Uitspraak
RECHTBANK HAARLEM
Sector bestuursrecht, meervoudige douanekamer
Procedurenummer: AWB 08/6484
Uitspraakdatum: 2 februari 2010
Uitspraak als bedoeld in afdeling 8.2.6 van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) in het geding tussen
X GmbH, gevestigd te Z, eiseres,
gemachtigde: mr. A
en
de inspecteur van de Belastingdienst/P, verweerder.
1. Ontstaan en loop van het geding
1.1. Verweerder heeft aan eiseres met dagtekening 7 juni 2007 een uitnodiging tot betaling (utb) uitgereikt voor een bedrag van € 6.075,35 aan douanerechten op industriële producten en een bedrag van € 44.411,78 aan douanerechten op landbouwgoederen.
1.2. Na daartegen gemaakt bezwaar, heeft verweerder bij uitspraak op bezwaar van
28 augustus 2008 het bezwaar ongegrond verklaard.
1.3. Eiseres heeft daartegen bij brief van 6 oktober 2008, ontvangen bij de rechtbank op 8 oktober 2008, pro forma beroep ingesteld. Bij brief van 6 november 2008, ontvangen bij de rechtbank op 7 november 2008, heeft eiseres haar beroep nader gemotiveerd.
1.4. Verweerder heeft op de zaak betrekking hebbende stukken en een verweerschrift ingediend.
1.5. Het onderzoek ter zitting heeft plaatsgevonden op 25 september 2009. Namens eiseres is verschenen haar gemachtigde. Namens verweerder is verschenen mr. B. Partijen hebben een pleitnota voorgedragen en een exemplaar daarvan aan de rechtbank overgelegd.
2. Tussen partijen vaststaande feiten
2.1. In de periode gelegen tussen 3 januari 2006 en 15 augustus 2006 heeft eiseres in opdracht van C BV voor de importeur D GmbH aangiften ten invoer voor het vrije verkeer gedaan voor goederen die op de aangiften zijn omschreven als harde tarwe.
2.2. C BV heeft de opdracht tot inklaring gekregen van haar zusteronderneming E GmbH.
2.3. Eiseres heeft bij elke aangifte een EUR-1 certificaat overgelegd en aanspraak gemaakt op de toepassing van het preferentiële tarief.
2.4.1. Bij de stukken bevindt zich een onderzoeksrapport van de Oostenrijkse douaneautoriteiten van 11 juli 2006. Dit rapport houdt -voor zover relevant- in:
“(…)
1 Prüfungsveranlassung
Amtshilfeersuchen der niederländischen Zollverwaltung zur Überprüfung der Warenbeschaffenheit bestimmter containersendungen mit türkischen Agrarprodukten an die Firma D. ([nummer]).
(…)
5 Schlussfolgerung des Prüfers
Im Sinne des vorstehend angeführten Sachverhaltes kann die Feststellung getroffen werden, dass die von der niederländischen Zollverwaltung übermittelten Rechnungen mit
den von dem Unternehmen D vorgelegten Zukaufsrechnungen,
Rechnungsnummer [nummer] vom 18. März 2004 und Rechnungsnummer [nummer] vom 19.März 2004 übereinstimmen. Die ordnungsgemäße Aufnahme in die Buchhaltung und
Bezahlung der in Rede stehenden Rechnungen wurde festgestellt.
Im Zuge der Überprüfung der maßgeblichen Weiterverkaufsrechnungen ergaben sich
jedoch Differenzen hinsichtlich der Warenbezeichnung zwischen den Zukaufs- und
Verkaufsrechnungen.
Vom geprüften Unternehmen wurde ausdrücklich bestätigt, dass es sich bei den in den Weiterverkaufsrechnungen angeführten Waren um die tatsachlich importierten Waren gehandelt hat.(…)”
2.4.2. In de brief van 20 september 2006 van de Oostenrijkse douaneautoriteiten behorende bij het onder 2.4.1. vermelde rapport is -voor zover van belang- vermeld:
“ (…)
The goods described on the two invoices you have sent for verification are bulgur-wheat as an additional analysis confirmed (TARIC-Pos.19043000 00). Due to this irregularities we
investigated the other imports during the statutory period of limitation. Annex 2 of the
enclosed report of audit contains the imports into your country with discrepancies between
purchase and resale invoices starting with October 2003. The representatives of D explicitly admitted that the resale invoices specify the actually imported goods. Our auditor also determined the customs value for each position. Because of the casuistry in this matter please see the attachment for further information. At the same time I inform the customs administrations of Germany and Belgium about the result of our investigation.”
2.5. De goederen die zijn vermeld in de aangiften van 8 maart 2006 met het nummer [nummer] en van 14 maart 2006 met het nummer [nummer] zijn opgenomen. In de mededelingen uitslag monsteronderzoek van respectievelijk 26 juni 2006 en 4 mei 2006 staat -kort samengevat- vermeld dat de goederen door de bewerking en warmtebehandeling niet onder GS-post 1001, maar onder GN-code 1904.3000 moeten worden ingedeeld.
2.6. Tot de gedingstukken behoort een brief van 21 juli 2006 van de Douane Q, kantoor R aan eiseres. Deze brief heeft betrekking op de aangifte van 3 maart 2006 met het nummer [nummer]. In de brief is -voor zover van belang- vermeld:
“(…) Doordat het overgelegde invoercertificaat hieraan niet voldoet, kan ik de invoeraangifte niet verder in behandeling nemen.
Ik heb u derhalve reeds meerdere malen (t.w. op 24 april 2006 en 11 juli 2006 – gesproken met E-) in de gelegenheid gesteld om een vervangende onvolledige invoeraangifte – met de juiste tenaamstelling – om te maken, maar daar heeft u geen gehoor aan gegeven.(…)”
2.7. Op 15 november 2006 heeft verweerder op de voet van artikel 78 van Pro het Communautair douanewetboek (hierna: CDW) een controle na invoer (CNI) uitgevoerd bij eiseres. Het onderzoek richtte zich in het bijzonder op de juiste en volledige indeling van de ten invoer aangegeven goederen en de juistheid en volledigheid van de afdracht van de douanerechten.
2.8. Tot de stukken van het geding behoort een controlerapport van de in 2.7. genoemde controle, opgemaakt op 7 mei 2007. In dit rapport is, voor zover relevant, als volgt vermeld:
“(…)
3. Onderzoek bij X GmbH, Nîederlassung Z
Uit onderzoek van de bestanden van invoeraangiften welke zijn geselecteerd op het fiscale nummer van C blijkt dat een deel van de aangiften is ingediend door de aangever X. Wij hebben op woensdag 15 november 2006 een controle verricht bij X en aldaar gesproken met een van de medewerkers. Wij hebben een controle op de dossiers met betrekking tot de in punt 1 genoemde aangiften kunnen uitvoeren. Kopieën van de facturen en oorsprongsbescheiden zijn door ons voor nader onderzoek meegenomen.
Twee zendingen harde tarwe, aangegeven met de goederencode 1001.1000.20.2550 zijn bemonsterd, waarbij door het Laboratorium van Financiën is vastgesteld dat het geen harde tarwe maar bulgur betrof. Bulgur is een tarweproduct dat een warmtebehandeling heeft ondergaan. Door deze warmtebehandeling kan het product niet meer als harde tarwe in hoofdstuk 10 worden ingedeeld, maar moet het worden ingedeeld onder de goederencode 1904.3000.00. (zie bijlage 1 en 2)
Deze aangiften zijn:
- [nummer], aangegeven op 08-03-2006. Bij deze aangifte zat een factuur van de Turkse leverancier F, met de goederenomschrijving ‘Pilavlik Bulgur Bugday’.
