ECLI:NL:RBDHA:2013:12004 - Rechtbank Den Haag - Vermindering belastingaanslagen wegens onvoldoende bewijs...

Uitspraak

RECHTBANK DEN HAAG

Team belastingrecht

zaaknummers: SGR 13/1368 t/m SGR 13/1370

uitspraak van de meervoudige kamer van 11 september 2013 in de zaken tussen

[X], wonende te [Z], eiseres,

de inspecteur van de Belastingdienst[te P], verweerder.

13/1368

Procesverloop

Verweerder heeft aan eiseres voor de jaren 2004 tot en met 2006 aanslagen inkomstenbelasting en premie volksverzekeringen opgelegd, berekend naar een belastbaar inkomen uit werk en woning van respectievelijk € 9.710 (2004), € 7.206 (2005) en € 5.815 (2006) en een belastbaar inkomen uit sparen en beleggen van respectievelijk € 7.596 (2004), € 4.379 (2005) en € 4.513 (2006). Bij de aanslagen zijn vergrijpboetes van 100% opgelegd.

Tevens is bij alle aanslagen heffingsrente in rekening gebracht.

Verweerder heeft bij uitspraken op bezwaar het belastbaar inkomen uit sparen en beleggen in de aanslag over het jaar 2004 verminderd tot op € 5.239. Verder zijn de vergrijpboetes over de jaren 2004 tot en met 2006 vernietigd.

Eiseres heeft daartegen beroep ingesteld.

Verweerder heeft een verweerschrift ingediend.

Het onderzoek ter zitting heeft plaatsgevonden op 30 mei 2013. Eiseres is daar in persoon verschenen, bijgestaan door haar dochter [F] (de dochter). Namens verweerder zijn verschenen [G], [H], [I] en [J]. Van het verhandelde ter zitting is een proces-verbaal opgemaakt.

Ter zitting zijn tevens behandeld de beroepen van eiseres inzake de aan haar opgelegde navorderingsaanslag inkomstenbelasting / premie volksverzekeringen over het jaar 2003 en de aan haar met betrekking tot het jaar 2009 gegeven informatiebeschikking als bedoeld in artikel 52a van de Algemene wet inzake rijksbelastingen, zaaknummers SGR 13/1366 en SGR 13/440, alsmede de beroepen van de erven van [voorletters] [achternaam echtgenoot] (de echtgenoot) inzake de aan hem opgelegde (navorderings-)aanslagen inkomstenbelasting / premie volksverzekeringen over de jaren 1992, 1995 tot en met 2006 en de navorderingsaanslagen vermogensbelasting 1993, 1996 tot en met 2000, zaaknummers SGR 13/1376 t/m SGR 13/1388, SGR 13/1390 t/m 13/1393, SGR 13/1395 en SGR 13/1396.

Na sluiting van het onderzoek ter zitting heeft de rechtbank op 3 juni 2013 nog een nader stuk van eiseres ontvangen. Hierin heeft de rechtbank aanleiding gezien het onderzoek te heropenen. Vervolgens heeft tussen de rechtbank en partijen een briefwisseling plaatsgevonden. Met toestemming van partijen is een nadere zitting achterwege gebleven.

Overwegingen

Feiten

In 1994 hebben (ex-)medewerkers van de Kredietbank Luxembourg te Luxemburg (KB Lux) documenten en microfiches van de KB Lux ontvreemd. Op 27 oktober 2000 zijn deze gegevens door de Belgische autoriteiten in het kader van een zogenoemde spontane uitwisseling van inlichtingen verstrekt aan het ministerie van Financiën te Den Haag. De Belastingdienst/FIOD heeft naar aanleiding van deze gegevens onderzoek gedaan, later bekend geworden als het Rekeningenproject. Het onderzoek richtte zich op het vaststellen van de identiteit van Nederlandse rekeninghouders waarvan de gegevens waren vermeld op de verkregen afdrukken van de microfiches (de renseignementen).

De renseignementen vermelden onder meer een rekening met nummer [rekeningnummer] ten name van “[voornaam-1] [achternaam echtgenoot]”, met een saldo op 31 januari 1994 van (in totaal) ƒ 475.216,75.

De echtgenoot, geboren op [datum] 1953, is op [overlijdensdatum] 2007 overleden. Zijn voornamen zijn [voornaam-1] [voornaam-2]. Hij en eiseres zijn van [datum] 1972 tot [datum] 1975, van [datum] 1977 tot [datum] 1989 en van [datum] 1997 tot zijn overlijden gehuwd geweest.

De echtgenoot en eiseres zijn in de onderhavige jaren beschreven voor de inkomstenbelasting. In hun aangiften zijn geen inkomens – of vermogensbestanddelen opgenomen die betrekking hebben op een rekening bij de KB Lux.

