Uitspraak
RECHTBANK LEEUWARDEN
Sector kanton
Locatie Heerenveen
zaak-/rolnummer: 330043 \ CV EXPL 10-5009
vonnis van de kantonrechter d.d. 6 april 2011
inzake
de besloten vennootschap
Keukenstudio Van der Woude B.V.,
hierna te noemen: Van der Woude,
gevestigd te Heerenveen,
eiseres,
gemachtigde: VNR NGC Gerechtsdeurwaarders en Incasso,
tegen
[gedaagde],
hierna te noemen: [gedaagde],
wonende te [woonplaats]
gedaagde,
procederende in persoon.
Het verdere procesverloop
1. Bij tussenvonnis van 15 december 2010 (hierna te noemen: het tussenvonnis) is Van der Woude in de gelegenheid gesteld om een akte uitlating te nemen.
Van der Woude heeft vervolgens een akte (met productie) genomen. [gedaagde] heeft, hoewel hij daartoe behoorlijk in de gelegenheid is gesteld, geen antwoord-akte genomen.
Hierna is vonnis bepaald op de stukken van het geding, waarvan de inhoud als hier ingelast geldt.
Motivering
De verdere beoordeling van het geschil
2. De kantonrechter neemt over hetgeen in het tussenvonnis is overwogen en beslist.
3. In dit tussenvonnis heeft de kantonrechter geoordeeld dat het onderhavige annuleringskostenbeding wordt vermoed onredelijk bezwarend te zijn in de zin van artikel 6:237 aanhef Pro en onder i BW, behoudens voor zover het een redelijke vergoeding voor door de verkoper geleden verlies of gederfde winst betreft. Van der Woude is in de gelegenheid gesteld om bij akte omstandigheden aan te voeren waaruit kan worden afgeleid dat het beding in de gegeven omstandigheden niet onredelijk bezwarend is. In dat kader diende Van der Woude in te gaan op de vraag in hoeverre het door haar gevorderde percentage van 30% van de koopsom een redelijke vergoeding voor door de annulering geleden verlies of gederfde winst betreft.
4. Bij akte na tussenvonnis heeft Van der Woude aangevoerd dat zij naar aanleiding van de tussen partijen gesloten koopovereenkomst diverse werkzaamheden heeft uitgevoerd. Op basis van die werkzaamheden is Van der Woude van mening dat zij schade heeft geleden als gevolg van de annulering van de koopovereenkomst door [gedaagde], in de vorm van gederfde winst, hetgeen een redelijke vergoeding van die schade rechtvaardigt, aldus Van der Woude. Ter verdere onderbouwing van haar stellingen op dit punt heeft Van der Woude een afschrift van een brief van de Centrale Branchevereniging Wonen (hierna: CBW) d.d. 18 april 2009 in het geding gebracht. In deze brief wordt onder meer gemeld dat het vorderen van een schadevergoeding van 30% van de koopsom bij annulering alleszins reëel is en slechts een deel van de kosten dekt. Indien een geplaatste order niet doorgaat, is er sprake van gederfde winst, welke bestaat uit de brutowinst minus enkele (variabele) kosten die door de annulering niet gemaakt hoeven te worden, aldus nog steeds Van der Woude.
5. De kantonrechter is van oordeel dat in het onderhavige geval voldoende is komen vast te staan dat een percentage van 30% van de koopsom een redelijke vergoeding voor de door Van der Woude ten gevolge van de annulering van de koopovereenkomst gederfde winst betreft, als bedoeld in artikel 6:237 sub i BW Pro. Uit de door Van der Woude overgelegde brief van de CBW valt af te leiden dat de gemiddeld gerealiseerde bruto winstmarge boven de 30% van de koopsom ligt en dat indien een reeds geplaatste order geannuleerd wordt, de leverancier een winst derft, bestaande uit zijn brutowinst minus enkele kosten. Een en ander is door [gedaagde] niet weersproken. De kantonrechter voegt daar nog aan toe dat de totstandkoming van de onderhavige koopovereenkomst een moment markeerde dat partijen niet meer vrijblijvend tegenover elkaar stonden en dat Van der Woude erop mocht rekenen dat zij op de verkoop van de keuken een zekere winst zou behalen (zie ook gerechtshof
's-Hertogenbosch, 5 augustus 2003, LJN AJ3552). De slotsom moet dan ook zijn dat het annuleringskostenbeding in dit geval niet als onredelijk bezwarend zal worden aangemerkt en van toepassing blijft in de verhouding tussen partijen.
6. Gelet op het vorenstaande is het door Van der Woude gevorderde bedrag aan annuleringskosten ten bedrage van € 4.350,- toewijsbaar, vermeerderd met de gevorderde wettelijke rente.
7. De gevorderde buitengerechtelijke incassokosten zijn eveneens toewijsbaar, nu [gedaagde] daartegen geen zelfstandig verweer heeft gevoerd, met dien verstande dat deze kosten - als bovenmatig - zullen worden gematigd tot een bedrag van € 600,-, conform de door de kantonrechter gehanteerde staffel incassokosten.
8. Omdat Van der Woude haar vordering uitdrukkelijk heeft beperkt tot een bedrag van € 5.000,- is dat totaalbedrag in dit geding toewijsbaar.
9. [gedaagde] zal als de grotendeels in het ongelijk te stellen partij in de kosten van het geding worden veroordeeld.
Beslissing
De kantonrechter:
veroordeelt [gedaagde] tot betaling aan Van der Woude van een bedrag groot € 5.000,- (zegge: vijfduizend euro) te vermeerderen met de wettelijke rente over € 4.350,- vanaf 31 augustus 2010, zijnde de dag der dagvaarding, tot aan de dag der algehele voldoening;
veroordeelt [gedaagde] in de kosten van deze procedure, tot op heden aan de zijde van Van der Woude begroot op € 500,00 wegens salaris (2,5 punt x € 200,00) en op € 288,89 wegens verschotten;
verklaart dit vonnis tot zover uitvoerbaar bij voorraad;
wijst af het meer of anders gevorderde.
Aldus gewezen door mr. J.C.G. Leijten, kantonrechter, en bij vervroeging uitgesproken ter openbare terechtzitting van 6 april 2011 in tegenwoordigheid van de griffier.
c 119