Uitspraak
RECHTBANK HAARLEM
Sector kanton
Locatie Haarlem
zaak/rolnr.: 526434/ CV EXPL 11-11856
datum uitspraak: 28 december 2011
VONNIS VAN DE KANTONRECHTER
inzake
de besloten vennootschap met beperkte aansprakelijkheid OXXIO NEDERLAND B.V.
te Leusden
eiseres
hierna te noemen Oxxio
gemachtigde Van Arkel Gerechtsdeurwaarers Leiden
tegen
[gedaagde]
te [woonplaats]
gedaagde
hierna te noemen [gedaagde]
procederend in persoon
De procedure
Oxxio heeft [gedaagde] gedagvaard op 1 augustus 2011. [gedaagde] heeft schriftelijk geantwoord.
De kantonrechter heeft bij tussenvonnis van 26 oktober 2011 een comparitie van partijen gelast, die heeft plaatsgevonden op 29 november 2011 en waarbij de griffier aantekeningen heeft gemaakt van wat partijen verder naar voren hebben gebracht.
De feiten
1) Op 5 september 2008 is [gedaagde] telefonisch benaderd door een medewerkster van Oxxio met een aanbod voor een overeenkomst tot levering van zogenoemde “groene stroom” en gas. Van dit telefoongesprek is een tevoren aangekondigde bandopname gemaakt.
2) In dit telefoongesprek is melding gemaakt van drie maanden proeftijd, een contract van drie jaar en de levering van een zogenoemde “slimme meter”. [gedaagde] is met alle door de medewerkster van Oxxio genoemde onderdelen akkoord gegaan, waarna deze medewerker informatie over de rekeningen heeft gevraagd, toestemming heeft verzocht en verkregen om maandelijks de kosten te incasseren van de rekening van [gedaagde] en een welkomstpakket in het vooruitzicht heeft gesteld. Zij heeft voorts meegedeeld dat de afspraken schriftelijk werden bevestigd en dat in die bevestiging algemene voorwaarden zijn vermeld. Ten slotte heeft zij verwezen naar de website van Oxxio voor informatie.
3) United Consumers, dat op genoemde datum de leverancier van gas en elektriciteit aan [gedaagde] was, is doorgegaan met de levering van gas tot en met 27 januari 2009 en met de levering van elektriciteit tot en met 12 mei 2009.
4) Oxxio heeft [gedaagde] van gas voorzien van 28 januari 2009 tot 25 maart 2009; daarna heeft United Consumers [gedaagde] weer van gas voorzien. Oxxio heeft [gedaagde] van elektriciteit voorzien over de periode van 13 mei 2009 tot 6 juli 2009. Deze data van levering zijn geregistreerd in het Energie Data Services Nederland (EDSN-)register.
5) Op 26 januari 2009, 6 maart 2009, 20 mei 2009, 27 mei 2009, 22 juni 2009 en 19 augustus 2009 heeft Oxxio via automatisch incasso bedragen van de rekening van [gedaagde] doen afschrijven, welke bedragen [gedaagde] alle daags of enkele dagen erna heeft gestorneerd.
De vordering
Oxxio vordert (samengevat) veroordeling van [gedaagde] tot betaling van € 676,50 vermeerderd met wettelijke rente. Daarnaast vordert Oxxio proceskosten met wettelijke rente en nakosten. Zij legt aan de vordering ten grondslag dat zij [gedaagde] gas en elektra heeft geleverd en deze op grond van de overeenkomst en daarop van toepassing zijnde algemene voorwaarden gehouden is tot betaling van de gefactureerde bedragen. Ter zitting heeft zij nog gesteld dat [gedaagde] – als er geen overeenkomst tussen partijen is tot stand gekomen - door de leverantie van gas en elektra ongerechtvaardigd is verrijkt en Oxxio is verarmd.
Het verweer
[gedaagde] betwist de vordering. Zij voert aan dat zij direct de dag na het telefoongesprek contact heeft opgenomen met de klantenservice van Oxxio en heeft gemeld dat zij toch afzag van de overeenkomst. United Consumers is ook gewoon voortgegaan met levering van gas en elektra en zij heeft United Consumers daarvoor betaald. Ook kreeg zij geen rekeningen van Oxxio. Pas bijna vijf maanden later bleek Oxxio ineens een bedrag te hebben afgeschreven dat zij terstond heeft gestorneerd. Dat is zij blijven doen. Zij betaalde de voorschotten aan United Consumers, die voor zover zij kon nagaan ook op grond van de tussen haar en United Consumers bestaande overeenkomst ook gas en elektra bleef leveren. Naar aanleiding van de storneringen heeft Oxxio nimmer contact met haar opgenomen of een nieuwe poging tot automatische incasso gedaan. Ook heeft zij geen welkomstpakket ontvangen en heeft zij nooit die “slimme meter” ontvangen. Zij nam er voor het eerst kennis van dat ondanks haar telefonische opzegging Oxxio meende dat sprake zou zijn van een overeenkomst toen zij door Intrum Justitia werd gemaand tot betaling van allerlei bedragen. Die weigert zij te betalen, nu United Consumers haar na 5 september 2009 bleef leveren, voor welke leverantie zij ook heeft betaald.
