Uitspraak
RECHTBANK HAARLEM
Sector kanton
Locatie Zaandam
zaaknummer : 466190
rolnummer : 3649/10
datum uitspraak : 14 oktober 2010
VONNIS VAN DE KANTONRECHTER
inzake
de besloten vennootschap Dierenkliniek Ermelo BV
te Ermelo
eisende partij
nader te noemen Dierenkliniek Ermelo
gemachtigde: Gerechtsdeurwaarders Hastrich, Orie en Visscher te Amersfoort
tegen:
[A.]
te [woonplaats]
gedaagde partij
nader te noemen [A.]
gemachtigde: mr. A.H. Punt-Koopmans te Leeuwarden
Verloop van de procedure
Bij dagvaarding van 21 april 2010 is tegen [A.] een vordering ingesteld als in de dagvaarding nader omschreven.
[A.] is in de procedure verschenen om verweer te voeren.
Na de conclusie van antwoord heeft de kantonrechter afgezien van het houden van een comparitie na antwoord en zijn nog de volgende conclusies genomen:
-conclusie van repliek.
-conclusie van dupliek.
De vordering
De vordering betreft een declaratie voor een tweetal diergeneeskundige behandelingen van een kat van [A.] op 3 en 4 juli 2009.
Het gaat om een declaratie van € 265,62 in hoofdsom.
Ter toelichting en naar aanleiding van het verweer worden rekening(en) en verdere correspondentie in het geding gebracht.
Het verweer
[A.] betwist niet dat de bewuste kat van hem in zijn opdracht door Dierenkliniek Ermelo is behandeld.
Het verweer komt neer op betwisting van een tweetal posten van de declaratie, die overigens niet door Dierenkliniek Ermelo maar door [A.] wordt overgelegd.
[A.] erkent de declaratie tot een bedrag van € 175,76.
[A.] verweert zich ook tegen buitengerechtelijke incassokosten en rente.
Beoordeling van de vordering
Feitelijke vaststellingen
Op grond van wat partijen over en weer aan de orde hebben gesteld en niet of onvoldoende hebben betwist kunnen tenminste de volgende feiten worden vastgesteld.
[A.] heeft, althans had in 2009, in Ermelo een aantal katten onder zijn hoede, die hij regelmatig diergeneeskundig liet behandelen door een dierenkliniek [B.] in Harderwijk en/of in voorkomend geval door Dierenkliniek Ermelo te Ermelo.
[A.] stond met zijn dieren bij Dierenkliniek Ermelo te boek als verwijspatiënt van [B.] .
Op 3 juli 2009 heeft [A.] zich met een kat Garfield vervoegd bij dierenarts [X.] van Dierenkliniek Ermelo.
De kat had een verwaarloosde bijtwond aan een bil en [X.] heeft deze ontsmet en behandeld, waarbij ook medicijnen zijn toegediend en meegegeven aan [A.].
Op 4 juli 2009 heeft [A.] zich opnieuw met de kat bij [X.] vervoegd omdat de toestand in zijn ogen eerder verslechterde dan verbeterde.
[X.] heeft de kat verder behandeld en medicijnen toegediend en daarbij onder meer een wonddrain aangebracht.
Op 6 juli 2009 heeft Dierenkliniek Ermelo op telefonisch verzoek van dierenkliniek [B.], die de kat inmiddels verder onder behandeling had, de patiëntenkaart van de kat aan [B.] gefaxt.
Op 3 augustus 2009 heeft Dierenkliniek Ermelo aan [A.] de declaratie gezonden die in het geding is. Dierenkliniek Ermelo gaf [A.] een betaaltermijn van 14 dagen.
Op 15 oktober 2009 heeft telefonisch contact plaatsgehad tussen [X.] en [A.] over de declaratie, waar [A.] het niet mee eens was.
Daarbij is aan de orde geweest dat Dierenkliniek Ermelo een deurwaarder zou inschakelen en dat [A.] dat afwachtte en van zijn kant een advocaat zou inschakelen.
Op 19 november 2009 heeft Dierenkliniek Ermelo haar incassogemachtigde ingeschakeld.
Deze heeft alvorens te dagvaarden een aantal aanmaningen en sommaties verzonden en [A.] heeft daar telefonisch en schriftelijk op gereageerd met het verweer dat hij ook thans voert.
De onderhavige dagvaarding is van 21 april 2010.
Het geschil.
Het geschil spitst zich toe op een tweetal posten op de declaratie, die overigens voor het eerst bij conclusie van antwoord door [A.] in het geding gebracht wordt.
Het gaat om kosten van behandeling/verslag/advies DA die naast en boven het tarief voor een consult in rekening gebracht worden.
Verder worden gerechtelijke en buitengerechtelijke kosten betwist.
Beoordeling van de geschilpunten.
Dierenkliniek Ermelo heeft bij dagvaarding gegevens van haar patiëntenkaart in het geding gebracht, zoals die op 12 november 2009 aan een collega zijn verstuurd.
Daarin staat, naast medische gegevens, met betrekking tot het consult op 3 juli 2009:
wederom mondelinge onenigheid met meneer als in 2004, ivm zijn kritiek op mijn werkwijze, waarbij ik correct en rustig meldde dat ik wel weet wat ik moet doen en meneer doorging met commentaar leveren.
prognose gunstig mits binnengehouden en alert op wond. ab tegen infectie en analgesie. Kat enorm obees, is 10,5 kilo, zou zwerfkat zijn, meneer heeft zorg op zich genomen kan niet gewicht controleren. zit bij dermatoloog in amsterdam vanwege chr huidklachten. kan zichzelf niet verzorgen aan achterhand. Is dus vermoedelijk verwaarloosd abces. haren volledige achterkant geschoren ivm maden in vacht. evt rearguard inzetten.
