De consument sloot in december 2021 een leveringsovereenkomst met Vattenfall en in maart 2022 een aanvullend contract met oude productvoorwaarden. Vanaf november 2022 leverde hij stroom terug via zonnepanelen. Vattenfall kondigde in mei 2024 vaste terugleverkosten aan vanaf juli 2024, gebaseerd op nieuwe productvoorwaarden. De consument betwistte deze kosten en stelde dat er geen geldige wijzigingsbevoegdheid was.
De kantonrechter constateerde dat Vattenfall zich aanvankelijk beriep op een wijzigingsbeding in de oude productvoorwaarden, maar dat dit beding niet toestaat dat een geheel nieuwe set productvoorwaarden eenzijdig van toepassing wordt verklaard. Vattenfall deed uiteindelijk onvoorwaardelijk afstand van haar verweer en stemde in met de vordering.
Het vonnis verklaart dat de nieuwe productvoorwaarden niet van toepassing zijn, verbiedt Vattenfall de vaste terugleverkosten eenzijdig op te nemen en veroordeelt Vattenfall in de proceskosten. De uitspraak bevestigt dat eenzijdige tariefwijzigingen via algemene voorwaarden niet zonder meer zijn toegestaan.