Uitspraak
RECHTBANK DEN HAAG
Zittingsplaats Arnhem
Bestuursrecht
zaaknummer: NL25.54940
uitspraak van de enkelvoudige kamer van 19 november 2025 in de zaak tussen
[eiser], v-nummer: [nummer], eiser
(gemachtigde: mr. K. Ramdhan),
en
de minister van Asiel en Migratie.
Procesverloop
In deze uitspraak beoordeelt de rechtbank het beroep van eiser tegen het voortduren van de aan hem opgelegde maatregel van bewaring op grond van artikel 59, eerste lid, aanhef en onder a, van de Vreemdelingenwet 2000 (Vw 2000) en het verzoek om schadevergoeding. Deze maatregel is opgelegd op 24 september 2025.
De rechtbank heeft deze maatregel van bewaring eerder getoetst. Op het eerste beroep is beslist bij uitspraak van 14 oktober 2025. [1]
Eiser heeft tegen het voortduren van de maatregel van bewaring beroep ingesteld. Daarbij heeft hij verzocht om schadevergoeding. De minister heeft een voortgangsrapportage overgelegd. Eiser heeft hierop gereageerd.
De rechtbank heeft het vooronderzoek op 17 november 2025 gesloten en bepaald dat de zaak niet op zitting wordt behandeld. [2]
Overwegingen
1. Indien de rechtbank van oordeel is dat de toepassing of tenuitvoerlegging van de maatregel van bewaring in strijd is met de Vw 2000 dan wel bij afweging van alle daarbij betrokken belangen in redelijkheid niet gerechtvaardigd is, verklaart zij op grond van artikel 96, derde lid, van de Vw 2000 het beroep gegrond en beveelt zij de opheffing van de maatregel of een wijziging van de wijze van tenuitvoerlegging daarvan.
2. De rechtbank stelt voorop dat zij deze maatregel van bewaring al eerder heeft getoetst. Uit de uitspraak van 14 oktober 2025 volgt dat de maatregel van bewaring tot het moment van het sluiten van het onderzoek dat aan die uitspraak ten grondslag ligt, rechtmatig was. Daarom is bij de beoordeling van de rechtmatigheid van het voortduren van de maatregel van bewaring slechts de periode van belang sinds het moment van het sluiten van dat onderzoek.
Ontbreekt het zicht op uitzetting?
3. Eiser voert aan dat onvoldoende zicht op uitzetting bestaat. In dit kader voert eiser het volgende aan. De minister heeft voor eiser een aanvraag voor een laissez-passer (lp) opgestart. Tot op heden is aan eiser geen lp verstrekt, terwijl de minister dertien keer heeft gerappelleerd. Uit de voortgangsrapportage en de vertrekgesprekken blijkt niet wat de redenen daarvan zijn. Bij de huidige stand van zaken kan niet worden aangenomen dat zicht op uitzetting bestaat binnen korte termijn.
3.1.
Deze beroepsgrond slaagt niet. De minister heeft op 10 februari 2025 een lp-aanvraag gedaan bij de vertegenwoordiging van de Nigeriaanse autoriteiten. Op 17 oktober 2025 stond een presentatie in persoon gepland bij de vertegenwoordiging van de Nigeriaanse autoriteiten. Eiser heeft hier niet aan meegewerkt en om die reden is de presentatie niet doorgegaan. Op 4 november 2025 is verzocht om een nieuwe presentatie in persoon in te plannen. Er zijn dan ook geen aanknopingspunten voor het oordeel dat het zicht op uitzetting binnen een redelijke termijn ten aanzien van Nigeria ontbreekt.
Leidt ambtshalve toetsing tot een ander oordeel?
4. Los van de door eiser aangevoerde gronden, ziet de rechtbank in de door de minister en eiser verstrekte gegevens geen grond om te komen tot het oordeel dat aan de rechtmatigheidsvoorwaarden voor deze maatregel niet is voldaan. [3]
Beslissing
De rechtbank:
- verklaart het beroep ongegrond;
- wijst het verzoek om schadevergoeding af.
Deze uitspraak is gedaan door mr. M.J.M. Verhoeven, rechter, in aanwezigheid van mr. F.E. Brokke, griffier.
De uitspraak is uitgesproken in het openbaar en bekendgemaakt op:
Rechtsmiddel
Tegen deze uitspraak staat geen rechtsmiddel open.