Uitspraak
RECHTBANK ASSEN
Sector kanton
Locatie Assen
zaak-/rolnummer: 248668 \ EJ VERZ 09-5111
beschikking van de kantonrechter d.d. 25 maart 2009
in de zaak van:
de rechtspersoonlijkheid bezittende stichting Stichting Wilhelminaziekenhuis Assen,
hierna te noemen: SWA,
statutair gevestigd te Assen,
verzoekende partij,
gemachtigde: mr. S. Smink,
tegen
[Werkneemster],
hierna te noemen: [werkneemster],
wonende te [adres],
verwerende partij.
gemachtigde: mr. M. Vetkamp.
Het procesverloop
1.1 SWA heeft bij verzoekschrift, ingekomen ter griffie op 9 februari 2009, verzocht de tussen haar en [werkneemster] bestaande arbeidsovereenkomst te ontbinden op grond van gewichtige redenen in de zin van artikel 7: 685 BW.
1.2 Het verweerschrift van [werkneemster] is binnengekomen op 6 maart 2009.
1.3 Het verzoek is ter zitting van 11 maart 2009 behandeld. Partijen hebben ter zitting hun standpunten nader toegelicht. Beschikking is bepaald op heden.
Motivering
2.1 [werkneemster] is sedert 27 maart 1989 in dienst bij SWA, laatstelijk in de functie van specialistisch verpleegkundige C0, tegen een bruto salaris van € 2.712,92 per maand, exclusief 8 % vakantietoeslag en 5% eindejaarsuitkering.
2.2 SWA heeft gesteld dat er sprake is van een extreem frequent ziekteverzuim zijdens [werkneemster], welk verzuim niet werkgerelateerd is. Het is volgens SWA de frequentie die tot problemen aanleiding geeft, omdat er heel vaak voor korte tijd een medewerker binnen een vastgesteld team wegvalt. Collega's van [werkneemster] worden hierdoor onevenredig belast. SWA heeft uitgebreid met [werkneemster] over de frequentie van haar ziekteverzuim en de gevolgen daarvan gesproken, hetgeen niet tot een afname van de ziekmeldingen heeft geleid. Vervolgens heeft SWA [werkneemster] alle tijd en gelegenheid geboden om een andere passende interne of externe functie te zoeken. Na aandringen heeft [werkneemster] slechts intern naar andere passende functies willen zoeken en dit heeft geen resultaat gehad. Volgens SWA is de situatie niet langer houdbaar en zij verzoekt op grond van deze omstandigheden de arbeidsovereenkomst te ontbinden. SWA is daarbij bereid een vergoeding met correctiefactor 1 te betalen ten bedrage van € 39.852,80 bruto.
2.3 [werkneemster] heeft verweer gevoerd. [werkneemster] stelt dat er geen sprake is van verandering in de omstandigheden. De ziekmeldingen als gevolg van migraineaanvallen zijn er sinds haar indiensttreding geweest en zijn niet in grote lijnen toe- of afgenomen. Wel is de duur van de uitvallen korter geworden. [werkneemster] heeft er alles aan gedaan om tot een reductie van het ziekteverzuim te komen. De onregelmatigheid in werken komt de migraine niet ten goede en er bestaat een grote kans dat het werken op regelmatige tijden thans wel tot minder uitval zal leiden. [werkneemster] stond open voor passend alternatief werk, zowel intern als extern, maar alleen met een terugkeergarantie bij een externe functie. Er werden vacatures aan [werkneemster] toegezonden, terwijl SWA slechts eenmaal een concreet voorstel voor een functie heeft gedaan, waarvoor [werkneemster] na een assessment niet geschikt bleek. [werkneemster] heeft zelf ook een aantal mogelijkheden genoemd, maar deze functies bleken (nog) niet beschikbaar bij SWA. Voor het geval het verzoek wordt toegewezen, verzoekt [werkneemster] om toekenning van een vergoeding met correctiefactor 1,5.
