Eiser, een Marokkaanse nationaliteit dragende vreemdeling, verzocht om asiel op grond van zijn biseksualiteit. Hij had eerder asielaanvragen ingediend die waren afgewezen en keerde in 2018 terug naar Marokko. In 2023 diende hij een nieuwe aanvraag in die door verweerder als kennelijk ongegrond werd afgewezen.
De rechtbank beoordeelde het beroep van eiser tegen deze afwijzing. Eiser gaf summiere en tegenstrijdige verklaringen over zijn seksuele geaardheid, zijn gevoelens en zijn persoonlijke strijd met religie. Hij gaf geen inzicht in zijn innerlijke beleving en weigerde details over zijn relaties te verstrekken.
Verweerder stelde dat eiser onvoldoende motiveerde waarom zijn geaardheid geloofwaardig zou zijn. De rechtbank vond dat verweerder dit standpunt voldoende had onderbouwd. De aanwijzing van Marokko als veilig land van herkomst blijft van toepassing, met uitzondering van bepaalde groepen waartoe eiser niet overtuigend behoorde.
De rechtbank verklaarde het beroep ongegrond en wees het verzoek om een voorlopige voorziening af. Eiser krijgt geen verblijfsvergunning en geen proceskostenvergoeding.