Uitspraak
RECHTBANK MIDDELBURG
Sector kanton
Locatie Middelburg
zaak/rolnr.: 195975 / 09-4405
vonnis van de kantonrechter d.d. 22 juli 2010
in de zaak van
[eiseres A]
[eiser B],
wonende te [adres],
eisende partij,
verder te noemen: [eisers],
gemachtigde: mr. C.W. Verploeg,
t e g e n :
de vereniging
Vereniging van Eigenaren [C]
gevestigd te [adres],
gedaagde partij,
verder te noemen: VvE,
gemachtigde: mr. J.A. de Waard.
de beoordeling van de zaak
1. Bij beschikking van 8 april 2010 heeft de kantonrechter partijen meegedeeld in de door [eisers] bij verzoekschrift aangespannen procedure niet bevoegd te zijn op grond van artikel 2:15 van Pro het Burgerlijk Wetboek. Partijen zijn daarna in de gelegenheid gesteld hierop te reageren. Partijen hebben bij nadere akte verzocht dat de kantonrechter toch uitspraak doet in hun geschil.
De kantonrechter zal partijen hierin volgen.
2. Gevolg van het vorenstaande is evenwel, zo is in artikel 2:15 van Pro het BW bepaald, dat niet de verzoekschriftprocedure, maar de dagvaardingsprocedure dient te worden gevolgd. De kantonrechter beveelt dat de procedure ex artikel 69 van Pro het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering zal worden voortgezet als dagvaardingsprocedure, op grond waarvan thans bij vonnis uitspraak wordt gedaan.
3. Voor wat betreft het besluit van de VvE van 31 oktober 2009 overweegt de kantonrechter het volgende.
3.1. De VvE heeft in zijn vergadering van 31 oktober 2009 ter besluitvorming voorgelegd het voorstel van het bestuur tot het handhaven van 10% opslag op energie voor dekking lopende kosten. Volgens de VvE heeft de meerderheid van de algemene ledenvergadering voor handhaving van 10% opslag gesteld.
3.2. [Eisers] stellen primair dat het besluit nietig is. De VvE is niet gerechtigd om een dergelijk besluit te nemen, omdat dit besluit in strijd is met artikel 9 van Pro de statuten, waarin is bepaald dat er een vast bedrag per kavel betaald moet worden als bijdrage in de exploitatiekosten. Er wordt daar nu een variabel bedrag per kavel bovenop gesteld, waardoor de eigenaren niet meer gelijkelijk bijdragen in de exploitatiekosten. Om dit rechtsgeldig te kunnen besluiten zullen volgens [eisers] eerst de statuten moeten worden gewijzigd. Nu dit niet is gebeurd, is een dergelijk besluit nietig en kan de VvE in rechte ook geen nakoming verlangen, aldus [eisers].
Subsidiair stellen zij dat het besluit vernietigbaar is wegens strijd met de redelijkheid en billijkheid. De bewoners die op het terrein wonen of er veel verblijven zullen een hogere energienota hebben en betalen zo meer aan de algemene kosten dan eigenaren die weinig op het park verblijven.
3.3. De kantonrechter overweegt dat in artikel 9 van Pro de statuten, de jaarlijkse bijdrage/exploitatiekosten, is bepaald dat de leden per kavel aan de vereniging jaarlijks een bijdrage verschuldigd zijn als door de algemene vergadering zal worden vastgesteld. Onder “bijdrage” valt onder meer een jaarlijks vast te stellen omslag ter zake van de door de vereniging gemaakte en te maken exploitatiekosten, voortvloeiende uit de nastreving van haar doel.
3.4. Uit de bewoordingen van deze bepaling, kan naar het oordeel van de kantonrechter niet worden geconcludeerd dat de bijdrage een vast bedrag per jaar is en niet, zoals thans met de opslag op de energiekosten is besloten, een variabel bedrag per individueel lid. De tekst van deze bepaling van de statuten sluit ook niet uit dat het mogelijk is om de bijdrage afhankelijk te stellen van een andere factor zoals in dit geval de energiekosten. Het besluit van de vergadering is daarom niet nietig wegens strijd met vorengenoemde bepaling van de statuten.
3.5. Omtrent de vernietigbaarheid van het besluit overweegt de kantonrechter als volgt. De VvE koopt de energie in tegen inkoopprijzen als grootverbruiker en slaat vervolgens de kosten om naar rato van het verbruik over de diverse kaveleigenaren. De bestreden opslag van 10% op het energieverbruik is bedoeld om de administratiekosten met betrekking tot de afrekening van de per kavel verbruikte energie te dekken. Ook is die opslag bedoeld als voorziening voor wanbetalers en om de kosten van het niet geregistreerde gebruik te dekken. Het gevolg hiervan is dat eigenaren die vaak verblijven op het park en dus veel energie verbruiken meer betalen aan de administratiekosten, kosten van illegaal aftappen en wanbetalers, dan eigenaren die weinig op het park verblijven en dus minder energie verbruiken. Vooropgesteld moet worden dat de genoemde kosten betaald moeten worden. De vraag is alleen hoe die kosten verdeeld dienen te worden onder de kavelbezitters. De kantonrechter is van oordeel dat het niet redelijk is dat eigenaren die meer verblijven op het park veel meer aan die kosten bijdragen dan eigenaren die weinig op het park verblijven. Niet is in te zien waarom zij veel meer dan eigenaren die weinig op het park verblijven zouden moeten opdraaien voor de administratiekosten het risico van wanbetalers en energie die illegaal wordt afgetapt.
3.6. Het besluit van 31 oktober 2009 is daarom vernietigbaar. De kantonrechter zou het echter ook niet redelijk vinden dat de vernietigbaarheid zou betekenen dat over de afgelopen jaren een herberekening zou moeten plaatsvinden, omdat de VvE op die manier in financiële moeilijkheden zou komen, terwijl vaststaat dat de kosten wel gemaakt zijn en ook betaald zijn door de VvE. Het komt de kantonrechter dan ook billijk voor indien er tot en met 2009 wordt afgerekend, zoals tot dan toe, zonder daartoe strekkend besluit van de vergadering, gebruikelijk is geweest en dat er pas vanaf het jaar 2010 op een andere wijze wordt afgerekend. Over die andere wijze van afrekening moeten de eigenaren in een vergadering beslissen. Daarbij zou het bestuur kunnen overwegen nogmaals de voorstellen van de commissie [X] te bekijken, omdat die voorstellen een compromis inhouden tussen een opslag die slechts gekoppeld is aan het energieverbruik en een gelijk bedrag voor alle kaveleigenaren. Die voorstellen (een vast recht per kavel en een opslag van 5%) komen de kantonrechter voorshands niet onredelijk voor.
3.7. De kantonrechter ziet aanleiding te bepalen dat de proceskosten worden verdeeld, in die ziin dat elk van partijen de eigen kosten draagt.
de beslissing
De kantonrechter:
verklaart voor recht dat het besluit van 31 oktober 2009 van VvE nietig is;
bepaalt dat ieder van partijen de eigen proceskosten moet dragen;
wijst af hetgeen meer of anders is gevorderd.
Dit vonnis is gewezen door mr. N.J.C. van Spronssen, kantonrechter, en uitgesproken ter openbare terechtzitting van 22 juli 2010 in tegenwoordigheid van de griffier.