- [nummer], aangegeven op 14-03-2006. Bij deze aangifte zat een factuur van de Turkse leverancier G A.S., met de goederenomschrijving als Pilavlik Bulgur Bugday’ en ‘Koftelik Bulgur Bugday’
Tegen deze correctie is geen bezwaar gemaakt. (zie bijlage 1 en 2 aangifte en uitslag monsteronderzoek)
Op de facturen van de gecorrigeerde aangiften staan de goederen omschreven als ‘Pilavlik Bulgur Bugday’ en ‘Koftelik Bulgur Bugday’. Deze facturen zijn allen afkomstig van de Turkse leverancier F, op één factuur na welke afkomstig is van de Turkse leverancier H. (bijlage 3 tot en met 7)
Bulgur kan voorkomen als grove, fijngesneden of gebroken tarwe. Pilavlik en Koftelik zijn de benamingen van soorten Bulgur.
(…)
7. Oorsprong
(…)
Conclusie oorsprong
Hieruit kan worden geconcludeerd dat bulgur tarwe, GN-code 1904.3000 geen Iandbouwproduct is, en de preferentiële herkomst Turkije niet door middel van een EUR-1 kan worden aangetoond. Bulgur tarwe wordt genoemd in bijlage B van de Verordening EG nummer 3448/93 van de Raad. De producten welke worden genoemd in deze bijlage zijn volgens artikel 1 lid Pro 2, 2e gedachtenstreepje van genoemde verordening aan te merken als ‘goederen’ en zijn derhalve niet aan te merken als landbouwproducten. Voor de daadwerkelijk bevonden bulgur is geen geldig bewijs van oorsprong c.q. herkomst ATR overgelegd.
Van de door ons in de dossiers aangetroffen ‘Movement Certificate’ EUR-1 kan er één deels worden gebruikt voor het aantonen van de preferentiële herkomst Turkije van de Bugday tarwe. Voor het aantonen van de Turkse herkomst van de Bulgur is een EUR-1 niet toegestaan. Het 3e landentarief van 8,3% over de douanewaarde zal worden nageheven in combinatie met het agrarisch element van € 25,70 per 100 kg.
(…)
9. Berekening rechten bij invoer
De volgende aangiften worden door ons gecorrigeerd:
Figuur 2 overzicht gecorrigeerde aangiften
Volg- Aangever Jaar Aangifte Goederen Aangifte Netto DW in € Corrigeerde
nummer Nummer code datum IR in €
1 [nummer] 06 [nummer] 1904300000 3-1-2006 37.570 16.174 10.997,93
[nummer] 06 [nummer] 1104291100 3-1-2006 7.250 0 210,25
2 [nummer] 06 [nummer] 1904300000 27-2-2006 20.120 8.840 5.904,56
[nummer] 06 [nummer] 1104291100 27-2-2006 3.360 0 97,44
3 [nummer] 06 [nummer] 1904300000 27-2-2006 48.180 19.823 14.027,57
4 [nummer] 06 [nummer] 1904300000 27-2-2006 42.400 18.520 12.433,96
[nummer] 06 [nummer] 1104291100 27-2-2006 3.024 0 87,70
5 [nummer] 06 [nummer] 1904300000 15-8-2006 23.000 9.840 6.727,72
181.880 73.197 50.487,13
Voor de aangiften met de volgnummers 1, 2 en 4: Uit de facturen behorende bij aangifte blijkt dat een deel van de goederen Bulgur is, het andere deel is Bugday. De correctie op deze aangiften is gesplitst in een deel voor Bulgur, goederencode 1904.3000.00 en een deel voor Bugday, goederencode 1104.2911.00.
Uit de facturen behorende bij de andere genoemde aangiften blijkt dat de ingevoerde goederen Bulgur is. (bijlage 3 tot en met 7)
Bulgur wordt met name genoemd in de Gecombineerde Nomenclatuur in post 1904 3000. Op bulgur is een ad valorum recht van 8,3% over de douanewaarde en een specifiek bedrag, het ‘agrarisch element’ van € 25,70 per 100 kg netto gewicht van toepassing.
(…)”
2.9. Tussen partijen is niet in geschil dat het onderhavige beroep alleen betrekking heeft op de goederen die in de aangiften ten invoer zijn vermeld als harde tarwe en niet op het product bugday.
3. Geschil en standpunten van partijen
3.1. Tussen partijen is in geschil of de goederen die voor het vrije verkeer zijn aangegeven bulgur tarwe betreffen. Voorts is in geschil of de herkomst van de goederen kan worden aangetoond met een EUR-1 certificaat.
