ECLI:NL:RBMNE:2019:2961

• Datum uitspraak: 17 juni 2019
• Publicatiedatum: 28 juni 2019
• Zaaknummer: UTR 18/3077
• Instantie: Rechtbank Midden-Nederland
• Type: Uitspraak
• Rechtsgebied: Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht
• Uitkomst: Afwijzend
• Procedures: Mondelinge uitspraak
• Rechters: K. de Meulder
• Vindplaatsen: Rechtspraak.nl
• Verwijzingen: 1 uitgaand · 1 inkomend

AI samenvatting door Lexboost • Automatisch gegenereerd

Afwijzing schadeverzoek wegens ontbreken onrechtmatig besluit bij beëindiging Ziektewetuitkering

Verzoekster heeft een schadeverzoek ingediend tegen het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen (UWV) naar aanleiding van het besluit van 28 september 2016, waarbij haar Ziektewetuitkering werd beëindigd. Zij stelt dat dit besluit onjuist is omdat zij arbeidsongeschikt zou zijn en recht heeft op de uitkering.

De rechtbank stelt vast dat het geschil zich beperkt tot de vraag of er sprake is van een onrechtmatig besluit dat aanleiding geeft tot schadevergoeding. De inhoudelijke beoordeling van de beëindiging van de uitkering staat niet ter discussie in deze procedure.

Verzoekster heeft bezwaar gemaakt tegen het besluit, maar dit is ongegrond verklaard en zij heeft geen beroep ingesteld, waardoor het besluit in rechte vaststaat. Er is geen onrechtmatigheid vastgesteld in het besluit of andere beslissingen van verweerder. Daarom is er geen grond voor toekenning van schadevergoeding.

De rechtbank wijst het verzoek af en ziet geen aanleiding tot proceskostenveroordeling. Partijen zijn gewezen op de mogelijkheid tot hoger beroep bij de Centrale Raad van Beroep binnen zes weken na verzending van het proces-verbaal.

Uitkomst: Het schadeverzoek wordt afgewezen omdat het besluit tot beëindiging van de Ziektewetuitkering niet onrechtmatig is.

Uitspraak

RECHTBANK MIDDEN-NEDERLAND

Zittingsplaats Almere

Bestuursrecht

zaaknummer: UTR 18/3077

proces-verbaal van de mondelinge uitspraak van de enkelvoudige kamer van 17 juni 2019 in de zaak tussen

[verzoekster] , te [woonplaats] , verzoekster

(gemachtigde: mr. E.D. van Tellingen),

en

de Raad van bestuur van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen , verweerder

(gemachtigde: mr. M.E. Buter).

Procesverloop

Op 9 november 2017 heeft verzoekster bij verweerder een verzoek ingediend tot vergoeding van de door haar geleden schade.

Bij brief van 22 januari 2018 heeft verweerder het verzoek om schadevergoeding van verzoekster afgewezen.

De rechtbank heeft op 13 augustus 2018 het verzoekschrift van verzoekster ontvangen.

Verweerder heeft een verweerschrift ingediend.

Het onderzoek op de zitting heeft plaatsgevonden op 17 juni 2019. Verzoekster was samen met haar gemachtigde op de zitting. Verweerder heeft zich laten vertegenwoordigen door zijn gemachtigde.

Na afloop van de zitting heeft de rechtbank onmiddellijk uitspraak gedaan.

Beslissing

De rechtbank wijst het verzoek om schadevergoeding af.

Overwegingen

1. Verzoekster voert aan dat zij een schadevergoeding wil van verweerder naar aanleiding van het besluit van 28 september 2016. Bij dit besluit heeft verweerder de uitkering die verzoekster ontving op grond van de Ziektewet (ZW) beëindigd. Deze beslissing is volgens verzoekster onjuist, omdat zij wel arbeidsongeschikt en dus recht heeft op een uitkering. De gemachtigde van verzoekster heeft ter zitting toegelicht dat er breder naar het schadeverzoek gekeken moet worden en dat er ook gekeken moet worden of dit besluit, maar ook andere beslissingen, wel juist genomen zijn.

2. De rechtbank wijst het schadeverzoek af en overweegt daartoe als volgt. Het gaat in deze zaak enkel om de vraag of verweerder een schadevergoeding verschuldigd is aan verzoekster omdat er een onrechtmatig besluit is genomen. Het kan in deze zaak dus niet gaan om de vraag of de uitkering van verzoekster destijds op goede gronden is beëindigd.

3. Verzoekster heeft destijds wel bezwaar gemaakt tegen het besluit van 28 september 2016, maar dit bezwaar is door verweerder op 7 november 2016 ongegrond verklaard. Verzoekster heeft vervolgens geen beroep ingesteld. Het besluit van 28 september 2016 staat daarom in rechte vast en kan niet als onrechtmatig beschouwd worden. Van andere door verweerder genomen beslissingen ten aanzien van verzoekster is ook geen onrechtmatigheid vastgesteld. Er is daarom geen grondslag voor het toekennen van een schadevergoeding.

4. Omdat het schadeverzoek wordt afgewezen, is er geen aanleiding voor een proceskostenveroordeling. Partijen zijn ter zitting gewezen op de mogelijkheid om in hoger beroep te gaan.

Deze uitspraak is gedaan door mr. K. de Meulder, rechter, in aanwezigheid van
mr. M. van Dalen, griffier. De beslissing is in het openbaar uitgesproken op 17 juni 2019.

griffier rechter

Afschrift verzonden aan partijen op:

Rechtsmiddel

Tegen deze uitspraak kan binnen zes weken na de dag van verzending van het proces-verbaal daarvan hoger beroep worden ingesteld bij de Centrale Raad van Beroep.