Uitspraak
RECHTBANK DEN HAAG
Bestuursrecht
zaaknummer: NL23.2809
uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen
[eiseres], eiseres
V-nummer: [v-nummer]
(gemachtigde: mr. J.P. Sanchez Montoto),
en
de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid, verweerder
(gemachtigde: mr. S. Deniz).
Procesverloop
Bij besluit van 4 oktober 2022 (primaire besluit) heeft verweerder de aanvraag van eiseres voor een verblijfsdocument ‘duurzaam verblijf burgers van de Unie’, afgewezen.
Bij besluit van 3 januari 2023 (bestreden besluit) heeft verweerder het bezwaar van eiseres ongegrond verklaard.
Eiseres heeft tegen het bestreden besluit beroep ingesteld.
De rechtbank heeft het beroep op 16 mei 2023 op zitting behandeld. Eiseres is verschenen, bijgestaan door haar gemachtigde. Verweerder heeft zich laten vertegenwoordigen door zijn gemachtigde.
Overwegingen
Waar gaat deze zaak over?
1. Eiseres is geboren op [geboortedag] 1982 en heeft de Ghanese nationaliteit. Eiseres beschikt sinds 2017 als verzorgende ouder van haar twee Nederlandse minderjarige kinderen over een verblijfsdocument voor een afgeleid verblijfsrecht op grond van het arrest Chavez-Vilchez [1] . Eiseres wenst primair een duurzaam verblijfsrecht in Nederland op grond van de Verblijfsrichtlijn [2] en artikel 8.17 van het Vreemdelingenbesluit 2000 (Vb), subsidiair een verblijfsvergunning regulier voor onbepaalde tijd.
Wat heeft verweerder besloten?
2. Verweerder heeft de aanvraag van eiseres afgewezen, omdat eiseres niet met stukken heeft onderbouwd dat zij voor een ononderbroken periode van vijf jaar voldoende economische activiteiten heeft verricht, dan wel anderszins voldoende zelfstandige middelen van bestaan voor zichzelf en haar gezin heeft weten te verkrijgen. Om deze redenen komt zij niet in aanmerking voor duurzaam verblijf voor gezinsleden van burgers van de Unie op grond van artikel 7 van Pro de Verblijfsrichtlijn en artikel 8.17, eerste en achtste lid van het Vb. Verweerder heeft deze beslissing in bezwaar gehandhaafd.
Wat vindt eiseres in beroep?
3. Eiseres voert in beroep aan dat verweerder de aanvraag van eiseres bij afwijzing (ambtshalve) had moeten doortoetsen als een aanvraag voor een verblijfsvergunning regulier voor onbepaalde tijd. Nu in de recente uitspraak [3] E.K. tegen Nederlandbepaald is dat het Chavez-Vilchez verblijfsrecht van niet-tijdelijke aard is, komt eiseres ook in aanmerking voor een verblijfsvergunning regulier voor onbepaalde tijd. Eiseres verwijst hierbij naar het Informatiebericht (IB) 2023/6 [4] van de Immigratie- en Naturalisatiedienst (IND).
Wat is het oordeel van de rechtbank?
4. In geschil is of verweerder de aanvraag van eiseres voor een verblijfsdocument ‘duurzaam verblijf burgers van de Unie’ mocht afwijzen. Leidend voor deze beoordeling is het toetsingskader zoals opgenomen in artikel 8.12 en artikel 8.17 van het Vb. Ook in geschil is of verweerder gehouden was om de aanvraag van eiseres ambtshalve door te toetsen aan de voorwaarden voor een verblijfsvergunning regulier voor onbepaalde tijd.
5. Naar het oordeel van de rechtbank heeft verweerder de aanvraag van eiseres op goede gronden afgewezen. Niet betwist is namelijk dat eiseres niet met stukken heeft aangetoond dat sprake is geweest van vijf jaar ononderbroken arbeid in Nederland. De overgelegde verklaringen geregistreerd inkomen over de jaren 2018, 2019, 2020 en 2021 maken dit oordeel niet anders, omdat nog steeds informatie ontbreekt over het jaar 2022. De bewijslast voor het aannemelijk maken van het duurzame verblijfsrecht ligt bij eiseres.
6. Daarnaast is de rechtbank van oordeel dat de ambtshalve toetsing niet zover strekt dat verweerder gehouden is om de aanvraag ‘duurzaam verblijf burgers van de Unie’ ook aan de voorwaarden voor een verblijfsvergunning regulier voor onbepaalde tijd te toetsen. De enkele omstandigheid dat het Hof van Justitie in het arrest van 7 september 2022 bepaald heeft dat het Chavez-Vilchez verblijfsrecht niet uitsluitend van tijdelijke aard is, in de zin van de Richtlijn Langdurig Ingezetenen [5] , maakt nog niet dat eiseres onverkort recht heeft op een verblijfsdocument ‘duurzaam verblijf burgers van de Unie’ op grond van de Verblijfsrichtlijn dan wel een verblijfsvergunning regulier voor onbepaalde tijd. In beide gevallen zal eiseres moeten aantonen dat zij voldoet aan de voorwaarden voor het gevraagde verblijfsrecht. De verwijzing door eiseres naar het IB 2023/6, maakt dit niet anders, nu juist onder punt 3.2 in dit informatiebericht wordt bevestigd dat houders van een Chavez-Vilchez verblijfsrecht enkel in aanmerking komen voor een verblijfsvergunning regulier, indien zij aan alle overige voorwaarden van de gevraagde vergunning voldoen.
Nu vaststaat dat eiseres niet voldoet aan de voorwaarden voor een verblijfsdocument ‘duurzaam verblijf burgers van de Unie’ en geen rechtsregel verweerder ertoe dwingt om deze aanvraag ambtshalve te toetsen aan de voorwaarden voor een verblijfsvergunning regulier voor onbepaalde tijd, is het beroep ongegrond.
Indien eiseres een verblijfsvergunning regulier voor onbepaalde tijd wenst zal zij daarvoor een aparte aanvraag moeten indienen.
Wat is de conclusie?
7. Het beroep is ongegrond.
8. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.
Beslissing
De rechtbank verklaart het beroep ongegrond.
Deze uitspraak is gedaan door mr. M. van Nooijen, rechter, in aanwezigheid van mr. M.J.J. Roks, griffier.
De uitspraak is uitgesproken in het openbaar en bekendgemaakt op:
Bent u het niet eens met deze uitspraak?
Als u het niet eens bent met deze uitspraak, kunt u een brief sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin u uitlegt waarom u het er niet mee eens bent. Dit heet een hogerberoepschrift. U moet dit hogerberoepschrift indienen binnen vier weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. U ziet deze datum hierboven.