2.4 De kantonrechter heeft zich ervan vergewist dat het verzoek geen verband houdt met het bestaan van een opzegverbod. Het verzoek is gegrond op de frequente ziekmeldingen van [werkneemster] en de gevolgen daarvan voor SWA en het is niet ingediend gedurende de tijd dat [werkneemster] ongeschikt is tot het verrichten van haar arbeid wegens ziekte. Evenmin is er sprake van strijd met de Wet gelijke behandeling op grond van handicap of chronische ziekte, nu als onvoldoende betwist is komen vast te staan dat het frequente ziekteverzuim van [werkneemster] behalve in migraine tevens in andere klachten gelegen is, zoals griep, schouderklachten, rugklachten, nekklachten, keelklachten en dergelijke.
2.5 Met betrekking tot de vraag of sprake is van een verandering in de omstandigheden als gevolg van de frequente ziekmeldingen, overweegt de kantonrechter als volgt. Uit de overzichten van het ziekteverzuim vanaf 1997 is gebleken dat vooral de laatste jaren de ziekmeldingen van [werkneemster] sterk zijn toegenomen en dat deze ziekmeldingen een onevenredig groot deel van alle ziekmeldingen van de werknemers op de betreffende afdeling betreffen. Er zijn vanaf 2004/2005 diverse gesprekken tussen partijen geweest om de (gevolgen van) de frequente ziekmeldingen te bespreken en te komen tot een oplossing. Dit heeft tot op heden geen resultaat gehad, terwijl het aantal ziekmeldingen en daarmee de problemen voor SWA zijn toegenomen, zodat er naar het oordeel van de kantonrechter thans kan worden gesproken van een verandering in de omstandigheden.
2.6 Naar het oordeel van de kantonrechter is deze verandering in de omstandigheden van dien aard dat de arbeidsovereenkomst billijkheidshalve behoort te eindigen. Daarbij stelt de kantonrechter voorop dat de ziekmeldingen van [werkneemster] niet werkgerelateerd zijn en dat ontbinding, net als opzegging, op grond van frequente ziekmeldingen mogelijk is. Daarbij zal de kantonrechter in de beoordeling tevens de criteria die het CWI hanteert bij opzegging meenemen, namelijk: (1) er moet sprake zijn van regelmatig ziekteverzuim, (2) dit ziekteverzuim moet dusdanig verstorend werken op het arbeidsproces of onevenredig zwaar drukken op de andere werknemers dat het van de werkgever in redelijk niet verlangd kan worden de arbeidsrelatie voort te zetten, (3) naar verwachting zal de werknemer niet binnen 26 weken hersteld zijn en (4) het is redelijkerwijs niet mogelijk de werknemer te herplaatsen in een aangepaste of andere passende functie binnen de organisatie.
2.7 Vaststaat dat er sprake is van regelmatige ziekmeldingen van [werkneemster] die extra druk leggen op de organisatie en de collega's. Tevens kunnen de frequente ziekmeldingen risico's opleveren voor de zorgverlening. SWA heeft getracht oplossingen te vinden voor deze problematiek door gedurende een aantal jaren diverse gesprekken te voeren met [werkneemster]. [werkneemster] heeft diverse malen aangevoerd dat de frequente ziekmeldingen mede werden veroorzaakt door de onregelmatige diensten. Naar aanleiding daarvan is onder andere een proefperiode ingesteld waarin [werkneemster] enkel in dagdiensten heeft gewerkt. Wat er ook zij van de omstandigheden die [werkneemster] heeft aangevoerd op grond waarvan die periode niet geschikt zou zijn geweest, in die periode nam de uitval van [werkneemster] niet af en vaststaat dat er in het afgelopen jaar diverse ziekmeldingen hebben plaatsgevonden na dagdiensten of vrije dagen. Daarnaast zijn er diverse ziekmeldingen gedaan die geen verband hielden met de migraine van [werkneemster]. Het is redelijkerwijs dan ook niet te verwachten dat er binnen een periode van bijvoorbeeld - zoals door het CWI genoemd - 26 weken verandering kan worden verwacht in het ziekteverzuim van [werkneemster].
