ECLI:NL:RBDHA:2026:3136

• Datum uitspraak: 18 februari 2026
• Publicatiedatum: 18 februari 2026
• Zaaknummer: NL25.58417
• Instantie: Rechtbank Den Haag
• Type: Uitspraak
• Rechtsgebied: Bestuursrecht; Vreemdelingenrecht
• Uitkomst: Afwijzend
• Procedures: Eerste aanleg - enkelvoudig
• Rechters: L.J. van der Veen
• Vindplaatsen: Rechtspraak.nl

AI samenvatting door Lexboost • Automatisch gegenereerd

Afwijzing asielaanvraag wegens onvoldoende geloofwaardigheid en afdoende bescherming in Bulgarije

Eiser, een Syrische nationaliteit, verzocht om een verblijfsvergunning asiel in Nederland nadat zijn eerdere asielstatus in Bulgarije was beëindigd door afstandsverklaring. De minister wees zijn aanvraag af wegens onvoldoende geloofwaardigheid van de na-huwelijkse problemen en het ontbreken van een reëel risico op ernstige schade bij terugkeer naar Syrië.

De rechtbank oordeelde dat de minister terecht de verklaringen over bedreigingen vanuit de familie en stam niet aannam als samenhangend en geloofwaardig. Het medisch onderzoek naar de maagdelijkheid van de vrouw werd door de families niet geloofd, maar de rechtbank vond het ongerijmd dat families het onderzoek zouden verwerpen terwijl zij ermee instemden. De overgelegde audiofragmenten en berichten overtuigden niet, en de tijdlijn van gebeurtenissen was onduidelijk.

Verder concludeerde de rechtbank dat Syrië geen situatie kent van willekeurig geweld in die mate dat een reëel risico op ernstige schade bestaat. De afstand van de Bulgaarse asielstatus werd gezien als indicatie dat eiser onvoldoende noodzaak voelde voor bescherming. Eiser had onvoldoende inspanningen verricht om zijn rechten in Bulgarije te effectueren en begreep niet volledig de gevolgen van zijn afstandsverklaring.

De rechtbank verklaarde het beroep ongegrond en wees de asielaanvraag af. Eiser kreeg geen proceskostenvergoeding. De uitspraak is gedaan door rechter L.J. van der Veen en griffier M. Veenstra - van der Veen.

Uitkomst: De rechtbank wijst het beroep af en bevestigt de afwijzing van de asielaanvraag wegens onvoldoende geloofwaardigheid en afdoende bescherming in Bulgarije.

Uitspraak

RECHTBANK DEN HAAG

Zittingsplaats Groningen

Bestuursrecht

zaaknummer: NL25.58417

uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen

[naam] , eiser,geboren op [geboortedatum] ,van Syrische nationaliteit, V-nummer: [nummer] ,

(gemachtigde: mr. J.J. de Vries),

en

de minister van Asiel en Migratie, de minister,

(gemachtigde: mr. M. Weerman).

Samenvatting

1. Deze uitspraak gaat over de afwijzing van de asielaanvraag van eiser. Eiser is het hier niet mee eens. Hij voert daartoe een aantal beroepsgronden aan. Mede aan de hand van deze beroepsgronden beoordeelt de rechtbank de afwijzing van de asielaanvraag.

1.1.

De rechtbank komt in deze uitspraak tot het oordeel dat de afwijzing van de asielaanvraag in stand kan blijven, omdat de minister de door eiser gestelde problemen na zijn huwelijk niet geloofwaardig heeft mogen vinden. Hieronder legt de rechtbank uit hoe zij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit oordeel heeft.

Procesverloop

2. Eiser heeft een aanvraag ingediend voor een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd. Voorafgaand aan de onderhavige procedure heeft de minister de asielaanvraag van eiser op 8 augustus 2023 niet-ontvankelijk verklaard, omdat hij internationale bescherming genoot in Bulgarije. Vervolgens heeft eiser een afstandsverklaring overgelegd en heeft Bulgarije de verleende verblijfsstatus beëindigd. De minister heeft toen besloten de
niet-ontvankelijkverklaring in te trekken en een nieuw besluit te nemen.

2.1.

De minister heeft met het bestreden besluit van 24 november 2025 deze aanvraag in de algemene procedure afgewezen als ongegrond.

2.2.

Eiser heeft beroep ingesteld tegen het bestreden besluit.

2.3.

De rechtbank heeft het beroep op 5 februari 2026 op zitting behandeld. Hieraan hebben deelgenomen: eiser, de gemachtigde van eiser, een tolk en de gemachtigde van de minister.

Beoordeling door de rechtbank

Het asielrelaas

3. Eiser legt aan zijn asielaanvraag ten grondslag dat hij uit Syrië is gevlucht omdat hij wordt bedreigd met de dood. Ook zijn vrouw wordt met de dood bedreigd. Hun families denken dat eisers vrouw al voor hun huwelijk gemeenschap heeft gehad met iemand anders. Om te bewijzen dat dit niet waar is heeft eiser zijn vrouw door een arts laten onderzoeken. Toch geloven beide families het niet. Op deze schande staat in hun gemeenschap de doodstraf. De bedreigingen komen vanuit de familie en de stam.

Het bestreden besluit

4. Het asielrelaas van eiser bevat volgens de minister de volgende relevante elementen:
1. Identiteit, nationaliteit en herkomst;
2. Problemen na het huwelijk.
De minister vindt het eerste asielmotief geloofwaardig, maar het tweede asielmotief niet. Volgens de minister vormen eisers verklaringen geen samenhangend en aannemelijk geheel. Het is ongerijmd dat de families het rapport van de vroedvrouw over de maagdelijkheid van eisers vrouw niet volgen. Verder vindt de minister eisers verklaringen over de bedreigingen vaag en summier, de overgelegde audiofragmenten en schermafbeeldingen van de bedreigingen maken dit niet anders. Ook de door eiser geschetste tijdlijn over wanneer bepaalde gebeurtenissen hebben plaatsgevonden is ongerijmd. Dat de families nu nog naar hem op zoek zijn baseert eiser op vermoedens, zo vindt de minister. Ook is eiser volgens de minister in grote lijnen niet geloofwaardig, omdat uit het afstand doen van zijn asielvergunning in Bulgarije blijkt dat hij niet de noodzaak voelt voor die bescherming. Verder stelt de minister dat eiser niet aannemelijk heeft gemaakt dat hij bij terugkeer naar Syrië een reëel risico loopt op ernstige schade. Dat hij uit Syrië komt is op zichzelf niet genoeg om een vluchteling te zijn.

Problemen na het huwelijk

5. Eiser voert aan dat de minister zijn asielaanvraag ten onrechte heeft afgewezen, omdat hij bij terugkeer naar Syrië een reëel risico loopt op ernstige schade door eer gerelateerd geweld. Eiser heeft Syrië verlaten vanwege herhaalde doodsbedreigingen richting hem en zijn vrouw. Ondanks dat door een vroedvrouw is geconcludeerd dat eisers vrouw nog maagd was voor het huwelijk, geloven de families dit niet. Hierbij wijst eiser erop dat binnen zijn stam traditionele normen en eerbegrippen bepalend zijn voor het handelen, niet de medische kennis. Met het rapport van de vroedvrouw stopte de bedreigingen dan ook niet. Binnen de stam wordt het als een ernstige schande beschouwd wanneer een vrouw voor het huwelijk gemeenschap heeft gehad. Hierop staat volgens eiser de doodstraf. Verder houdt de minister volgens eiser bij het bestempelen van de door hem geschetste tijdlijn als ‘ongerijmd’ en zijn verklaringen als ‘vaag en summier’, onvoldoende rekening met zijn analfabetisme. Dat eiser hier moeite mee heeft is in het medisch advies bevestigd. Ter onderbouwing van zijn asielrelaas heeft eiser schermafbeeldingen van whatsapp-berichten en audiofragmenten met bedreigingen overgelegd. Daarnaast voert eiser aan dat binnen de Syrische stamculturen dreigingen blijvend gelden zolang het onderliggende eerconflict niet is opgelost. Eiser heeft af en toe contact met zijn oudere broer en vraagt dan of de families nog naar hem op zoek zijn. Ter zitting hebben eiser en zijn gemachtigde aangegeven dat eiser recent een nieuw audiofragment met bedreiging vanuit de familie heeft ontvangen. Volgens eiser blijkt hieruit dat de bedreigingen vanuit de familie nog steeds actueel en reëel zijn.

5.1.

De beroepsgrond slaagt niet. Naar het oordeel van de rechtbank heeft de minister zich op het standpunt kunnen stellen dat eisers verklaringen geen samenhangend en aannemelijk geheel vormen en dat de problemen na het huwelijk daarom niet geloofwaardig zijn. De minister heeft eiser niet hoeven volgen dat binnen zijn stam traditionele normen en eerbegrippen bepalend zijn boven medische kennis. Hierbij heeft de minister kunnen overwegen dat het ongerijmd is dat de families bij voorbaat de uitslag van het medisch onderzoek zouden verwerpen, aangezien zij zelf hebben ingestemd met het onderzoek. Ondanks dat eiser analfabeet en laagopgeleid is, mocht de minister van hem verwachten dat hij uitgebreid en samenhangend kon verklaren over de inhoud van de bedreigingen. Dit is immers een persoonlijke ervaring van eiser en de reden voor zijn vertrek uit Syrië. Hierbij heeft de minister voldoende rekening gehouden met eisers referentiekader, nu hem slechts werd gevraagd bij benadering te noemen wanneer de bedreigingen plaatsvonden. Verder heeft de minister zich niet ten onrechte op het standpunt gesteld dat de audiofragmenten en schermafbeeldingen van de bedreigingen niet overtuigen. Het is niet vast te stellen wie de berichten heeft gestuurd en wanneer. Bovendien blijken hier geen directe, concrete doodsbedreigingen uit. Verder heeft de minister mogen vinden dat het gebaseerd is op vermoedens van eiser dat de families nu nog steeds naar hem op zoek zijn. Aan de weinig concrete verklaring van eisers broer hierover van vijf of zes maanden geleden hoefde de minister weinig waarde te hechten. Eiser heeft zelf verklaard dat nergens anders uit blijkt dat hij nog steeds wordt gezocht. ^[1] Tot slot acht de rechtbank het in strijd met de goede procesorde om pas op de zitting te melden dat eiser nieuwe bedreigingen heeft ontvangen. Nu de gemachtigde ter zitting heeft aangegeven al eerder op de hoogte te zijn geweest van het audiofragment, had hij het bestaan ervan en de wens het ter zitting af te spelen en te laten vertalen van tevoren kunnen aankondigen.

Artikel 15, aanhef en onder c, van de Kwalificatierichtlijn

6. Eiser voert aan dat de minister miskent dat hij niet kan terugkeren naar Syrië vanwege de algemene situatie daar. Uit het recente Algemeen ambtsbericht Syrië ^[2] blijkt dat het daar nog steeds te gevaarlijk is om terug te keren. Ter zitting heeft eisers gemachtigde toegelicht dat de zoekterm ‘geweld’ in het document 341 keer voorkomt. In het ambtsbericht is te lezen dat hierbij ook sprake is van willekeurig geweld tegen burgers. ^[3] Daarnaast blijkt volgens de gemachtigde uit het ambtsbericht dat het geweld in Syrië weer aan het toenemen is, terwijl het politieapparaat nog niet weer op zo’n niveau is dat het voldoende bescherming kan bieden aan burgers.

6.1.

De beroepsgrond slaagt niet. Naar het oordeel van de rechtbank heeft de minister ter zitting terecht gesteld dat uit het recente ambtsbericht van Syrië juist blijkt dat het aantal geweldsincidenten flink is gedaald. ^[4] Ook het aantal burgerdoden is eind 2025 afgenomen in vergelijking met het begin van dat jaar. ^[5] Deze dalende trend van geweldsincidenten vond ook plaats in Aleppo ^[6] , waar eiser vandaan komt. De rechtbank volgt de minister dat in Syrië geen sprake is van een zodanige mate van willekeurig geweld dat iemand door zijn enkele aanwezigheid in het gebied al een reëel risico loopt op ernstige schade. Dat de zoekterm ‘geweld’ in het ambtsbericht 341 keer voorkomt, is hier ook geen indicatie voor. De informatie in het meest recente ambtsbericht van Syrië bevestigt dat daar sprake is van een relatief lager niveau van willekeurig geweld. ^[7] Dat eiser door zijn persoonlijke kenmerken eerder slachtoffer wordt van willekeurig geweld, is niet aangevoerd en ook niet gebleken.
Afstand Bulgaarse asielvergunning

7. Eiser voert aan dat de minister zich ten onrechte op het standpunt heeft gesteld dat het afstand doen van de asielvergunning in Bulgarije betekent dat hij minder noodzaak voelde voor bescherming. Eiser heeft namelijk afstand gedaan vanwege de situatie van extreem onzekere leefomstandigheden, zonder toegang tot werk, medische zorg, adequate huisvesting of perspectief. Eiser kon in Bulgarije niet in veiligheid leven en voelde zich kwetsbaar. Het was een daad vanuit wanhoop, veroorzaakt door de slechte behandeling en gebrek aan toekomstperspectief in Bulgarije. Door zijn analfabetisme, beperkte kennis en gebrekkige toegang tot juridische ondersteuning begreep eiser bovendien niet welke gevolgen een afstandsverklaring heeft.

7.1.

De beroepsgrond slaagt niet. De rechtbank stelt voorop dat de minister voor Bulgarije van het interstatelijk vertrouwensbeginsel mag uitgaan. ^[8] Dit betekent dat de minister er in beginsel vanuit mag gaan dat de behandeling van een vreemdeling in de lidstaat waar de betrokkene internationale bescherming geniet, in overeenstemming is met de bepalingen van het Handvest, het Vluchtelingenverdrag en het EVRM. ^[9] Het is aan eiser om dat vermoeden te weerleggen. Eiser had een verblijfsstatus in Bulgarije, zodat aan hem formeel gezien gelijke rechten toekwamen als aan Bulgaarse staatsburgers op het gebied van werk, gezondheidszorg, sociale huisvesting, onderwijs en sociale voorzieningen. Eiser heeft onvoldoende inspanningen verricht om zijn rechten in Bulgarije te effectueren. Zo heeft hij geen hulp gezocht bij de autoriteiten daar en heeft hij geen gebruik gemaakt van de mogelijkheid om te klagen bij de autoriteiten. De minister stelt zich terecht op het standpunt dat dit wel van eiser mocht worden verwacht. Daarnaast volgt de rechtbank de minister in zijn stelling dat het op eisers weg lag om goed onderzoek te doen naar de gevolgen van het afstand doen van de asielvergunning. Dat eiser analfabeet en laagopgeleid is doet daar niet aan af, nu hij zowel bij zijn Nederlandse als bij zijn Bulgaarse advocaat navraag had kunnen doen naar de gevolgen van de afstandsverklaring. Naar het oordeel van de rechtbank stelt de minister daarom terecht dat uit de afstandsverklaring volgt dat eiser onvoldoende noodzaak voelde om van de internationale bescherming in Bulgarije te blijven genieten.

7.2.

Met betrekking tot het vluchtelingschap merkt de rechtbank het volgende op. Eiser stelt dat de minister hem ten onrechte niet als vluchteling heeft aangemerkt, omdat hij behoort tot een vervolgbare sociale groep te weten de mannen binnen traditionele Syrische stamgemeenschappen die worden beschuldigd van eer-aantastende huwelijksrelaties. Nu het tweede asielmotief niet geloofwaardig is bevonden, is de minister terecht niet ingegaan op de door eiser aangedragen argumenten ten aanzien van vluchtelingschap.

Conclusie en gevolgen

8. De minister heeft de aanvraag terecht afgewezen als ongegrond. Dat betekent dat het besluit in stand blijft. Eiser krijgt geen vergoeding van zijn proceskosten.

Beslissing

De rechtbank verklaart het beroep ongegrond.

Deze uitspraak is gedaan door mr. L.J. van der Veen, rechter, in aanwezigheid van
mr.M. Veenstra - van der Veen, griffier, en openbaar gemaakt door middel van gepseudonimiseerde publicatie op rechtspraak.nl.

De uitspraak is openbaar gemaakt en bekendgemaakt op:

Informatie over hoger beroep

Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met de uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen 1 week na de dag waarop deze uitspraak is bekendgemaakt. Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen.

Voetnoten

1. Rapport nader gehoor, p. 17.

2. Algemeen ambtsbericht Syrië, 30 januari 2026.

3. Zoals bedoeld in artikel 15c van de Kwalificatierichtlijn.

4. Ambtsbericht Syrië, p. 31.

5. Idem, p. 32.

6. Idem, vanaf p. 74.

7. Wijzigingsbesluit Vreemdelingencirculaire (WBV) 2025/13, 17 juni 2025.

8. Zie ECLI:NL:RVS:2025:5536.

9. Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, Verdrag betreffende de status van vluchtelingen, het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens.