ECLI:NL:RBDHA:2025:12907

• Datum uitspraak: 16 juli 2025
• Publicatiedatum: 17 juli 2025
• Zaaknummer: NL25.618
• Instantie: Rechtbank Den Haag
• Type: Uitspraak
• Rechtsgebied: Bestuursrecht; Vreemdelingenrecht
• Uitkomst: Toewijzend
• Procedures: Eerste aanleg - enkelvoudig
• Rechters: A.C.J. van Dooijeweert
• Vindplaatsen: Rechtspraak.nl

AI samenvatting door Lexboost • Automatisch gegenereerd

Hersteluitspraak rechtbank Den Haag verklaart beroep gegrond tegen besluit minister van Asiel en Migratie

De rechtbank Den Haag heeft op 16 juli 2025 een hersteluitspraak gedaan in een bestuursrechtelijke zaak betreffende een beroep tegen de minister van Asiel en Migratie. In de oorspronkelijke uitspraak van 2 juli 2025 was abusievelijk opgenomen dat het beroep niet-ontvankelijk was, terwijl uit de overwegingen bleek dat het beroep gegrond was.

De rechtbank heeft deze kennelijke misslag gecorrigeerd door het beroep alsnog gegrond te verklaren. Tevens is de minister opgedragen binnen twee weken een besluit te nemen dat in lijn is met de uitspraak. Voor het geval deze termijn wordt overschreden, is een dwangsom van € 100 per dag vastgesteld, met een maximum van € 15.000.

Daarnaast is de minister veroordeeld tot betaling van de proceskosten van eiseres ter hoogte van € 453,50. De uitspraak is openbaar gemaakt en partijen zijn geïnformeerd over de mogelijkheid tot hoger beroep bij de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State binnen een week na verzending van de uitspraak.

Uitkomst: Het beroep wordt gegrond verklaard en de minister wordt opgedragen binnen twee weken een nieuw besluit te nemen onder dreiging van een dwangsom.

Uitspraak

RECHTBANK DEN HAAG

Zittingsplaats Middelburg

Bestuursrecht

zaaknummer: NL25.618

uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen

[eiseres] , eiseres

V-nummer: [V-nummer],

(gemachtigde: mr. A.K.E. van den Heuvel),

en

de minister van Asiel en Migratie, voorheen de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid, verweerder.

Overwegingen

Naar aanleiding van het bericht in het digitale dossier van de gemachtigde van eiser van 4 juli 2025 heeft de rechtbank vastgesteld dat haar uitspraak van 2 juli 2025 een kennelijke misslag bevat die zich voor eenvoudig herstel leent. Die misslag heeft betrekking op de beslissing van de uitspraak. In de beslissing van de uitspraak is abusievelijk opgenomen dat het beroep niet-ontvankelijk is, terwijl uit de overwegingen en de conclusie in de uitspraak volgt dat het beroep gegrond is. De rechtbank zal daarom de beslissing als volgt aanpassen.

Beslissing

De rechtbank verbetert haar uitspraak van 2 juli 2025 met zaaknummer NL25.618 door in de beslissing op te nemen dat de rechtbank het beroep gegrond verklaart.

Het dictum in de uitspraak van 2 juli 2025 komt als gevolg van deze correctie als volgt te luiden:

De rechtbank:

- verklaart het beroep gegrond;

- draagt verweerder op binnen twee weken na de dag van verzending van deze uitspraak een besluit bekend te maken met inachtneming van deze uitspraak;

- bepaalt dat verweerder aan eiseres een dwangsom van € 100 verbeurt voor elke dag waarmee hij de hiervoor genoemde termijn overschrijdt, met een maximum van € 15.000;

- veroordeelt verweerder in de proceskosten van eiseres tot een bedrag van € 453,50.

Deze uitspraak is gedaan op 16 juli 2025 door mr. A.C.J. van Dooijeweert, rechter, in aanwezigheid van mr. Ż.A. Meinert, griffier, en openbaar gemaakt door middel van een geanonimiseerde publicatie op www.rechtspraak.nl.

De uitspraak is bekendgemaakt op:

Informatie over hoger beroep

Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met de uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen 1 week na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen.