Uitspraak
RECHTBANK DEN HAAG
Zittingsplaats Middelburg
Bestuursrecht
zaaknummer: NL24.34978
uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen
[eiser] , eiser
V-nummer: [V-nummer]
(gemachtigde: mr. P.J. van den Hoogen),
en
de minister van Asiel en Migratie, verweerder
(gemachtigde: mr. K. Bruin).
Procesverloop
Bij besluit van 3 september 2024 (het bestreden besluit) heeft verweerder aan eiser de maatregel van bewaring op grond van artikel 59, eerste lid, aanhef en onder a, van de Vreemdelingenwet 2000 (Vw) opgelegd.
Eiser heeft tegen het bestreden besluit beroep ingesteld. Dit beroep moet tevens worden aangemerkt als een verzoek om toekenning van schadevergoeding.
De rechtbank heeft het beroep op 18 september 2024 op zitting behandeld. Eiser is verschenen, bijgestaan door zijn gemachtigde. Als tolk is verschenen mr. [tolk] . Verweerder heeft zich laten vertegenwoordigen door zijn gemachtigde.
Overwegingen
1. Eiser stelt de Algerijnse nationaliteit te hebben en te zijn geboren op [datum] 1988.
2. In de maatregel van bewaring heeft verweerder overwogen dat de openbare orde de maatregel vordert, omdat het risico bestaat dat eiser zich aan het toezicht zal onttrekken en eiser de voorbereiding van het vertrek of de uitzettingsprocedure ontwijkt of belemmert. In de maatregel staan als zware gronden [1] vermeld dat eiser:
3b. zich in strijd met de Vreemdelingenwetgeving gedurende enige tijd aan het toezicht op vreemdelingen heeft onttrokken;
3c. eerder een visum, besluit, kennisgeving of aanzegging heeft ontvangen waaruit de plicht Nederland te verlaten blijkt en hij daaraan niet uit eigen beweging binnen de daarin besloten of gestelde termijn gevolg heeft gegeven;
3c. eerder een visum, besluit, kennisgeving of aanzegging heeft ontvangen waaruit de plicht Nederland te verlaten blijkt en hij daaraan niet uit eigen beweging binnen de daarin besloten of gestelde termijn gevolg heeft gegeven;
4a. zich niet aan een of meer andere voor hem geldende verplichtingen van hoofdstuk 4 van het Vb heeft gehouden;
4c. geen vaste woon- of verblijfplaats heeft;
4d. niet beschikt over voldoende middelen van bestaan.
4c. geen vaste woon- of verblijfplaats heeft;
4d. niet beschikt over voldoende middelen van bestaan.
3. Eiser voert aan dat de maatregel van bewaring onrechtmatig is, omdat er uit het proces-verbaal van aanhouding blijkt dat bij de aanhouding gebruik is gemaakt van handboeien, terwijl uit het proces-verbaal van overname/ophouding volgt dat er bij de overname geen handboeien zijn gebruikt. Verder is niet gebleken dat de officier van justitie heeft ingestemd met de uitzetting. Uit de brief van verweerder van 5 september 2024 blijkt dat slechts instemming is gevraagd voor uitzetting ten aanzien van twee parketnummers, terwijl eiser is gedagvaard voor drie strafbare feiten.
4. De rechtbank concludeert dat het gebruik van handboeien heeft plaatsgevonden bij de strafrechtelijke aanhouding. Gelet hierop is de rechtbank, als bewaringsrechter, onbevoegd om de rechtmatigheid daarvan te toetsen. Verder wordt vastgesteld dat tijdens het vreemdelingenrechtelijke traject geen gebruik is gemaakt van handboeien. Dit leidt dan ook niet tot de conclusie dat er een gebrek is in het voortraject die de maatregel van bewaring raakt.
5. Eiser heeft geen gronden gericht tegen de gronden die aan de maatregel van bewaring ten grondslag liggen. De rechtbank is van oordeel dat de zware gronden 3b en 3c feitelijk juist zijn en voldoende zijn toegelicht, zodat deze aan de maatregel ten grondslag konden worden gelegd en de maatregel ook kunnen dragen.
6. Uit de mededeling van verweerder ter zitting en uit de justitiële documentatie blijkt dat eiser is gedagvaard voor drie strafbare feiten. Deze strafbare feiten zijn bekend onder twee verschillende parketnummers. De rechtbank concludeert dat beide parketnummers zijn genoemd in de brief van 5 september 2024. Deze beroepsgrond leidt dan ook niet tot het oordeel dat de maatregel van bewaring onrechtmatig moet worden geacht.
7. Tot slot leidt ambtshalve toetsing niet tot het oordeel dat de maatregel van bewaring tot het moment van het sluiten van het onderzoek op enig moment onrechtmatig was.
8. Het beroep is ongegrond. Daarom wordt ook het verzoek om schadevergoeding afgewezen.
9. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.
Beslissing
De rechtbank:
- verklaart het beroep ongegrond;
- wijst het verzoek om schadevergoeding af.
Deze uitspraak is gedaan op 23 september 2024 door mr. E.F. Bethlehem, rechter, in aanwezigheid van mr. E.C. Jacobs, griffier, en openbaar gemaakt door middel van geanonimiseerde publicatie op www.rechtspraak.nl.
De uitspraak is bekendgemaakt op:
Rechtsmiddel
Tegen deze uitspraak kan hoger beroep worden ingesteld bij de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State binnen één week na de dag van bekendmaking.