3.2. Eiseres concludeert tot gegrondverklaring van het beroep, vernietiging van de uitspraak op bezwaar en vernietiging van de utb.
3.3. Verweerder concludeert tot ongegrondverklaring van het beroep.
3.4. Voor de standpunten van partijen wordt verwezen naar de stukken van het geding en het proces-verbaal ter zitting.
4. Beoordeling van het geschil
4.1. Een redelijke verdeling van de bewijslast brengt met zich dat verweerder, nu hij wenst af te wijken van de aangiften ten invoer omdat hij meent dat onjuiste facturen zijn overgelegd bij de aangiften en dat de goederen die zijn aangegeven moeten worden ingedeeld onder een andere goederencode, de bewijslast draagt zijn stellingen aannemelijk te maken.
4.2. Eiseres heeft gesteld dat uit de jurisprudentie volgt dat iedere aangifte individueel dient te worden beoordeeld. Nu verweerder niet iedere aangifte individueel heeft beoordeeld, kan verweerder niet afwijken van de niet-beoordeelde aangiften. Tevens heeft eiseres gesteld dat de onderhavige aangiften ten invoer niet voorkomen in het onderzoek door de Oostenrijkse douaneautoriteiten, en dat de monsteronderzoeken geen betrekking hebben op de onderhavige aangiften ten invoer, reden waarom de utb niet in stand kan blijven. Verweerder heeft deze gang van zaken bestreden en heeft gesteld alle aangiften te hebben beoordeeld.
4.3.1. Tegenover hetgeen eiseres stelt, heeft verweerder voldoende aannemelijk gemaakt dat voor iedere aangiften ten invoer afzonderlijk is vastgesteld dat eiseres op basis van onjuiste omschrijvingen op de inkoopfacturen de goederen voor het vrije verkeer heeft aangegeven. Verweerder heeft een CNI bij eiseres ingesteld -zie 2.7 en 2.8 - en heeft voor elke aangifte ten invoer een set bescheiden overgelegd, bestaande uit een aangifte ten invoer, een inkoopfactuur, een verkoopfactuur, een EUR-1 certificaat, een bill of lading, een opdracht voor het doen van een aangifte ten invoer en een CMR. Uit het rapport van dit onderzoek -voor zover van belang opgenomen onder 2.8- en uit de overgelegde bescheiden volgt dat de omschrijving van de goederen op de inkoopfacturen, die door eiseres zijn overgelegd bij de aangiften ten invoer, niet overeenkomt met de omschrijving van de goederen op de verkoopfacturen. Op de verkoopfacturen worden de goederen omschreven als bulgur, terwijl op de inkoopfacturen de goederen onder meer worden omschreven als harde tarwe, maar niet als bulgur. Deze bescheiden bevestigen het patroon zoals omschreven in het rapport van het onderzoek van de Oostenrijkse douaneautoriteiten en de uitslag van het monsteronderzoek (zie 2.4 en 2.5). Het feit dat de onderhavige aangiften ten invoer niet zijn betrokken in beide onderzoeken, doet hieraan niet af. Anders dan eiseres heeft gesteld, volgt uit vorengaande dat verweerder elke aangifte ten invoer individueel heeft beoordeeld en niet de resultaten van het onderzoek van de Oostenrijkse douaneautoriteiten en de uitslag van het monsteronderzoek heeft geëxtrapoleerd. De stelling van eiseres dat er sprake is van extrapolatie mist feitelijke grondslag.
4.3.2. Gelet op voorgaande heeft verweerder aan de hand van de resultaten van de CNI en de overgelegde bescheiden voldoende aannemelijk gemaakt dat de aangegeven goederen bulgur tarwe betreffen en dat eiseres de goederen ten invoer had moeten aangegeven onder GN-code 1904.3000. Verweerder heeft daarmee aan de op hem rustende bewijslast voldaan. Op grond van artikel 201, derde lid, van het CDW is eiseres als aangever terecht als schuldenaar aangemerkt.
4.4. Volgens vaste jurisprudentie van het Hof van Justitie van de EG (thans: Hof van Justitie van de Europese Unie) beoogt artikel 220, tweede lid, aanhef, sub b, van het CDW de bescherming van gewettigd vertrouwen van de douaneschuldenaar (in de juistheid van alle factoren die een rol spelen bij het besluit om al dan niet tot boeking achteraf van invoerrechten over te gaan). Op grond van dit artikelonderdeel wordt niet overgegaan tot boeking achteraf van invoerrechten indien de volgende drie, cumulatieve, voorwaarden zijn vervuld: het niet heffen van de rechten is te wijten aan een vergissing van de bevoegde autoriteiten zelf; de vergissing is van dien aard dat zij door een douaneschuldenaar die te goeder trouw is, redelijkerwijze niet kon worden ontdekt; en de douaneschuldenaar heeft aan alle voorschriften van de geldende regeling inzake de douaneaangifte voldaan. Uit het arrest van het Hof van Justitie van 27 juni 1991, C-348/89, inzake Mecanarte, volgt dat vergissingen inzake de uitlegging of de toepassing van de voorschriften betreffende de rechten bij invoer of bij uitvoer, die de belastingschuldige niet redelijkerwijze kon ontdekken, alle vergissingen omvatten, wanneer zij het gevolg zijn van een actieve gedraging.
4.5.1. Op eiseres rust de bewijslast aannemelijk te maken dat er sprake is geweest van een actieve gedraging van de douaneautoriteiten waaruit zij een gewettigd vertrouwen in de zin van artikel 220 van Pro het CDW kan ontlenen.
4.5.2. Eiseres heeft gesteld dat op het moment dat zij de aangifte ten invoer met het nummer [nummer] ter vervanging van de aangifte ten invoer met het nummer [nummer] van 3 maart 2006 heeft ingediend, verweerder wist dat de goederen bulgur tarwe betroffen en dat de vervangingsaangifte derhalve juist is. Tevens heeft eiseres gesteld dat na een fysieke controle de aangifte ten invoer met het nummer [nummer] van 27 februari 2006 conform is bevonden. Gelet op het hierna overwogene faalt het beroep van eiseres op artikel 220 van Pro het CDW. Uit de brief van 21 juli 2006 -voor zover van belang opgenomen onder 2.6.- en hetgeen verweerder ter zitting heeft gesteld, leidt de rechtbank af dat de aangifte ten invoer met het nummer [nummer] slechts is vervangen in verband met een adresseringsprobleem. Voorts heeft verweerder onweersproken gesteld dat er geen monster van de goederen is genomen die zijn aangegeven met de aangifte ten invoer met het nummer [nummer] en dat slechts het containernummer, de verzegeling en het land van oorsprong zijn gecontroleerd.
Nu de goederen die met voormelde aangiften zijn aangegeven niet zijn beoordeeld, heeft eiseres niet aannemelijk gemaakt dat er sprake is geweest van een actieve gedraging van de douaneautoriteiten op grond waarvan het vertrouwen is opgewekt dat de juiste GN-code is aangegeven.
4.6. Ingevolge artikel 20, derde lid, onderdeel d, van het CDW omvat het douanetarief van de Europese Gemeenschappen de preferentiële tariefmaatregelen in de overeenkomsten die door de Gemeenschap met bepaalde landen of groepen van landen heeft gesloten en die in een preferentiële behandeling voorzien.
4.7. Ingevolge artikel 27, aanhef en onderdeel b, van het CDW worden de regels betreffende de preferentiële oorsprong voor de goederen die voor de in artikel 20, derde lid, onder d bedoelde preferentiële tariefmaatregelen in aanmerking komen, vastgesteld bij deze overeenkomsten.
