Uitspraak
Rechtbank Den Haag
Meervoudige kamer jeugdstrafzaken
Parketnummer 09/777155-13
Datum uitspraak: 13 februari 2014
Tegenspraak
(Promis)
De rechtbank Den Haag, rechtdoende in jeugdstrafzaken, heeft op de grondslag van de tenlastelegging en naar aanleiding van het onderzoek ter terechtzitting het navolgende vonnis gewezen in de zaak van de officier van justitie tegen de verdachte:
[verdachte],
geboren te[geboorteplaats] op [geboortedatum],
adres:[adres].
1.Het onderzoek ter terechtzitting
Het onderzoek is gehouden ter terechtzitting met gesloten deuren van 30 januari 2014.
De rechtbank heeft kennisgenomen van de vordering van de officier van justitie
mr. M. van der Zwan en van hetgeen door de raadsman van de verdachte
mr. A.A.G. Balkenende, advocaat te Katwijk, en door de verdachte naar voren is gebracht.
2.De tenlastelegging
Aan de verdachte is ten laste gelegd dat:
hij op of omstreeks 09 augustus 2012 te[gemeente A], tezamen en in vereniging met een ander of anderen, althans alleen, door geweld of (een) andere feitelijkhe(i)d(en) en/of bedreiging met geweld of (een) andere feitelijkhe(i)d(en)[aangeefster] heeft gedwongen tot het plegen en/of dulden van een of meer ontuchtige handeling(en), bestaande uit
- het stoppen van jeukbesjes/zaadjes bij de borsten van die [aangeefster] en/of
- het met een hand aan de borstzijde in het shirt en/of de bh gaan van die [aangeefster] en/of
- het aanraken van en/of wrijven over en/of knijpen in en/of slaan op de borsten van die [aangeefster] en/of
- het pakken van zaadjes bij de borsten van die [aangeefster] en/of
- het aanraken van en/of knijpen in en/of slaan op de billen van die [aangeefster]
en bestaande dat geweld of die andere feitelijkhe(i)d(en) en/of die bedreiging
met geweld of die andere feitelijkhe(i)d(en) uit
- het in de boom hangen van de fiets en/of de tas van die[aangeefster] en/of
- het (vervolgens) voorwaarden stellen aan het terugkrijgen van dat/die
goed(eren), zijnde: een zuigzoen geven en/of 10 euro betalen en/of mee het bed in gaan en/of
jeukbesjes/zaadjes in het shirt krijgen en/of
- het (onverhoeds) stoppen van de jeukbesjes/zaadjes bij de borsten van die[aangeefster] en/of
- het omsingelen van die [aangeefster] en/of
- het (onverhoeds) van achteren vastpakken en/of vasthouden van de armen van die[aangeefster] en/of
- het (vervolgens) (onverhoeds) opentrekken van het shirt (aan de borstzijde) van die[aangeefster] en/of in
het shirt van die [aangeefster] gaan met de hand en/of
- het (onverhoeds) aanraken van en/of wrijven over en/of knijpen in en/of slaan op de borsten van die
[aangeefster] en/of
- het (onverhoeds) aanraken van en/of knijpen in en/of slaan op de billen van die [aangeefster];
3.Bewijsoverwegingen
3.1
Inleiding
In deze zaak stelt de rechtbank vast dat aangeefster,[aangeefster] op
9 augustus 2012 rond 21.00 uur samen met de verdachte en medeverdachten [A] en [B] aanwezig was op het terrein van [voetbalverenging A] in [gemeente A]. De fiets en de tas van[aangeefster] zijn in een boom gehangen om haar ervan te weerhouden om naar huis te gaan.
De rechtbank ziet zich vervolgens gesteld voor de vraag of de verdachte zich in de momenten die hierop volgden schuldig heeft gemaakt aan het medeplegen van - kort gezegd - aanranding van [aangeefster].
3.2
Het standpunt van de officier van justitie
De officier van justitie heeft gevorderd dat de rechtbank wettig en overtuigend bewezen zal verklaren dat de verdachte dit feit heeft begaan.