Navorderingsaanslagen 1992 en 1993 ten name van de echtgenoot

Verweerder heeft de echtgenoot geïdentificeerd als rekeninghouder van de onder 2. genoemde rekening. Verweerder heeft de echtgenoot bij brief van 22 juni 2004 verzocht om gegevens en inlichtingen te verstrekken ter zake van zijn in het buitenland aangehouden vermogensbestanddelen. Zijn gemachtigde (hierna: de eerste gemachtigde) heeft bij brief van 30 juni 2004 om uitstel verzocht. Nadat verweerder daartoe uitstel heeft verleend, heeft de eerste gemachtigde bij brief van 26 november 2004 gereageerd op de vragenbrief van verweerder. In die brief heeft de eerste gemachtigde aangegeven dat de echtgenoot het verzoek van verweerder in overweging neemt, mits verweerder nadrukkelijk bevestigt dat de te verstrekken informatie alleen voor de enkelvoudige belasting zal worden gebruikt. Bij brief van 8 december 2004 heeft verweerder aangegeven dat van een boete-onderzoek nog geen sprake is en heeft hij verzocht om beantwoording van zijn vragenbrief van

22 juni 2004. Bij fax van 15 december 2004 heeft de eerste gemachtigde nogmaals verzocht te bevestigen dat de gevraagde informatie slechts zal worden gebruikt in het kader van de vaststelling van de enkelvoudige belasting.

Verweerder heeft vervolgens bij brief van 16 december 2004 de eerste gemachtigde in kennis gesteld van zijn voornemen om in verband met een door de echtgenoot aangehouden buitenlandse bankrekening navorderingsaanslagen op te leggen voor de inkomstenbelasting / premie volksverzekeringen over het jaar 1992 en de vermogensbelasting 1993, met verhogingen van 100%. Bij fax van 27 december 2004 heeft de eerste gemachtigde wederom verzocht om bevestiging van haar eerdere verzoek. Met dagtekening 31 december 2004 zijn de aangezegde navorderingsaanslagen en verhogingen aan de echtgenoot opgelegd.

De eerste gemachtigde heeft tegen voormelde navorderingsaanslagen en verhogingen bezwaar gemaakt. Daarin heeft zij zich er op beroepen dat de navorderingsaanslagen in strijd met de algemene beginselen van behoorlijk bestuur zijn opgelegd. Verweerder heeft bij brieven van 12 april 2005 aan de echtgenoot en de eerste gemachtigde om nadere informatie over de buitenlandse bankrekening van de echtgenoot verzocht. In reactie hierop heeft de eerste gemachtigde in haar brief van 22 april 2005 haar verzoek om te bevestigen dat de gevraagde informatie alleen voor de enkelvoudige belasting zal worden gebruikt, herhaald. Verweerder heeft hierop bij brief van 13 juli 2005 gereageerd en aangegeven dat hij eerst het onderzoek naar de juiste belastingheffing moet afronden en dat hij vervolgens, als daartoe aanleiding bestaat, onderzoek zal doen naar het vermoeden van schuld. Bij brief van 8 augustus 2005 heeft de eerste gemachtigde wederom verzocht om bevestiging van haar eerdere verzoek. Bij brief van 13 januari 2006 heeft verweerder hierop gereageerd en aangegeven dat aan de hand van de door hem in die brief aangehaalde jurisprudentie de conclusie is dat materiaal waarvan de inhoud niet afhankelijk is van de wil van de belastingplichtige niet onder het zwijgrecht valt en dat deze informatie moet worden verstrekt ook wanneer daarmee bewijs wordt geleverd voor de aanwezigheid van grove schuld of opzet.

Aanslag 2003 ten name van de echtgenoot

Bij brief van 1 mei 2006 heeft verweerder de echtgenoot verzocht om nadere informatie te verstrekken over de waarde van al zijn bezittingen op 1 januari 2003 en 31 december 2003, en daarbij indien sprake is van een fiscaal partner de onderlinge verdeling van de bezittingen aan te geven. Bij brief van 17 juli 2006 heeft de eerste gemachtigde aangegeven dat de waarde van de Nederlandse bezittingen bestaan uit twee bankrekeningen en dat de bezittingen van de echtgenoot voor 50% aan hem en voor 50% aan eiseres dienen te worden toegerekend.

Verweerder heeft vervolgens bij brief van 13 november 2006 de eerste gemachtigde in kennis gesteld van zijn voornemen om van de aangifte voor het jaar 2003 van de echtgenoot af te wijken en aan eiseres een navorderingsaanslag op te leggen, met vergrijpboetes van 100%. Bij fax van 7 december 2006 heeft de (inmiddels) derde gemachtigde, nadat de zaken binnen het kantoor van de eerste gemachtigde opvolgend aan twee collega’s waren overgedragen, aangegeven dat de echtgenoot en eiseres geen buitenlandse bankrekening hebben (gehad). Met dagtekening 28 december 2006 en 29 december 2006 zijn de aangezegde (navorderings-)aanslagen en vergrijpboete opgelegd. In bezwaar heeft de vierde gemachtigde, nadat de zaken wederom binnen hetzelfde advocatenkantoor waren overgedragen, ontkend dat de echtgenoot rekeninghouder is van de onder 2. genoemde rekening.

10.

Bij brief van 7 februari 2007 heeft verweerder aan zowel de echtgenoot en eiseres als aan de vierde gemachtigde om informatie verzocht omtrent de buitenlandse bankrekening van de echtgenoot. In reactie hierop heeft de vierde gemachtigde bij brief van 19 februari 2007 aangegeven dat de echtgenoot geen inlichtingen kan verstrekken, omdat hij niet over een buitenlandse bankrekening beschikt. Voorts heeft de vierde gemachtigde verzocht om inzage van de op de zaak betrekking hebbende stukken. Op 16 mei 2007 heeft de vierde gemachtigde bij verweerder de op de zaak betrekking hebbende stukken ingezien. Verweerder heeft vervolgens bij brief van 3 september 2007 een proces-verbaal van ambtshandeling betreffende de identificatie van de echtgenoot aan de vierde gemachtigde toegezonden. Bij brief van 5 september 2007 heeft de vierde gemachtigde aan verweerder aangegeven dat zij eiseres niet meer bijstaat.

Aanslagen 2004 ten name van de echtgenoot en van eiseres

11.

Bij brief van 6 augustus 2007 heeft verweerder eiseres in kennis gesteld van zijn voornemen om in verband met een door de echtgenoot bij de KB Lux aangehouden bankrekening af te wijken van hun aangiften over het jaar 2004 en daarbij aan haar een vergrijpboete op te leggen. Eiseres heeft bij brief van 15 augustus 2007 hierop gereageerd en aangegeven dat een ander advocatenkantoor haar belangen zal gaan behartigen (hierna: de vijfde gemachtigde). Nadat verweerder bij brief van 18 oktober 2007 heeft aangegeven dat een reactie van de nieuwe gemachtigde van eiseres is uitgebleven, heeft eiseres bij brief van 23 oktober 2007 aangegeven dat zij nog druk doende is met de verzameling van bewijsstukken dat de aanslagen en boetes ongegrond zijn. Met dagtekening 1 november 2007 en 6 november 2007 zijn de aangezegde aanslagen en vergrijpboete opgelegd.

Navorderingsaanslag 2002 ten name van de echtgenoot

12.

Bij brief van 6 augustus 2007 heeft verweerder de vierde gemachtigde in kennis gesteld van zijn voornemen om in verband met een door de echtgenoot bij de KB Lux aangehouden bankrekening navorderingsaanslagen inkomstenbelasting / premie volksverzekeringen over de jaren 1995 tot en met 2002 alsmede navorderingsaanslagen vermogensbelasting 1996 tot en met 2000 op te leggen. Met dagtekening 9 november 2007 zijn de aangezegde navorderingsaanslagen opgelegd.

13.

Eiseres heeft tegen voormelde navorderingsaanslagen alsmede tegen de aanslag over het jaar 2004 bezwaar gemaakt. In haar brieven van 3 december 2007 heeft zij aangegeven dat er geen buitenlandse bankrekening is of is geweest en verwijst zij naar eerdere correspondentie hierover. Daarnaast heeft zij aangegeven niet in te stemmen met aanhouding van de bezwaren totdat in de proefprocedures van Nauta Dutilh betreffende het Rekeningenproject onherroepelijk is beslist. Voorts heeft zij verweerder verzocht aan te geven welke bewijzen zij dient aan te leveren en hoe zij die kan verkrijgen.

14.

De vijfde gemachtigde heeft bij brief van 19 december 2007 aan verweerder onder meer het volgende meegedeeld:

“Cliënte, [de echtgenote], heef in november en december 2007 diverse malen bezwaar aangetekend tegen door u opgelegde naheffingsaanslagen Inkomstenbelasting en Vermogensbelasting. U heeft daarop verzocht in te stemmen met een aanhouding van de bezwaarschriften, gezien de nog lopende proefprocedure inzake het zogenaamde Rekeningenproject.

In eerst instantie heeft cliënte zulks geweigerd om de eenvoudige reden dat zij, gezien het feit dat zij de grondslag van voornoemde aanslagen integraal betwist, de kwestie zo spoedig mogelijk afgewikkeld wenst te zien. In januari 2008 zal er echter een bespreking plaats vinden tussen de heer [A], advocaat bij Nauta Dutilh, en de heer [B], projectleider bij de kennisgroep landelijke acties Belastingdienst Oost-Brabant (kantoor Eindhoven), terzake het procesverloop in voornoemd Rekeningenproject. Tijdens deze bespreking zal tevens de zaak van cliënte kort aan de orde komen, om te bezien of zij vanuit de Belastingdienst nader geadviseerd kan worden over het verkrijgen van bewijs vanuit Luxemburg. Cliënte is immers op donderdag 8 november 2007 al in persoon bij KBLux geweest en heeft daar toen gesproken met de heer [C]. Haar is medegedeeld dat haar overleden echtgenoot daar niet bekend is, maar dat men om juridisch-technische redenen weigert deze informatie op schrift te stellen. Wel bestaat de mogelijkheid dat een en ander mondeling aan de Belastingdienst bevestigd wordt.

