Eiser, die na zijn scheiding bij zijn ouders woont en ruzie heeft met hen, heeft urgentie aangevraagd voor een woning met drie slaapkamers. Na afwijzing door de urgentiecommissie en bezwaarprocedures heeft het college uiteindelijk urgentie verleend voor een woning met maximaal twee slaapkamers vanwege zijn medische situatie.
Eiser betwist dit besluit en voert aan dat het college ten onrechte is afgeweken van het advies van de bezwarencommissie, die urgentie voor drie slaapkamers adviseerde. De rechtbank stelt vast dat het college niet verplicht is het advies over te nemen, mits de afwijking goed gemotiveerd is, wat hier het geval is.
Verder stelt eiser dat zijn situatie, met niet-aangeboren hersenletsel en de bijzondere behoeften van zijn kinderen, een woning met drie slaapkamers noodzakelijk maakt. De rechtbank oordeelt dat het college zich in redelijkheid op het standpunt heeft kunnen stellen dat urgentie voor meer dan twee slaapkamers niet gerechtvaardigd is, mede omdat de kinderen het hoofdverblijf bij de ex-partner hebben.
Eiser beroept zich ook op de hardheidsclausule om af te wijken van de Urgentierichtlijn, maar de rechtbank vindt onvoldoende onderbouwing voor een afwijking. Het beroep wordt ongegrond verklaard, het griffierecht wordt niet teruggegeven en er is geen proceskostenvergoeding.