ECLI:NL:RBLIM:2022:8044

• Datum uitspraak: 13 oktober 2022
• Publicatiedatum: 18 oktober 2022
• Zaaknummer: ROE 19/2250
• Instantie: Rechtbank Limburg
• Type: Uitspraak
• Rechtsgebied: Bestuursrecht; Omgevingsrecht
• Uitkomst: Niet-ontvankelijk
• Procedures: Eerste aanleg - meervoudig
• Rechters: J.M.E. Kessels; G.J. Krens; G. Leijten
• Vindplaatsen: Rechtspraak.nl

AI samenvatting door Lexboost • Automatisch gegenereerd

Beroep ongegrond wegens onvoldoende procesbelang bij omgevingsvergunning strandpaviljoen

Eisers hebben beroep ingesteld tegen de omgevingsvergunning die is verleend voor de oprichting en het gebruik van een strandpaviljoen met recreatieve en horeca-activiteiten. Zij stelden dat door de activiteiten van de vergunninghouder mensen rondlopen bij hun landbouwpercelen, auto’s parkeren op hun percelen en de toegang blokkeren, waardoor schade en overlast zouden ontstaan.

De rechtbank overwoog dat de percelen van eisers op aanzienlijke afstand van het strandpaviljoen liggen en dat de vergunning alleen betrekking heeft op het paviljoen zelf, niet op een parkeerterrein dichterbij. Eisers hebben niet aannemelijk gemaakt dat de genoemde overlast daadwerkelijk verband houdt met het strandpaviljoen of dat er sprake is van vernielingen of andere significante gevolgen.

Ook de stelling dat auto's op of nabij hun percelen parkeren werd onvoldoende onderbouwd, mede omdat het niet aannemelijk is dat bezoekers van het strandpaviljoen daar parkeren. Verweerder heeft onweersproken gesteld dat er geen meldingen van overlast zijn gedaan. Gelet hierop concludeerde de rechtbank dat eisers onvoldoende procesbelang hebben en verklaarde het beroep niet-ontvankelijk.

Uitkomst: Het beroep van eisers is niet-ontvankelijk verklaard wegens onvoldoende procesbelang.

Uitspraak

RECHTBANK LIMBURG

Zittingsplaats Roermond

Bestuursrecht

zaaknummer: ROE 19/2250

proces-verbaal van de mondelinge uitspraak van de meervoudige kamer van 13 oktober 2022 in de zaak tussen

[eiseres 1] , [ eiser 2] en de erven [eisers 3] , te Heel, eisers

(gemachtigde: mr. Th.J.H.M. Linssen),

en

het college van burgemeester en wethouders van de gemeente Maasgouw , verweerder

(gemachtigde: E. Pieterman).

Als derde-partij (vergunninghouder) heeft aan het geding deelgenomen:
Emterra BV , te Heel

(gemachtigde: mr. M.J.H. Verburg).

Procesverloop

Bij besluit van 16 juli 2019 (het bestreden besluit) heeft verweerder vergunninghouder een omgevingsvergunning verleend voor de oprichting en het gebruik van het strandpaviljoen [naam strandpaviljoen] voor (dag)recreatieve activiteiten alsmede het houden van besloten (thema)events, feesten en bijeenkomsten, met daaraan verbonden horeca (een zogenaamde eventlocatie).

Eisers hebben tegen het bestreden besluit beroep ingesteld.

Het onderzoek ter zitting heeft plaatsgevonden op 13 oktober 2022. Eisers [ eiser 2] . en [eiseres 1] zijn verschenen bijgestaan door hun gemachtigde. Verweerder heeft zich laten vertegenwoordigen door zijn gemachtigde en [naam 1] . Namens vergunninghouder is verschenen [naam 2] bijgestaan door zijn gemachtigde.

Na afloop van de zitting heeft de rechtbank onmiddellijk uitspraak gedaan.

Beslissing

De rechtbank verklaart het beroep van eisers niet-ontvankelijk.

Overwegingen

1. De rechtbank geeft hiervoor de volgende motivering.

De rechtbank is van oordeel dat eisers onvoldoende procesbelang hebben bij een beoordeling door de rechtbank van het bestreden besluit, omdat eisers niet als belanghebbende (als bedoeld in artikel 1:2 van de Algemene wet bestuursrecht) kunnen worden aangemerkt. Daartoe overweegt de rechtbank het volgende.

