ECLI:NL:RBDHA:2023:19774

• Datum uitspraak: 28 november 2023
• Publicatiedatum: 14 december 2023
• Zaaknummer: 23/172
• Instantie: Rechtbank Den Haag
• Type: Uitspraak
• Rechtsgebied: Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht
• Uitkomst: Afwijzend
• Procedures: Eerste aanleg - enkelvoudig
• Rechters: C.G. Meeder
• Vindplaatsen: Rechtspraak.nl

AI samenvatting door Lexboost • Automatisch gegenereerd

Beroep ongegrond tegen verrekening vakantietoeslag bij WW-uitkering

Eiseres werkte bij twee zorginstellingen en ontving sinds februari 2021 een WW-uitkering nadat zij niet meer bij de tweede instelling werkte. Na een periode van ziekte en Ziektewetuitkering vroeg zij in maart 2022 de voortzetting van haar WW-uitkering aan. Verweerder stelde bij besluit vast dat eiseres over mei 2022 geen uitkering kreeg omdat haar inkomsten hoger waren dan 87,5% van haar maandloon, mede door vakantietoeslag.

Eiseres maakte bezwaar en voerde aan dat vakantietoeslag en eindejaarsuitkering niet meegeteld mogen worden bij de WW-berekening omdat zij daar recht op heeft en deze toeslagen apart moeten worden gezien. Verweerder handhaafde het besluit en stelde dat vakantietoeslag als loon in de zin van de wet wordt aangemerkt en dus meetelt bij de berekening.

De rechtbank oordeelde dat vakantietoeslag wettelijk als looncomponent wordt beschouwd en volledig in mindering moet worden gebracht op de WW-uitkering in het aangiftetijdvak waarin deze wordt uitbetaald. Hierdoor overschrijdt het inkomen van eiseres de grens van 87,5% van het maandloon, waardoor zij in mei 2022 geen recht heeft op WW-uitkering. Het beroep werd daarom ongegrond verklaard en het betaalde griffierecht wordt niet teruggegeven.

Uitkomst: Het beroep wordt ongegrond verklaard en eiseres ontvangt over mei 2022 geen WW-uitkering vanwege de verrekening van vakantietoeslag.

Uitspraak

RECHTBANK DEN HAAG

Bestuursrecht

zaaknummer: SGR 23/172 WW

uitspraak van de enkelvoudige kamer van 28 november 2023 in de zaak tussen

[eiseres], uit [woonplaats], eiseres

en

de Raad van bestuur van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen, verweerder

(gemachtigde: mr. M.A. Bakker).

Inleiding

In deze uitspraak beoordeelt de rechtbank het beroep van eiseres tegen de vaststelling van de hoogte van haar uitkering op grond van de Werkloosheidswet (WW) over de maand mei 2022. Met het besluit van 24 november 2022 (het bestreden besluit) heeft verweerder het bezwaar van eiseres ongegrond verklaard.

De rechtbank heeft het beroep op 23 november 2023 op zitting behandeld. Eiseres is met bericht van verhindering niet verschenen. Verweerder heeft zich laten vertegenwoordigen door zijn gemachtigde.

Beoordeling door de rechtbank

1. Eiseres werkte bij [zorginstelling 1] ([zorginstelling 1]) voor 36 uur en bij Stichting [zorginstelling 2] ([zorginstelling 2]) voor 8 uur. Sinds februari 2021 werkt zij niet meer bij [zorginstelling 2] en ontvangt zij een WW-uitkering. Dit betekent dat zij naast haar WW-uitkering inkomsten heeft uit arbeid. Bij besluit van 3 februari 2021 heeft verweerder de aanvraag van eiseres op een WW-uitkering toegewezen. Wegens ziekte heeft eiseres vanaf 28 juni 2021 een Ziektewetuitkering ontvangen en is de WW-uitkering beëindigd.

2. Op 1 maart 2022 heeft eiseres een aanvraag om WW-uitkering ingediend. Bij besluit van 3 maart 2022 heeft verweerder de WW-uitkering voortgezet. Verweerder heeft aangegeven dat indien de situatie van eiseres niet veranderd, zij recht heeft op een WW-uitkering tot en met 9 oktober 2023.

3. Verweerder heeft bij besluit van 1 juli 2022 (het primaire besluit) bepaald dat eiseres over de maand mei 2022 geen uitkering krijgt, omdat haar totale inkomsten over die maand hoger zijn dan 87,5% van haar maandloon. Eiseres is in bezwaar gegaan tegen het primaire besluit. Bij het bestreden besluit is het bezwaar van eiseres ongegrond verklaard.

