Uitspraak
RECHTBANK MIDDEN-NEDERLAND
Zittingsplaats Utrecht
Bestuursrecht
zaaknummer: UTR 20/643
uitspraak van de enkelvoudige kamer van 26 juni 2020 in de zaak tussen
Bewonersvereniging Oosterspoorplein en omgeving, eiseres
(gemachtigde: mr. A.R. Vliegen)
en
het college van burgemeester en wethouders van de gemeente Hilversum,verweerder
(gemachtigde: J.G. van Setten)
Procesverloop
1. Deze uitspraak gaat over het beroep dat eiseres heeft ingediend, omdat verweerder volgens haar niet op tijd heeft beslist op haar bezwaarschrift van 23 april 2013. Volgens eiseres heeft zij met deze brief, weliswaar prematuur, bezwaar gemaakt tegen het besluit van 6 januari 2015 waarin een omgevingsvergunning is verleend ter legalisatie van twee zelfstandige wooneenheden aan de [adres] in [woonplaats] .
Overwegingen
2. De rechtbank nodigt partijen niet uit voor een zitting, omdat dat in deze zaak niet nodig is, gelet op artikel 8:54 van Pro de Algemene wet bestuursrecht (Awb).
3. Verweerder stelt zich op het standpunt dat eiseres met de brief van 23 april 2013 geen bezwaar heeft gemaakt. Verweerder heeft de brief naar eigen zeggen terecht, opgevat als zienswijze gericht tegen de aanvraag van 13 maart 2013 voor het pand, maar deze aanvraag is nadien ingetrokken. Op 15 december 2014 is er een nieuwe aanvraag voor het pand ingediend, waarop eiseres bij brief van 29 december 2014 haar zienswijze heeft gegeven. Bij besluit van 6 januari 2015 heeft verweerder de gevraagde omgevingsvergunning verleend. Verweerder heeft vervolgens geen bezwaar van eiseres ontvangen.
4. Ingevolge artikel 1:5, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) wordt onder het maken van bezwaar verstaan: het gebruik maken van de ingevolge een wettelijk voorschrift bestaande bevoegdheid, voorziening tegen een besluit te vragen bij het bestuursorgaan dat het besluit heeft genomen. Artikel 6:4, eerste lid, van de Awb bepaalt vervolgens dat het maken van bezwaar geschiedt door indiening van een bezwaarschrift bij het bestuursorgaan dat het betreffende besluit heeft genomen.
5. De rechtbank oordeelt dat verweerder de brief van 23 april 2013 terecht heeft opgevat als zienswijze tegen de aanvraag van 13 maart 2013, en niet als bezwaarschrift. De brief begint en eindigt weliswaar met de melding dat eiseres bezwaar maakt tegen het verlenen van een omgevingsvergunning voor het pand, maar in de brief wordt verwezen naar de publicatie van de
aanvraag. Uit de inhoud van de brief blijkt duidelijk dat eiseres verweerder wil bewegen om de aanvraag af te wijzen als verweerder een besluit gaat nemen. Eiseres eindigt de brief met de vraag of verweerder de aanvraag wil weigeren. Niet kan dus worden gezegd dat eiseres niet wist of redelijkerwijs niet kon weten, dat er nog geen besluit tot stand was gekomen, zodat zij met de brief beoogd heeft (prematuur) bezwaar te maken. Voor zover eiseres stelt dat de brief van 23 april 2013 door verweerder opgevat had moeten worden als handhavingsverzoek, volgt de rechtbank eiseres evenmin. In de brief vraagt eiseres verweerder niet om handhavend op te treden tegen een illegale situatie.
aanvraag. Uit de inhoud van de brief blijkt duidelijk dat eiseres verweerder wil bewegen om de aanvraag af te wijzen als verweerder een besluit gaat nemen. Eiseres eindigt de brief met de vraag of verweerder de aanvraag wil weigeren. Niet kan dus worden gezegd dat eiseres niet wist of redelijkerwijs niet kon weten, dat er nog geen besluit tot stand was gekomen, zodat zij met de brief beoogd heeft (prematuur) bezwaar te maken. Voor zover eiseres stelt dat de brief van 23 april 2013 door verweerder opgevat had moeten worden als handhavingsverzoek, volgt de rechtbank eiseres evenmin. In de brief vraagt eiseres verweerder niet om handhavend op te treden tegen een illegale situatie.
6. Gelet op het voorgaande is de rechtbank niet gebleken dat er, op het moment dat eiseres beroep instelde, sprake was van een ingediend bezwaarschrift. Dit betekent dat aan eiseres géén rechtstreeks beroep openstond tegen het niet (tijdig) nemen van een besluit op dat bezwaarschrift door verweerder, zoals bedoeld in artikel 6:2, aanhef en onder b van de Awb in samenhang met artikel 6:12, tweede lid van de Awb.
7. De rechtbank verklaart het beroep van eiseres niet-ontvankelijk. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.
Beslissing
De rechtbank verklaart het beroep niet-ontvankelijk.
Deze uitspraak is op 26 juni 2020 gedaan door mr. R.C. Stijnen, rechter, in aanwezigheid van mr. N.K. de Bruin, griffier. Als gevolg van maatregelen rondom het coronavirus is deze uitspraak niet uitgesproken op een openbare uitsprakenzitting. Zodra dat weer mogelijk is, wordt deze uitspraak, voor zover nodig, alsnog in het openbaar uitgesproken.
de griffier de rechter
Afschrift verzonden aan partijen op:
Bent u het niet eens met deze uitspraak?
Als u het niet eens bent met deze uitspraak kunt een brief sturen naar de rechtbank waarin u uitlegt waarom u het er niet mee eens bent. Dit heet een verzetschrift. U moet dit verzetschrift indienen binnen zes weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. De uitspraak is verzonden op de stempoeldatum die hierboven staat. Als u graag een zitting wilt waarbij u persoonlijk uw mening aan de rechter kunt geven, kunt u dit in uw verzetschrift aangeven.