ECLI:NL:RBDHA:2021:885

• Datum uitspraak: 12 januari 2021
• Publicatiedatum: 8 februari 2021
• Zaaknummer: AWB 20/5029
• Instantie: Rechtbank Den Haag
• Type: Uitspraak
• Rechtsgebied: Bestuursrecht; Vreemdelingenrecht
• Uitkomst: Afwijzend
• Procedures: Mondelinge uitspraak
• Rechters: H.J. Doets
• Vindplaatsen: Rechtspraak.nl
• Verwijzingen: 4 uitgaand

AI samenvatting door Lexboost • Automatisch gegenereerd

Afwijzing visum kort verblijf vanwege COVID-19 pandemie met geschonden hoorplicht

Eiser, van Marokkaanse nationaliteit, vroeg op 3 februari 2020 een visum kort verblijf aan, welke aanvraag door verweerder bij besluit van 11 februari 2020 werd afgewezen. Het bezwaar tegen deze afwijzing werd op 11 juni 2020 ongegrond verklaard. Eiser tekende beroep aan bij de rechtbank Den Haag, die de zaak op 12 januari 2021 behandelde.

Verweerder voerde als nieuwe afwijzingsgrond de bescherming van de volksgezondheid in verband met de COVID-19 pandemie aan. Eiser stelde dat de hoorplicht was geschonden omdat vooraf niet met zekerheid kon worden vastgesteld of hij onder een uitzonderingssituatie viel die een visum zou rechtvaardigen ondanks de pandemie. De rechtbank oordeelde dat deze hoorplicht inderdaad was geschonden.

Echter, de rechtbank paste artikel 6:22 van de Algemene wet bestuursrecht toe en passeerde dit gebrek omdat eiser niet in zijn belangen was geschaad. Hierdoor werd het beroep ongegrond verklaard. Verweerder werd veroordeeld tot vergoeding van de proceskosten van eiser en het betaalde griffierecht.

De rechtbank benadrukte dat een eventuele nieuwe aanvraag van eiser op eigen merites zal worden beoordeeld en dat de afwijzing van de huidige aanvraag niet tegen hem zal worden gebruikt in de toekomst. Tegen deze uitspraak staat geen hoger beroep open.

Uitkomst: Het beroep tegen de afwijzing van het visum kort verblijf wordt ongegrond verklaard, met veroordeling van verweerder in proceskosten en griffierecht.

Uitspraak

RECHTBANK DEN HAAG

Zittingsplaats Amsterdam

Bestuursrecht

zaaknummer: AWB 20/5029

[V-nummer]

Proces-verbaal van de mondelinge uitspraak van de enkelvoudige kamer voor vreemdelingenzaken van 12 januari 2021 in de zaak tussen

[eiser] ,

geboren op [geboortedatum] 1958, van Marokkaanse nationaliteit, eiser

(gemachtigde: mr. C.N. Noordzee),

en

de minister van Buitenlandse Zaken, verweerder

(gemachtigde: mr. J.L.J. Leijtens).

Procesverloop

Bij besluit van 11 februari 2020 (het primaire besluit) heeft verweerder de aanvraag van eiser van 3 februari 2020 tot verlening van een visum kort verblijf afgewezen. Het daartegen gemaakte bezwaar is bij besluit van 11 juni 2020 (het bestreden besluit) ongegrond verklaard.

Op 23 juni 2020 heeft de rechtbank het beroepschrift van eiser tegen dit besluit ontvangen. Verweerder heeft een verweerschrift ingediend.

Het onderzoek ter zitting heeft plaatsgevonden op 12 januari 2021. Partijen zijn vertegenwoordigd door hun voornoemde gemachtigden. De rechtbank heeft het onderzoek ter zitting gesloten.

Met inachtneming van artikel 8:67 van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) heeft de rechtbank (hierna te noemen: rechtbank) onmiddellijk na sluiting van het onderzoek ter zitting mondeling uitspraak gedaan. De rechtbank heeft hierbij aan partijen medegedeeld dat tegen deze uitspraak geen hoger beroep openstaat.

Beslissing

De rechtbank:

- verklaart het beroep ongegrond;

- draagt verweerder op het betaalde griffierecht van € 178,- aan eiser te vergoeden;

- veroordeelt verweerder in de proceskosten van eiser tot een bedrag van € 1.068,-.

Motivering

1.1

In geschil is de afwijzing van eisers aanvraag voor een visum kort verblijf. Op de zitting heeft de gemachtigde van eiser naar voren gebracht dat het beroep enkel gaat over de mogelijkheid dat de afwijzing van de voorliggende aanvraag in de toekomst bij een eventuele nieuwe aanvraag van eiser voor een visum kort verblijf aan hem kan worden tegengeworpen. Verweerder heeft daarop toegezegd dat dit niet het geval zal zijn en dat een eventuele volgende aanvraag van eiser op zijn eigen merites zal worden beoordeeld.

1.2

De rechtbank heeft verder begrepen dat eiser stelt dat de hoorplicht is geschonden. De rechtbank is van oordeel dat dit het geval is omdat op voorhand niet door verweerder met zekerheid vastgesteld kon worden dat op eiser een uitzonderingssituatie van toepassing was op grond waarvan aan hem ondanks de COVID-19 pandemie toch een visum kort verblijf verleend moest worden. De rechtbank ziet echter aanleiding dit gebrek met toepassing van artikel 6:22 van de Awb te passeren, omdat eiser niet in zijn belangen is geschaad. Dit betekent dat het beroep ongegrond is. Wegens het geconstateerde gebrek veroordeelt de rechtbank verweerder in de door eiser gemaakte proceskosten. Deze kosten stelt de rechtbank op grond van het Besluit proceskosten bestuursrecht voor de door een derde beroepsmatig verleende rechtsbijstand vast op € 1.068,- (1 punt voor het indienen van het beroepschrift en 1 punt voor het verschijnen op zitting met een waarde per punt van € 534,-). Ook moet verweerder het door eiser betaalde griffierecht vergoeden.

Waarvan is opgemaakt dit proces-verbaal.

mr. E.D. Dalman mr. H.J. Doets

griffier rechter

afschrift verzonden op:

Conc.: ED

D:

VK

RECHTSMIDDEL

Tegen deze uitspraak staat geen hoger beroep open.