ECLI:NL:RBLIM:2021:5497
Rechtbank Limburg
- Bodemzaak
- Rechtspraak.nl
Afwijzing indicatie langdurige zorg wegens ontbreken blijvende behoefte permanent toezicht
Eiser, een 24-jarige man met autisme spectrum stoornis en verstandelijke beperking, vroeg om een indicatie voor langdurige zorg (Wlz). Verweerder wees de aanvraag af omdat niet was vastgesteld dat eiser een stabiele eindsituatie had en dat er nog mogelijkheden waren voor verbetering en behandeling.
De rechtbank onderzocht het medisch dossier, waaronder adviezen van medisch adviseurs en psychologen, en concludeerde dat eiser niet als uitbehandeld kon worden beschouwd. Er was onvoldoende bewijs dat hij een blijvende behoefte had aan permanent toezicht of 24-uurszorg, mede omdat behandelingen nog niet volledig waren afgerond of gestart.
Eiser stelde dat hij blijvende intensieve begeleiding nodig had vanwege zijn beperkingen en kwetsbaarheid, maar de rechtbank vond dat dit niet voldoende onderbouwd was met nieuwe medische feiten. Het beroep werd daarom ongegrond verklaard en de afwijzing van de Wlz-indicatie bevestigd.
Uitkomst: Het beroep tegen de afwijzing van de Wlz-indicatie wordt ongegrond verklaard wegens ontbreken van een blijvende behoefte aan permanent toezicht of 24-uurszorg.