ECLI:NL:RBDHA:2026:16285

• Datum uitspraak: 28 mei 2026
• Publicatiedatum: 17 juni 2026
• Zaaknummer: NL24.21379
• Instantie: Rechtbank Den Haag
• Type: Uitspraak
• Rechtsgebied: Bestuursrecht; Vreemdelingenrecht
• Uitkomst: Afwijzend
• Procedures: Eerste aanleg - enkelvoudig
• Rechters: B. van Velzen
• Vindplaatsen: Rechtspraak.nl

AI samenvatting door Lexboost • Automatisch gegenereerd

Beroep ongegrond tegen buiten behandeling stellen asielaanvraag Oekraïense vrouw

Eiseres, een Oekraïense vrouw, diende een aanvraag in voor tijdelijke bescherming in Nederland, maar werd door verweerder afgewezen omdat zij niet voldeed aan de voorwaarden van de Richtlijn Tijdelijke Bescherming. Na het besluit van 20 november 2023 werd zij verzocht zich binnen twee weken te melden bij het aanmeldcentrum in Ter Apel om een asielprocedure te starten, maar zij kwam hier niet aan tegemoet.

Verweerder stelde daarop haar asielaanvraag buiten behandeling wegens het niet voldoen aan het wettelijke voorschrift van artikel 3.108 van het Vreemdelingenbesluit 2000. Eiseres voerde aan dat dit besluit onterecht was en dat verweerder een beoordeling had moeten maken over het gevaar bij terugkeer naar Oekraïne. De rechtbank oordeelde dat eiseres impliciet afstand had gedaan van haar asielverzoek door niet te verschijnen en geen relevante informatie te verstrekken.

De rechtbank stelde vast dat verweerder niet verplicht was een refoulementbeoordeling te maken zonder de benodigde informatie. Het beroep werd ongegrond verklaard en het besluit bleef in stand. Er werd geen proceskostenveroordeling opgelegd.

Uitkomst: Het beroep tegen het buiten behandeling stellen van de asielaanvraag wordt ongegrond verklaard en het besluit blijft in stand.

Uitspraak

RECHTBANK DEN HAAG

Zittingsplaats Rotterdam

Bestuursrecht

zaaknummer: NL24.21379

uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen

[naam] , [V-nummer] , eiseres

(gemachtigde: mr. M.J. Paffen),

en

de minister van Asiel en Migratie , voorheen de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid, verweerder.

De zaak in het kort

1. In deze uitspraak beoordeelt de rechtbank het beroep van eiseres tegen het besluit van 25 april 2024 (het bestreden besluit), waarbij verweerder de asielaanvraag van eiseres buiten behandeling heeft gesteld.

2. Eiseres is het niet eens met het bestreden besluit. Volgens haar had verweerder de asielaanvraag in behandeling moeten nemen en had hij moeten beoordelen of eiseres gevaar loopt bij terugkeer naar Oekraïne.

3. De rechtbank oordeelt dat verweerder de asielaanvraag buiten behandeling mocht stellen en dat verweerder niet hoefde te beoordelen of eiseres gevaar loopt bij terugkeer, omdat zij geen informatie heeft verstrekt die een dergelijke beoordeling mogelijk maakt.

Het beroep is ongegrond en het bestreden besluit blijft in stand.

Het verloop van de procedures van eiseres

4. Eiseres heeft de Oekraïense nationaliteit en heeft zich in Nederland gemeld voor bescherming.

5. Op 20 november 2023 heeft verweerder besloten dat eiseres niet in aanmerking komt voor tijdelijke bescherming, omdat zij niet valt onder de Richtlijn Tijdelijke Bescherming en het Uitvoeringsbesluit Tijdelijke Bescherming. Eiseres is namelijk vóór 27 november 2021 uit Oekraïne vertrokken en zij verbleef op die datum niet in Nederland. Zij heeft verklaard dat zij vanaf 10 mei 2021 in Polen heeft gewoond en gewerkt en dat zij regelmatig is teruggekeerd naar Oekraïne voor medische behandeling. In het besluit van 20 november 2023 staat dat eiseres zich binnen twee weken bij het aanmeldcentrum moet melden als zij een asielprocedure wil doorlopen.

6. Op 29 maart 2024 heeft verweerder aan eiseres het voornemen kenbaar gemaakt om haar asielaanvraag buiten behandeling te stellen, omdat zij zich na het besluit van 20 november 2023 niet heeft gemeld bij het aanmeldcentrum in Ter Apel. Omdat eiseres daar geen asielaanvraag heeft ingediend en ondertekend, is haar aanvraag onvolledig. In het voornemen heeft verweerder eiseres in de gelegenheid gesteld om zich binnen twee weken alsnog te melden in Ter Apel en om een zienswijze over het voornemen te geven.

7. Eiseres heeft zich niet alsnog gemeld bij het aanmeldcentrum en zij heeft ook geen zienswijze gegeven. Vervolgens heeft verweerder het bestreden besluit genomen, waarbij de asielaanvraag van eiseres buiten behandeling is gesteld. Het bestreden besluit geldt tevens als terugkeerbesluit: eiseres moet terugkeren naar Oekraïne.

8. Eiseres heeft beroep ingesteld tegen het bestreden besluit. Zij heeft kenbaar gemaakt niet op een eventuele zitting te zullen verschijnen en de rechtbank gevraagd zonder zitting uitspraak te doen. Gelet hierop en omdat verweerder geen gebruik heeft gemaakt van de mogelijkheid om kenbaar te maken dat hij wel een zitting wenst, heeft de rechtbank het onderzoek gesloten en doet zij zonder zitting uitspraak.

De beoordeling van het beroep

9. Als de rechtbank het goed begrijpt, voert eiseres allereerst aan dat een asielaanvraag niet buiten behandeling mag worden gesteld in andere situaties dan beschreven in artikel 28 van de Procedurerichtlijn. Als hierover anders wordt geoordeeld, kunnen er volgens eiseres bijzondere redenen zijn om een asielaanvraag toch niet buiten behandeling te stellen.

10. Dit betoog slaagt niet. In artikel 28, eerste lid, van de Procedurerichtlijn – dat is geïmplementeerd in artikel 30c van de Vreemdelingenwet 2000 (Vw) – staat onder meer dat de beslissingsautoriteit kan besluiten de behandeling van een asielverzoek te beëindigen als er een gegronde reden is om aan te nemen dat de vreemdeling impliciet van dat verzoek heeft afgezien. Vervolgens wordt in artikel 28 van de Procedurerichtlijn een aantal situaties omschreven waarin dit volgens de Europese wetgever “met name” aan de orde is.
Eiseres heeft zowel na het besluit van 20 november 2023 als na het voornemen geen gebruik gemaakt van de door verweerder geboden mogelijkheid om zich binnen twee weken alsnog aan te melden bij het aanmeldcentrum in Ter Apel om een asielprocedure te doorlopen. Daarmee heeft zij naar het oordeel van de rechtbank impliciet van haar asielverzoek afgezien. Dat kan ook worden afgeleid uit een notitie van 20 november 2023, waarin staat dat eiseres heeft verklaard dat zij Nederland wil verlaten (en dat ze later naar Nederland wil terugkomen om opnieuw een aanvraag te doen). Eiseres heeft niet betwist dat zij dit heeft verklaard en zij heeft ook niet toegelicht waar zij na 20 november 2023 heeft verbleven. Gelet op deze handelwijze heeft eiseres nagelaten om informatie te verstrekken die van wezenlijk belang is voor de beoordeling van haar asielaanvraag, is zij niet verschenen bij een persoonlijk onderhoud en is zij verdwenen in de zin van de Procedurerichtlijn. In het geval van eiseres zijn dus meerdere in artikel 28 van de Procedurerichtlijn en artikel 30c van de Vw beschreven situaties aan de orde. Onder deze omstandigheden bestaat geen grond voor het oordeel dat het buiten behandeling stellen van de asielaanvraag van eiseres afbreuk doet aan het nuttig effect van de Procedurerichtlijn en daarmee in strijd is. De hierop betrekking hebbende beroepsgrond slaagt niet.

11. Eiseres wijst erop dat het buiten behandeling stellen van haar aanvraag een bevoegdheid is en geen verplichting. Dat mag zo zijn, maar eiseres heeft niet uitgelegd waarom verweerder in dit geval geen gebruik mocht maken van deze bevoegdheid. Deze opmerking van eiseres kan dus niet leiden tot gegrondverklaring van het beroep.

12. Vervolgens voert eiseres aan dat de buiten behandelingstelling van haar aanvraag niet kan worden gebaseerd op schending van het voorschrift van artikel 3.108 van het Vreemdelingenbesluit 2000 (Vb).

13. Deze beroepsgrond slaagt niet. Hieronder legt de rechtbank dat uit.

14. Op grond van artikel 4:5, eerste lid, aanhef en onder a, van de Algemene wet bestuursrecht kan het bestuursorgaan besluiten een aanvraag niet te behandelen als de aanvrager niet heeft voldaan aan enig wettelijk voorschrift voor het in behandeling nemen van de aanvraag. Op grond van artikel 3.108, eerste lid, van het Vb moet een asielaanvraag persoonlijk worden ingediend op een door verweerder te bepalen plaats.

Verweerder heeft bepaald dat eiseres haar asielaanvraag in Ter Apel moet indienen en ondertekenen als zij de asielprocedure (verder) wil doorlopen.

15. Eiseres heeft niet voldaan aan artikel 3.108, eerste lid, van het Vb. Zij heeft zich na het besluit van 20 november 2023 niet gemeld op het aanmeldcentrum in Ter Apel om de asielprocedure (verder) te doorlopen. Ook na het voornemen heeft zij dat niet gedaan, terwijl hierin staat dat eiseres zich in Ter Apel kon melden. Gelet op deze mededeling in het voornemen ziet de rechtbank geen grond voor het oordeel dat het voor eiseres niet duidelijk was waar zij zich moest melden, zoals zij lijkt aan te voeren. Evenmin heeft eiseres een zienswijze gegeven waarin zij onderbouwt waarom het voornemen niet juist zou zijn. Ook in beroep legt zij dat onvoldoende uit. Eisers betwist niet gemotiveerd dat artikel 3.108 van het Vb een wettelijk voorschrift is waaraan zij moet voldoen en zij licht ook niet toe waarom verweerder geen gebruik mocht maken van zijn bevoegdheid om haar asielaanvraag buiten behandeling te stellen. Haar aanmelding voor bescherming geldt weliswaar als een onvolledige asielaanvraag, maar dat betekent niet dat eiseres de asielprocedure niet op de gebruikelijke, in artikel 3.108 van het Vb voorgeschreven wijze moet doorlopen als zij niet in aanmerking komt voor tijdelijke bescherming, maar wel asiel in Nederland wenst.

16. Eiseres voert verder aan dat verweerder in het bestreden besluit ten onrechte niet heeft beoordeeld of het voor haar gevaarlijk is om terug te keren naar Oekraïne.

17. Ook deze beroepsgrond slaagt niet. Om te kunnen beoordelen of eiseres gevaar loopt bij terugkeer naar Oekraïne, moet verweerder beschikken over relevante informatie over eiseres. Die informatie heeft zij niet verstrekt. Eiseres heeft bijvoorbeeld niet uitgelegd waar zij in Oekraïne woonde voordat zij naar Polen vertrok, of zij nog steeds in Polen woont en werkt en waarom het vanwege de oorlog (of om een andere reden) niet verantwoord is om naar Oekraïne terug te keren (als zij niet meer in Polen zou wonen), wat zij naar eigen zeggen al regelmatig heeft gedaan voor medische behandeling. Als eiseres deze informatie wel had verstrekt of in het kader van een asielprocedure vragen van verweerder had beantwoord, had verweerder deze verklaringen kunnen en moeten beoordelen en had hij ook kunnen beoordelen of eiseres kan terugkeren naar Polen, waar zij naar eigen zeggen woonde en werkte. Eiseres heeft niet op het voornemen gereageerd, zij heeft zich ondanks herhaalde uitnodigingen niet gemeld voor het (verder) doorlopen van de asielprocedure, zij heeft in beroep geen relevante informatie verstrekt en zij heeft aangekondigd niet op een eventuele zitting te zullen verschijnen om vragen van de rechtbank te beantwoorden. Hierdoor heeft eiseres het verweerder onmogelijk gemaakt om een zogenoemde refoulementbeoordeling te verrichten en in het verlengde daarvan geldt hetzelfde voor de rechtbank. Dit is de eigen verantwoordelijkheid van eiseres. Onder deze omstandigheden kan zij verweerder niet verwijten dat hij geen refoulementbeoordeling heeft verricht; dat kon verweerder door de opstelling van eiseres immers niet op een zinvolle wijze doen.

Conclusie

18. Het beroep is ongegrond. Dat betekent dat het bestreden besluit in stand blijft.

19. Er is geen reden voor een proceskostenveroordeling.

Beslissing

De rechtbank verklaart het beroep ongegrond.

Deze uitspraak is gedaan door mr. B. van Velzen, rechter, in aanwezigheid van mr. W. Roozeboom, griffier.

De uitspraak is uitgesproken in het openbaar en bekendgemaakt op:

Bent u het niet eens met deze uitspraak?

Als u het niet eens bent met deze uitspraak, kunt u een brief sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin u uitlegt waarom u het er niet mee eens bent. Dit heet een beroepschrift. U moet dit beroepschrift indienen binnen 4 weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. U ziet deze datum hierboven.