3.3
Het standpunt van de verdediging
De raadsman heeft vrijspraak van het ten laste gelegde bepleit. Hij heeft hiertoe allereerst aangevoerd dat de verdachte ten stelligste ontkent zich aan het ten laste gelegde schuldig te hebben gemaakt. Voorts heeft de raadsman gesteld dat het verhoor van de verdachte bij de politie voor het bewijs dient te worden uitgesloten, nu dit te lang heeft geduurd en onzorgvuldig is voorbereid. De raadsman voert hiertoe aan dat de verdachte bij de politie niet in vrijheid heeft kunnen verklaren en dat zijn moeder bovendien niet bij de verhoren aanwezig is geweest, terwijl de verdachte wel te kennen heeft gegeven dat hij dit graag wilde. De moeder van de verdachte zat op de gang te wachten totdat zij bij de verhoren aanwezig kon zijn. De verdachte is op 22 oktober 2012 om 9.15 uur aangehouden en pas om 17.30 uur naar huis gestuurd. Zijn verhoor heeft bovendien 4 uren geduurd en is slechts drie maal voor 10 minuten onderbroken. Door deze werkwijze is druk ontstaan op de verdachte. Deze druk is tijdens het verhoor, aldus de raadsman, ook nog eens opgevoerd, hetgeen blijkt uit de verklaring van de verdachte op pagina 89 van het dossier waar hij heeft verklaard ‘dit is wat ik mij herinneren, dit is wat ik weet.
Ik doe erg mijn best om u de waarheid te vertellen’, uit de verklaring van de verdachte op pagina 90 van het dossier waar hij heeft verklaard ‘ik heb gezegd wat ik moet zeggen’ en tenslotte uit de verklaring van de verdachte op pagina 94 van het dossier, waar de verdachte heeft verklaard dat hij moe was en naar huis wilde en bovendien honger en hoofdpijn had.
3.4
De beoordeling van de tenlastelegging
Uit het dossier en het verhandelde ter terechtzitting leidt de rechtbank het volgende af. [1]
[aangeefster] vroeg of de verdachte en zijn medeverdachten haar spullen uit de boom wilden halen. De verdachte en medeverdachte [A] zeiden toen dat[aangeefster] kon kiezen: mee het bed in, een grote zuigzoen, 10 euro betalen of jeukbesjes.[aangeefster] vond het dreigend, want ze zeiden dat ze moest kiezen. [aangeefster] koos voor de jeukbesjes, omdat ze dat het minst erg vond. [2]
De verdachte stond achter[aangeefster] en hield haar vast bij haar ellebogen. Hij stond met zijn gezicht richting het achterhoofd van[aangeefster]. [A] trok met een van zijn handen het T-shirt van [aangeefster] naar voren en met de andere hand deed hij jeukbesjes in de bh van[aangeefster].
Hij deed dit aan de linkerkant van de bh van [aangeefster].[A] wreef de besjes uit door met zijn vingers in de bh van [aangeefster] te wrijven.
[aangeefster] bewoog naar achteren om los te komen en zei: “kappen, ik wil het niet meer” en
“stop”. De verdachten gingen door. De verdachte liet een van de armen van [aangeefster] los en ging ook aan haar borst zitten, maar niet in haar shirt. De verdachte kneep [aangeefster] met zijn rechterhand in haar borst en ook wreef hij over haar borst. [3]
[aangeefster] zei: “stoppen” en “ik wil dit niet” en boog met haar armen voor haar borsten gekruist naar beneden [4] , maar daar reageerden de verdachten niet op.[C], een van de andere jongens die op het terrein was, zei dat ze echt moesten stoppen en toen deden de verdachten dit wel.[aangeefster] vroeg herhaaldelijk om haar spullen en toen[C] uiteindelijk zei dat ze[aangeefster] spullen terug moesten geven, deden de verdachten dit. [5]
[aangeefster] mocht niet weg voordat ze de verdachte en [A] een vriendschapsknuffel had gegeven. [aangeefster] is snel weggefietst samen met [D], die op een afstandje had staan sms’en, en onderweg belde ze haar moeder. Ze begon te huilen en is op een bankje gaan zitten. [6]
Getuige[D] heeft verklaard te hebben gezien dat er jongens besjes in het shirt van[aangeefster]gooiden. Volgens [D] moest[aangeefster] kiezen uit neuken, geld geven of besjes in haar shirt stoppen om ervoor te zorgen dat haar fiets uit de boom werd gehaald. [D] heeft gezien dat de jongens aan[aangeefster] zaten en haar bij haar arm vast hadden. [7]
De medeverdachte [A] heeft bij de politie verklaard dat tegen[aangeefster] is gezegd dat haar fiets weer uit de boom zou worden gehaald als zij die zaadjes in haar shirt zou laten doen. [8] Ook heeft hij verklaard dat hij voor de grap de zaadjes van een rozenbottel aan de bovenkant in het shirt van [aangeefster]heeft gedaan. [9]
[A] heeft voorts verklaard dat hij de zaadjes bij het shirt van [aangeefster], bij het randje deed.
