Uitspraak
uitspraak
RECHTBANK DEN HAAG
Zittingsplaats Utrecht
Bestuursrecht
zaaknummer: NL26.11669
uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen
[eiseres] , V-nummer: [V-nummer] , eiseres,
Mede namens haar minderjarige kinderen, [minderjarige 1] , [minderjarige 2] , [minderjarige 3] en [minderjarige 4], V-nummers: [V-nummer] , [V-nummer] , [V-nummer] , [V-nummer]
(gemachtigde: mr. F. Lavell),
en
de minister van Asiel en Migratie, de minister
(gemachtigde: mr. A. Sloots).
Inleiding
1. In deze uitspraak beoordeelt de rechtbank het beroep van eiseres tegen het niet in behandeling nemen van de aanvraag tot het verlenen van een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd. De minister heeft de aanvraag met het bestreden besluit van 2 maart 2026 niet in behandeling genomen omdat Duitsland verantwoordelijk is voor de aanvraag.
1.1.
De rechtbank heeft het beroep op 24 maart 2026 op zitting behandeld. Hieraan heeft deelgenomen: de gemachtigde van de minister. Eiseres en haar gemachtigde zijn, zonder bericht, niet verschenen.
Beoordeling door de rechtbank
2. De rechtbank beoordeelt het niet in behandeling nemen van de asielaanvraag van eiseres. Zij doet dat aan de hand van de argumenten die eiseres heeft aangevoerd, de beroepsgronden.
3. De rechtbank verklaart het beroep ongegrond. Dat betekent dat eiseres ongelijk krijgt en het niet in behandeling nemen van haar aanvraag in stand blijft. Hierna legt de rechtbank uit hoe zij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit oordeel heeft.
Totstandkoming van het besluit
4. De Europese Unie heeft gezamenlijke regelgeving over het in behandeling nemen van asielaanvragen. Die staat in de Dublinverordening. Op grond van de Dublinverordening neemt de minister een asielaanvraag niet in behandeling als is vastgesteld dat een andere lidstaat verantwoordelijk is voor de behandeling daarvan.1 In dit geval heeft Nederland bij Duitsland een verzoek om overname gedaan. Duitsland heeft dit verzoek aanvaard.
Claimverzoek
6. Eiseres stelt dat het claimverzoek aan Duitsland en de acceptatie van dit verzoek ten onrechte geen betrekking hebben op [minderjarige 4] , haar jongste kind.
7. De rechtbank stelt vast dat [minderjarige 4] niet in het claimverzoek aan Duitsland is opgenomen, zoals eiseres stelt. Echter zorgt dit er niet voor dat sprake is van een onrechtmatig claimverzoek. In het claimverzoek staat het volgende vermeldt op pagina 5:
The children that will be transfered with their mother + siblings but are not included in this request (see German document in attachments):
Name: [A] , Date of birth: [2020] (has the Dutch nationality) Name: [minderjarige 4] , Date of birth: [2021] (has intemational protection in Germany)
Hieruit volgt dus dat [minderjarige 4] ten tijde van het claimverzoek nog internationale bescherming genoot in Duitsland waardoor zij niet in dit verzoek is opgenomen. Wel heeft de minister in het claimverzoek opgemerkt dat de kinderen [A] en [minderjarige 4] samen met eiseres en de andere kinderen zullen worden overgedragen. Dit bevestigt Duitsland ook in het claimakkoord door te vermelden dat zij instemmen met overdracht op voorwaarde dat het hele gezin samen wordt overgedragen. Dat het verblijfsdocument van [minderjarige 4] inmiddels niet meer geldig is, doet niet af aan het vorenstaande. Anders dan eiseres stelt is de minister als reactie op de zienswijze in het bestreden besluit hierop ingegaan waardoor geen sprake is van een motiveringsgebrek. De beroepsgrond slaagt niet.
Belangenafweging
8. Eiseres stelt dat de minister de belangen van haar kind [A] , met de Nederlandste nationaliteit, zwaarder had moeten laten wegen en van het besluit tot overdracht aan Duitsland had moeten afzien.
9. De rechtbank is van oordeel dat de minister de belangen van [A] voldoende kenbaar in het bestreden besluit heeft meegewogen. Hierbij is van belang dat Duitsland in het claimakkoord uitdrukkelijk heeft vermeld dat zij instemmen met de overdracht van eiseres en haar kinderen op voorwaarde dat dit plaatsvindt samen met de kinderen [A] en [minderjarige 4] . Verder is meegewogen dat het in het belang van een minderjarig kind is om bij zijn of haar ouder te blijven. De minister mocht zich op het standpunt stellen dat niet is gebleken dat de belangen van [A] , evenwel als de belangen van de andere kinderen, zich in zodanig zwaarwegende mate tegen overdracht naar Duitsland verzetten, dat van overdracht moest worden afgezien. Eiseres heeft haar stelling, dat een belangenafweging niet had moeten leiden tot het nemen van een overdrachtsbesluit, verder niet onderbouwd. De beroepsgrond slaagt niet.
Conclusie en gevolgen
10. Het beroep is ongegrond. Dat betekent dat eiseres geen gelijk krijgt. Eiseres krijgt geen vergoeding van haar proceskosten.
Beslissing
De rechtbank verklaart het beroep ongegrond.
Deze uitspraak is gedaan door mr. B. Fijnheer, rechter, in aanwezigheid van S.N. Lekatompessij, griffier.
De uitspraak zal openbaar worden gemaakt door publicatie op rechtspraak.nl en is uitgesproken en bekendgemaakt op:
31 maart 2026
Informatie over hoger beroep
Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met de uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen 1 week na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen.
_________________________________
1. Dit staat ook in artikel 30, eerste lid, van de Vreemdelingenwet 2000.