Uitspraak
RECHTBANK DEN HAAG
Zittingsplaats Haarlem
Bestuursrecht
zaaknummers: NL25.50980 (beroep)
NL25.50981 (voorlopige voorziening)
uitspraak van de enkelvoudige kamer en de voorzieningenrechter in de zaken tussen
[eiseres] , eiseres/verzoekster (hierna: eiseres),
V-nummer: [v-nummer]
(gemachtigde: mr. S.N. Ali),
en
de minister van Asiel en Migratie, verweerder
(gemachtigde: mr. S. Imami).
Samenvatting
1.1.
De rechtbank komt in deze uitspraak tot het oordeel dat de afwijzing van de asielaanvraag in stand kan blijven. Verweerder heeft namelijk de gestelde problemen van eiseres wegens het schuilhouden van haar dochters ongeloofwaardig kunnen vinden. Daarnaast heeft verweerder de verklaringen van eiseres als kennelijk vals kunnen bestempelen en daarom de asielaanvraag kunnen afwijzen als kennelijk ongegrond. Omdat eiseres geen medische stukken heeft overgelegd, heeft verweerder ook geen aanleiding hoeven zien om haar een verblijfsvergunning regulier of uitstel van vertrek te verlenen. Verweerder heeft ten slotte ook een terugkeerbesluit en inreisverbod mogen uitvaardigen. Hieronder legt de rechtbank uit hoe zij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit oordeel heeft.
Procesverloop
2. Eiseres heeft een aanvraag om verlening van een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd ingediend. Verweerder heeft deze aanvraag met het bestreden besluit van 15 oktober 2025 in de algemene procedure afgewezen als kennelijk ongegrond.
2.1.
Eiseres heeft beroep ingesteld tegen het bestreden besluit. Daarnaast heeft zij de voorzieningenrechter verzocht om een voorlopige voorziening te treffen.
2.2.
Het beroep en het verzoek om een voorlopige voorziening zijn op 29 januari 2026 op zitting behandeld. Hieraan hebben eiseres, de gemachtigde van eiseres, E. Stifanos als telefonische tolk en de gemachtigde van verweerder deelgenomen.
Beoordeling door de rechtbank
Achtergrond
3. Eiseres stelt te zijn geboren op [datum] 1961 en de Eritrese nationaliteit te hebben. Eiseres heeft gesteld twee zoons in Nederland te hebben, een zoon en dochter in Duitsland en drie dochters in Eritrea. Eiseres is met een Italiaans visum Nederland ingereisd. Eiseres is op 4 oktober 2023 Nederland ingereisd. Eiseres heeft op 29 december 2023 een asielaanvraag ingediend.
3.1.
Eiseres heeft het volgende aan haar asielaanvraag ten grondslag gelegd. Eiseres heeft drie dochters die met school waren gestopt om eiseres te helpen. Het lukte eiseres daarna niet meer om haar dochters opnieuw in te schrijven voor school. Kort daarna werden haar dochters gezocht voor militaire dienstplicht, maar eiseres hield haar dochters schuil. Eiseres heeft daar drie maanden voor in detentie gezeten. Daarna begonnen er razzia's en heeft eiseres haar dochters weer schuilgehouden. Eiseres werd ervan verdacht haar kinderen schuil te houden. Daarna is zij door haar zoon uitgenodigd om naar Nederland te komen. Eiseres is toen met een Italiaans visum naar Nederland gereisd. Twee dochters van eiseres zijn inmiddels de dienstplicht aan het vervullen, de derde hoefde dat niet omdat zij een kind heeft gekregen. Nadat eiseres hoorde van de dienstplicht besloot ze asiel aan te vragen in Nederland. Eiseres vreest bij terugkeer gearresteerd te worden door de lokale autoriteiten in haar dorp.
Besluit van verweerder
4. Verweerder heeft de volgende asielmotieven aangemerkt:
identiteit, nationaliteit en herkomst;
problemen vanwege het schuilhouden van haar dochters.
Verweerder heeft het eerste asielmotief geloofwaardig geacht, het tweede asielmotief niet.
4.1.
Ten aanzien van het tweede asielmotief heeft verweerder zich op het volgende standpunt gesteld. Eiseres heeft dit asielmotief niet volledig onderbouwd met objectieve documenten. Het asielmotief is ook anderszins niet geloofwaardig gemaakt. De verklaringen van eiseres vormen geen samenhangend en aannemelijk geheel. Twee van de dochters van eiseres vervullen namelijk momenteel de militaire dienstplicht in Eritrea en daarom is het niet aannemelijk dat eiseres bij terugkeer gearresteerd zal worden. Eiseres heeft bovendien tegenstrijdig verklaard over haar dochters en over haar paspoort. Daarnaast heeft eiseres haar gevangenschap niet genoemd tijdens haar gehoor met de politie. Ten slotte heeft eiseres haar asielaanvraag niet zo spoedig mogelijk ingediend.
4.2.
Verweerder heeft zich op het standpunt gesteld dat ook verder niet is gebleken van vluchtelingschap of een reëel risico op het lopen van ernstige schade bij terugkeer.
4.3.
Verweerder heeft de aanvraag afgewezen als kennelijk ongegrond, op grond van artikel 31 in Pro samenhang met artikel 30b, eerste lid, onder e van de Vw, omdat de verklaringen die zijn afgelegd worden beoordeeld als kennelijk vals. Daarnaast heeft verweerder een terugkeerbesluit en inreisverbod voor twee jaar uitgevaardigd.
Heeft verweerder de problemen vanwege het schuilhouden van de dochters ongeloofwaardig kunnen achten?
5. De rechtbank is van oordeel dat verweerder de gestelde problemen van eiseres vanwege het schuilhouden van haar dochters ongeloofwaardig heeft kunnen achten. De rechtbank motiveert dat als volgt.
5.1.
Verweerder heeft kunnen meewegen dat twee van de dochters van eiseres de dienstplicht inmiddels vervullen en dat de oudste dochter dat niet meer hoeft omdat zij moeder is geworden. Eiseres hoeft haar dochters daarom niet meer schuil te houden en daardoor is het niet aannemelijk dat zij bij terugkeer gearresteerd zal worden. Verweerder heeft hierbij ook kunnen benoemen dat er geen andere aanwijzingen zijn die aannemelijk maken dat eiseres in Eritrea wordt gezocht. Daarnaast is niet onderbouwd dat het verblijf van eiseres in het buitenland zal maken dat eiseres in de negatieve belangstelling van de autoriteiten zal komen te staan.
5.2.
De rechtbank is van oordeel dat verweerder terecht heeft tegengeworpen dat eiseres tegenstrijdig heeft verklaard over haar dochters. Eiseres heeft namelijk in het aanmeldgehoor verklaard dat haar dochters nog ondergedoken zaten, maar in het nader gehoor heeft zij verklaard dat twee dochters de militaire dienst vervullen en de derde dochter daarvan is vrijgesteld. Eiseres heeft, nadat zij met deze tegenstrijdigheid in het nader gehoor geconfronteerd is, verklaard dat zij ten tijde van het aanmeldgehoor al wist dat haar dochters de dienstplicht vervulden maar dat zij dat niet durfde te verklaren. Verweerder heeft deze verklaring niet verschonend hoeven vinden omdat het aan eiseres is om haar asielrelaas naar voren te brengen. Verweerder heeft hierbij deugdelijk gemotiveerd dat er rekening is gehouden met het referentiekader van eiseres en eventuele spanning, maar dat het daarmee niet verschoonbaar is dat eiseres bewust onjuiste informatie naar voren heeft gebracht. Dit geldt temeer omdat het willen ontlopen van de dienstplicht de directe reden was voor de gevraagde bescherming.
5.3.
De rechtbank is verder van oordeel dat verweerder eiseres terecht heeft tegengeworpen dat zij tegenstrijdig heeft verklaard over het aanvragen van haar paspoort. Eiseres heeft tijdens het nader gehoor verklaard dat zij in 2021 haar paspoort had aangevraagd omdat zij met haar man moest reizen voor medische hulp. Eiseres heeft echter in het aanmeldgehoor verklaard dat haar man in 2020 is overleden. Eiseres heeft in het nader gehoor, na een confrontatie met deze tegenstrijdigheid, verklaard dat ze zich in het aanmeldgehoor heeft vergist en dat zij het paspoort heeft aangevraagd om met haar man te reizen. Verweerder heeft hierbij kunnen betrekken dat, hoewel er rekening is gehouden met de omstandigheid dat eiseres slecht is in het onthouden van data, eiseres het overlijdensjaar van haar echtgenoot niet heeft gecorrigeerd. Daarom heeft verweerder zich op het standpunt kunnen stellen dat eiseres geen logische reden heeft genoemd voor de paspoortaanvraag.
5.4.
De rechtbank is van oordeel dat verweerder het opmerkelijk heeft kunnen vinden dat eiseres bij haar asielaanvraag bij de politie heeft verklaard dat zij asiel aan wil vragen omdat zij kinderen in Nederland heeft wonen en graag naar hen wilde en dat zij niet heeft gesproken over haar problemen in Eritrea. De omstandigheden dat het een gehoor is bij de politie en geen nader gehoor, dat eiseres niet bekend is met de Nederlandse wetgeving en dat eiseres analfabeet is, doen hier niet aan af. Verweerder heeft het daarnaast opmerkelijk kunnen vinden dat eiseres in het vrije relaas bij haar nader gehoor aanvankelijk niet heeft verklaard dat zij drie maanden gevangen heeft gezeten, zonder aannemelijk te maken waarom zij een dergelijke ingrijpende gebeurtenis niet in de eerste instantie heeft genoemd.
5.5.
De rechtbank volgt verweerder ten slotte in zijn standpunt dat eiseres haar asielaanvraag niet zo spoedig mogelijk heeft ingediend en daarvoor geen goede verklaring heeft gegeven. Verweerder heeft daarover kunnen opmerken dat het gegeven dat eiseres bijna drie maanden heeft gewacht met het doen van haar asielaanvraag afbreuk doet aan de gestelde noodzaak van internationale bescherming. De stelling van eiseres dat zij haar kinderen en kleinkinderen in Nederland wilde zien heeft verweerder niet verschonend hoeven achten.
5.6.
De rechtbank merkt ten slotte op dat ook anderszins niet is gebleken van redenen die maken dat eiseres kan worden gezien als vluchteling in de zin van het Vluchtelingenverdrag of dat het aannemelijk is dat zij bij terugkeer naar Eritrea een reëel risico op ernstige schade zal lopen.
Heeft verweerder de aanvraag kunnen afwijzen als kennelijk ongegrond?
6. De rechtbank is van oordeel dat verweerder de aanvraag heeft kunnen afwijzen als kennelijk ongegrond. Verweerder heeft daarbij toegelicht dat eiseres meerdere tegenstrijdige en onwaarschijnlijke verklaringen heeft afgelegd, waardoor deze verklaringen kunnen worden aangemerkt als kennelijk vals. Daarbij heeft verweerder deugdelijk gemotiveerd dat de stelling dat eiseres analfabeet is en daarom niet altijd in staat is verklaringen op de juiste wijze af te leggen, niet aan het voorgaande afdoet. Van eiseres mag verwacht worden dat zij samenhangend en aannemelijk verklaart. Daarnaast is uit het medisch advies niet gebleken dat eiseres wegens haar analfabetisme niet voldoende in staat zou zijn om coherent te verklaren. De beroepsgrond slaagt niet.
Had verweerder eiseres een verblijfsvergunning humanitair tijdelijk of uitstel van vertrek moeten krijgen?
7. De rechtbank stelt vast dat eiseres haar gestelde psychische klachten niet heeft onderbouwd. Eiseres heeft geen andere, bijzondere omstandigheden aangevoerd die zouden moeten leiden tot het verlenen van een verblijfsvergunning regulier op humanitaire gronden, of uitstel van vertrek. Verweerder heeft hier daarom vanaf kunnen zien. De beroepsgrond slaagt niet.
Heeft verweerder het terugkeerbesluit en inreisverbod mogen uitvaardigen?
8. De rechtbank is van oordeel dat verweerder het terugkeerbesluit en inreisverbod heeft mogen uitvaardigen. Niet is gebleken dat verweerder dit niet heeft mogen doen. Verweerder heeft ter zitting nog aangevuld dat eiseres geen omstandigheden naar voren heeft gebracht die maken dat het inreisverbod niet mocht worden opgelegd. Daarbij heeft verweerder naar voren gebracht dat, hoewel eiseres in Nederland en Europa meerderjarige kinderen heeft, zij heeft verklaard in Eritrea ook meerdere kinderen te hebben. De rechtbank volgt dat standpunt van verweerder. De beroepsgrond slaagt niet.
Conclusie en gevolgen
9. Verweerder heeft de aanvraag kunnen afwijzen als kennelijk ongegrond. Het beroep is ongegrond. Dat betekent dat eiseres geen gelijk krijgt. Eiseres krijgt geen vergoeding van haar proceskosten.
Voorlopige voorziening
10. Nu er op het beroep is beslist en dit ongegrond is verklaard, ziet de voorzieningenrechter geen aanleiding voor het treffen van een voorlopige voorziening. Het verzoek daartoe wordt daarom afgewezen.
11. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.
BeslissingDe rechtbank verklaart het beroep ongegrond.
De voorzieningenrechter wijst het verzoek om een voorlopige voorziening af.
Deze uitspraak is gedaan door mr. J.L. Roubos, (voorzieningen)rechter, in aanwezigheid van mr. A. Molenkamp - Lopar, griffier.
Uitgesproken in het openbaar en bekendgemaakt op:
Informatie over hoger beroep
Een partij die het niet eens is met deze uitspraak op het beroep kan, voor zover het de hoofdzaak betreft, een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met de uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen 1 week na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen.