Uitspraak
RECHTBANK LIMBURG
Wrakingskamer
Zittingsplaats Roermond
Datum beslissing: 11 september 2020
Zaaknummer: C/03/280006 \ HA RK 20-151
Beslissing van de meervoudige kamer belast met de behandeling van wrakingsverzoeken
ter zake van een schriftelijk gedaan verzoek van:
[verzoeker],
wonende te [woonplaats] , [adres] ,
hierna: verzoeker,
dat strekt tot wraking van mr. T.M. Schelfhout, rechter in de rechtbank Limburg (hierna: de rechter).
1.Het procesverloop
Het procesverloop blijkt uit het navolgende:
- het op 9 juli 2020 gedane wrakingsverzoek;
- de schriftelijke reactie van de rechter;
- de aanvulling op het wrakingsverzoek van 29 juli 2020;
- de instemming van verzoeker met schriftelijke afdoening van het wrakingsverzoek.
De wrakingskamer heeft de uitspraak bepaald op heden.
2.De gronden van het wrakingsverzoek
Verzoeker grondt zijn verzoek – kort samengevat – op het navolgende:
- de rechter heeft geweigerd om, ondanks dat verzoeker heeft aangegeven fysiek niet in staat te zijn om naar de rechtbank te komen, de zitting van 9 juli 2020 te verdagen. De eis van de rechter om een volgend uitstelverzoek vergezeld te laten gaan van een verklaring van een arts is onrechtmatig.
- de rechter heeft niet gereageerd op het verzoek van verzoeker om vooruitlopend op de behandeling van zijn zaken ter zitting één of meer onafhankelijke deskundigen aan te stellen.
Voorgaande gronden leiden tot de conclusie dat er sprake is van de schijn van vooringenomenheid van de rechter.
3.Het standpunt van de rechter
De rechter heeft de wrakingskamer laten weten dat hij niet in de wraking berust. Hij heeft in zijn schriftelijke reactie van 16 juli 2020 aangegeven dat abusievelijk niet op het verzoek van verzoeker om een deskundige aan te stellen is gereageerd. Verzoeker zou echter ter zitting de gelegenheid zijn geboden om zijn verzoek om deskundigen te benoemen toe te lichten. Naar aanleiding van een herhaald, meer gespecificeerd en onderbouwd uitstelverzoek is de zitting van 9 juli 2020 alsnog verdaagd. Verzoeker is er op gewezen dat een mogelijk volgend geval waarin kort voor de zitting om medische reden verdaging wordt gevraagd, dat verzoek moet worden onderbouwd met een verklaring van een arts.
4.De beoordeling
De wrakingskamer beoordeelt of sprake is van feiten of omstandigheden waardoor de rechterlijke onpartijdigheid schade zou kunnen lijden. Uitgangspunt daarbij is dat een rechter uit hoofde van zijn aanstelling moet worden vermoed onpartijdig te zijn, tenzij zich uitzonderlijke omstandigheden voordoen die een zwaarwegende aanwijzing vormen dat een rechter ten opzichte van een procespartij vooringenomen is, althans dat de bij die partij daarvoor bestaande vrees objectief gerechtvaardigd is. Het (subjectieve) standpunt van een procespartij daarover is belangrijk, maar niet doorslaggevend; de vrees voor partijdigheid moet objectief gerechtvaardigd zijn.
De vraag of sprake is van rechterlijke partijdigheid moet worden beantwoord aan de hand van twee criteria: het subjectieve en het objectieve criterium. Bij het subjectieve criterium gaat het om de vraag of sprake is van een gebleken persoonlijke overtuiging en/of zodanig gedrag van een rechter, dat door een verzoeker de conclusie moet worden getrokken dat deze rechter partijdig is. Bij het objectieve criterium gaat het om de vraag of sprake is van een bij een verzoeker bestaande, objectief gerechtvaardigde vrees dat de onpartijdigheid bij de rechter ontbreekt, waarbij ook de schijn van partijdigheid van belang is.
In zijn verzoek heeft verzoeker geen feiten of omstandigheden gesteld, waaruit kan worden afgeleid dat er sprake is van subjectieve partijdigheid. De wrakingskamer zal dan ook enkel beoordelen of er sprake geweest zou kunnen zijn van objectieve partijdigheid.
De wrakingskamer stelt vast dat de zitting van 9 juli 2020 na een herhaald uitstelverzoek van verzoeker alsnog is verdaagd. Daarmee komt de eerste door verzoeker aangevoerde grond aan het wrakingsverzoek te ontvallen. De resterende grond zoals die tegen de rechter is aangevoerd – het niet beslissen op een verzoek tot het benoemen van een deskundige – ziet op een door hem genomen procesbeslissing. Een dergelijke beslissing vormt in beginsel geen grond voor wraking, ook niet als die beslissing verzoeker onwelgevallig is. Dat kan anders zijn indien voor die beslissing geen andere verklaring is te geven dan dat deze door vooringenomenheid is ingegeven en een dergelijke beslissing of de motivering daarvan een zwaarwegende aanwijzing oplevert voor het oordeel dat de rechter jegens een partij een vooringenomenheid koestert, althans dat de bij een partij dienaangaande bestaande vrees objectief gerechtvaardigd is. Ook daarvan is naar het oordeel van de wrakingskamer geen sprake en zij overweegt daartoe als volgt. De rechter heeft het verzoek van verzoeker om een deskundige te benoemen ter zitting van 9 juli 2020 willen bespreken. Abusievelijk is verzuimd verzoeker daarover in een eerder stadium te informeren. De wrakingskamer ziet geen aanleiding te veronderstellen dat dit niet informeren bewust dan wel opzettelijk is gebeurd. Nu ook overigens geen feiten of omstandigheden zijn gebleken die anderszins een aanwijzing opleveren voor het aannemen van vooringenomenheid van de rechter, laat staan een zwaarwegende aanwijzing, zal het verzoek tot wraking worden afgewezen.
5.De beslissing
De wrakingskamer van de rechtbank:
wijst het verzoek tot wraking van mr. T.M. Schelfhout af.
Deze beslissing is gegeven door mr. R.M.M. Kleijkers, voorzitter en
mr. F.L.G. Geisel en mr. A.K. Kleine, leden, bijgestaan door P.J.C. Hendriks als griffier.
De beslissing is in het openbaar uitgesproken op 11 september 2020.
Tegen de beslissing van de wrakingskamer staat geen rechtsmiddel open.