ECLI:NL:RBGEL:2017:5133

• Datum uitspraak: 2 oktober 2017
• Publicatiedatum: 4 oktober 2017
• Zaaknummer: AWB - 17 _ 4793
• Instantie: Rechtbank Gelderland
• Type: Uitspraak
• Rechtsgebied: Bestuursrecht
• Uitkomst: Afwijzend
• Procedures: Voorlopige voorziening
• Rechters: J.A. van Schagen
• Vindplaatsen: Rechtspraak.nl
• Verwijzingen: 5 uitgaand

AI samenvatting door Lexboost • Automatisch gegenereerd

Afwijzing verzoek voorlopige voorziening wegens onvoldoende spoedeisend belang bij WW-maatregel

Verzoekster heeft beroep ingesteld tegen een besluit van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen (UWV) waarbij een maatregel van 25% korting op haar WW-uitkering is opgelegd wegens onvoldoende sollicitatie-inspanningen. Gelijktijdig verzocht zij om een voorlopige voorziening om deze maatregel te schorsen.

De voorzieningenrechter overweegt dat een voorlopige voorziening alleen kan worden getroffen indien onverwijlde spoed daartoe vereist is. In financiële geschillen is dit niet snel het geval, omdat het bedrag later alsnog kan worden terugbetaald. Verzoekster stelt dat zij door de maatregel niet in haar levensonderhoud kan voorzien, mede omdat zij alleenstaand is en voor haar dochter zorgt.

De voorzieningenrechter stelt echter vast dat verzoekster naast de WW-uitkering ook toeslagen ontvangt en tijdelijk bij haar vader woont zonder huur te betalen, waardoor zij voldoende middelen heeft om te voorzien in haar levensonderhoud. Het enkele feit van een negatief banksaldo en het lenen van geld van haar vader is onvoldoende om een spoedeisend belang aan te nemen.

Verder wijst de voorzieningenrechter erop dat de mogelijkheid tot het vragen van een voorlopige voorziening niet bedoeld is om de behandeling van de hoofdzaak te versnellen. Verzoekster wordt geadviseerd bij een inkomen onder het bestaansminimum aanvullende bijstand bij de gemeente aan te vragen.

Gelet op deze omstandigheden wordt het verzoek om voorlopige voorziening afgewezen. Tegen deze uitspraak staat geen rechtsmiddel open.

Uitkomst: Het verzoek om voorlopige voorziening wordt afgewezen wegens onvoldoende spoedeisend belang.

Uitspraak

RECHTBANK GELDERLAND

Zittingsplaats Arnhem

Bestuursrecht

zaaknummers: AWB 17/4793

uitspraak van de voorzieningenrechter van 2 oktober 2017

op het verzoek om voorlopige voorziening in de zaak tussen

[verzoekster] , te [woonplaats] verzoekster

(gemachtigde: mr. H.B. Azar),

en

de Raad van bestuur van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen te Arnhem, verweerder.

1. Procesverloop

Verzoekster heeft bij brief van 12 september 2017 beroep ingesteld tegen een besluit van verweerder van 24 augustus 2017. Dit beroep is geregistreerd onder nummer 17/4794. Gelijktijdig is voorzieningenrechter verzocht om een voorlopige voorziening te treffen.

Verweerder heeft, naast de gedingstukken, een verweerschrift ingediend. Bij brief van
27 september 2017 heeft de gemachtigde van verzoekster de vraagstelling van de griffier beantwoord.

2. Overwegingen

Ingevolge artikel 8:81, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) kan, indien tegen een besluit bij de rechtbank beroep is ingesteld dan wel, voorafgaande aan een mogelijk beroep bij de rechtbank, bezwaar is gemaakt of administratief beroep is ingesteld, de voorzieningenrechter van de rechtbank die bevoegd is of kan worden in de hoofdzaak, op verzoek een voorlopige voorziening treffen indien onverwijlde spoed, gelet op de betrokken belangen, dat vereist.

De voorzieningenrechter treft alleen een voorlopige voorziening als "onverwijlde spoed" dat vereist. Bij een financieel geschil, zoals in deze zaak, is dat niet snel het geval. In beginsel kan namelijk na afloop van de bodemzaak het bedrag waarover het geschil gaat, alsnog worden (terug)betaald, zo nodig met vergoeding van de wettelijke rente. Als er geen onomkeerbare situatie dreigt, bijvoorbeeld faillissement, of acute financiële nood is, neemt de voorzieningenrechter aan dat spoedeisend belang ontbreekt, zodat hij alleen al daarom geen voorlopige voorziening treft.

Verweerder stelt zich op het standpunt dat verzoekster een WW-uitkering van € 838,32 bruto per maand ontvangt, inclusief de opgelegde maatregel van 25% in verband met onvoldoende solliciteren. Verzoekster is alleenstaand en woont samen met haar vader, die een AOW-uitkering ontvangt. Verzoekster voldoet aan de zogeheten kostendelersnorm. Om die reden is er volgens verweerder geen sprake van een financiële noodzaak.

Namens verzoekster is gesteld dat de maatregel van 25% gedurende vier maanden maakt dat zij niet kan voorzien in haar eigen levensonderhoud. Verzoekster is alleenstaand en zorgt voor haar dochter van drie. Zij woont tijdelijk bij haar vader. Verzoekster betaalt geen huur maar wel zijn maandelijkse energiekosten van € 175. Verzoekster verwijst naar de overgelegde bankafschriften en aanmaningsbrieven.

De voorzieningenrechter wijst allereerst op vaste rechtspraak (zie de uitspraak van de Centrale Raad van Beroep van 2 december 2003, ECLI:NL:CRVB:2003:AO0764), waaruit volgt dat de mogelijkheid om hangende beroep een verzoek om een voorlopige voorziening te doen niet is bedoeld om door middel van zogenoemde “kortsluiting” de behandeling van de hoofdzaak te bespoedigen.

De aard van een verzoek om een voorlopige voorziening veronderstelt een actueel spoedeisend belang. Het enkele feit dat verzoekster een negatief banksaldo heeft en geld van haar vader moet lenen is onvoldoende om een spoedeisend actueel financieel belang aan te nemen dat noopt tot het treffen van een voorlopige voorziening.

Verzoekster blijft beschikken over voldoende middelen van bestaan tot de zogenoemde beslagvrije voet nu zij naast de WW-uitkering, zoals blijkt uit de bankafschriften, ook toeslagen van de Belastingdienst ontvangt. Daarnaast is zij in staat gebleken de energierekening namens haar vader te voldoen. Ook anderszins is de voorzieningenrechter niet gebleken van een voor verzoekster zo zwaarwegend belang dat behandeling van haar beroep niet door haar zou kunnen worden afgewacht.

De voorzieningenrechter overigens nog op dat voor zover verzoekster meent dat zij gedurende de periode waarop de maatregel ziet een inkomen heeft onder het zogenoemde bestaansminimum zij zich tot haar gemeente kan wenden voor (eventuele) aanvullende bijstand.

Gelet op hetgeen partijen hebben aangevoerd moet worden geoordeeld dat vooralsnog onvoldoende spoedeisend belang bestaat voor het treffen van een voorlopige voorziening.

De voorzieningenrechter ziet, gezien het voorgaande, aanleiding om met toepassing van artikel 8:83, derde lid, van de Awb, uitspraak te doen zonder dat partijen worden uitgenodigd om ter zitting te verschijnen.

Voor een proceskostenveroordeling als bedoeld in artikel 8:75 van de Awb zijn geen termen aanwezig.

Beslist wordt als volgt.

3. Beslissing

De voorzieningenrechter:

- wijst het verzoek tot het treffen van een voorlopige voorziening af.

Deze uitspraak is gedaan door mr. J.A. van Schagen, voorzieningenrechter, in tegenwoordigheid van H. de Groot, griffier.

De beslissing is in het openbaar uitgesproken op: 2 oktober 2017.

griffier

voorzieningenrechter

Afschrift verzonden aan partijen op:

Rechtsmiddel

Tegen deze uitspraak staat geen rechtsmiddel open.