Eiser, een Sierra Leoonse nationaliteit, is sinds 1993 in Nederland en heeft meerdere verblijfsvergunningen aangevraagd. De minister legde in 2012 een terugkeerbesluit op en wees in februari 2023 een aanvraag voor een verblijfsvergunning af, met een aanvullend terugkeerbesluit. Eiser stelde beroep in tegen dit besluit en verwees op de zitting naar het Ararat-arrest van het Hof van Justitie, stellende dat een actuele beoordeling van het risico op onmenselijke behandeling bij terugkeer naar Sierra Leone noodzakelijk was.
De rechtbank overwoog dat het terugkeerbesluit in rechte vaststaat omdat eiser destijds geen rechtsmiddelen heeft aangewend. Het Ararat-arrest verplicht tot een actuele beoordeling van het refoulementrisico, maar alleen indien nieuwe, relevante omstandigheden zijn aangevoerd. Eiser heeft geen concrete feiten of algemene informatie over de situatie in Sierra Leone overgelegd en heeft niet onderbouwd waarom een nieuwe beoordeling vereist is.
De rechtbank concludeerde dat de minister terecht kon uitgaan van het bestaande terugkeerbesluit en geen aanleiding had om de uitzetting op 28 november 2024 te verbieden. Het beroep en het verzoek om een ordemaatregel werden ongegrond verklaard. Er werd geen proceskostenveroordeling opgelegd.