4. Eiseres voert in beroep, zoals eerder in bezwaar, aan dat de extra inkomsten van [zorginstelling 1], zoals vakantietoeslag of eindejaarsuitkering, niet moeten worden meegenomen in de berekening van haar uitkering. Zij heeft daar immers recht op en hoort de toeslag te ontvangen. De twee inkomsten horen apart van elkaar te worden gezien. Een WW-uitkering is ten slotte bedoeld om verloren inkomsten op te vangen. Verder betoogt eiseres dat zij ook geen vakantiegeld heeft ontvangen, terwijl zij daar wel recht op heeft.

5.1

Verweerder stelt zich op het standpunt dat het bestreden besluit juist is. Het WW-maandloon is gebaseerd op beide banen. Het in het aangiftetijdvak betaalde bedrag aan vakantietoeslag is aan te merken als loon in de zin van artikel 16 van de Wet financiering sociale verzekeringen (Wfsv). Dit betekent dat de vakantietoeslag die eiseres ontvangt van haar baan bij [zorginstelling 1] ook wordt meegenomen in de berekening van de hoogte van haar WW-uitkering. In de WW is bepaald dat geen recht op uitkering bestaat als het inkomen meer bedraagt dan 87,5% van het maandinkomen (het verzekerde loon). In het geval van eiseres wordt, met inachtneming van de inkomsten uit vakantietoeslag, deze grens overschreden, zodat geen recht op uitkering bestaat.

5.2

Ter zitting heeft verweerder opgemerkt dat voor zover eiseres lijkt te stellen dat haar een maand WW-recht wordt ontnomen, dat dat niet klopt. Het recht op WW is in mei 2022 onderbroken en kan daardoor langer doorlopen nà de maand waar haar recht op WW geheel zou eindigen zonder deze onderbreking.

6. De rechtbank overweegt als volgt.

6.1

Tussen partijen is in geschil of verweerder op goede gronden heeft besloten het over de maand mei 2022 door [zorginstelling 1] uitbetaalde salaris aan vakantietoeslag volledig in mindering te brengen op de WW-uitkering van eiseres.

6.2

De rechtbank overweegt dat de hoofdregel is dat het loon wordt geacht te zijn genoten in het aangiftetijdvak waarover de werkgever van dat loon opgave heeft gedaan. ^[1] Anders dan eiseres kennelijk meent, wordt geen rekening gehouden met de algehele opbouw van vakantietoeslag over het jaar. De
uitbetaalde vakantietoeslag wordt als looncomponent aangemerkt op grond van de wet. ^[2] Het gevolg hiervan is dat het gehele extra inkomen dat iemand geniet in het aangiftetijdvak in mindering wordt gebracht op de WW-uitkering. ^[3] Gelet op het voorgaande is de rechtbank het met verweerder eens dat het volledig uitbetaalde salaris inclusief de vakantietoeslag in mindering moet worden gebracht op de WW-uitkering. Het meewegen van de uitbetaalde vakantietoeslag in de maand mei 2022 heeft tot gevolg dat de totale inkomsten in mei 2022 hoger zijn dan 87,5% het WW-maandloon. Nu eiseres meer dan 87,5% van het maandloon aan salaris heeft ontvangen over de maand mei 2022, ontvangt eiseres voor mei 2022 geen uitkering..

6.3

De rechtbank komt gelet op het voorgaande tot het oordeel dat de beroepsgronden niet kunnen leiden tot vernietiging van het bestreden besluit.

Conclusie en gevolgen

7. De rechtbank zal het beroep ongegrond verklaren. Dit betekent dat eiseres geen gelijk krijgt. Eiseres krijgt daarom het betaalde griffierecht niet terug.

Beslissing

De rechtbank verklaart het beroep ongegrond.

Deze uitspraak is gedaan door mr. C.G. Meeder, rechter, in aanwezigheid van mr. I. Ince, griffier. De uitspraak is uitgesproken in het openbaar op 28 november 2023.

griffier

rechter

Een afschrift van deze uitspraak is verzonden aan partijen op:

Informatie over hoger beroep

Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Centrale Raad van Beroep waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met deze uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen zes weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van de Centrale Raad van Beroep vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen.

Voetnoten

1. Artikel 4:1, derde lid, van de AIBSV.

2. Artikel 16 van de Wfsv.

3. Artikel 47, eerste lid, van de WW.