Uitspraak
vonnis
RECHTBANK MIDDELBURG
63112 / HA ZA 08-2673 juni 2009
Sector civiel recht
zaaknummer / rolnummer: 63112 / HA ZA 08-267
Vonnis van 10 juni 2009
in de zaak van
1. [eiseres sub 1],
wonende te Biervliet, gemeente Terneuzen,
2. [eiser sub 2],
wonende te Biervliet, gemeente Terneuzen,
eisers,
advocaat mr. E.H.A. Schute te Serooskerke,
tegen
[gedaagde],
wonende te Biervliet, gemeente Terneuzen,
gedaagde,
advocaat mr. F.S. Landa te Breda.
De procedure
Het verloop van de procedure blijkt uit:
het tussenvonnis van 10 september 2008
het proces-verbaal van comparitie van 3 maart 2009.
De feiten
Eisers zijn eigenaren en bewoners van het woonhuis met erf, schuur, weiland en kruidentuin aan de [adres] [huisnummer] te Biervliet. Gedaagde is eigenaar en bewoner van het woonhuis met bijgebouwen, erf en tuin aan de [adres] [huisnummer] te Biervliet.
Over het perceel van eisers loopt vanaf de [adres] een geasfalteerde
buurweg die door beide partijen wordt gebruikt. Gedaagde kan de openbare weg slechts via de buurweg bereiken.
2.3. Omstreeks maart 2007 is door gedaagde een beweegbaar metalen hek geplaatst dat de buurweg over de grond van eisers aan het einde afsluit.
Het geschil
Eisers vorderen, uitvoerbaar bij voorraad, veroordeling van gedaagde
tot verwijdering van het stalen hek binnen 3 weken na de uitspraak, met veroordeling van gedaagde om aan eisers een dwangsom te betalen van EUR 500,-- voor iedere dag dat hij na de gestelde termijn in gebreke blijft om het hek te verwijderen,
om eisers op geen enkele wijze te storen in hun bezitsuitoefening van hun perceel, met name met betrekking tot het achterste gedeelte van dat perceel, door dat perceel te betreden, door op dat perceel honden en paarden te doen lopen of door daarop auto’s en/of karren of andere goederen te plaatsen, met veroordeling van gedaagde om aan eisers een dwangsom te betalen van EUR 500,-- voor iedere overtreding van dit bevel,
om zich te onthouden van het rijden of doen rijden met vrachtauto’s, tractoren en tractoren met aanhangers over de buurweg, met veroordeling van gedaagde om aan eisers een dwangsom te betalen van EUR 500,-- voor iedere overtreding van dit bevel,
om de brievenbus bij het hek te verplaatsen naar de ingang van de buurweg aan de [adres].
Alles vermeerderd met de kosten van de procedure.
3.2. Eisers stellen hiertoe het volgende. Het hekwerk is door gedaagde zonder toestemming van eisers geplaatst. Zij zijn akkoord gegaan met een hek als tijdelijke oplossing in afwachting van een andere indeling van het terrein van gedaagde. Door de plaatsing van het hek kunnen eisers het achterste gedeelte van hun perceel niet meer per auto bereiken. Gedaagde gebruikt de buurweg en de grond van eisers achter het hek als parkeerplaats voor auto’s en karren. Voorts gebruikt de zoon van gedaagde de buurweg en het perceel van eisers als racebaan en er lopen paarden en agressieve honden over hun grond. Gedaagde en zijn gezinsleden verzwaren eveneens het gebruik van de buurweg zonder enige noodzaak door wel vijftig keer per dag daarover met onder andere vrachtauto’s en tractoren met aanhangers te rijden en door het plaatsen van een brievenbus bij het hekwerk waardoor de postbode elke dag heen en weer over de buurweg rijdt. De buurweg is steeds slechts gebruikt door personenauto’s, fietsen en dergelijke, zodat sprake is van een ernstige en onrechtmatige verzwaring van het gebruik van de buurweg.
3.3. Gedaagde voert hiertegen verweer. Hij stelt dat in onderling overleg met eisers besloten is om op het einde van de buurweg een beweegbaar hek te plaatsen waardoor voor eisers de mogelijkheid zou blijven bestaan om de weg te gebruiken. De achterzijde van het perceel van eisers is vrij toegankelijk. Eisers hebben een sleutel van het hekwerk gekregen en geaccepteerd. De sleutel is inmiddels weer in het bezit van gedaagde. Gedaagde is nu niet meer bereid een sleutel af te geven, wel kunnen eisers vragen of het hek open kan.
Ten aanzien van het gebruik van de buurweg stelt gedaagde het volgende. De vorige eigenaar van het perceel van gedaagde dreef een boerenbedrijf. Naast het normale gebruik van de weg te voet, met de fiets en de auto, werd de weg gebruikt door zware voertuigen zoals tractoren met aanhangers, andere landbouwmachines en vrachtwagens. Uit het feitelijke gebruik van de buurweg volgt dat deze ook gebruikt mag worden door zware voertuigen. Het is onjuist dat dit vijftig keer per dag gebeurt. Van een ernstige en onrechtmatige verzwaring van het gebruik van de buurweg is geen sprake. Gedaagde betwist nadrukkelijk dat er aan zijn zijde sprake zou zijn van overlast veroorzakende gedragingen. Voorts betwist hij dat het heen en weer rijden van de postbode doordat de brievenbus op het perceel van gedaagde staat een onrechtmatige verzwaring van de buurweg inhoudt.
De beoordeling
Het hekwerk is geplaatst over de grond van eisers en sluit de buurweg aan het
einde af. Eisers beschikten bovendien niet over een sleutel van het hek. Hierdoor is het achterste gedeelte van het perceel van eisers voor hen niet meer vrij toegankelijk. Het plaatsen van een dergelijk hekwerk is onrechtmatig tenzij het met toestemming van eisers is geplaatst. De stelling van gedaagde dat door eisers toestemming is gegeven om een dergelijk hekwerk permanent te plaatsen, wordt door eisers gemotiveerd betwist in die zin dat zij slechts akkoord zijn gegaan met een hek als tijdelijke oplossing. Gedaagde zal worden toegelaten te bewijzen dat eisers toestemming hebben gegeven voor het permanent plaatsen van een hekwerk aan het einde van de buurweg over de grond van eisers.
Door gedaagde wordt niet of onvoldoende weersproken dat het stuk grond van
eisers achter het hek door gedaagde gebruikt wordt als parkeerplaats voor auto’s en karren en dat de honden en/of paarden van gedaagde ongewenst over deze grond lopen, alsmede dat het gebruikt wordt als racebaan door de zoon. De rechtbank overweegt dat derden de eigenaar niet mogen storen in het genot van zijn - roerende of onroerende – zaak en zich moeten onthouden van rechtstreekse bemoeienis met de zaak. Naar het oordeel van de rechtbank is voldoende komen vast te staan dat eisers worden gestoord in het genot van hun perceel. De vordering zal op dit punt worden toegewezen behoudens de dwangsom omdat ter comparitie onvoldoende is gebleken dat gedaagde zich niet naar deze uitspraak zal schikken.
Door eisers is niet weersproken dat de vorige eigenaar van gedaagdes perceel
al gebruik maakte van de buurweg en daar met soortgelijke zware voertuigen over reed. Voor het overige is onvoldoende gesteld dat kan leiden tot de conclusie dat van ernstige verzwaring van de buurweg sprake is. De vordering zal op dit punt worden afgewezen.
4.4. Ten aanzien van de brievenbus overweegt de rechtbank als volgt. De woning van gedaagde kan slechts door middel van de buurweg bereikt worden. Het gebruik van een buurweg strekt zich uit tot allen die daarvan gebruik maken om de woning aan zijn bestemming te doen beantwoorden. Hiertoe behoort ook de postbode. Het is redelijk dat de brievenbus op het perceel van gedaagde staat, zodat als dit al tot een verzwaring van het gebruik van de buurweg leidt, niet valt in te zien dat deze verzwaring onrechtmatig is. De vordering tot verplaatsing van de brievenbus zal worden afgewezen.
4.5. In afwachting van de bewijslevering zoals onder 4.1. overwogen houdt de rechtbank iedere verdere beslissing aan.
De beslissing
De rechtbank
- draagt gedaagde op te bewijzen dat eisers toestemming hebben gegeven voor het permanent plaatsen van een hekwerk aan het einde van de buurweg over de grond van eisers;
- bepaalt dat het getuigenverhoor zal worden gehouden op een nader te bepalen
tijdstip in het gerechtsgebouw te Middelburg aan de Kousteensedijk 2, tegenover
mr. N. van der Ploeg-Hogervorst;
- verwijst de zaak naar de rolzitting van deze rechtbank van woensdag 17 juni
2009 voor dagbepaling enquête;
- bepaalt dat gedaagde indien mogelijk tevoren per brief aan de griffie van de rechtbank, maar uiterlijk op genoemde rolzitting, de verhinderdata van alle betrokkenen dient op te geven alsmede het aantal getuigen dat hij voornemens is te doen horen;
- houdt iedere verdere beslissing aan.
Dit vonnis is gewezen door mr. N. van der Ploeg-Hogervorst en in het openbaar uitgesproken op 10 juni 2009.