ECLI:NL:RBGEL:2017:5932

• Datum uitspraak: 17 november 2017
• Publicatiedatum: 17 november 2017
• Zaaknummer: 05/001596-16
• Instantie: Rechtbank Gelderland
• Type: Uitspraak
• Rechtsgebied: Strafrecht
• Uitkomst: Ontslag van rechtsvervolging
• Procedures: Eerste aanleg - meervoudig
• Rechters: M.A. Bijl; M.C. Gerritsen; Y.H.M. Marijs
• Vindplaatsen: Rechtspraak.nl

AI samenvatting door Lexboost • Automatisch gegenereerd

Ontslag van rechtsvervolging wegens noodweerexces bij openlijke geweldpleging met zwaar letsel

Op 24 mei 2015 vond een incident plaats in de gemeente Ede waarbij de verdachte en een medeverdachte betrokken waren bij een geweldsincident tegen het slachtoffer, de ex-man van de medeverdachte. Het slachtoffer was begonnen met het slaan en schoppen van de vrouw, waarna de verdachte tussenbeide kwam en het slachtoffer meerdere malen sloeg en stompte, wat leidde tot zwaar lichamelijk letsel zoals schedelfracturen en breuken in de kaak en oogkas.

De rechtbank acht bewezen dat de verdachte en medeverdachte openlijke geweldpleging hebben gepleegd, maar stelt dat er sprake was van een noodweersituatie. Hoewel de verdachte en medeverdachte te ver zijn gegaan door door te slaan nadat het slachtoffer al op de grond lag, was deze overschrijding het gevolg van een hevige gemoedsbeweging veroorzaakt door angst en emotie.

De verdediging voerde primair noodweer aan en subsidiair noodweerexces. De rechtbank verwierp het primair beroep op noodweer, maar honoreerde het beroep op noodweerexces. Hierdoor is de verdachte niet strafbaar en wordt hij ontslagen van alle rechtsvervolging. De civiele vordering van het slachtoffer wordt niet-ontvankelijk verklaard omdat geen straf of maatregel wordt opgelegd.

Het vonnis is gewezen door de rechtbank Gelderland, locatie Arnhem, op 17 november 2017, en betreft een meervoudige kamer. De uitspraak bevestigt dat het geweld weliswaar zwaar letsel veroorzaakte, maar dat de omstandigheden van de aanval en de daaropvolgende emotionele reactie van de verdachte tot ontslag van rechtsvervolging leiden.

Uitkomst: Verdachte is ontslagen van alle rechtsvervolging wegens noodweerexces ondanks het veroorzaken van zwaar lichamelijk letsel.

Uitspraak

RECHTBANK GELDERLAND

Team strafrecht

Zittingsplaats Arnhem

Parketnummer : 05/001596-16

Datum uitspraak : 17 november 2017

Tegenspraak

verkort vonnis van de meervoudige kamer

in de zaak van

de officier van justitie bij het arrondissementsparket Oost-Nederland

tegen

[verdachte]

geboren op [geboortedag] 1973 te [geboorteplaats] , wonende te [adres]

raadsvrouw: mr. W. Oosterbaan-van Veen, advocaat te Ede.

Dit vonnis is gewezen naar aanleiding van het onderzoek op de terechtzitting

van 3 november 2017.

1. De inhoud van de tenlastelegging

Aan verdachte is ten laste gelegd dat:

1.

Primair

hij op of omstreeks 24 mei 2015, in de gemeente Ede, openlijk, te weten op of aan de openbare weg, [adres] , in elk geval op of aan een openbare weg in vereniging geweld heeft gepleegd tegen een persoon genaamd [slachtoffer] , welk geweld bestond uit het opzettelijk gewelddadig aanvallen van en/of indringen op en/of het meermalen in elk geval

eenmaal schoppen en/of trappen en/of stompen en/of slaan op/tegen het hoofd en/althans het lichaam van die [slachtoffer] , terwijl dit door hem gepleegde geweld zwaar lichamelijk letsel, te weten een of meer schedelfracturen en/of/althans een of meer breuk(en) van/in de kaak en/of de oogkas althans enig lichamelijk letsel voor die [slachtoffer] ten gevolge heeft gehad;

althans, indien het vorenstaande onder 1 niet tot een veroordeling leidt:

Subsidiair

hij op of omstreeks 24 mei 2015, in de gemeente Ede , tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen, aan [slachtoffer] opzettelijk zwaar lichamelijk letsel, te weten een/of meer schedelfracturen en/of een of meer breuk(en) van/in de kaak en/of

oogkas, heeft toegebracht, door die [slachtoffer] meermalen, in elk geval eenmaal te schoppen en/of te trappen en/of door die [slachtoffer] terwijl deze al dan niet gedeeltelijk op de grond lag in het gezicht en/althans op tegen het hoofd te slaan en/of te stompen en/of door die [slachtoffer] met een schoen, althans met een hard en/of puntig voorwerp op/tegen het hoofd te slaan;