2.8 Gebleken is dat er eveneens pogingen zijn ondernomen om intern dan wel extern een passende nieuwe functie voor [werkneemster] te vinden. Hierin zijn partijen niet geslaagd en niet aannemelijk is geworden dat dit (grotendeels) aan SWA is te wijten. Interne zorggerelateerde functies leveren het probleem op dat dezelfde ongewenste consequenties optreden van de ziekmeldingen als in de huidige functie, terwijl [werkneemster] zelf heeft aangegeven dat zij een sterke voorkeur heeft voor een zorggerelateerde functie met hetzelfde aandachts- en specialisatiegebied als waarin zij nu werkzaam is. De functies die [werkneemster] zelf heeft aangedragen, zijn thans niet als zodanig aanwezig dan wel leveren dezelfde consequenties op als voornoemd. Naar het oordeel van de kantonrechter is dan ook aannemelijk geworden dat het redelijkerwijs niet mogelijk is de werknemer binnen de organisatie te herplaatsen. Ten slotte is zowel uit de stukken als de behandeling ter zitting gebleken dat [werkneemster] niet bereid was externe functies te aanvaarden. Daarbij betrekt de kantonrechter tevens dat [werkneemster] het aanbod om met behulp van een extern bureau een andere passende functie te zoeken en/of haar sterke punten en interesses en dergelijke nader te laten onderzoeken, heeft afgewezen. Dit alles dient er naar het oordeel van de kantonrechter toe te leiden dat de arbeidsovereenkomst tussen partijen billijkheidshalve dient te eindigen, zodat de verzochte ontbinding zal worden toegewezen.
2.7 Met betrekking tot de toe te kennen vergoeding is de kantonrechter van oordeel dat er geen aanleiding bestaat om een hogere correctiefactor dan 1 toe te kennen, aangezien SWA - hoewel ziekte van een werknemer in beginsel in de risicosfeer van een werkgever ligt - part noch deel heeft aan het ziekteverzuim van [werkneemster]. Anderzijds overweegt de kantonrechter dat ook [werkneemster] geen verwijt kan worden gemaakt met betrekking tot haar medische klachten. Het toekomstperspectief met betrekking tot een nieuwe baan zal niet al te rooskleurig zijn voor [werkneemster], maar er zijn zijdens SWA afdoende pogingen ondernomen om voor [werkneemster] intern dan wel extern een nieuwe passende functie te vinden en niet aannemelijk is geworden dat het mislukken van dit traject (grotendeels) aan SWA is te wijten. De vergoeding zal, uitgaande van 13 gewogen dienstjaren en een maandsalaris van € 2.712,92 bruto te vermeerderen met 8 % vakantietoeslag en 5 % eindejaarsuitkering, worden vastgesteld op € 39.852,80 bruto.
2.8 Gezien het vorenstaande behoeft aan SWA geen termijn te worden gegund het verzoek in te trekken. De arbeidsovereenkomst zal worden ontbonden met ingang van
15 april 2009.
2.9 De kantonrechter acht termen aanwezig om de proceskosten tussen partijen te compenseren.
Beslissing
De kantonrechter:
ontbindt de tussen partijen bestaande arbeidsovereenkomst met ingang van 15 april 2009;
kent aan [werkneemster] ten laste van SWA ter gelegenheid van voornoemde ontbinding een vergoeding toe ten bedrage van bruto € 39.852,80;
compenseert de proceskosten zodanig dat iedere partij de eigen kosten draagt.
Deze beslissing is gegeven door de kantonrechter mr. A.M.A.M. Kager en in het openbaar uitgesproken op 25 maart 2009.
typ: 167/SJSK
coll: