Partijen zijn medio december 2018 mondeling een coachingsovereenkomst aangegaan waarbij eiser een coachingstraject zou volgen zonder kosten, behalve voor een digitaal assessment dat door gedaagde werd ingekocht en door eiser betaald.
Eind januari 2019 heeft eiser laten weten het coachingstraject te willen staken vanwege persoonlijke omstandigheden en een koerswijziging, waarna partijen bespraken dat geprobeerd zou worden een andere gegadigde voor het assessment te vinden. Gedaagde gaf aan de kosten terug te betalen als een andere klant gevonden zou worden.
De kantonrechter oordeelt dat de gemaakte afspraken juridisch bindend zijn en dat het besluit van eiser om af te zien van het traject voor zijn eigen risico komt. Gedaagde had het assessment al ingekocht en de kosten zijn betaald. De coulance van gedaagde om de kosten terug te betalen bij het vinden van een andere klant is geen formele verplichting.
Omdat geen nieuwe klant is gevonden en gedaagde bereid bleef het coachen alsnog uit te voeren, bestaat geen juridische plicht tot terugbetaling. Daarom wijst de kantonrechter de vordering af en veroordeelt eiser tot betaling van de proceskosten van gedaagde.