Meer Subsidiair

hij op of omstreeks 24 mei 2015, in de gemeente Ede, tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen, ter uitvoering van het door verdachte voorgenomen misdrijf om aan [slachtoffer] opzettelijk zwaar lichamelijk letsel toe te brengen, die [slachtoffer] meermalen, in elk geval eenmaal met kracht heeft geschopt en/of getrapt en/of terwijl die [slachtoffer] al dan niet gedeeltelijk op de grond lag, die [slachtoffer] met kracht in het gezicht en/althans op/tegen het hoofd heeft gestompt en/of geslagen en/of met een schoen, althans met een hard en/of zwaar en/of puntig voorwerp op/tegen het hoofd heeft geslagen, terwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid;

Meest Subsidiair

hij op of omstreeks 24 mei 2015, in de gemeente Ede, tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen [slachtoffer] heeft mishandeld door die [slachtoffer] meermalen, in elk geval eenmaal te schoppen en/of te trappen en/of te slaan en/of te stompen;

2. Overwegingen ten aanzien van het bewijs

De rechtbank acht bewezen dat verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan openlijk geweld tegen [slachtoffer] , gelet op de verklaringen van aangever, verdachte zelf en [medeverdachte] .

De rechtbank acht daarbij ook bewezen dat verdachte aangever meermalen tegen het hoofd heeft gestompt, gezien de verklaring van [getuige] , waardoor zwaar lichamelijk letsel is ontstaan, zoals omschreven in de geneeskundige verklaring.

3. Bewezenverklaring

Naar het oordeel van de rechtbank is wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte het primair tenlastegelegde heeft begaan, te weten dat:

1.

Primair

hij op
of omstreeks 24 mei 2015, in de gemeente Ede, openlijk, te weten
op of aan de openbare weg, [adres] ,
in elk geval op of aan een openbare weg in vereniging geweld heeft gepleegd tegen een persoon genaamd [slachtoffer] , welk geweld bestond uit het opzettelijk
gewelddadig aanvallen van en/of indringen op en/of het meermalen
in elk geval

eenmaal schoppen en/of trappen en/of stompen
en/of slaan op/tegen het hoofd

en
/althans het lichaam van die [slachtoffer] , terwijl dit door hem gepleegde geweld zwaar lichamelijk letsel, te weten een
of meer schedelfractuur en
/of/althans een of meer breuk
( en
) van
/in de kaak en
/of de oogkas
althans enig lichamelijk letsel voor die [slachtoffer]

ten gevolge heeft gehad;

Voor zover er in de tenlastelegging kennelijke taal- en/of schrijffouten voorkomen, zijn die fouten verbeterd. Verdachte is daardoor niet in zijn verdediging geschaad.

Wat meer of anders is ten laste gelegd dan hiervoor bewezen is verklaard, is niet bewezen.

Verdachte moet daarvan worden vrijgesproken.

De beslissing dat verdachte het bewezenverklaarde heeft begaan, is gegrond op de feiten en omstandigheden die in de bewijsmiddelen zijn vervat. De bewijsmiddelen zullen worden uitgewerkt in die gevallen waarin de wet aanvulling van het vonnis vereist en zullen dan in een aan dit vonnis te hechten bijlage worden opgenomen.

4. De kwalificatie van het bewezenverklaarde

Het bewezenverklaarde levert op:

primair:

openlijk in vereniging geweld plegen tegen personen, terwijl dat geweld zwaar lichamelijk letsel ten gevolge heeft

5. De strafbaarheid

De verdediging heeft primair gesteld dat er sprake is van noodweer. Subsidiair bepleit de verdediging dat er sprake is van noodweerexces.

De rechtbank overweegt hieromtrent als volgt.

[medeverdachte] heeft verklaard dat aangever haar eerst met kracht aan haar arm heeft getrokken toen zij achter haar zoon aanliep. Hierna schopte aangever haar tegen haar bovenbeen. [medeverdachte] weet niet of zij hierna geslagen heeft maar voelde dat ze hard in haar gezicht werd geslagen, waardoor haar bril van haar hoofd werd geslagen en stuk ging. Op dat moment kwam verdachte aangelopen die zei “niet doen, je wilt niet slaan, doe rustig”. Ze zag toen dat aangever uithaalde richting verdachte. Verdachte heeft toen aangever tegen de grond geslagen. Verdachte kwam op aangever te liggen. Volgens [medeverdachte] werd er toen over en weer geslagen.

