ECLI:NL:RBDHA:2025:24161

• Datum uitspraak: 17 december 2025
• Publicatiedatum: 17 december 2025
• Zaaknummer: NL25.38375
• Instantie: Rechtbank Den Haag
• Type: Uitspraak
• Rechtsgebied: Bestuursrecht; Vreemdelingenrecht
• Uitkomst: Afwijzend
• Procedures: Eerste aanleg - enkelvoudig
• Rechters: A.G.D. Overmars
• Vindplaatsen: Rechtspraak.nl
• Verwijzingen: 2 uitgaand

AI samenvatting door Lexboost • Automatisch gegenereerd

Afwijzing asielaanvraag wegens onvoldoende geloofwaardigheid en bewijs

Eiseres, afkomstig uit Sierra Leone, verzocht om een verblijfsvergunning asiel vanwege het politieke geweld tegen haar echtgenoot en de daaropvolgende bedreigingen. Zij stelde ook dat zij door een vriend werd gedwongen tot prostitutie om haar vlucht te bekostigen. De minister wees haar aanvraag af wegens onvoldoende geloofwaardigheid en gebrek aan objectieve bewijsstukken.

De rechtbank bevestigt dat de minister terecht de identiteit en het asielmotief van eiseres slechts gedeeltelijk geloofwaardig achtte. De door eiseres overgelegde documenten, waaronder krantenartikelen en verklaringen van derden, werden door Bureau Documenten als niet authentiek beoordeeld. Eiseres leverde geen tegenexpertise om deze bevindingen te weerleggen.

Ook de inconsistenties in het verhaal over de dwang tot prostitutie en het ontbreken van samenhangende verklaringen leidden tot het oordeel dat het asielrelaas onvoldoende aannemelijk is. De rechtbank wijst het beroep af en verklaart het beroep ongegrond, waarbij eiseres geen proceskostenvergoeding ontvangt.

Uitkomst: Het beroep tegen de afwijzing van de asielaanvraag wordt ongegrond verklaard wegens onvoldoende geloofwaardigheid en bewijs.

Uitspraak

RECHTBANK DEN HAAG

Zittingsplaats Groningen

Bestuursrecht

zaaknummer: NL25.38375

uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen

[naam], V-nummer: [nummer], eiseres

(gemachtigde: mr. H.A. Jeuring),

mede namens haar minderjarige kind:[naam], V-nummer: [nummer],

en

de Minister van Asiel en Migratie,

(gemachtigde: mr. M.R. Stuwert).

Samenvatting

1. Deze uitspraak gaat over de afwijzing van de asielaanvraag van eiseres als bedoeld in artikel 28 van de Vw 2000. Eiseres is het hier niet mee eens. Zij voert daartoe een aantal beroepsgronden aan. Aan de hand van deze beroepsgronden beoordeelt de rechtbank de afwijzing van de asielaanvraag.

1.1.

De rechtbank komt in deze uitspraak tot het oordeel dat de afwijzing van de asielaanvraag in stand kan blijven. Eiseres krijgt dus geen gelijk en het beroep is ongegrond. Hierna legt de rechtbank uit hoe zij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit oordeel heeft.

Procesverloop

2. Eiseres heeft op 27 september 2022 een aanvraag om verlening van een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd ingediend. Zij stelt van Sierra Leoonse nationaliteit te zijn en te zijn geboren op [datum]. De minister heeft met het bestreden besluit van 7 augustus 2025 deze aanvraag afgewezen als kennelijk ongegrond.

2.1.

Eiseres heeft beroep ingesteld tegen het bestreden besluit. Eiseres heeft de voorzieningenrechter eveneens verzocht een voorlopige voorziening te treffen (NL25.38376). Op het verzoek wordt bij afzonderlijke uitspraak beslist.

2.2.

De rechtbank heeft het beroep, samen met het verzoek om een voorlopige voorziening, op 24 november 2025 op zitting behandeld. Hieraan hebben deelgenomen: eiseres, haar gemachtigde, een tolk en de gemachtigde van de minister. Het onderzoek is op de zitting gesloten.

Beoordeling door de rechtbank

Het asielrelaas

3. Eiseres legt aan haar asielaanvraag het volgende ten grondslag. Eiseres heeft verklaard dat zij Sierra Leone heeft moeten verlaten vanwege de politieke activiteiten van haar echtgenoot, die actief was voor de oppositie. Volgens eiseres is haar echtgenoot door politie en militairen om het leven gebracht. Eiseres verklaart dat zij daarna zelf ook gevaar liep, omdat de autoriteiten haar zochten in de veronderstelling dat zij informatie had over andere personen die betrokken waren bij de protesten. Verder heeft eiseres verklaard dat [naam], een vriend van haar echtgenoot, haar aanvankelijk heeft geholpen bij haar vlucht, maar dat hij haar vervolgens onder druk heeft gezet om zich in de prostitutie te begeven om de reis naar Nederland te kunnen bekostigen.

Het bestreden besluit

4. Het asielrelaas van eiser bevat volgens de minister de volgende asielmotieven:

• de identiteit, nationaliteit en herkomst;
• dat eiseres wordt gezocht vanwege de politieke activiteiten van haar echtgenoot;
• dat eiseres door [naam] tot prostitutie is gedwongen.

4.1.

Bij het bestreden besluit heeft de minister de asielaanvraag van eiseres afgewezen. De minister acht de identiteit, nationaliteit en herkomst van eiseres slechts gedeeltelijk geloofwaardig, nu zij haar identiteit niet heeft onderbouwd met objectieve documenten. De minister heeft beoordeeld of het asielmotief ondanks het ontbreken van objectieve documenten alsnog geloofwaardig kan worden bevonden. Dit is volgens de minister niet het geval. Eiseres heeft zich bij aanmelding onder een andere naam en geboortedatum gepresenteerd en heeft ten onrechte verklaard nooit een visum te hebben gehad, terwijl uit EU-VIS blijkt dat zij wél met een Frans visum heeft gereisd. De door eiseres gegeven verklaring voor deze afwijkende informatie acht de minister onvoldoende. Nu eiseres bovendien geen identificerende documenten heeft overgelegd, ondanks dat zij eerder over een paspoort beschikte, heeft zij onvoldoende meegewerkt aan het vaststellen van haar identiteit. Haar nationaliteit en herkomst kunnen op basis van taal- en herkomstonderzoek wel aannemelijk worden geacht.

Verder acht de minister niet geloofwaardig dat eiseres wordt gezocht vanwege de politieke activiteiten van haar echtgenoot. Eveneens acht de minister het niet geloofwaardig dat zij door [naam] tot prostitutie is gedwongen. De minister kent geen bewijswaarde toe aan het door eiseres overgelegde krantenartikel, nu Bureau Documenten heeft geconcludeerd dat de betreffende krant met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid niet in deze verschijningsvorm is uitgegeven en de echtheid derhalve niet kan worden vastgesteld. Om dezelfde reden hecht de minister evenmin waarde aan de aanvullende verklaringen van derden die door eiseres zijn overgelegd, nu deze niet op echtheid kunnen worden onderzocht en bovendien niet verenigbaar zijn met het onderzoeksresultaat van BD. Daarnaast vormen de verklaringen van eiseres geen samenhangend en aannemelijk geheel. Het enkele feit dat eiseres afkomstig is uit Sierra Leone is onvoldoende om haar als vluchteling aan te merken of om een risico op ernstige schade aan te nemen.

4.2.

De aanvraag is door de minister kennelijk ongegrond verklaard. Ook heeft de minister een terugkeerbesluit en inreisverbod voor de duur van twee jaar aan eiseres opgelegd.

Zienswijze

5. Eiseres is het met het besluit van de minister niet eens en heeft in beroep eerst verwezen naar haar zienswijze. De enkele verwijzing naar de zienswijze in beroep, zonder nadere toelichting in hoeverre de reactie van de minister daarop in het bestreden besluit tekortschiet, kan niet worden beschouwd als een gemotiveerde betwisting van het bestreden besluit. De enkele verwijzing leidt daarom niet tot vernietiging van het bestreden besluit.

Problemen eiseres vanwege politieke activiteiten echtgenoot

6. Eiseres stelt dat de minister ten onrechte niet geloofwaardig heeft geacht dat zij wordt gezocht vanwege de politieke activiteiten van haar echtgenoot. Ter onderbouwing heeft eiseres een krantenartikel overgelegd. Zij betoogt dat de minister de door haar overgelegde documenten – waaronder verklaringen van
The Calabash Newspaper, Forum Newspaper en de All Peoples Congress – ten onrechte als onbetrouwbaar terzijde heeft geschoven.
Met de algemene stelling dat media uit Sierra Leone weinig betrouwbaar zouden zijn, miskent de minister dat eiseres feitelijk iedere mogelijkheid wordt ontnomen om haar relaas te onderbouwen. Eiseres stelt dat zij, mede gezien haar aanwezigheid bij politieke bijeenkomsten van haar echtgenoot en het risico dat partners worden opgepakt, voldoende aannemelijk heeft gemaakt dat zij vanwege de activiteiten van haar echtgenoot door de autoriteiten werd gezocht.

6.1.

De rechtbank is van oordeel, anders dan eiseres heeft gesteld, dat de minister deugdelijk heeft gemotiveerd waarom de verklaringen van eiseres geen samenhangend en aannemelijk geheel vormen. Uit de verklaring van onderzoek van Bureau Documenten van van [datum] volgt dat de door eiseres overgelegde pagina’s van het krantenartikel niet de originele geproduceerde pagina’s zijn. De minister mocht uitgaan van de deskundigheid van Bureau Documenten en aannemen dat de verklaring van onderzoek op zorgvuldige wijze tot stand is gekomen. Nu eiseres geen andersluidende contra-expertise van een onafhankelijke deskundige heeft overgelegd, heeft de minister de bevindingen van Bureau Documenten mogen volgen. Daarmee is ook niet vast te stellen of het artikel inhoudelijk juist is.

6.2.

De minister heeft in redelijkheid geringe bewijswaarde kunnen toekennen aan het overgelegde krantenartikel, nu Bureau Documenten concludeert dat de pagina’s met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid niet authentiek zijn. De verklaring van
The Calabash Newspaper , waarin de krant bevestigt dat het artikel is gepubliceerd, kan hieraan niet afdoen. Deze verklaring betreft immers slechts een bevestiging door dezelfde bron die het artikel heeft geplaatst en vormt daarmee geen onafhankelijke toets van authenticiteit. Dat de krant achteraf bevestigt dat haar eigen publicatie echt is, neemt de vastgestelde twijfel aan de oorspronkelijke verschijningsvorm en inhoudelijke juistheid niet weg.

Ditzelfde geldt voor de verklaring van
Forum Newspaper , die enkel bevestigt dat het betreffende bericht later door die krant is overgenomen. De verklaring geeft geen inzicht in de totstandkoming of authenticiteit van het oorspronkelijke artikel. Ook de verklaring van de
All Peoples Congress is niet verifieerbaar en brengt geen concrete aanknopingspunten aan tegen de bevindingen van Bureau Documenten. Daar komt bij dat de verklaring informatie bevat over het geweld waarvan eiseres slachtoffer zou zijn geworden, die niet overeen komt met de door eiseres zelf afgelegde verklaringen. De minister heeft de drie verklaringen dan ook niet ten onrechte als onvoldoende betrouwbaar terzijde geschoven.

Toepassing artikel 8:29 van de Awb ^[1]

7. Eiseres heeft verzocht om toepassing van artikel 8:29 van de Awb, omdat volgens haar inzage in de onderliggende stukken noodzakelijk is voor een zorgvuldige beoordeling van het onderzoek van Bureau Documenten. De rechtbank wijst dit verzoek af. Eiseres heeft de bevindingen van Bureau Documenten niet weersproken met een deskundigen tegenrapport, maar slechts met twee verklaringen, zoals weergegeven onder 6.2. Een verklaring is afkomstig van de bron zelf en de andere bevestigt slechts dat de inhoud van het bericht op een latere datum elders opnieuw is gepubliceerd. Deze verklaringen zeggen niets over de echtheid of verschijningsvorm van de originele krant en nemen de door Bureau Documenten geconstateerde twijfel niet weg. Onder deze omstandigheden is geen sprake van noodzakelijkheid of relevantie die de toepassing van artikel 8:29 van de Awb rechtvaardigt.

Problemen eiseres vanwege dwingen tot prostitutie door [naam]

8. De rechtbank is van oordeel dat de minister zich niet ten onrechte op het standpunt heeft gesteld dat het door eiseres gestelde asielmotief - dat zij door [naam] werd bedreigd met het doel om haar in de prostitutie te laten werken - niet geloofwaardig is. De minister heeft terecht gewezen op wezenlijke inconsistenties in de verklaringen van eiseres. Tijdens de aanmeldfase heeft eiseres uitsluitend positief over [naam] verklaard en heeft zij niet gerept over dwang, misbruik of dreiging. In het proces-verbaal verklaart zij dat [naam] haar heeft achtergelaten op een treinstation en dat zij vervolgens naar de politie is gegaan. In het nader gehoor stelt zij daarentegen eerst bewusteloos te zijn geraakt, in een Nederlands ziekenhuis te zijn opgenomen en pas daarna bij de politie terecht te zijn gekomen. De minister heeft zich niet ten onrechte op het standpunt gesteld dat het verschil tussen deze lezingen niet afdoende door eiseres is verklaard. Eveneens heeft de minister in redelijkheid mogen betrekken dat het door eiseres gestelde doel van [naam] - haar dwingen tot prostitutie - niet strookt met diens gestelde handelen, nu niet valt in te zien waarom hij haar in dat geval op een treinstation zou achterlaten, zonder enige poging tot uitvoering van die plannen. Het langdurig bewustzijnsverlies gedurende de gehele treinreis en het onverklaard verdwijnen van [naam], acht de minister terecht weinig aannemelijk.

Eiseres in grote lijnen niet geloofwaardig 9. Eiseres heeft geen zelfstandige beroepsgronden gericht tegen het standpunt van de minister dat zij in grote lijnen niet als geloofwaardig kan worden beschouwd. ^[2] Voor zover de gronden zoals besproken onder 5 tot en met 8 ook op dit onderdeel van het bestreden besluit zijn gericht, oordeelt de rechtbank dat - nu deze beroepsgronden geen doel treffen - het standpunt van de minister over de geloofwaardigheid van eiseres kan worden gevolgd.

Conclusie en gevolgen

10. De minister heeft de aanvraag terecht afgewezen als kennelijk ongegrond. Het beroep is ongegrond. Eiseres krijgt geen vergoeding van haar proceskosten.

Beslissing

De rechtbank verklaart het beroep ongegrond.

Deze uitspraak is gedaan door mr. A.G.D. Overmars, rechter, in aanwezigheid van

A. Hoekstra - Verbeek, griffier en openbaar gemaakt door middel van geanonimiseerde publicatie op rechtspraak.nl.

Uitgesproken in het openbaar en bekendgemaakt op:

Informatie over hoger beroep

Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met de uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen 1 week na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen.

Voetnoten

1. Algemene wet bestuursrecht.

2. Artikel 31, zesde lid, onder e van de Vreemdelingenwet 2000.