4.8. Het Besluit nr. 1/98 van de Associatieraad EG-Turkije van 25 februari 1998, 98/223/EG, bevat de handelsregeling voor landbouwproducten (hierna: het Besluit nr. 1/98). In artikel 4 van Pro het Besluit nr. 1/98 is bepaald dat de oorsprongsregels zijn vastgesteld in Protocol nr. 3 behorende bij dit Besluit. In artikel 14 van Pro dit Protocol is bepaald dat de oorsprong van landbouwproducten onder andere kan worden aangetoond door een EUR-1 certificaat. Eiseres stelt dat zij bij alle aangiften ten invoer EUR-1 certificaten heeft overgelegd en dat deze certificaten kunnen dienen als bewijs van herkomst van de goederen.
4.9. In artikel 32, derde lid, juncto bijlage I van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap (hierna: het Verdrag; thans: artikel 38, derde lid, juncto bijlage I van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie) zijn de landbouwproducten vermeld die vallen onder de bepalingen van de artikelen 33 tot en met 38 van het Verdrag (thans: artikelen 38 tot en met 44 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie). Hoofdstuk 19 van de gecombineerde nomenclatuur is niet in deze bijlage opgenomen. De verordening (EG) nr. 3448/93 van de Raad van 6 december 1993 tot vaststelling van de handelsregeling voor bepaalde, door verwerking van landbouwproducten verkregen producten, laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 2580 van de Raad van 20 november 2000 is een uitwerking van de artikelen 38 tot en met 47 van het Verdrag. Volgens artikel 1 wordt Pro in deze verordening verstaan onder “goederen”: de in bijlage B bij de verordening genoemde producten die niet onder bijlage I bij het Verdrag vallen. Ingevolge artikel 2 worden Pro de rechten van het gemeenschappelijke douanetarief toegepast op de in de bijlage B bedoelde goederen. Nu in bijlage B de GS-post 1904 is genoemd, moeten de onderhavige producten die vallen onder GN-code 1904.3000 worden aangemerkt als goederen en niet als landbouwproducten. Artikel 14 van Pro het Protocol behorende bij het Besluit nr. 1/98 is derhalve niet van toepassing.
4.10. Op grond van artikel 5 juncto Pro artikel 6 van Pro het Besluit nr. 1/2006 van het Comité douanesamenwerking EG-Turkije van 26 september 2006 tot vaststelling van de toepassingsbepalingen van het Besluit nr. 1/95 van de Associatieraad EG-Turkije (2006/646/EG) wordt het bewijs dat is voldaan aan de voorwaarden voor de toepassing van de bepalingen van het basisbesluit betreffende het vrije verkeer geleverd door middel van overlegging van en certificaat inzake goederenverkeer A.TR. Nu deze bepaling geen ruimte geeft om door middel van een ander bewijsstuk -zoals een EUR-1 certificaat- de herkomst van de goederen aan te tonen en eiseres geen A.TR certificaat heeft overgelegd, is het preferentiële tarief niet van toepassing.
4.11. Gelet op het vorenoverwogene dient het beroep ongegrond te worden verklaard.
5. Proceskosten
De rechtbank ziet geen aanleiding voor een proceskostenveroordeling.
6. Beslissing
De rechtbank verklaart het beroep ongegrond.
Deze uitspraak is gedaan op 2 februari 2010 en op dezelfde dag in het openbaar uitgesproken door mr. A.J. Roke, voorzitter, mr. M.H.L.C. Bijvoet en mr. E. Polak, rechters, in tegenwoordigheid van mr. S. Plesman-Jalink, griffier.
Afschrift verzonden aan partijen op:
De rechtbank heeft geen bezwaar tegen afgifte door de griffier van een afschrift van de uitspraak in geanonimiseerde vorm.
Rechtsmiddel
Tegen deze uitspraak kunnen partijen binnen zes weken na de verzenddatum hoger beroep instellen bij het gerechtshof te Amsterdam (douanekamer), Postbus 1312, 1000 BH Amsterdam.
Bij het instellen van hoger beroep dient het volgende in acht te worden genomen:
1 - bij het beroepschrift wordt een afschrift van deze uitspraak overgelegd;
2 - het beroepschrift moet ondertekend zijn en ten minste het volgende vermelden:
a. de naam en het adres van de indiener;
b. een dagtekening;
c. een omschrijving van de uitspraak waartegen het hoger beroep is ingesteld;
d. de gronden van het hoger beroep.