Verdachte heeft verklaard dat hij op een gegeven moment zag dat aangever [medeverdachte] met de vuist in het gezicht sloeg. Ook zag hij dat aangever [medeverdachte] op het lichaam sloeg en meerdere malen tegen de benen schopte. [medeverdachte] verdedigde zich en riep op een gegeven moment verdachte. Verdachte probeerde ze uit elkaar te halen en gaf aan dat hij niet wilde vechten. Hierop probeerde aangever verdachte te slaan. Omdat aangever verdachte wilde slaan en de situatie uit de hand liep merkte verdachte dat er in zijn hoofd iets veranderde. Verdachte wilde aangever naar eigen zeggen slaan maar dat lukte niet. Toen beiden half op de grond terechtkwamen is verdachte instinctief op aangever gesprongen en heeft hij hem twee keer met de vuist geslagen.

Dat aangever is begonnen met vechten wordt bevestigd door de verklaring van de (onafhankelijke) [getuige] . Die heeft verklaard dat aangever en [medeverdachte] over en weer schreeuwden en dat toen aangever [medeverdachte] aanviel door op haar in te slaan. Aangever sloeg en schopte [medeverdachte] en maakte met gebalde vuisten slaande bewegingen in de richting van [medeverdachte] . Hij raakte [medeverdachte] in het gezicht en sloeg de bril van haar hoofd. Hierop begon [medeverdachte] terug te schoppen en slaan. Verdachte sprong toen tussen aangever en [medeverdachte] in en sloeg aangever, die op de grond terecht kwam. Verdachte sprong toen op aangever en sloeg hem vijf keer met gebalde vuist tegen het hoofd.

Daarna liep verdachte weg. Aangever kwam overeind en werd toen nog door [medeverdachte] met een schoen tegen het achterhoofd geslagen.

Gelet op het vorenstaande is de rechtbank van oordeel dat er sprake was van een noodweersituatie. Aangever heeft immers de confrontatie gezocht en is begonnen met het schoppen en slaan van [medeverdachte] . Naar het oordeel van de rechtbank is het door verdachte uitgeoefende geweld tot het moment van het naar de grond slaan van aangever binnen aanvaardbare grenzen gebleven. Verdachte wilde er immers voor zorgen dat aangever de aanval op zijn partner zou stoppen.

Toen aangever op de grond lag en verdachte op hem zat was er naar het oordeel van de rechtbank geen sprake meer van een situatie die noopte tot enige verdediging. Op dat moment heeft verdachte de grenzen van de geboden en noodzakelijke verdediging overschreden. De rechtbank acht echter aannemelijk dat de overschrijding het gevolg is geweest van een door het gedrag van aangever veroorzaakte hevige gemoedsbeweging bij verdachte. Verdachte heeft ter terechtzitting verklaard angst te hebben gevoeld terwijl hij er getuige van was dat zijn partner werd aangevallen en mishandeld door aangever. Het is aannemelijk dat die angst hem ertoe heeft gedreven te ver te gaan in zijn verdediging.

Het beroep op noodweerexces slaagt dus. Verdachte is niet strafbaar en zal worden ontslagen van alle rechtsvervolging.

6. De beoordeling van de civiele vordering(en), alsmede de gevorderde oplegging van de schadevergoedingsmaatregel

Omdat aan de verdachte geen straf of maatregel zal worden opgelegd en geen toepassing zal worden gegeven aan het bepaalde in artikel 9a van het Wetboek van Strafrecht zal de benadeelde partij [slachtoffer] niet-ontvankelijk worden verklaard in de vordering.

7. De beslissing

De rechtbank:

 verklaart bewezen dat verdachte het tenlastegelegde, zoals vermeld onder punt 3, heeft begaan;

 verklaart niet bewezen hetgeen verdachte meer of anders is ten laste gelegd dan hierboven bewezen is verklaard en spreekt verdachte daarvan vrij;

 verstaat dat het aldus bewezenverklaarde oplevert het strafbare feit vermeld onder punt 4;

 verklaart verdachte hiervoor
niet strafbaar;


ontslaat verdachte van alle rechtsvervolging;

 Verklaart de
benadeelde partij [slachtoffer] niet-ontvankelijk in de vordering.

Dit verkort vonnis is gewezen door mr. M.A. Bijl (voorzitter), mr. M.C. Gerritsen en mr. Y.H.M. Marijs, rechters, in tegenwoordigheid van mr. C.T.P.M. van Aarssen, griffier, en uitgesproken ter openbare terechtzitting van deze rechtbank op 17 november 2017.