ECLI:NL:RBGEL:2026:3145

Uitspraak

RECHTBANK GELDERLAND

Team strafrecht

Zittingsplaats Arnhem

Parketnummers: 05/227303-25; 05/099737-25 (tul); 21/001109-24 (tul)

Datum uitspraak : 22 april 2026

Tegenspraak

vonnis van de meervoudige kamer

in de zaak van

de officier van justitie

tegen

[verdachte],

geboren op [geboortedag] 1996 in [geboorteplaats] (Saoedi-Arabië),

ingeschreven aan [adres] [woonplaats] ,

op dit moment gedetineerd in de P.I. in [plaats] .

Raadsman: mr. E.W.B. van Twist, advocaat in Dordrecht.

Dit vonnis is gewezen naar aanleiding van het onderzoek op openbare terechtzittingen.

1.De inhoud van de tenlastelegging

Aan verdachte is, na toewijzing van een vordering tot nadere omschrijving van de tenlastelegging, ten laste gelegd dat:

hij op of omstreeks 15 augustus 2025 te Nijmegen
tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen,
ter uitvoering van het door verdachte en/of zijn mededader(s)
voorgenomen misdrijf om
opzettelijk
een ander, te weten [aangever]
van het leven te beroven,
die [aangever] meerdere malen, althans eenmaal, met een mes
en/of een gebroken fles, althans een scherp en/of puntig voorwerp, in
het gezicht, de hals en/of nek, de borststreek en/of de rug, althans in het
bovenlichaam, en/of in het been heeft/hebben gestoken en/of
gesneden,
terwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid;

subsidiair althans, indien het vorenstaande niet tot een veroordeling
mocht of zou kunnen leiden:

hij op of omstreeks 15 augustus 2025 te Nijmegen
tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen,
aan een ander, te weten [aangever]
opzettelijk
zwaar lichamelijk letsel, te weten een of meerdere (8) snij- en/of
steekwonden in het gezicht, de hals en/of nek, de borststreek en/of de
rug, althans in het bovenlichaam, en/of in het been heeft/hebben
toegebracht,
door die [aangever] meerdere malen, althans eenmaal, met een
mes en/of een gebroken fles, althans een scherp en/of puntig voorwerp,
op de genoemde plekken in het lichaam te steken en/of te snijden.

2. Overwegingen ten aanzien van het bewijs^[1]

Het standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie heeft gesteld dat wettig en overtuigend bewezen kan worden dat verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan het primair ten laste gelegde, te weten het medeplegen van poging tot doodslag.

Het standpunt van de verdediging

De raadsman heeft integrale vrijspraak bepleit, vanwege het ontbreken van voldoende wettig en overtuigend bewijs. Op basis van het dossier kan niet worden vastgesteld dat het letsel door verdachte is toegebracht. Ook is geen sprake van de voor medeplegen vereiste bewuste en nauwe samenwerking. Verdachte was op het moment dat de vechtpartij tussen medeverdachte [medeverdachte] en aangever begon niet in de buurt van medeverdachte. Zij hebben dus onderling ook geen afstemming gehad. Indien de rechtbank van oordeel is dat verdachte wel betrokken is geweest bij de vechtpartij, is aangevoerd dat het de vraag is of het (voorwaardelijk) opzet op de dood kan worden bewezen. Verdachte was onder invloed en had niet de intentie om aangever te doden. Ten aanzien van het voorwaardelijk opzet is onder meer aangevoerd dat uit de letselrapportage volgt dat de kans op overlijden nagenoeg nul was. Er is dan ook geen aanmerkelijke kans op de dood.

Beoordeling door de rechtbank

Op 15 augustus 2025 heeft tussen 05:26 uur en 05:59 uur in Nijmegen aan de Bisschop Hamerstraat, ter hoogte van het Keizer Karelplein, een geweldsincident plaatsgevonden, waarbij [aangever] gewond is geraakt. Zijn verwondingen bestonden uit 10 steekverwondingen in zijn gezicht, hals, flank, heup en rug. Er werd een beschadiging van de weke delen tussen de 7e en 8e rib vastgesteld. Verder was de onderkwab van de linkerlong beschadigd tot aan het hart en was er een tweede beschadiging van de linkeronderkwab aan de bovenzijde. Er was sprake van een klaplong.^[2]

Aangever [aangever] heeft verklaard dat hij bij het Keizer Karelplein een vrouw met twee mannen zag lopen. Hij zag dat de vrouw door een van de mannen werd lastiggevallen. Hij sprak de man daarop aan, waarop de man, die hij kent als [verdachte] , een scherp dun mes uit zijn broekzak pakte en hem in zijn linkerzij stak. De andere man, die hij kent als [medeverdachte] , kwam er vervolgens bij en sloeg hem meermalen met een kapot geslagen bierfles in zijn nek en tegen zijn jukbeen. Daarna renden de mannen weg.^[3]

