Uitspraak
Rechtbank DEN HAAG
Team belastingrecht
zaaknummer: SGR 19/2668
proces-verbaal van de mondelinge uitspraak van de enkelvoudige kamer van11 september 2019 in de zaak tussen
[eiseres] , wonende te [woonplaats] , eiseres(gemachtigde: [A] ),
en
de inspecteur van de Belastingdienst, verweerder.
De bestreden uitspraak op bezwaar
De uitspraak van verweerder van 4 april 2019 op het bezwaar van eiseres tegen de aan eiseres voor het jaar 2013 opgelegde navorderingsaanslag inkomstenbelasting en premie volksverzekeringen (de navorderingsaanslag).
Zitting
Het onderzoek ter zitting heeft plaatsgevonden op 28 augustus 2019.
Namens eiseres is verschenen haar gemachtigde bijgestaan door [B] , in 2013 de fiscale partner van eiseres (de fiscale partner). Verweerder heeft zich laten vertegenwoordigen door [C] en [D] .
De zaak is op de zitting gezamenlijk behandeld met het beroep met het zaaknummer
SGR 19/2669 van de fiscale partner.
Beslissing
De rechtbank verklaart het beroep ongegrond.
Overwegingen
1. Eiseres heeft in haar aangifte inkomstenbelasting en premie volksverzekeringen (IB/PVV) voor het jaar 2013 een totaalbedrag van € 10.049 aan scholingsuitgaven vermeld waarvan - na toepassing van de drempel van € 250 - een bedrag van € 4.999 door eiseres in aftrek is gebracht en een bedrag van € 4.800 door de fiscale partner. De aanslag IB/PVV voor het jaar 2013 is overeenkomstig de aangifte opgelegd.
2. Omdat eiseres, ondanks diverse verzoeken daartoe van verweerder, geen informatie heeft verstrekt over de scholingsuitgaven, heeft verweerder de scholingsuitgaven niet in aftrek toegestaan en de navorderingsaanslag opgelegd.
3. Op 28 december 2018 heeft eiseres per brief bezwaar gemaakt tegen de navorderingsaanslag en gelijktijdig een gewijzigde aangifte ingediend. In deze aangifte heeft eiseres, onder de post andere giften, met als omschrijvingen ‘
Minfin’ en ‘
Minfin2’, een bedrag van € 22.475 aan giften in aftrek gebracht. Hiervan is - na toepassing van de maximale giftenaftrek - € 54 van toegerekend aan eiseres en het resterende bedrag van € 7.550 aan de fiscale partner.
Minfin’ en ‘
Minfin2’, een bedrag van € 22.475 aan giften in aftrek gebracht. Hiervan is - na toepassing van de maximale giftenaftrek - € 54 van toegerekend aan eiseres en het resterende bedrag van € 7.550 aan de fiscale partner.
4. In geschil is of verweerder de aftrek scholingsuitgaven en de giftenaftrek terecht niet heeft geaccepteerd.
Scholingsuitgaven
5. Op eiseres rust, als degene die in aanmerking wenst te komen voor de aftrek, de bewijslast dat sprake is van scholingsuitgaven en dat die tot het door haar opgevoerde bedrag aftrekbaar zijn. Namens eiseres is ter zitting verklaard dat zij geen bewijsstukken heeft kunnen vinden voor de door haar opgevoerde scholingsuitgaven. Dergelijke bewijsstukken zijn ook niet eerder door eiseres overgelegd. Dat betekent dat eiseres niet aannemelijk heeft gemaakt dat sprake is van aftrekbare scholingsuitgaven. Verweerder heeft de aftrek scholingsuitgaven daarom terecht gecorrigeerd.
Giftenaftrek
6. Op grond van artikel 6.32, eerste lid van de Wet inkomstenbelasting 2001 (Wet IB 2001) zijn aftrekbare giften:
a. periodieke giften of
b. andere giften.
7. Onder giften wordt ingevolge artikel 6.33, aanhef en onder a van de Wet IB 2001 verstaan:
“bevoordelingen uit vrijgevigheid en verplichte bijdragen waar geen directe tegenprestatie tegenover staat.”
8. De rechtbank stelt vast dat de giften die eiseres in de bezwaarfase heeft opgevoerd geheel bestaan uit de van eiseres en de fiscale partner ingehouden loonbelasting. Zoals volgt uit de uitspraak van Gerechtshof Den Haag van 19 maart 2019 (ECLI:NL:GHDHA:2019:550) berust het standpunt van eiseres dat belastingen die worden geheven uit kracht van een wet zijn aan te merken als aftrekbare giften, op een onjuiste rechtsopvatting. Verweerder heeft dan ook terecht de door eiseres in bezwaar opgevoerde giftenaftrek niet geaccepteerd.
9. Het beroep wordt geacht mede betrekking te hebben op de in rekening gebrachte belastingrente. Eiseres heeft hiertegen geen zelfstandige gronden aangevoerd. Ook overigens is niet gebleken dat de wettelijke bepalingen met betrekking tot de belastingrente onjuist zijn toegepast.
10. Gelet op wat hiervoor is overwogen, is het beroep ongegrond verklaard.
11. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.
Deze uitspraak is gedaan door mr. G.J. Ebbeling, rechter, in aanwezigheid van mr. L.J.E. Steijvers, griffier. De beslissing is in het openbaar uitgesproken op 11 september 2019.
griffier rechter
Afschrift verzonden aan partijen op:
Rechtsmiddel
Tegen deze uitspraak kunnen partijen binnen zes weken na verzending hoger beroep instellen bij het gerechtshof Den Haag (team belastingrecht), Postbus 20302,
2500 EH Den Haag.