ECLI:NL:RBDHA:2026:8924

• Datum uitspraak: 14 april 2026
• Publicatiedatum: 13 april 2026
• Zaaknummer: 09/348678-25
• Instantie: Rechtbank Den Haag
• Type: Uitspraak
• Rechtsgebied: Strafrecht
• Uitkomst: Veroordeling
• Procedures: Op tegenspraak
• Rechters: K.M. de Groes; M.L. Harmsen; J.G. Bruinsma
• Vindplaatsen: Rechtspraak.nl

AI samenvatting door Lexboost • Automatisch gegenereerd

Veroordeling poging tot afpersing bij winkeloverval met voorwaardelijke gevangenisstraf

Op 17 september 2025 heeft de verdachte te 's-Gravenhage geprobeerd een winkel te overvallen door met een schroevendraaier bedreigend gedrag te vertonen en te eisen om geld, zonder het misdrijf te voltooien. De rechtbank heeft het feit wettig en overtuigend bewezen verklaard op basis van bekentenis, aangifte en camerabeelden.

De verdachte heeft een strafblad met eerdere veroordelingen voor diefstal en bedreiging. Uit een reclasseringsrapport blijkt een psychiatrisch ziektebeeld en verslavingsproblematiek, met een hoog recidiverisico. De reclassering adviseert bijzondere voorwaarden zoals meldplicht en controle op middelengebruik.

De rechtbank acht een gevangenisstraf van tien maanden passend, waarvan vijf maanden voorwaardelijk met een proeftijd van twee jaar en bijzondere voorwaarden. De straf is lager dan het landelijke oriëntatiepunt vanwege poging, berouw en het ontbreken van daadwerkelijk geweld. De tijd in voorarrest wordt in mindering gebracht.

De bijzondere voorwaarden omvatten meldplicht bij GGZ Reclassering, inspanning voor dagbesteding, medewerking aan controles op middelengebruik en identificatieplicht. De verdachte wordt veroordeeld tot poging tot afpersing en de voorlopige hechtenis wordt opgeheven zodra deze gelijk is aan het onvoorwaardelijke deel van de straf.

Uitkomst: Verdachte veroordeeld tot tien maanden gevangenisstraf, waarvan vijf maanden voorwaardelijk met bijzondere voorwaarden.

Uitspraak

Rechtbank DEN HAAG

Strafrecht

Meervoudige kamer

Parketnummer: 09/348678-25

Datum uitspraak: 14 april 2026

Tegenspraak

De rechtbank Den Haag heeft op de grondslag van de tenlastelegging en naar aanleiding van het onderzoek op de terechtzitting het navolgende vonnis gewezen in de zaak van de officier van justitie tegen de verdachte:

[verdachte] ,

geboren op [geboortedatum] 1990 te [geboorteplaats] ,

BRP-adres: [adres 1]

op dit moment gedetineerd in de penitentiaire inrichting [plaats] , locatie [locatie] .

1. Het onderzoek ter terechtzitting

Het onderzoek is gehouden op de terechtzitting van 31 maart 2026 (inhoudelijke behandeling).

De rechtbank heeft kennisgenomen van de vordering van de officier van justitie mr. C. Vermeulen en van hetgeen door de verdachte en zijn raadsman mr. A. Fakiri naar voren is gebracht.

2. De tenlastelegging

Aan de verdachte is ten laste gelegd dat:

hij op of omstreeks 17 september 2025 te 's-Gravenhage ter uitvoering van het door verdachte voorgenomen misdrijf om met het oogmerk om zich of een ander wederrechtelijk te bevoordelen door geweld en/of bedreiging met geweld [aangever 1] te dwingen tot de afgifte van geld, in elk geval enig goed, dat geheel of ten dele aan [aangever 2] en/of [aangever 1] , in elk geval aan een derde toebehoorde(n)
- de winkel te betreden en naar de kassa te lopen en/of
- een schroevendraaier te tonen en/of
- meermalen 'geld geld' en/of 'overval' en/of 'geef geld', althans woorden van gelijke aard en/of strekking te roepen/zeggen en/of
- naar de deur van het kassahokje te lopen en deze deur proberen te openen,
terwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid.

3. De bewijsbeslissing

3.1.