Verdachte heeft zijn betrokkenheid bij het gevecht erkend, in die zin dat hij zou hebben geprobeerd een gevecht tussen aangever en medeverdachte te beëindigen. Verdachte ontkent dat hij daarbij gebruik heeft gemaakt van een wapen en dat hij het bij aangever geconstateerde letsel heeft veroorzaakt. Hij zou enkel het gebroken bierflesje dat medeverdachte [medeverdachte] of aangever vasthadden hebben willen afpakken. De lezing van verdachte staat daarmee lijnrecht tegenover die van aangever, zodat de rechtbank dient te beoordelen welke lezing door de overige bewijsmiddelen wordt ondersteund.

Getuige [getuige] heeft verklaard dat zij met [aangever] en de twee mannen, de later aangehouden verdachten, in de stad was. Er ontstond ruzie omdat de lange man
(de rechtbank begrijpt uit het dossier dat getuige hiermee doelt op verdachte [verdachte] )haar wilde verkrachten en optillen. [aangever] nam het toen voor haar op, waarop de lange man hem aanviel en stak.^[4]

De politie heeft de camerabeelden van de Praxis City bekeken en beschreven dat op camera’s 1 en 2, voor zover relevant, te zien is dat:
- om 05.19.14 uur vermoedelijk [verdachte] in beeld komt en een blinkend voorwerp, lijkend op een mes, in zijn hand heeft. Even later verdwijnt hij weer uit beeld;

- om 05.19.45 vermoedelijk [verdachte] links het beeld in komt rennen en op het slachtoffer [aangever] af rent;

- om 05.19.48 een drietal andere personen in beeld komt. Eén persoon, die wordt herkend als [aangever] , wordt belaagd/aangevallen door twee andere personen, waarschijnlijk [medeverdachte] en [verdachte] .^[5]

Verder trof de politie op de plaats delict een deel van een gebroken bierfles aan.^[6]Op één van de scherven is bloed aangetroffen. Na onderzoek door het NFI bleek dit bloed afkomstig van (in ieder geval ook) aangever [aangever] .^[7]

Uit het letselonderzoek volgt dat de verwondingen bij aangever goed passen bij de door

hem beschreven toedracht, namelijk het toebrengen ervan met een scherp voorwerp (mogelijk een flesje of mes).^[8]Tevens is een letselinterpretatie uitgevoerd. Daaruit volgt onder meer het volgende. De solitaire, diepere, scherprandige verwondingen zijn even waarschijnlijk onder de hypothese veroorzaakt met een mes als onder de hypothese veroorzaakt door een bierfles. De langere kraswonden zijn waarschijnlijker tot veel waarschijnlijker onder de hypothese toegebracht met een kapotte bierfles dan onder de hypothese veroorzaakt met een mes. Het patroonletsel (parallel verlopende kleinere krassen) kan niet worden veroorzaakt door een mes met gladde snijranden en eventueel met een bierfles (indien de kapotte bierfles meerdere tanden heeft op gelijke afstand).^[9]

Uit het voorgaande leidt de rechtbank af dat:

aangever door verdachte en medeverdachte [medeverdachte] is aangevallen, zoals blijkt uit de verklaring van aangever en de camerabeelden;
verdachte zeer kort voor het steekincident op de camerabeelden met een glimmend voorwerp in zijn hand is gezien gelijkend op een mes. De rechtbank gaat ervan uit dat dit een mes was, en niet een boterhamzakje met drugs zoals verdachte ter zitting heeft verklaard, mede ook gelet op het korte tijdsbestek tussen deze beelden en de steekpartij en de verklaring van [getuige] die ziet dat verdachte aangever aanviel en stak;
[medeverdachte] aangever met een kapotgeslagen bierfles heeft gestoken, zoals blijkt uit de verklaring van aangever, die wordt bevestigd door het deel van een gebroken bierfles dat op de plaats delict is aangetroffen en door een deel van het bij aangever geconstateerde letsel dat veel waarschijnlijker is veroorzaakt door een kapotte bierfles dan door een mes; en
de verwondingen van aangever volgens de letselinterpretatie passen bij het gebruik van zowel een mes als een kapotgeslagen bierfles.

De rechtbank acht de verklaring van verdachte, dat hij enkel heeft willen ingrijpen in de vechtpartij tussen aangever en medeverdachte maar geen geweld heeft gebruikt en enkel het gebroken bierflesje heeft willen afpakken, in het licht van hetgeen zij hiervoor heeft vastgesteld, niet aannemelijk.