Mijns inziens is het wellicht verstandig de uitkomst van deze bespreking af te wachten, alvorens stappen te ondernemen in de afronding van de bezwaarprocedure. Niet uitgesloten is immers de mogelijkheid dat onderhavige kwestie buitenprocedureel afgedaan kan worden.

Met de heer [D] heb ik derhalve afgesproken de afdoening van de bezwaarschriften voorlopig aan te houden.”.

Aanslagen 2005 en 2006 ten name van de echtgenoot en eiseres

15.

Bij brief van 14 oktober 2008 heeft verweerder eiseres als (mede-)rekeninghouder van de onder 2. genoemde rekening verzocht om nadere informatie te verstrekken, waaronder de saldigegevens op 1 januari en 31 december van de jaren 2005 en 2006 dan wel gegevens over de beëindiging van die rekening. Hierop heeft de vijfde gemachtigde bij brief van 24 oktober 2008 gereageerd. In die brief staat onder meer het volgende vermeld:

“Cliënte heeft zich in de onderhavige kwestie immer bereidwillig getoond en coöperatief opgesteld, echter over méér informatie dan zij reeds heeft aangeleverd, beschikt zij simpelweg niet. Bij brief d.d. 19 december 2007 heeft cliënte dan ook aangeboden samen met een medewerker van de Belastingdienst de [KB Lux] te bezoeken, alwaar mondeling bevestigd kan worden dat de echtgenoot van cliënte aldaar niet bekend is. Op voornoemd aanbod heeft cliënte echter nimmer een reactie mogen ontvangen.”.

16.

Bij brief van 25 november 2008 heeft verweerder aan de vijfde gemachtigde aangegeven dat de echtgenoot en de echtgenote niet de gevraagde informatie hebben verstrekt en dat hij voornemens is om voor de jaren 2005 en 2006 van de ingediende aangiftes af te wijken en daarbij aan eiseres vergrijpboetes op te leggen. Met dagtekening 19 december 2008, 31 december 2008 en 20 februari 2009 zijn de aangezegde aanslagen en vergrijpboetes opgelegd. In het bezwaarschrift van 22 december 2008 van eiseres staat onder meer het volgende vermeld:

“Op 4 december 2008 is mijn dochter, [de dochter], bij u langs geweest om bovenstaande zaak voor mij samen met u door te nemen.

Zij heeft u namens mij nadrukkelijk verteld dat er geen buitenlandse tegoeden zijn of zijn geweest op mijn naam of wijlen mijn echtgenoot ([de echtgenoot]). Tevens heeft zij u op de hoogte gebracht van het feit dat ik samen met mijn dochter , op aanraden van een advocaat van Nauta Dutilh N.V., naar Luxemburg ben afgereisd om daar informatie op te vragen bij de [KB Lux].

Hier is verteld dat er geen rekening is en/of is geweest op naam van wijlen mijn echtgenoot ([de echtgenoot]). Helaas was het niet mogelijk om dit opschrift te krijgen, de bankmedewerker wist ons te vertellen dat de Nederlandse belastingdienst op de hoogte hiervan is. U wilt mij dus bewijzen laten aandragen terwijl u zelf heel goed weet dat het niet mogelijk is om iets wat er niet is te bewijzen.

Tevens heeft mijn dochter gevraagd om de betreffende afschriften, waaruit volgens u blijkt dat het wel degelijk gaat om wijlen mijn echtgenoot. Wij hebben deze bescheiden samen met onze advocaat doorgenomen en kunnen niet anders vast stellen dan dat het bewijs ontoereikend genoemd kan worden.

(…)

Tevens stem ik uitdrukkelijk
nietin met het aanhouden van bezwaren totdat in de “Nauta procedure” een eindoordeel is bereikt”.

17.

Bij brief van 13 januari 2009 heeft verweerder aangegeven voornemens te zijn om de bezwaren tegen de aanslagen van de echtgenoot en eiseres over de jaren 2005 en 2006 af te handelen. Hij heeft daarbij eiseres nogmaals verzocht om nadere informatie over de buitenlandse bankrekening te verstrekken. Bij brieven van 15 januari 2009 en 19 januari 2009 heeft eiseres onder meer aangegeven dat er geen buitenlandse tegoeden zijn (geweest) en dat zij niet heeft geweigerd om informatie te verstrekken. Bij brief van 26 januari 2009 heeft verweerder voorgesteld om de bezwaarprocedures verder af te handelen.

Nadere correspondentie bezwaarfase

18.

