Uitspraak
RECHTBANK GELDERLAND
Team strafrecht
Zittingsplaats Zutphen
Parketnummer : 05/135552-14
Datum uitspraak : 19 juni 2015
[Tegenspraak]
vonnis van de politierechter
in de zaak van
de officier van justitie bij het arrondissementsparket Oost-Nederland
tegen
[verdachte],
geboren op [1958] te [geboorteplaats],
wonende te [adres], [woonplaats],
raadsman: mr. F. Leemans, advocaat te Apeldoorn.
Dit vonnis is gewezen naar aanleiding van het onderzoek op de terechtzitting van 18 juni 2015.
1.De inhoud van de tenlastelegging
Aan verdachte is ten laste gelegd dat:
hij op één of meerdere tijdstippen in of omstreeks de periode van 1 mei 2013 tot en met 24 maart 2014 te Epe, in elk geval in Nederland, wederrechtelijk stelselmatig opzettelijk inbreuk heeft gemaakt op de persoonlijke levenssfeer van [slachtoffer], in elk geval van een ander, met het oogmerk die [slachtoffer], in elk geval die ander te dwingen iets te doen, niet te doen, te dulden en/of vrees aan te jagen, immers heeft hij, verdachte, in voornoemde periode veelvuldig en/of meermalen
- gedreigd zelfmoord te plegen als die [slachtoffer] hun (stiekeme) relatie zou verbreken en/of
- gedreigd seksueel getinte foto's van die [slachtoffer] te verspreiden
en/of
- zich opgehouden voor en/of achter en/of naast, althans in de directe nabijheid van de woning van die [slachtoffer] en/of (daarbij) opzettelijk (hinderlijk) naar binnen gekeken/gegluurd en/of
- zich, tegen de wil van die [slachtoffer], opgehouden en/of verbleven in de woning van die [slachtoffer] en/of
- die [slachtoffer] op straat gevolgd en/of achtervolgd (te voet en/of met een (motor)voertuig en/of (daarbij) één of meerdere foto's van die [slachtoffer] gemaakt en/of
- contact gezocht met die [slachtoffer] via de telefoon en/of via sms-berichten en/of door bij de [slachtoffer] langs te komen (zelfs op haar vakantieadres);
Taal- en/of schrijffouten
Voor zover er in de tenlastelegging kennelijke taal- en/of schrijffouten voorkomen, zijn die fouten verbeterd. Verdachte is daardoor niet in zijn verdediging geschaad.
2.Overweging omtrent bewijs
Vast is komen te staan dat tussen aangeefster en verdachte een jarenlange (al dan niet stiekeme, maar in ieder geval een sexuele) relatie heeft bestaan. Aangeefster heeft daarover verklaard dat dat met tussenpauzes is geweest, een knipperlichtrelatie dus. Vast staat bijvoorbeeld dat verdachte met toestemming van aangeefster naaktfoto’s van haar heeft gemaakt en heeft opgeslagen in zijn telefoon.
Uit het dossier en ook ter terechtzitting is gebleken dat de partners van aangeefster en van verdachte na enige tijd op de hoogte zijn geweest van die relatie.
De relatie was geen alledaagse en er zijn tussen aangeefster en verdachte vrij vergaande incidenten geweest. Ter zitting is ter sprake geweest dat verdachte vanuit zijn vakantie-adres in Italië klaagster op háár vakantie-adres in Frankrijk heeft bezocht. Uit de verklaring van aangeefster komt naar voren dat er toen –met haar goedvinden- ook seks tussen hen is geweest. Dit voorval speelt zich af in de tenlastegelegde periode.
In deze sfeer van aantrekken en afstoten en dat gedurende een lange periode is het voorstelbaar dat klager bepaalde signalen van aangeefster anders heeft opgevat dan zij ze bedoelde, maar ook dat bepaalde handelingen van zijn kant door aangeefster anders zijn opgevat dan hij ze bedoelde. Verdachte heeft een aantal verklaringen gegeven voor bepaalde handelingen (zoals het gluren door de heg) die op zich uit het geheel van het verhaal begrijpelijk zouden kunnen zijn.
Achteraf valt met onvoldoende zekerheid vast te stellen of bepaalde (door aangeefster bedoelde) handelingen van verdachte hebben plaatsgehad in een periode waarin zij wél of géén relatie hadden.
Al met al kan niet worden gezegd dat wettig en overtuigend bewezen is dat de verdachte opzettelijk stelselmatig inbreuk op de persoonlijke levenssfeer van [slachtoffer] heeft gemaakt en dat betekent dat hij moet worden vrijgesproken.
3.De beslissing
De politierechter:
verklaart niet bewezen dat verdachte het tenlastegelegde feit heeft begaan en spreekt verdachte vrij.
Dit vonnis is gegeven door C. Kleinrensink in tegenwoordigheid van F. Mir, griffier, en uitgesproken ter openbare terechtzitting op 19 juni 2015.
De griffier is niet in staat mede te ondertekenen.