Opzet op de dood

De rechtbank is van oordeel dat verdachte in ieder geval voorwaardelijk opzet heeft gehad op de dood van aangever. In zowel de nek/hals als het bovenlichaam bevinden zich vitale en kwetsbare onderdelen van het menselijk lichaam, waaronder belangrijke (slag)aderen en vitale organen zoals de longen en het hart. Het is een feit van algemene bekendheid dat met wapens als het hier gebruikte mes en een kapotgeslagen bierfles dodelijk letsel kan worden toegebracht. In dit geval is sprake geweest van meerdere diepe steekverwondingen, waarvan één in de nek en één tot aan het hart, waarbij de linkerlong is beschadigd. Aldus was sprake van een aanmerkelijke kans op overlijden. Het meermalen, van korte afstand en met kracht steken met dergelijke voorwerpen in de nek/ hals en het bovenlichaam is naar zijn uiterlijke verschijningsvorm zo zeer gericht op het toebrengen van dodelijk letsel, dat het niet anders kan zijn dan dat verdachte deze aanmerkelijke kans bewust heeft aanvaard. Van contra-indicaties is niet gebleken.

Medeplegen

Gelet op de gezamenlijke uitvoering van het geweld, waarbij gebruik is gemaakt van verschillende steekvoorwerpen, is de rechtbank van oordeel dat sprake is van een zodanig nauwe en bewuste samenwerking dat sprake is van medeplegen. Daarbij neemt de rechtbank ook in aanmerking dat uit het dossier volgt dat verdachte en medeverdachte voorafgaand aan en tijdens het incident gezamenlijk zijn opgetrokken en zich nadien gezamenlijk uit de voeten hebben gemaakt.

De rechtbank acht daarmee het onder 1 primair ten laste gelegde wettig en overtuigend bewezen.

3.De bewezenverklaring

Naar het oordeel van de rechtbank is wettig en overtuigend bewezen dat verdachte
het primair ten laste gelegdeheeft begaan, te weten dat:

hij op
of omstreeks15 augustus 2025 te Nijmegen
tezamen en in vereniging met een
of meerander
en, althans alleen,ter uitvoering van het door verdachte en
/ofzijn mededader
(s)voorgenomen misdrijf om
opzettelijk
een ander, te weten [aangever]
van het leven te beroven,
die [aangever] meerdere malen,
althans eenmaal,met een mes
en
/ofeen gebroken fles,
althans een scherp en/of puntig voorwerp,in
het gezicht, de hals en
/ofnek, de borststreek en
/ofde rug,
althans in hetbovenlichaam, en/of in het been heeft/hebben gestoken en/of
gesneden,
terwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid.

Voor zover er in de tenlastelegging kennelijke taal- en/of schrijffouten voorkomen, zijn die fouten verbeterd. Verdachte is daardoor niet in de verdediging geschaad.

Wat meer of anders is ten laste gelegd dan hiervoor bewezen is verklaard, is niet bewezen.

Verdachte zal daarvan worden vrijgesproken.

4.De kwalificatie van het bewezenverklaarde

Het bewezenverklaarde levert op:

primair

medeplegen van poging tot doodslag.

5.De strafbaarheid van het feit

Het feit is strafbaar.

6. De strafbaarheid van de verdachte

Verdachte is strafbaar, nu geen omstandigheid is gebleken of aannemelijk is geworden die de strafbaarheid van verdachte uitsluit.

7.De overwegingen ten aanzien van de straf

Het standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie heeft gevorderd dat verdachte zal worden veroordeeld tot een gevangenisstraf van 5 jaar met aftrek van het voorarrest.

Het standpunt van de verdediging

De raadsman heeft zich op het standpunt gesteld dat in geval van een bewezenverklaring een straf gelijk aan het voorarrest volstaat en heeft in dat kader verzocht de voorlopige hechtenis op te heffen.

De beoordeling door de rechtbank

De rechtbank heeft bij de bepaling van de op te leggen straf rekening gehouden met de aard en de ernst van hetgeen bewezen is verklaard en de omstandigheden waaronder dit is begaan. De rechtbank heeft verder rekening gehouden met de persoon en de omstandigheden van verdachte.

Verdachte heeft zich samen met een ander schuldig gemaakt aan een poging tot doodslag. Zij hebben het slachtoffer meermalen gestoken met een mes en een kapotgeslagen bierfles. Het slachtoffer liep daardoor meerdere steekverwondingen op, waarvan één zodanig diep was dat de long werd geraakt en het hart bijna werd getroffen. Het leven van het slachtoffer is hierdoor in gevaar gebracht en zijn lichamelijke integriteit op ernstige wijze geschonden. Dat het slachtoffer deze aanval heeft overleefd, is bovendien niet aan verdachte en zijn medeverdachte te danken. Het slachtoffer werd na het geweld achtergelaten, zonder dat hulp werd ingeschakeld of dat verdachte of zijn medeverdachte zich om zijn toestand hebben bekommerd. Er is sprake geweest van buitensporig geweld waarvoor bovendien geen enkele aanleiding bestond.

Daar komt bij dat het steekincident op straat plaatsvond, waarbij omstanders getuige waren van het geweld of geconfronteerd werden met de gevolgen ervan.

De rechtbank houdt er ten nadele van verdachte ook rekening mee dat verdachte tijdens

het bewezenverklaarde in twee proeftijden liep. Dit heeft hem er niet van weerhouden om opnieuw een strafbaar feit te plegen.

Gelet op het bovenstaande past enkel een onvoorwaardelijke gevangenisstraf. Bij het bepalen van de duur van deze straf zoekt de rechtbank aansluiting bij de straffen die in soortgelijke zaken worden opgelegd. Daarbij houdt de rechtbank er rekening mee dat uit het dossier blijkt dat er – afgezien van ontsierende littekens – geen blijvend invaliderend letsel is ontstaan bij slachtoffer, maar daar staat tegenover dat sprake is van medeplegen, meermalen steken, het gebruik van twee gevaarlijke voorwerpen en het hulpeloos achterlaten van het slachtoffer. Alles afwegende ziet de rechtbank geen aanleiding om af te wijken van de eis van de officier van justitie. De rechtbank zal een gevangenisstraf van vijf jaar opleggen. De tijd die verdachte in verzekering gesteld is geweest en in voorlopige hechtenis heeft doorgebracht, zal daarop in mindering worden gebracht.

Tenuitvoerlegging van de opgelegde gevangenisstraf zal volledig plaatsvinden binnen de penitentiaire inrichting, tot het moment dat verdachte in aanmerking komt voor deelname aan een penitentiair programma, als bedoeld in artikel 4 Penitentiaire Pro beginselenwet, dan wel de regeling van voorwaardelijke invrijheidstelling, als bedoeld in artikel 6:2:10 Wetboek Pro van Strafvordering, aan de orde is.

8. De vorderingen tot tenuitvoerlegging (parketnummers 05/099737-25 en 21/001109-24)

De politierechter heeft verdachte op 20 juni 2025 veroordeeld tot een voorwaardelijke gevangenisstraf van 2 maanden (parketnummer 05/099737-25).

Het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden heeft verdachte op 28 mei 2025 veroordeeld tot een voorwaardelijke gevangenisstraf van 4 weken (parketnummer 21/001109-24).

Standpunt officier van justitie

De officier van justitie vordert de tenuitvoerlegging van die straffen.

Standpunt verdediging

De raadsman heeft zich op het standpunt gesteld dat bij een veroordeling een straf gelijk aan het voorarrest volstaat en daarnaast de tenuitvoerlegging van de voorwaardelijk opgelegde straffen niet opportuun is.

Oordeel rechtbank

Bewezen is dat verdachte zich binnen de proeftijden opnieuw schuldig heeft gemaakt aan een strafbaar feit. De rechtbank is van oordeel dat de voorwaardelijk opgelegde straffen daarom ten uitvoer moeten worden gelegd.

9.De toegepaste wettelijke bepalingen

De oplegging van de straf is gegrond op de artikelen 45, 47 en 287 van het Wetboek van Strafrecht.

10.De beslissing

De rechtbank:

 verklaart bewezen dat verdachte het tenlastegelegde, zoals vermeld onder ‘De bewezenverklaring’, heeft begaan;

 verklaart niet bewezen hetgeen verdachte meer of anders is ten laste gelegd dan hierboven bewezen is verklaard en spreekt verdachte daarvan vrij;

 verstaat dat het aldus bewezenverklaarde oplevert het strafbare feit zoals vermeld onder ‘De kwalificatie van het bewezenverklaarde’;

 verklaart verdachte hiervoor strafbaar;

 veroordeelt verdachte tot een gevangenisstraf voor de duur van 5 (vijf) jaren; en

 beveelt dat de tijd, door verdachte vóór de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in verzekering en voorlopige hechtenis doorgebracht, bij de uitvoering van de opgelegde gevangenisstraf in mindering zal worden gebracht;

Beslissing op de vorderingen tenuitvoerlegging

 beveelt de tenuitvoerlegging van de op 20 juni 2025 door de politierechter voorwaardelijk opgelegde straf, te weten een gevangenisstraf van 2 maanden (parketnummer 05/099737-25), en;

 beveelt de tenuitvoerlegging van de op 28 mei 2025 door het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden voorwaardelijk opgelegde straf, te weten een gevangenisstraf van 4 weken (parketnummer 21/001109-24).

Dit vonnis is gewezen door mr. T.M.A. Arts (voorzitter), mr. M.A. van Leeuwen en mr. S. Jansen, rechters, in tegenwoordigheid van mr. L.H.M. van Keulen, griffier, en uitgesproken ter openbare terechtzitting op 22 april 2026.

Veroordeling tot vijf jaar gevangenisstraf voor poging tot doodslag in Nijmegen