Bij brief van 8 december 2008 heeft verweerder aan de erven van de echtgenoot de stand van zaken weergegeven met betrekking tot de verschillende rechtsvragen die spelen in het Rekeningenproject en aangegeven dat de bezwaren worden aangehouden totdat in de proefprocedure van Nauta Dutilh onherroepelijk is beslist.

19.

Bij brief van 18 december 2008 heeft verweerder aan de erven van de echtgenoot verzocht om alsnog toestemming te verlenen voor het aanhouden van de bezwaren tegen de (navorderings-)aanslagen inkomstenbelasting / premie volksverzekeringen over de jaren 1992 en 2003 en vermogensbelasting 1993.

20.

Bij brieven van 23 december 2008 heeft eiseres op de brieven van verweerder van 8 december 2008 en 18 december 2008 gereageerd. Daarin heeft zij geen toestemming verleend om de bezwaren aan te houden.

21.

Vervolgens heeft verweerder drieëneenhalf jaar later bij brief van 29 juni 2012 aan eiseres aangegeven dat hij voornemens is om de bezwaren tegen de onderhavige (navorderings-)aanslagen grotendeels af te wijzen en heeft hij eiseres in de gelegenheid gesteld om te worden gehoord. Verweerder heeft vervolgens naar aanleiding van een telefoongesprek met de dochter bij brief van 6 augustus 2012 een voorbeeldbrief aan eiseres gezonden om gegevens bij de KB Lux op te vragen. In die brief wordt namens eiseres aan de KB Lux verzocht om toezending van de overzichten van de rekening [rekeningnummer] vanaf 1989 tot heden, ten name van [echtgenoot], geboortedatum [datum] 1953, adres [adres] te [woonplaats].

22.

Tot de gedingstukken behoort een – na de zitting ingebrachte – brief van eiseres van 3 september 2012 gericht aan de KB Lux alsmede een verzendbewijs van een aangetekende verzending op 5 september 2012 naar het buitenland (bestemming: LU). In die brief staat het volgende vermeld:

“Volgens de Nederlandse Belastingdienst heeft mijn, inmiddels op [overlijdensdatum] 2007 overleden, echtgenoot een rekening bij u lopen.

Als erfgenaam ben ik al jaren belast met hun beschuldigingen. Ik ben reeds, samen met mijn dochter, op 8 november 2007 bij de heer [C] langs geweest op uw kantoor. Hij heeft toen onderzocht of er een rekening op naam van mijn overleden echtgenoot bij uw bank loopt. Dit was niet het geval, helaas is dit toen niet schriftelijk vastgelegd.

Ik heb een kopie van mijn paspoort, kopie van de akte van overlijden/erfrecht en een kopie brief van de Belastingdienst toegevoegd.”.

23.

Bij brief van 18 september 2012 heeft de KB Lux aan eiseres de volgende brief verzonden:

“Naar aanleiding van uw schrijven van 3 september jongstleden, verzoeken wij u vriendelijk telefonisch contact op te nemen met Mevrouw [E], op het nummer[telefoonnummer].”

24.

Tot de gedingstukken behoort een – na de zitting ingebrachte – brief van eiseres van 25 september 2012 gericht aan de KB Lux alsmede een verzendbewijs van een aangetekende verzending op 25 september 2012 naar het buitenland (bestemming: LU). In die brief staat het volgende vermeld:

“Naar aanleiding van ons telefonisch onderhoud van 24 september 2012 verzoek ik u nogmaals het volgende.

Volgens de Nederlandse Belastingdienst heeft mijn, inmiddels op [overlijdensdatum] 2007 overleden, echtgenoot een rekening bij u lopen.

Toch verzoek ik u dringend om mij schriftelijk te verklaren dat er geen rekening is op naam van mijn overleden echtgenoot, zodat ik deze aan de Belastingdienst kan overhandigen en de zaak kan sluiten. Wanneer dit niet mogelijk is wilt u misschien in een brief verklaren dat het voor uw bank onmogelijk is om een positieve nog negatieve verklaring af te geven vanwege de geheimhoudingsplicht van uw bank en zijn medewerkers.

Ik heb een kopie van mijn paspoort, de originele akten van overlijden/erfrecht en een kopie brief van de Belastingdienst toegevoegd. Wilt u de originele akten aan mij retourneren.”.

25.

Bij brief van 2 oktober 2012 heeft verweerder bij eiseres geïnformeerd naar het resultaat van het opvragen van de gegevens bij de KB Lux. Eiseres heeft hierop bij brief van 9 oktober 2012 gereageerd. In haar reactie staat onder meer het volgende vermeld:

“Na telefonisch overleg met u heb ik een brief gestuurd naar de [KB Lux] met het verzoek, wanneer er sprake is/was van een rekening, overzichten van deze rekening naar mij te sturen. (Zoals u heeft aangegegeven in uw voorbeeld brief).

