Uitspraak
RECHTBANK DEN HAAG
Bestuursrecht
zaaknummer: SGR 20/1033
uitspraak van de enkelvoudige kamer van 23 juli 2021 in de zaak tussen
[eiser] , te [woonplaats] , eiser
en
de Raad van Bestuur van het Uitvoeringsinstituut Werknemersverzekeringen; Afdeling Bezwaar en Beroep (Uwv), verweerder
(gemachtigde: F.L.A. Latenstein).
Procesverloop
In het besluit van 14 januari 2020 (primair besluit) heeft verweerder een uitkering op grond van de Wet arbeidsongeschiktheidsvoorziening jonggehandicapten (Wajong) verrekend met een bijstandsuitkering.
In het besluit van 23 januari 2020 (bestreden besluit) heeft verweerder het bezwaar van eiser tegen het primaire besluit ongegrond verklaard.
Eiser heeft tegen het bestreden besluit beroep ingesteld.
Verweerder heeft een verweerschrift ingediend.
De rechtbank heeft het beroep op 11 mei 2021 op zitting behandeld. Eiser is verschenen. Verweerder heeft zich laten vertegenwoordigen door zijn gemachtigde.
De rechtbank heeft het onderzoek ter zitting geschorst om verweerder de gelegenheid te geven nadere informatie te verstrekken over het primaire besluit. Verweerder heeft deze informatie verstrekt. Vervolgens heeft de rechtbank, met toestemming van partijen, het onderzoek zonder nadere zitting gesloten.
Overwegingen
1. Eiser heeft tot en met 27 januari 2016 een bijstandsuitkering voor gehuwden ontvangen van de gemeente Zoetermeer (hierna: de gemeente). Vanaf 28 januari 2016 krijgt eiser een Wajong-uitkering van verweerder.
2. Verweerder heeft in januari 2020 besloten dat eiser een jaar eerder ook al recht had op een Wajong-uitkering. Maar omdat eiser in dat jaar bijstand heeft gekregen, moet dat met elkaar worden verrekend, want anders zou eiser twee uitkeringen naast elkaar hebben gekregen. Verweerder heeft uitgerekend wat dit betekent voor de Wajong-uitkering van eiser. Uit deze berekening bleek dat het hele bedrag aan Wajong-uitkering moest worden betaald aan de gemeente. Dat heeft verweerder aan eiser gemeld in het primaire besluit. Verweerder houdt daaraan vast in het bestreden besluit.
3. Eiser is het daar niet mee eens. Hij heeft gebeld met het Uwv en toen is hem gezegd dat er € 8000 voor hem zou overblijven na de verrekening. Eiser vindt dat deze belofte door verweerder moet worden nagekomen.
4. De rechtbank gaat daar niet in mee. Verweerder spreekt tegen dat eiser is beloofd dat er zo’n bedrag voor hem zou overblijven. Dat betekent dat eiser moet laten zien dat hem deze belofte is gedaan. Dat is eiser niet gelukt. Er is niets op papier gezet en er is ook niets waaruit blijkt wat er in dat gesprek met eiser precies is gezegd. Alleen de verklaring van eiser over wat er is gezegd, is niet genoeg.
5. 1 Eiser vindt verder dat verweerder een andere periode had kunnen kiezen om uit te rekenen hoeveel geld uit de bijstandsuitkering moest worden afgetrokken van het geld uit de Wajong-uitkering.
5.2
Ook hier gaat de rechtbank niet in mee. Verweerder kan niet kiezen welk jaar hij kiest voor de verrekening. Het moet gaan om het jaar waarover de Wajong is betaald. Verweerder heeft dus de juiste periode gebruikt voor de berekening.
5. Het beroep is ongegrond.
6. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.
Beslissing
De rechtbank verklaart het beroep ongegrond.
Deze uitspraak is gedaan door mr. M.R. Aaron, rechter, in aanwezigheid van mr. H.B. Brandwijk, griffier. De uitspraak is uitgesproken in het openbaar op 23 juli 2021.
de rechter is verhinderd om te tekenen
griffier
rechter
Een afschrift van deze uitspraak is verzonden aan partijen op:
Bent u het niet eens met deze uitspraak?
Als u het niet eens bent met deze uitspraak, kunt u een brief sturen naar de Centrale Raad van Beroep waarin u uitlegt waarom u het er niet mee eens bent. Dit heet een beroepschrift. U moet dit beroepschrift indienen binnen 6 weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. U ziet deze datum hierboven.