2. De percelen van [eiseres 1 en eiser 2] en de erven [eisers 3] zijn, blijkens de gedingstukken, op een afstand van respectievelijk 520 en 350 meter afstand gelegen van het vergunde strandpaviljoen. De rechtbank is van oordeel dat van deze afstanden mag worden uitgegaan - en niet van de door eisers genoemde afstanden - omdat de verleende vergunning betrekking heeft op het gebruik van het strandpaviljoen en niet op een elders (dichter bij de percelen van eisers) gelegen parkeerterrein.

3. Op grond van vaste jurisprudentie (bijvoorbeeld: ECLI:NL:RVS:2021:499)

geldt als uitgangspunt dat degene die rechtstreeks feitelijke gevolgen ondervindt van een activiteit, die het besluit toestaat, in beginsel als belanghebbende wordt aangemerkt. Het criterium "gevolgen van enige betekenis" dient als correctie op dit uitgangspunt. Als gevolgen van enige betekenis ontbreken, wordt geen belanghebbendheid aangenomen. Gevolgen van enige betekenis ontbreken indien de gevolgen wel zijn vast te stellen, maar de gevolgen van de activiteit voor de woon-, leef- of bedrijfssituatie van betrokkene dermate gering zijn dat een persoonlijk belang bij het besluit ontbreekt. Daarbij wordt acht geslagen op de factoren afstand tot, zicht op, planologische uitstraling van en milieugevolgen (onder andere geur, geluid, licht, trilling, emissie en risico) van de activiteit, waarbij die factoren zo nodig in onderlinge samenhang worden bezien. Ook aard, intensiteit en frequentie van de feitelijke gevolgen kunnen van belang zijn
.

4. De rechtbank is van oordeel dat in dit geval niet aannemelijk is dat de gevolgen van onderhavig bouwplan van ‘enige betekenis’ zijn voor eisers. Ter zitting is gebleken dat de percelen van eisers gebruikt worden als landbouwpercelen. Eisers hebben ter zitting aangevoerd dat, als gevolg van de activiteiten van vergunninghouder, er in de buurt van hun percelen mensen rondlopen, auto’s op hun percelen parkeren en auto’s de toegang tot hun percelen blokkeren. Hierdoor zou er schade aan gewassen worden toegebracht en ondervinden zij overlast bij het uitoefenen van werkzaamheden op de percelen.

5. De rechtbank is van oordeel dat het feit dat er ter plaatse mensen rondlopen niet aannemelijk maakt dat er sprake is van gevolgen van ‘enige betekenis’ voor eisers. Eiser hebben immers niet aannemelijk gemaakt dat deze mensen vernielingen zouden aanrichten op de percelen van eisers of overlast zouden veroorzaken. Bovendien is op geen enkele wijze aangetoond dat het hier gaat om mensen die afkomstig zijn van het strandpaviljoen. Met betrekking tot de gestelde overlast door geparkeerde auto’s op/nabij hun percelen, is de rechtbank van oordeel dat eisers ook dit onvoldoende aannemelijk hebben gemaakt. Hierbij is van belang dat het niet voor de hand ligt dat personen die de strand/beachclub bezoeken op/nabij de percelen van eisers parkeren. Om aldaar te parkeren zou alleen logisch zijn als het parkeerterrein bij de beachclub vol is en op de (hele) weg, gelegen tussen de percelen van eisers en de beachclub, geen gelegenheid meer is om (dichterbij) te parkeren. Eisers hebben hun stelling met betrekking tot de gestelde overlast ook niet, bijvoorbeeld met foto’s onderbouwd. Tot slot heeft verweerder onweersproken gesteld dat er geen meldingen van overlast door eisers zijn gedaan. Nu eisers de gestelde gevolgen niet aannemelijk hebben gemaakt –en de bewijslast ten aanzien hiervan bij eisers ligt, betekent dit dat eisers onvoldoende procesbelang hebben.

6. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.

Deze uitspraak is gedaan door mr. J.M.E. Kessels (voorzitter), en mr. G.J. Krens en

mr. G. Leijten, leden, in aanwezigheid van mr. E.W. Seylhouwer, griffier
. De beslissing is in het openbaar uitgesproken op 13 oktober 2022.

Griffier Voorzitter

De griffier is niet in de gelegenheid

dit proces-verbaal te ondertekenen

Afschrift verzonden aan partijen op: 18 oktober 2022

Rechtsmiddel

Tegen deze uitspraak kan binnen zes weken na de dag van verzending van het proces-verbaal daarvan hoger beroep worden ingesteld bij de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State.