Hierop heb ik een brief ontvangen van de [KB Lux] met het verzoek hun te bellen (bijlage 1). Dit heb ik ook gedaan op 20 september 2012. Hierin vermelde mevrouw [D] mij dat ik kopieën had meegestuurd van de overlijdensakte en de akte van erfrecht en dat zij originele documenten nodig hebben. Uit dit gesprek is ook naar voren gekomen dat wanneer zij gegevens van mijn overleden echtgenoot in hun systeem vinden zij dit naar mij zal versturen (zij kunnen niet verder terug dan 10 jaar) maar wanneer er geen rekening is aangehouden op naam van mijn overleden echtgenoot dat zij alleen de originele akten zal terugsturen en geen brief waarin zij bevestigd dat er geen rekening is op naam van mijn overleden echtgenoot.

Toen ik vroeg waarom dit niet kon, omdat dit voor mij toch echt erg belangrijk is, melde mevrouw [D] mij dat de bank geen negatieve verklaring kan afgeven vanwege de geheimhoudingsplicht van de bank (dit was mij al eerder gemeld toen ik op 8 november 2007 met mijn dochter naar de bank toe ben gegaan). Wanneer zij zouden zeggen wie er geen rekening heeft kunnen ze het net zo goed zeggen wie er wel een rekening heeft. Zij vermelde mij ook dat de Nederlandse Belastingdienst hiervan wel degelijk op de hoogte is.

Ik heb op 25 september 2012 nogmaals de brief verstuurd met de originele stukken en op 5 oktober de originele stukken retour ontvangen met alleen een begeleidend kaartje (bijlage 2). Geen overzichten of openingsformulier nog een brief waarin vermeld staat dat mijn overleden echtgenoot of ik geen rekening heeft of heeft gehad.

Ik weet nu zeker dat zowel ik als mijn overleden echtgenoot geen rekening heeft of heeft gehad bij de [KB Lux] alleen heeft het mij geen steek verder gebracht. Er is/was
GEENbuitenlandse rekening op naam van mij of wijlen mijn echtgenoot.”.

Bijlage 2 bij vorengenoemde brief betreft een kaartje van de KB Lux met in verschillende talen de tekst “MET VRIENDELIJKE GROETEN” alsmede een kopie van een enveloppe gericht aan eiseres met een poststempel uit Luxemburg met als datum 5 oktober 2012.

26.

Bij brief van 1 november 2012 heeft verweerder eiseres er op gewezen dat met betrekking tot de rekeninghouder van de hiervoor onder 2. genoemde KB Lux rekening sprake is van één unieke identificatie en heeft hij eiseres in de gelegenheid gesteld om te worden gehoord. Eiseres heeft hierop bij brief van 13 november 2012 gereageerd. In die brief staat onder meer het volgende vermeld:

“Ik heb na telefonisch overleg met u een brief gestuurd naar de [KB Lux] met het verzoek, wanneer er sprake is/was van een rekening op naam van mijn overleden echtgenoot of op mijn naam, overzichten van deze rekening(en) en eventueel openingsformulier(en) naar mijn adres te sturen.

Ik heb dit alles niet ontvangen daar er geen rekening(en) is/zijn geweest.

Er is/was geen buitenlandse rekening op naam van mij of wijlen mijn echtgenoot.”.

27.

Met dagtekening 31 januari 2013 heeft verweerder de onderhavige uitspraken op bezwaar gedaan. De aanslag over het jaar 2004 is daarbij verminderd in verband met de eliminatie van de zogenoemde factor 1,5 uit de door verweerder modelmatige berekende KB Lux correcties. Voorts zijn de vergrijpboetes vernietigd.

Geschil28. In geschil is of de echtgenoot terecht als rekeninghouder van de KB Lux rekening met nummer [rekeningnummer] is aangemerkt, en zo ja, of de KB Lux correcties op de onderhavige aangiften terecht zijn aangebracht.

29.

Eiseres concludeert tot gegrondverklaring van de beroepen, vernietiging van de uitspraken op bezwaar en, naar de rechtbank begrijpt, vermindering van de aanslagen overeenkomstig de ingediende aangiften.

30.

Verweerder concludeert tot ongegrondverklaring van de beroepen.

31.

Voor het overige verwijst de rechtbank naar de gedingstukken.

Beoordeling van het geschil

Identificatie

32.

De rechtbank stelt voorop, gelet op de ontkenning daarvan door eiseres, dat op verweerder de bewijslast rust dat de echtgenoot houder is geweest van de onder 2. vermelde bankrekening bij de KB Lux.

33.

Verweerder heeft voor het identificatieonderzoek de gegevens van de rekeninghouders zoals vermeld op de renseignementen vergeleken met de gegevens in het geautomatiseerde systeem Beheer van Relaties van de belastingdienst (het BVR-systeem). Het BVR-systeem wordt voor wat betreft natuurlijke personen gevoed met gegevens uit de gemeentelijke basisadministratie. Ten tijde van het identificatieonderzoek waren in het BVR-systeem nog geen voornamen opgenomen. Vervolgens zijn de uit het BVR-systeem gevonden sofinummers gekoppeld aan het bestand van het Centrale rijbewijzen- en Bromfietscertificatenregister van de Rijksdienst voor het Wegverkeer (het RDW-bestand), waarin wel de voornamen zijn vermeld. Uit het door verweerder ingebrachte proces-verbaal van ambtshandeling van 1 augustus 2007 valt op te maken dat dertig personen in het BVR-systeem voorkomen met de achternaam [achternaam echtgenoot] en als eerste voorletter de letter [voorletter] Van deze dertig personen kon in dertien gevallen de voornaam achterhaald worden aan de hand van de gegevens uit het RDW-bestand. Geen van deze personen had de voornaam [voornaam-1]. Van de overige zeventien personen zijn de voornamen opgevraagd bij de afdeling burgerzaken van verschillende gemeenten. Van deze personen heeft slechts één persoon de voornaam [voornaam-1], te weten de echtgenoot. Voorts heeft verweerder gesteld dat de echtgenoot, gelet op de tussen partijen van 30 juni 2004 tot 7 december 2006 gevoerde correspondentie, impliciet heeft erkend dat hij wel over de KB Lux rekening heeft beschikt en dat pas in een zeer laat stadium, voor het eerst bij brief van 7 december 2006, de stelling is ingenomen dat de echtgenoot geen buitenlandse bankrekening heeft (aangehouden). Gelet op hetgeen verweerder naar voren heeft gebracht, acht de rechtbank het vermoeden gerechtvaardigd dat de echtgenoot rekeninghouder is geweest van de hiervoor onder 2. genoemde bankrekening bij de KB Lux.

34.

Alsdan ligt het op de weg van eiseres om dit vermoeden te ontzenuwen. Naar het oordeel van de rechtbank is zij daarin geslaagd. Daarbij heeft de rechtbank het volgende in aanmerking genomen.

35.

Eiseres heeft na het overlijden van de echtgenoot – kennelijk (mede) namens de erven – van meet af aan ontkend dat de echtgenoot een buitenlandse bankrekening heeft gehad. Eiseres heeft voorts ter onderbouwing van haar stelling dat de echtgenoot nimmer de onder 2. genoemde rekening heeft gehad, voldoende actie ondernomen om voor deze stelling bewijs te verzamelen. Zo hebben eiseres en de dochter, naar zij onweersproken hebben gesteld, op 8 november 2007 een bezoek aan de KB Lux gebracht. Daarbij heeft een medewerker van de bank hen, na raadpleging van de systemen, meegedeeld dat de echtgenoot geen KB Lux rekening heeft (gehad). Vervolgens heeft eiseres getracht, naar uit haar brieven van 3 december 2007 blijkt, bij verweerder te achterhalen hoe zij aan de op hun rustende bewijslast kon voldoen, waarop kennelijk een reactie van de zijde van verweerder is uitgebleven. Daarnaast is aan verweerder, zoals uit de brieven van 19 december 2007 en 24 oktober 2008 van de vijfde gemachtigde naar voren komt, als ook de dochter in haar brief van 30 mei 2013 onweersproken heeft gesteld, het aanbod gedaan om mee te gaan naar de KB Lux, van welk aanbod verweerder geen gebruik heeft gemaakt. Bovendien blijkt uit de brief van de KB Lux van 18 september 2012 dat eiseres, nadat de onderhavige procedures enige jaren stil hebben gelegen, kort na ontvangst van de zogenoemde voorbeeldbrief van verweerder van 6 augustus 2012 opnieuw schriftelijk contact heeft opgenomen met de KB Lux. De rechtbank acht het, gelet op de tot de gedingstukken gevoegde verzendbewijzen en de verklaring van de dochter op dit punt, aannemelijk dat de dochter namens eiseres de hiervoor onder 22. en 24. genoemde brieven van 3 september 2012 en van 25 september 2012 aan de KB Lux heeft verzonden met daarbij als bijlage de door verweerder bij brief van 6 augustus 2012 toegezonden voorbeeldbrief. De dochter heeft voorts in haar laatste brief van 15 juni 2013 verklaard, dat zij naar aanleiding van de brief van de KB Lux van 18 september 2012 telefonisch contact heeft opgenomen met de KB Lux, dat een medewerkster van de KB Lux heeft gevraagd naar de bedoeling van de brief van 3 september 2012 en dat deze medewerkster heeft verzocht om toezending van de originele akte van overlijden en verklaring van erfrecht. Indien er een rekening ten name van de echtgenoot was dan zou deze medewerkster het openingsformulier en eventuele rekeningafschriften toesturen. Indien er geen rekening was dan zouden alleen de originele stukken worden teruggestuurd. Uiteindelijk zijn, naar de dochter heeft verklaard, alleen de originele stukken teruggestuurd. De rechtbank hecht, ondanks een aantal inconsistenties in eerdere verklaringen van de dochter omtrent de datum en inhoud van het telefoongesprek met de KB Lux, geloof aan haar laatste verklaring in de brief van 15 juni 2013, zoals hiervoor is omschreven. Daar het de rechtbank bekend is dat de KB Lux geen verklaringen afgeeft aan personen die geen cliënt van de bank zijn, heeft eiseres, gelet op het vorenstaande, naar het oordeel van de rechtbank alles gedaan wat zij redelijkerwijs kon doen om aannemelijk te maken dat de echtgenoot niet de rekeninghouder was van de onder 2. genoemde KB Lux rekening.