Hij wreef zijn vingers over elkaar zodat de zaadjes los lieten. Na een halve minuut vroeg[A] of hij de zaadjes er weer uit moest halen en toen[aangeefster] ja zei, ging hij met zijn hand in haar shirt. Hij voelde de zaadjes bij de rand van haar bh aan de bovenkant van haar borst. [10] [A]is ongeveer tot de onderste knokkel van zijn vingers in de bh van[aangeefster] gegaan. Toen hij de zaadjes vasthad, zei[aangeefster] ineens ‘nee’ en haalde hij zijn hand weg. Hij had de zaadjes al in zijn hand. [11]
De verdachte heeft verklaard dat[A] heeft gezegd dat hij de fiets van [aangeefster] uit de boom zou halen als hij rozenbotteltjes in haar tieten mocht doen. [aangeefster] zei eerst nee, maar later zei ze ‘doe maar de rozenbotteltjes’. [12] De verdachte heeft ook verklaard dat [A]de besjes later weer uit de bh van [aangeefster] haalde en dat hij zelf in de tieten van[aangeefster] heeft geknepen. [13] Nadat de politie hem de eerste en achtste alinea van pagina 47 uit de aangifte van[aangeefster] heeft voorgehouden, heeft de verdachte verklaard dat hij wel denkt dat hij het beetpakken van de armen van[aangeefster] en het aan haar borsten zitten, maar niet in haar shirt, heeft gedaan. Ook heeft de verdachte verklaard dat iedereen toen[aangeefster] weg wilde fietsen een knuffel aan haar vroeg. [14] Later heeft de verdachte nogmaals verklaard dat hij [aangeefster], toen hij achter haar stond, bij haar bovenarmen heeft vastgehouden. [15]
De medeverdachte[B] heeft verklaard dat[A] en anderen besjes in het shirt van [aangeefster] aan het gooien waren. Ook heeft hij verklaard dat de verdachte[aangeefster] ineens vastpakte van achteren en haar armen vasthield in een politiegreep op haar rug.[A] ging met zijn hand in het hemdje van [aangeefster] om de besjes eruit te halen.[aangeefster] probeerde zich los te trekken.
[B] heeft eveneens verklaard dat hij de dag erna van vriendinnen van[aangeefster] heeft gehoord dat ze het niet leuk had gevonden en dat hij[aangeefster] uiteindelijk een whatsapp bericht heeft gestuurd om sorry te zeggen. [16]
[E], het broertje van de verdachte, heeft verklaard dat de fiets van[aangeefster] uit de boom zou worden gehaald als [A] besjes in de tieten van [aangeefster]mocht stoppen en dat [A] dit vervolgens ook heeft gedaan. [17] Terwijl[A] dit deed heeft zijn broer, de verdachte, [aangeefster] vastgehouden. [18]
De verdachte heeft ter terechtzitting [19] ontkend [aangeefster] te hebben vastgehouden of aan haar borsten te hebben gezeten of in haar kont te hebben geknepen. De verdachte heeft verklaard[aangeefster] wel een knuffel te hebben gegeven.
De verdachte heeft voorts verklaard dat zijn deels bekennende verklaring bij de politie niet klopt, omdat hij deze onder druk heeft afgelegd. De verbalisanten bleven maar doorvragen, aldus de verdachte, en uiteindelijk werd hij de vragen zat en heeft hij maar gezegd dat hij het had gedaan.
De rechtbank ziet zich gesteld voor de vraag of de verdachte schuldig heeft gemaakt aan het medeplegen van aanranding van [aangeefster]. De rechtbank beantwoordt deze vraag bevestigend. De rechtbank overweegt hiertoe het volgende.
De verdachte heeft verklaard dat hij bij de politie onder druk een bekennende verklaring heeft afgelegd en de raadsman heeft betoogd dat deze verklaring van het bewijs dient te worden uitgesloten.
