ECLI:NL:RBDHA:2020:7470

• Datum uitspraak: 9 juli 2020
• Publicatiedatum: 6 augustus 2020
• Zaaknummer: NL20.6276
• Instantie: Rechtbank Den Haag
• Type: Uitspraak
• Rechtsgebied: Bestuursrecht; Vreemdelingenrecht
• Uitkomst: Afwijzend
• Procedures: Eerste aanleg - enkelvoudig
• Rechters: L.A. Banga
• Vindplaatsen: Rechtspraak.nl
• Verwijzingen: 5 uitgaand

AI samenvatting door Lexboost • Automatisch gegenereerd

Afwijzing beroep tegen niet-ontvankelijkverklaring verblijfsvergunning asiel wegens vertrekplicht naar Zwitserland

Eiser, een Palestijn geboren in 1981, heeft beroep ingesteld tegen het besluit van de Staatssecretaris van Justitie en Veiligheid om zijn aanvraag voor een verblijfsvergunning asiel niet-ontvankelijk te verklaren. Dit besluit is gebaseerd op artikel 30a van de Vreemdelingenwet 2000, omdat eiser reeds een geldige verblijfsvergunning in Zwitserland bezit sinds 23 juni 2011.

Eiser betoogt dat hij vanwege de coronacrisis niet aan zijn onmiddellijke vertrekplicht naar Zwitserland kan voldoen. De rechtbank oordeelt echter dat de coronamaatregelen een tijdelijke belemmering vormen en dat eiser zich alsnog onmiddellijk naar Zwitserland moet begeven zodra dat mogelijk is.

Verder stelt de rechtbank dat eiser zelf verantwoordelijk is voor het effectueren van zijn verblijfsrechten in Zwitserland en dat hij zich bij problemen tot de Zwitserse autoriteiten moet wenden. Er is geen bewijs dat hij dit heeft gedaan of dat deze mogelijkheid ontbreekt.

De rechtbank verklaart het beroep ongegrond en ziet geen aanleiding voor een proceskostenveroordeling. De uitspraak is gedaan door rechter L.A. Banga en griffier E. de Jong op 9 juli 2020, zonder openbare zitting vanwege coronamaatregelen.

Uitkomst: Het beroep van eiser wordt ongegrond verklaard en het besluit tot niet-ontvankelijkverklaring van zijn asielaanvraag blijft in stand.

Uitspraak

uitspraak

RECHTBANK DEN HAAG

Zittingsplaats Utrecht Bestuursrecht zaaknummer: NL20.6276

uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen

[eiser] , eiser V-nummer: [V-nummer]

(gemachtigde: mr. H. Loth), en

de Staatssecretaris van Justitie en Veiligheid , verweerder (gemachtigde: mr. A.M.H.W. van Heerebeek).

Procesverloop

Bij besluit van 3 maart 2020 (het bestreden besluit) heeft verweerder de aanvraag van eiser tot het verlenen van een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd niet-ontvankelijk verklaard op grond van artikel 30a, eerste lid, aanhef en onder a, van de Vreemdelingenwet 2000 (Vw).

Eiser heeft tegen het bestreden besluit beroep ingesteld. Verweerder heeft een verweerschrift ingediend.

Het onderzoek ter zitting heeft, tezamen met de behandeling van de zaak NL20.6277, plaatsgevonden op 8 juli 2020 door middel van Skype for Business. Eiser heeft zich laten vertegenwoordigen door zijn gemachtigde. Verweerder heeft zich laten vertegenwoordigen door zijn gemachtigde.

Overwegingen

1. Eiser stelt Palestijn te zijn en te zijn geboren op [1981] .

Het bestreden besluit

2. Verweerder heeft de aanvraag van eiser niet-ontvankelijk verklaard, omdat de Zwitserse autoriteiten op 23 juni 2011 aan hem een verblijfsvergunning hebben verleend. Er is volgens verweerder geen aanleiding om te concluderen dat er niet kan worden uitgegaan van het interstatelijk vertrouwensbeginsel of dat eiser bij terugkeer naar Zwitserland in een situatie in strijd met artikel 3 van het Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden (EVRM) zou belanden.

Van eiser mag worden verwacht dat hij de rechten die voortvloeien uit zijn verblijfsstatus in Zwitserland zelf effectueert en dat hij zich bij voorkomende problemen wendt tot de (hogere) Zwitserse autoriteiten dan wel tot de daartoe geëigende instanties. Dit geldt ook voor het geval dat eiser van mening is dat Zwitserland zich niet aan de internationale richtlijnen houdt. Niet gebleken is dat eiser in Zwitserland bij de (hogere) autoriteiten officieel zijn beklag heeft gedaan. Voorts is niet gebleken dat deze mogelijkheid niet voor eiser bestaat.

Het standpunt van eiser

3. Eiser kan zich niet met het bestreden besluit verenigen. Eiser heeft aangevoerd dat hij zich niet in staat acht om zich naar Zwitserland te begeven, onder verwijzing naar hetgeen is opgemerkt onder punt 4 en 3 van de beschikking over de vertrekplicht. Dit in verband met de huidige Corona crisis welke maakt dat hij niet aan zijn onmiddellijke vertrekplicht kan voldoen.

Het oordeel van de rechtbank

4. In het voornemen en het bestreden besluit staat dat eiser op grond van artikel 62a, derde lid, van de Vw na het uitbrengen van de beschikking, onmiddellijk moet vertrekken naar Zwitserland, omdat hij in bezit is van een geldige verblijfsvergunning of andere toestemming tot verblijf. Dat eiser mogelijk niet aan zijn onmiddellijke vertrekplicht kan voldoen maakt het bestreden besluit niet onrechtmatig. De corona-maatregelen die wereldwijd door overheden zijn getroffen, zijn immers aan te merken als een tijdelijke belemmering. Van eiser kan worden verwacht dat hij zich in het kader van zijn vertrekplicht onmiddellijk naar het grondgebied van Zwitserland begeeft zodra dat mogelijk is. De tijdelijke belemmering als zodanig doet aldus niet af aan de inhoud van het bestreden besluit. De beroepsgrond slaagt niet.

Conclusie

5. Het beroep is ongegrond. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.

Beslissing

De rechtbank verklaart het beroep ongegrond.

Deze uitspraak is gedaan door mr. L.A. Banga, rechter, in aanwezigheid van mr. E. de Jong, griffier.

Als gevolg van maatregelen rondom het coronavirus is deze uitspraak niet uitgesproken op een openbare uitsprakenzitting. Zodra het openbaar uitspreken weer mogelijk is, wordt deze uitspraak, voor zover nodig, alsnog in het openbaar uitgesproken.

09 juli 2020

Documentcode: [documentcode]

Rechtsmiddel

Tegen deze uitspraak kan hoger beroep worden ingesteld bij de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State binnen één week na de dag van bekendmaking.