De beoordeling
1. Uit de overgelegde voice log blijkt dat [gedaagde] zich er in het geregistreerde telefoongesprek op 5 september 2008 toe heeft laten bewegen akkoord te gaan met levering door Oxxio van zogenoemde groene stroom en gas.
Ter zitting heeft Oxxio gesteld dat haar geen telefonische opzegging bekend is, zodat zij ervan mocht uitgaan dat de overeenkomst gestand werd gedaan.
Zij heeft echter niet betwist dat het toegezegde welkomstpakket niet is verstrekt aan [gedaagde]. Evenmin heeft zij betwist dat [gedaagde] geen zogenoemde “slimme meter” heeft ontvangen. Ook heeft zij niet kunnen duidelijk maken waarom zij, als zij meende dat een overeenkomst tot stand was gekomen en deze niet de volgende dag is opgezegd, zij niet is aangevangen met de levering en versturen van de in het telefoongesprek door haar medewerkster in het vooruitzicht gestelde “overzichtelijke rekeningen”.
2. Gelet op hetgeen hiervoor is overwogen acht de kantonrechter dan ook aannemelijk dat [gedaagde] op 6 september 2008 de overeenkomst al weer telefonisch heeft opgezegd, waartoe zij gedurende drie maanden immers gerechtigd was. Het enkele betoog dat Oxxio geen opzegging bekend is, baat haar dus niet. Nu Oxxio zich bedient van telefonische contractsluiting met voice logs als bewijs, dient zij ervoor zorg te dragen dat ook de – toegestane – mondelinge opzeggingen deugdelijk worden geregistreerd.
3. Ter toelichting op de subsidiaire grondslag, ongerechtvaardigde verrijking, heeft Oxxio een beroep gedaan op gegevens uit het Energie Data Services Nederland (EDSN). Daaruit volgt dat Oxxio op 13 mei 2009, dus bijna acht en een halve maand later, plotseling elektriciteit is gaan leveren aan [gedaagde], en wel tot 6 juli 2009. Ook blijkt daaruit dat Oxxio vier en een halve maand na het gesprek van 5 september 2008, te weten van 28 januari 2009 tot 25 maart 2009 gas op het aansluitadres van [gedaagde] heeft geleverd.
4.Hoewel deze levering gelet op het voorgaande als een ongerechtvaardigde verrijking kan worden aangemerkt, zal de vordering niet worden toegewezen. Ongerechtvaardigde verrijking leidt immers tot een verplichting tot schadevergoeding voor zover dit redelijk is, waarbij de schade enerzijds afhankelijk is van de verrijking van [gedaagde] en anderzijds van de verarming van Oxxio. Die schade kan niet zonder meer worden gesteld op het door Oxxio in rekening gebrachte factuurbedrag, waarin, naar mag worden aangenomen, ook een winstcomponent voor Oxxio is opgenomen. De kantonrechter is van oordeel dat Oxxio de hoogte van de schade onvoldoende heeft onderbouwd door alleen maar uit te gaan van het factuurbedrag.
5. Voorts is de kantonrechter van oordeel dat onder de gegeven omstandigheden een verplichting tot vergoeding van schade niet redelijk is. Oxxio heeft op geen enkele manier aan [gedaagde] duidelijk gemaakt dat zij vanaf 13 mei 2009 plots de levering van elektriciteit voor haar rekening heeft genomen, terwijl ook niet duidelijk is geworden op grond waarvan zij dat is gaan doen. Hetzelfde geldt voor de levering van gas. Evenmin is duidelijk op grond waarvan Oxxio die levering op 6 juli respectievelijk 25 maart 2009 even plotseling weer heeft gestaakt. Zij heeft immers nimmer gereageerd op de stornering door [gedaagde] van de door haar bij [gedaagde] geïncassseerde bedragen.
Het is niet redelijk om [gedaagde] het slachtoffer te laten worden van de ondeugdelijke administratie bij Oxxio.
6. De conclusie is dan ook dat de vordering wegens onvoldoende onderbouwing zal worden afgewezen. De proceskosten komen voor rekening van Oxxio omdat deze in het ongelijk wordt gesteld. Nu [gedaagde] in persoon heeft geprocedeerd, komen daartoe slechts de reis- en verletkosten voor in aanmerking, die op een forfaitair bedrag van € 25,00 worden gesteld.
De beslissing
De kantonrechter:
- wijst de vordering af;
- veroordeelt Oxxio tot betaling van de proceskosten, die aan de kant van [gedaagde] worden bepaald op € 25,00 aan reis- en verletkosten.
Dit vonnis is gewezen door mr. C.E. van Oosten-van Smaalen en is uitgesproken op de openbare terechtzitting van bovengenoemde datum.