De rechtbank ziet geen reden de verklaring van de verdachte bij de politie uit te sluiten. Hoewel het spijtig is dat de moeder van de verdachte niet bij het verhoor van de verdachte aanwezig was, terwijl zij wel op de gang zat te wachten, was er tijdens het verhoor van de verdachte wel een advocaat aanwezig en is er voorts uit het dossier niet gebleken van zodanige onregelmatigheden tijdens het verhoor van de verdachte dat bewijsuitsluiting zou moeten volgen.
De rechtbank acht de verklaring van de verdachte ter terechtzitting niet geloofwaardig en houdt de verdachte aan de verklaring, zoals hij die bij de politie heeft afgelegd.
Gelet op voormelde verklaring van [aangeefster] bij de politie, die de rechtbank geloofwaardig acht en aldus bezigt voor het bewijs, en die ten aanzien van de bewezenverklaarde onderdelen van de tenlastelegging wordt ondersteund door de eigen verklaring van de verdachte bij de politie en voornoemde verklaringen van de medeverdachten, is de rechtbank van oordeel, dat er sprake is geweest van een nauwe en bewuste samenwerking tussen de verdachte en zijn medeverdachte [A]. De verdachte en [A] hebben samen de voorwaarden gesteld voor het terugkrijgen van de spullen van[aangeefster] en terwijl [A] de zaadjes in het shirt van[aangeefster] deed en ze er vervolgens weer uit haalde, hield de verdachte [aangeefster] vast en heeft hij in haar borsten geknepen en erover gewreven.[aangeefster] kon niet weg. Ze heeft tegen haar wil ontuchtige handelingen moeten dulden.
Gelet op het vorenstaande is de rechtbank van oordeel dat het ten laste gelegde feit, het medeplegen van de feitelijke aanranding van de eerbaarheid, bewezen kan worden verklaard.
3.5
De bewezenverklaring
De rechtbank acht wettig en overtuigend bewezen dat
hij op 09 augustus 2012 te [gemeente A], tezamen en in vereniging met een ander door geweld of andere feitelijkheden[aangeefster] heeft gedwongen tot het dulden van ontuchtige handelingen, bestaande uit
- het stoppen van jeukbesjes/zaadjes bij de borsten van die[aangeefster] en
- het met een hand aan de borstzijde in het shirt en de bh gaan van die [aangeefster] en
- het aanraken van en wrijven over en knijpen in de borsten van die [aangeefster] en
- het pakken van zaadjes bij de borsten van die [aangeefster]
en bestaande dat geweld of die andere feitelijkheden uit
- het voorwaarden stellen aan het terugkrijgen van goederen, zijnde: een zuigzoen geven en/of
10 euro betalen en/of mee het bed in gaan en/of jeukbesjes/zaadjes in het shirt krijgen en
- het stoppen van de jeukbesjes/zaadjes bij de borsten van die [aangeefster] en
- het van achteren vastpakken en vasthouden van de armen van die[aangeefster] en
- het opentrekken van het shirt (aan de borstzijde) van die[aangeefster] en in het shirt van die[aangeefster] gaan
met de hand.
Voor zover in de tenlastelegging taal- en/of schrijffouten voorkomen, zijn deze in de bewezenverklaring verbeterd. Blijkens het verhandelde ter terechtzitting is de verdachte daardoor niet geschaad in de verdediging.
4.De strafbaarheid van het feit
Er zijn geen feiten of omstandigheden aannemelijk geworden die de strafbaarheid van het feit uitsluiten.
Dit levert het in de beslissing genoemde strafbare feit op.
5.De strafbaarheid van de verdachte
De verdachte is eveneens strafbaar, omdat niet is gebleken van een omstandigheid die zijn strafbaarheid uitsluit.
6.De straf/maatregel
6.1.
De vordering van de officier van justitie
De officier van justitie heeft gevorderd dat de verdachte wordt veroordeeld tot een werkstraf van 16 uren voorwaardelijk, met een proeftijd van twee jaren.
6.2.
Het standpunt van de verdediging
De raadsman heeft, mocht de rechtbank toch tot bewezenverklaring komen, bepleit dat aan de verdachte een matige voorwaardelijke werkstraf wordt opgelegd.
6.3.
