzochte overlevering te beslissen.

2. Identiteit van de opgeëiste persoon

De rechtbank heeft de identiteit van de opgeëiste persoon onderzocht. De opgeëiste persoon heeft ter zitting verklaard dat de bovenvermelde personalia juist zijn en dat hij de Poolse nationaliteit heeft.

3. Grondslag en inhoud van het EAB

In het EAB wordt melding gemaakt van een drietal vonnissen:

• een vonnis van de
• een vonnis van de
• een vonnis van de

In het EAB en in de aanvullende informatie van 15 april 2022 staat vermeld dat de opgeëiste persoon in persoon is verschenen bij de processen die tot de vonnissen hebben geleid.

De overlevering wordt verzocht ten behoeve van de tenuitvoerlegging van drie vrijheidsstraffen voor de duur van respectievelijk

• één jaar en drie maanden;
• twee jaren;
• twee maanden,

door de opgeëiste persoon nog geheel te ondergaan op het grondgebied van de uitvaardigende lidstaat. De vrijheidsstraffen zijn aan de opgeëiste persoon opgelegd bij de hiervoor genoemde vonnissen.

Deze vonnissen betreffen de feiten zoals die zijn omschreven in onderdeel e) van het EAB.

4. Strafbaarheid

Feiten waarvoor dubbele strafbaarheid is vereist

De uitvaardigende justitiële autoriteit heeft de feiten niet aangeduid als feiten waarvoor het vereiste van toetsing van dubbele strafbaarheid niet geldt. Overlevering kan in dat geval worden toegestaan, indien voldaan wordt aan de kaderbesluitconform uitgelegde eisen die in artikel 7, eerste lid, aanhef en onder b, OLW juncto artikel 7, eerste lid, onder a 2°, OLW zijn neergelegd.

De rechtbank stelt vast dat hier ten aanzien van de feiten die ten grondslag liggen aan de vonnissen van 2 oktober 2009 en van 28 januari 2016 aan is voldaan.

Deze feiten leveren naar Nederlands recht op:

telkens mishandeling;

medeplegen van opzettelijk en wederrechtelijk enig goed dat geheel of ten dele aan een ander toebehoort, vernielen;

bedreiging met een misdrijf tegen het leven gericht;

mishandeling, terwijl de schuldige het misdrijf begaat tegen zijn echtgenoot, meermalen gepleegd.

Het feit dat ten grondslag ligt aan het vonnis van 4 december 2017 betreft overtreding van een contactverbod met de (ex-)vrouw van de opgeëiste persoon. De rechtbank is – met de raadsman – van oordeel dat dit feit niet strafbaar is naar Nederlands recht.

Met de inwerkingtreding van de Herimplementatiewet op 1 april 2021 is ook artikel 7 OLW gewijzigd.

Een kaderbesluitconforme uitleg van deze gewijzigde bepaling brengt mee dat lid 1 een facultatieve weigeringsgrond bevat met betrekking tot het ontbreken van strafbaarheid naar Nederlands recht van een zogenoemd niet-lijstfeit. Dit betekent dat de rechtbank kan afzien van weigering van de overlevering, ook wanneer niet is voldaan aan het vereiste van de dubbele strafbaarheid.

De rechtbank ziet in dit geval aanleiding om af te zien van weigering. De overtreding van het contactverbod heeft geen aanknopingspunten met de Nederlandse rechtsorde. Het feit is immers begaan in Polen, door een onderdaan van die lidstaat tegen een andere onderdaan van die lidstaat. Verder is dit contactverbod opgelegd in het vonnis van 28 januari 2016 (II K 884/15) waarin de opgeëiste persoon werd veroordeeld voor bedreiging en mishandeling van zijn toenmalige vrouw. De vonnissen II 884/15 en II 662/17 hangen in die zin dus samen. Bovendien is de overlevering toelaatbaar voor de tenuitvoerlegging van de bij de vonnissen van 2 oktober 2009 en van 28 januari 2016 opgelegde vrijheidsstraffen. Om die reden vindt de rechtbank, anders dan de raadsman, dat voor dit vonnis geen partiële weigering hoeft te volgen.

5. Artikel 7, eerste lid, onder b OLW

De raadsman heeft zich verder op het standpunt gesteld dat de overlevering voor de tenuitvoerlegging van de bij het vonnis van 4 december 2017 opgelegde vrijheidsstraf dient te worden geweigerd. Omdat in dit vonnis een gevangenisstraf van twee maanden is opgelegd, is daarmee niet voldaan aan het vereiste minimum van vier maanden zoals genoemd in artikel 7, eerste lid, onder b OLW.

De officier van justitie heeft onder verwijzing naar artikel 7, vierde lid, OLW betoogd dat de overlevering ook voor dit vonnis kan worden toegestaan.

De rechtbank stelt vast dat het EAB betrekking heeft op de tenuitvoerlegging van meerdere vrijheidsstraffen en de overige vrijheidsstraffen wel voldoen aan hetgeen in artikel 7, eerste lid, onder b OLW is vereist. ^[1] Gelet op artikel 7, vierde lid, OLW kan de overlevering ook voor het vonnis van 4 december 2017 worden toegestaan. De rechtbank maakt van die mogelijkheid gebruik en verwerpt het verweer van de raadsman.

6. Slotsom

Nu is vastgesteld dat het EAB voldoet aan de eisen van artikel 2 OLW, er ook verder geen weigeringsgronden aan de overlevering in de weg staan en geen sprake is van een geval waarin aan het EAB geen gevolg mag worden gegeven, dient de overlevering te worden toegestaan.

7. Toepasselijke wetsbepalingen

De artikelen 47, 285, 300, 304 en 350 Wetboek van Strafrecht en de artikelen 2, 5 en 7 OLW.

8. Beslissing

STAAT TOE de overlevering van
[opgeëiste persoon] aan de
Regional Court in Gdańsk (Polen) voor de feiten zoals die zijn omschreven in onderdeel e) van het EAB.

Aldus gedaan door

mr. J.G. Vegter, voorzitter,

mrs. J.A.A.G. de Vries en R. Godthelp, rechters,

in tegenwoordigheid van mr. M.A. Dijk, griffier,

en uitgesproken ter openbare zitting van 17 mei 2022.

Ingevolge artikel 29, tweede lid, OLW staat tegen deze uitspraak geen gewoon rechtsmiddel open.

Voetnoten

1. Vergelijk voor de situatie dat in één EAB twee of meer opgelegde vrijheidsstraffen die ieder afzonderlijk minder dan vier maanden, maar gezamenlijk wel ten minste vier maanden bedragen: Rb. Amsterdam 19 oktober 2007, ECLI:NL:RBAMS:2007:BC9797.