36.

Nu het er, gelet op hetgeen hiervoor is overwogen, voor moet worden gehouden dat de KB Lux na ontvangst van de voorbeeldbrief van verweerder in het onderhavige geval geen gegevens heeft verstrekt, vormt dit een aanwijzing dat de echtgenoot geen rekeninghouder bij de KB Lux is geweest.

37.

Eiseres heeft voorts naar het oordeel van de rechtbank ook de stelling van verweerder dat de echtgenoot, gelet op de tussen partijen van 30 juni 2004 tot 7 december 2006 gevoerde correspondentie, impliciet heeft erkend dat hij een rekening bij de KB Lux had, genoegzaam weerlegd. Daarbij heeft de rechtbank in aanmerking genomen dat eiseres ter zitting heeft verklaard dat zij niet betrokken was bij de door het advocatenkantoor van de eerste gemachtigden gevoerde correspondentie en dat zij de advocaatkosten van dat advocatenkantoor grotendeels via de deken heeft teruggekregen.

38.

Uit het vorenstaande leidt de rechtbank af dat in het onderhavige geval gerede twijfel bestaat of de echtgenoot rekeninghouder is (geweest) van de onder 2. genoemde KB Lux rekening. Ook overigens sluit de rechtbank geenszins de mogelijkheid uit dat één van de negenentwintig andere personen dan de echtgenoot, die in het door verweerder ingebrachte proces-verbaal van ambtshandeling zijn opgenomen, als roepnaam [voornaam-1] heeft en dat die persoon mogelijkerwijs rekeninghouder is van de onder 2. genoemde KB Lux rekening. Verweerder heeft hieromtrent geen nadere gegevens ingebracht.

38.

Alle feiten en omstandigheden in aanmerking genomen, is de rechtbank van oordeel dat verweerder niet aannemelijk heeft gemaakt dat de echtgenoot een rekening heeft (gehad) bij de KB Lux. De aanslagen dienen in zoverre te worden verminderd dat het belastbare inkomen uit sparen en beleggen wordt vastgesteld op € 0.

39.

Eiseres heeft tegen de in rekening gebrachte heffingsrenten geen gronden ingebracht. Wel dienen de in rekening gebrachte heffingsrenten, in verband met de onder 38. genoemde verminderingen van de onderhavige aanslagen, dienovereenkomstig te worden verminderd.

40.

Gelet op het vorenstaande zijn de beroepen gegrond.

Proceskosten

41.

De rechtbank ziet geen aanleiding voor een proceskostenveroordeling, omdat niet is gesteld dat eiseres kosten heeft gemaakt die op grond van het Besluit proceskosten bestuursrecht voor vergoeding in aanmerking komen.

Beslissing

De rechtbank:

- verklaart de beroepen gegrond;

- vernietigt de uitspraken op bezwaar;

- vermindert de aanslagen inkomstenbelasting / premie volksverzekeringen over de jaren 2004 tot en met 2006 in zoverre dat het belastbaar inkomen uit sparen en beleggen wordt vastgesteld op € 0;

- wijzigt de heffingsrentebeschikkingen over jaren 2004 tot en met 2006 aldus dat de heffingsrenten worden verminderd tot de bedragen, berekend naar de nader vastgestelde bedragen van de aanslagen;

- bepaalt dat deze uitspraak in zoverre in de plaats treedt van de vernietigde besluiten.

Deze uitspraak is gedaan door mr. M.A. Dirks, voorzitter, en mr. K.M. Braun en

mr. I. Obbink-Reijngoud, leden, in aanwezigheid van mr. U.A. Salomons, griffier. De beslissing is in het openbaar uitgesproken op 11 september 2013.

itter

Rechtsmiddel

Tegen deze uitspraak kunnen partijen binnen zes weken na verzending hoger beroep instellen bij het gerechtshof Den Haag (belastingkamer), Postbus 20021,

2500 EA Den Haag.

Bij het instellen van hoger beroep dient het volgende in acht te worden genomen:

bij het beroepschrift wordt een afschrift van deze uitspraak overgelegd.

het beroepschrift moet ondertekend zijn en ten minste het volgende vermelden:

a. de naam en het adres van de indiener;

b. een dagtekening;

c. een omschrijving van de uitspraak waartegen het hoger beroep is ingesteld;

d. de gronden van het hoger beroep