Met betrekking tot het consult van 4 juli 2009 staat er naast de medische gegevens:
communicatie met meneer vandaag in orde.
Verder staat er nog vermeld:
06/07/2009 tel monique van dkl [B.]: hebben vanmiddag aldaar een afspraak, kaart gefaxed. tel [B.]: gaat goed met wond, granuleert, drain ok, huid niet aan het afsterven.
15/10/2009 Meneer boos aan telefoon gaat de rekening niet betalen en wacht de deurwaarder af. Gaat dan advocaat inschakelen want pikt het niet dat er behandeltijd gerekend wordt. Nog aangeboden het uit te leggen maar meneer had alleen een mededeling te doen en viel niet mee te praten.
Het verweer met betrekking tot de twee betwiste posten op de declaratie komt er op neer dat [A.] wil weten waarvoor en waarom er, boven de tijd die met een consult is gemoeid, nog tijd in rekening gebracht wordt voor behandeling/verslag/advies DA.
Dat antwoord heeft hij kennelijk niet gekregen of kunnen krijgen tijdens dat telefoongesprek op 15 oktober 2009.
Maar dat antwoord heeft [A.] ook niet gekregen van de incassogemachtigde, die niet aflaat hem sommaties en aanmaningen zonder verdere uitleg te sturen.
In de conclusie van repliek stelt Dierenkliniek Ermelo.
Onder het kopje "behandeling/verslag/advies" wordt de gebruikte tijd door de behandelend dierenarts ingevuld.
Dit kan zijn voor een verslaglegging aan collegae, mondeling advies aan eigenaar (als dit een lang gesprek is), maar ook een diergeneeskundige behandeling die langer duurt dan normaal tijdens een consult gebruikelijk is.
[A.], en ook de kantonrechter, willen echter niet slechts weten wat het zou kunnen zijn, maar wat het geweest is.
Als het in dit geval ging om verslaglegging aan collegae, moet het beperkt blijven tot de fax waar Monique van dierenkliniek [B.] op 6 juli 2009 om heeft gevraagd, en het daarop gevolgde gesprekje met [B.] dat het met de kat aldaar redelijk ging, want de declaratie dateert van 3 augustus 2009.
Het telefoongesprek over het betaalgedrag van [A.] dateert immers van 15 oktober 2009, en Dierenkliniek Ermelo meent de inhoud van dit gesprek ook nog op 12 november 2009 aan een niet nader genoemde "Geachte Collega" te moeten faxen.
Verder moet de kantonrechter [A.] nageven dat het uitvoerig verslag over de kritiek van [A.] op [X.] op 3 juli 2009 niet thuis hoort op de patiëntenkaart van Garfield.
De kat is de patiënt en [A.] is de cliënt.
Kennelijk heeft [A.] op [X.] in 2009 (net als eerder in 2004) geen prettige indruk gemaakt, maar dat gegeven hoort niet op de patiëntenkaart van de kat.
Als het ging om een ongewoon lang gesprek met de eigenaar had Dierenkliniek Ermelo moeten duidelijk maken welk gesprek dat was en om welke reden dat zo lang was uitgevallen.
Als het ging om een diergeneeskundige behandeling die langer duurde dan normaal tijdens een consult gebruikelijk is, had Dierenkliniek Ermelo moeten uitleggen dat en waarom deze behandeling zo bijzonder bewerkelijk was en ook moeten aangeven welke tijd normaal met een consult is gemoeid.
Dierenkliniek Ermelo laat dat allemaal in het midden en zegt [A.] niet recht in zijn gezicht dat zij hem een lastige en eigenwijze cliënt vinden die haar dierenartsen regelmatig opzadelt met spoedklussen aan verwaarloosde en veel te vette zwerfkatten.
Ook niet als hij naar aanleiding van de declaratie vraagt waarom hem meer dan twee normale consulten in rekening gebracht wordt.
Maar aan collegae laat Dierenkliniek Ermelo dat buiten [A.] om wel weten.
De vordering zal daarom worden toegewezen tot het erkende bedrag.
De kantonrechter zal dat verhogen met wettelijke rente vanaf 14 dagen na de declaratie.
Het verweer tegen de buitengerechtelijke incassokosten treft eveneens doel.
[A.] heeft Dierenkliniek Ermelo en de incassogemachtigde steeds laten weten dat en waarom hij niet betalen wilde en gemeld een procedure met vertrouwen tegemoet te zien.
Onder de gegeven omstandigheden waren de buitengerechtelijke incassomaatregelen zinloos en onnodig kostenverhogend.
Kosten
Er is aanleiding om de kosten van de procedure te compenseren.
Beslissing
De kantonrechter:
Veroordeelt [A.] om aan Dierenkliniek Ermelo te betalen de som van € 175,76 te vermeerderen met de wettelijke rente daarover vanaf 22 augustus 2009.
Wijst het meer of anders gevorderde af.
Belast iedere partij met de eigen kosten.
Verklaart dit vonnis uitvoerbaar bij voorraad.
Aldus gewezen door mr. J.J. van der Valk als kantonrechter, en op 14 oktober 2010 in het openbaar uitgesproken en door kantonrechter en griffier ondertekend.