Het oordeel van de rechtbank
De verdachte heeft zich samen met een ander schuldig gemaakt aan - kort gezegd - aanranding van een schoolgenote. De medeverdachte heeft zaadjes in het shirt van het slachtoffer gedaan en deze er vervolgens weer uit gehaald. Hij is hierbij met zijn hand in de bh van het slachtoffer gegaan en heeft ook haar borsten aangeraakt. De verdachte hield het slachtoffer ondertussen vast en heeft haar in haar borsten geknepen en erover gewreven.
De verdachte en zijn medeverdachte hebben door het plegen van deze ontuchtige handelingen inbreuk gemaakt op de lichamelijke integriteit van het slachtoffer.
Het is algemeen bekend dat bij slachtoffers van zedenmisdrijven gedurende lange tijd gevoelens van onrust en onveiligheid (kunnen) blijven bestaan.
Uit de toelichting die de moeder van het slachtoffer op het voegingsformulier benadeelde partij in het strafproces heeft vermeld, blijkt ook dat het slachtoffer veel last heeft gehad van het voorval en dat zij geestelijke hulpverlening nodig heeft (gehad).
De rechtbank weegt mee dat de verdachte zich niet eerder voor de rechter heeft moeten verantwoorden.
De rechtbank heeft ter terechtzitting kennisgenomen van de persoonlijke omstandigheden van de verdachte.
De rechtbank is, hoewel het een ernstig strafbaar feit betreft, van oordeel dat het tijdsverloop tussen de datum waarop het bewezenverklaarde feit is gepleegd en de datum waarop de zaak thans ter terechtzitting is behandeld alsook de omstandigheid dat er gedurende deze periode geen sprake is geweest van recidive rechtvaardigen dat aan de verdachte geen straf of maatregel wordt opgelegd.
7.De vordering van de benadeelde partij / de schadevergoedingsmaatregel
[gemachtigde]heeft als gemachtigde van haar dochter
[aangeefster]een voegingsformulier benadeelde partij in het strafproces ingevuld, doch geen concreet bedrag aan geleden (immateriële) schade op het formulier vermeld.
[aangeefster]een voegingsformulier benadeelde partij in het strafproces ingevuld, doch geen concreet bedrag aan geleden (immateriële) schade op het formulier vermeld.
7.1.
De vordering van de officier van justitie
De officier van justitie heeft zich niet uitgelaten over de vordering van de benadeelde partij.
7.2.
Het standpunt van de verdediging
De raadsman heeft zich eveneens niet uitgelaten over de vordering van de benadeelde partij.
7.3.
Het oordeel van de rechtbank
Nu het voegingsformulier benadeelde partij in het strafproces geen concreet bedrag aan geleden schade bevat, is er naar het oordeel van de rechtbank geen vordering tot schadevergoeding ter beoordeling aan de rechtbank voorgelegd en behoeft de rechtbank
terzake dan ook geen beslissing te nemen.
8.De toepasselijke wetsartikelen
De toe te passen artikelen zijn:
9a en 77a van het Wetboek van Strafrecht.
Deze voorschriften zijn toegepast zoals zij golden ten tijde van het bewezenverklaarde.
9.De beslissing
De rechtbank:
verklaart wettig en overtuigend bewezen, dat de verdachte het hem bij dagvaarding
ten laste gelegde feit heeft begaan en dat het bewezene uitmaakt:
FEITELIJKE AANRANDING VAN DE EERBAARHEID, TERWIJL HET FEIT WORDT GEPLEEGD DOOR TWEE OF MEER VERENIGDE PERSONEN
verklaart het bewezene en de verdachte deswege strafbaar;
verklaart niet bewezen hetgeen aan verdachte bij dagvaarding meer of anders is ten laste gelegd dan hierboven is bewezen verklaard en spreekt hem daarvan vrij;
bepaalt dat geen straf of maatregel wordt opgelegd.
Dit vonnis is gewezen door
mr. C.L. Strop, kinderrechter, voorzitter,
mr. J.M. Ghrib, kinderrechter,
en mr. A. Tukker, kinderrechter-plv.,
in tegenwoordigheid van mr. M.M. de Witte, griffier.
Het is uitgesproken op de openbare terechtzitting van deze rechtbank van 13 februari 2014.
Mr. Tukker is buiten staat dit vonnis te ondertekenen.