Opgave van bewijsmiddelen

De rechtbank zal voor het feit volstaan met een opgave van bewijsmiddelen, zoals genoemd in artikel 359, derde lid, van het Wetboek van Strafvordering. De verdachte heeft dit bewezen verklaarde feit namelijk bekend en daarna niet anders verklaard. Daarnaast heeft de raadsman geen vrijspraak bepleit.

De officier van justitie heeft met betrekking tot dit feit eveneens gerekwireerd tot bewezenverklaring.

Wanneer hierna wordt verwezen naar een proces-verbaal, wordt – tenzij anders vermeld – bedoeld een ambtsedig proces-verbaal, opgemaakt in de wettelijke vorm door (een) daartoe bevoegde opsporingsambtena(a)r(en). Wanneer hierna wordt verwezen naar dossierpagina’s, betreft dit de pagina’s van het proces-verbaal met het nummer PL1500-2025324860, van de politie eenheid Den Haag met bijlagen (doorgenummerd pagina 1 t/m 53).

De rechtbank gebruikt de volgende bewijsmiddelen:

1. De bekennende verklaring van de verdachte, afgelegd op de terechtzitting van 31 maart 2026;

2. Het proces-verbaal van aangifte van [aangever 2] , opgemaakt op 25 september 2025 (p. 9);

3. Het proces-verbaal van bevindingen inhoudende uitkijken camerabeelden, opgemaakt op 10 november 2025 (p. 17).

3.2.

De bewezenverklaring

De rechtbank is met betrekking tot het ten laste gelegde feit van oordeel dat dit feit wettig en overtuigend is bewezen.

De rechtbank verklaart ten laste van de verdachte bewezen dat:

hij op 17 september 2025 te 's-Gravenhage ter uitvoering van het door verdachte voorgenomen misdrijf om met het oogmerk om zich of een ander wederrechtelijk te bevoordelen door bedreiging met geweld [aangever 1] te dwingen tot de afgifte van geld dat aan [aangever 2] en/of [aangever 1] toebehoorde
- de winkel te betreden en naar de kassa te lopen en
- een schroevendraaier te tonen en
- meermalen 'geld geld' en 'overval' en 'geef geld' en
- naar de deur van het kassahokje te lopen en deze deur proberen te openen,
terwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid.

4. De strafbaarheid van het bewezen verklaarde

Het bewezen verklaarde is volgens de wet strafbaar, omdat er geen feiten of omstandigheden aannemelijk zijn geworden die de strafbaarheid van het feit uitsluiten.

5. De strafbaarheid van de verdachte

De verdachte is eveneens strafbaar, omdat er geen feiten of omstandigheden aannemelijk zijn geworden die zijn strafbaarheid uitsluiten.

6. De strafoplegging

6.1.

De vordering van de officier van justitie

De officier van justitie heeft gevorderd dat de verdachte wordt veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van tien maanden, met aftrek van de tijd in voorarrest doorgebracht, waarvan vijf maanden voorwaardelijk met een proeftijd van twee jaren en bijzondere voorwaarden zoals door de reclassering geadviseerd.

6.2.

Het standpunt van de verdediging

De verdediging heeft zich op het standpunt gesteld dat het niet proportioneel is om een langere gevangenisstraf op te leggen dan de tijd die de verdachte al in voorlopige hechtenis heeft doorgebracht. Volgens de verdediging is daarbij een voorwaardelijke straf van twee maanden passend. De verdediging voert aan dat de mate van bedreiging met geweld minimaal was, de verdachte spijt heeft betuigd en dat de verdachte mogelijk zijn woonplek kwijtraakt als hij een langere gevangenisstraf zou krijgen.

6.3.

Het oordeel van de rechtbank

Na te melden straf is in overeenstemming met de ernst van het gepleegde feit, de omstandigheden waaronder dit is begaan en gegrond op de persoon en de persoonlijke omstandigheden van de verdachte, zoals daarvan tijdens het onderzoek op de terechtzitting is gebleken. De rechtbank neemt hierbij in het bijzonder het volgende in aanmerking.

Ernst van het feit

De verdachte heeft gepoogd een winkel te overvallen. Hij is een winkel binnen gelopen en heeft tegen de kassamedewerker gezegd dat hij geld wilde hebben en dat hij een overval aan het plegen was. Terwijl hij dit zei, heeft hij met een schroevendraaier stekende bewegingen gemaakt naar de kassamedewerker. Toen bleek dat de kassamedewerker hiervan (ogenschijnlijk) niet onder de indruk was en het de verdachte niet lukte om het poortje naast de kassa te openen, omdat de kassamedewerker daar zijn voet tegenaan zette, is de verdachte weggelopen.

Overvallen zijn in het algemeen een ernstige feiten, die leiden tot gevoelens van angst en onrust bij slachtoffers, andere ondernemers in de buurt en in de samenleving. In dit geval reageerde de kassamedewerker rustig, maar dergelijk gedrag is weldegelijk bedreigend, ook voor omstanders zoals de klant die zich blijkens de camerabeelden op dat moment in de winkel bevond. De woorden van de verdachte in combinatie met de stekende bewegingen met de schroevendraaier hadden op iemand anders een heel ander effect kunnen hebben. De rechtbank rekent het de verdachte dan ook aan hij dit feit heeft begaan om op een makkelijke manier aan geld te komen, zonder daarbij na te denken over of rekening te houden met de gevolgen die dit gedrag voor andere mensen kan hebben.

De rechtbank weegt in het nadeel van de verdachte mee dat hij blijkens zijn strafblad van 26 februari 2026 eerder onherroepelijk is veroordeeld voor diefstal (in 2021) en bedreiging (in 2022).

Persoon van de verdachte

De rechtbank heeft kennisgenomen van een reclasseringsrapport over de verdachte van 4 maart 2026. Hieruit volgt dat sprake is van een psychiatrisch ziektebeeld en langdurige verslavingsproblematiek. De reclassering schat het recidiverisico in als hoog. De reclassering adviseert om de verdachte bijzondere voorwaarden op te leggen. Deze voorwaarden moeten volgens de reclassering bestaan uit een meldplicht, de verplichting om zich in te spannen voor het vinden van een dagbesteding en de verplichting om mee te werken aan controles om zicht te krijgen op het middelengebruik en het leren beheersen van dit middelengebruik. Naar het oordeel van de rechtbank is niet aannemelijk geworden dat de verdachte zijn woonplek bij het opleggen van een onvoorwaardelijke gevangenisstraf kwijtraakt, zodat de rechtbank deze omstandigheid niet meeweegt bij het bepalen van de strafmaat.

Strafmaat

De rechtbank heeft bij de bepaling van de strafmodaliteit en strafmaat aansluiting gezocht bij de landelijke oriëntatiepunten voor straftoemeting. Daarin is als uitgangspunt een gevangenisstraf van 24 maanden vermeld voor een geslaagde winkeloverval met licht geweld en/of bedreiging met geweld. Nu het in dit geval bij een poging is gebleven, geldt als uitgangspunt een gevangenisstraf van twee derde hiervan, dus zestien maanden.

Naar het oordeel van de rechtbank zijn er, ten opzichte van dit uitgangspunt, meerdere strafmatigende omstandigheden aan de orde. Zo geldt dat de verdachte geen geweld heeft toegepast en alleen sprake is geweest van bedreiging met geweld. Ook weegt de rechtbank mee dat de verdachte ter zitting berouw heeft betoond en verklaard heeft dat hij inziet dat dergelijk gedrag niet door de beugel kan.

De strafoplegging

Gelet op wat hiervoor is overwogen, is de rechtbank van oordeel dat niet kan worden volstaan met een lichtere of andere sanctie dan een straf die onvoorwaardelijke vrijheidsbeneming met zich brengt.

Alles afwegende is de rechtbank van oordeel dat een gevangenisstraf van tien maanden passend en geboden is, met aftrek van de tijd in voorarrest doorgebracht.

De rechtbank zal een deel van die straf, namelijk vijf maanden, voorwaardelijk opleggen, met een proeftijd van twee jaren. De rechtbank zal daaraan de door de reclassering geadviseerde voorwaarden verbinden, om de verdachte ervan te weerhouden zich in de toekomst opnieuw aan strafbare feiten schuldig te maken en te bewerkstelligen dat een oplossing wordt gevonden voor de problematiek van de verdachte en zo de kans op recidive terug te dringen.

Deze straf komt overeen met de eis van de officier van justitie.

7. De toepasselijke wetsartikelen

De op te leggen straf is gegrond op de artikelen:

- 14a, 14b, 14c, 45, 317 van het Wetboek van Strafrecht;

Deze voorschriften zijn toegepast, zoals zij ten tijde van het bewezen verklaarde rechtens golden dan wel ten tijde van deze uitspraak rechtens gelden.

8. De beslissing

De rechtbank:

verklaart wettig en overtuigend bewezen, dat de verdachte het ten laste gelegde feit heeft begaan, zoals hierboven onder 3.2 bewezen is verklaard;

verklaart niet bewezen hetgeen aan de verdachte meer of anders is tenlastegelegd dan hierboven is bewezen verklaard en spreekt de verdachte daarvan vrij;

verklaart het bewezen verklaarde strafbaar en dat het bewezen verklaarde uitmaakt:

poging tot afpersing

verklaart de verdachte daarvoor strafbaar;

veroordeelt de verdachte tot:

een gevangenisstraf voor de duur van
10 (TIEN) MAANDEN ;

bepaalt dat de tijd door de veroordeelde vóór de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in verzekering en voorlopige hechtenis doorgebracht, bij de tenuitvoerlegging van het onvoorwaardelijk gedeelte van de hem opgelegde gevangenisstraf geheel in mindering zal worden gebracht, voor zover die tijd niet reeds op een andere straf in mindering is gebracht;

bepaalt dat een gedeelte van die straf, groot
5 (VIJF) MAANDEN , niet zal worden tenuitvoergelegd onder de algemene voorwaarde dat de veroordeelde zich voor het einde van de hierbij op twee jaren vastgestelde proeftijd niet schuldig maakt aan een strafbaar feit;

en onder de bijzondere voorwaarden dat de veroordeelde:

- zich gedurende de proeftijd meldt op afspraken bij de GGZ Reclassering Fivoor op door de reclassering te bepalen dagen en tijdstippen, zo frequent en zolang de reclassering dat noodzakelijk acht. Voor de eerste afspraak meldt de verdachte zich binnen 5 dagen nadat de proeftijd is ingegaan bij GGZ Reclassering Fivoor op het adres [adres 2] ;

- zich gedurende de proeftijd inspant voor het vinden en behouden van betaald werk, onbetaald werk en/of vrijetijdsbesteding, met een vaste structuur;

- gedurende de proeftijd meewerkt aan controles om zicht te krijgen op het gebruik en/of het gebruik te leren beheersen van alcohol en verdovende middelen, genoemd in lijst I (harddrugs), lijst II (softdrugs) en middelen die vallen onder een stofgroep genoemd in lijst IA in de Opiumwet. Deze controles kunnen bestaan uit urineonderzoek, ademonderzoek en speekseltest. De reclassering bepaalt hoe vaak en met welk controlemiddel wordt gecontroleerd;

geeft opdracht aan GGZ Reclassering Fivoor tot het houden van toezicht op de naleving van voormelde voorwaarden en de veroordeelde ten behoeve daarvan te begeleiden;

voorwaarden daarbij zijn dat de veroordeelde gedurende de proeftijd:

- ten behoeve van het vaststellen van zijn/ identiteit medewerking zal verlenen aan het nemen van een of meer vingerafdrukken of een identiteitsbewijs als bedoeld in artikel 1 van de Wet op de identificatieplicht ter inzage aanbiedt;

- medewerking zal verlenen aan het reclasseringstoezicht, bedoeld in artikel 14c, zesde lid, van het Wetboek van Strafrecht, de medewerking aan huisbezoeken en het zich melden bij de reclassering zo vaak en zolang als de reclassering dit noodzakelijk acht daaronder begrepen.

voorlopige hechtenis

heft op het bevel tot voorlopige hechtenis van de verdachte met ingang van het tijdstip waarop de duur van de voorlopige hechtenis gelijk wordt aan die van het onvoorwaardelijk gedeelte van de opgelegde gevangenisstraf.

Dit vonnis is gewezen door

mr. K.M. de Groes, voorzitter,

mr. M.L. Harmsen, rechter,

mr. J.G. Bruinsma, rechter,

in tegenwoordigheid van A.E. van Gent, griffier,

en uitgesproken ter openbare terechtzitting van deze rechtbank van 14 april 2026.