ECLI:NL:RBMNE:2020:6036

• Datum uitspraak: 20 oktober 2020
• Publicatiedatum: 26 januari 2022
• Zaaknummer: AWB - 20 _ 564
• Instantie: Rechtbank Midden-Nederland
• Type: Uitspraak
• Rechtsgebied: Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht
• Uitkomst: Toewijzend
• Procedures: Eerste aanleg - enkelvoudig
• Rechters: R.J.A. Schaaf
• Vindplaatsen: Rechtspraak.nl

AI samenvatting door Lexboost • Automatisch gegenereerd

Opschorting en intrekking bijstandsuitkering wegens vermeende onjuiste woonsituatie niet zorgvuldig vastgesteld

Eiser ontving sinds 2013 een bijstandsuitkering en woonde op een opgegeven adres. Verweerder startte in 2019 een onderzoek naar de woonsituatie van eiser vanwege twijfels over zijn verblijfplaats. Op 4 november 2019 werd een afspraak gepland, die eiser wegens ziekte telefonisch afzegde en meldde dat hij thuis was. Een medewerker controleerde het adres en trof een derde persoon aan die verklaarde dat eiser niet thuis was. Op basis hiervan werd de uitkering opgeschort en later ingetrokken.

Eiser betwistte de rechtmatigheid van de opschorting en stelde dat hij daadwerkelijk thuis was en dat de derde persoon in opdracht van hem had verklaard dat hij niet thuis was. De rechtbank oordeelde dat verweerder onvoldoende zorgvuldig had onderzocht of eiser daadwerkelijk afwezig was, omdat er geen directe confrontatie met de derde persoon had plaatsgevonden en geen navraag bij eiser zelf.

De rechtbank concludeerde dat het opschortingsbesluit een motiverings- en zorgvuldigheidsgebrek vertoonde en daarom onrechtmatig was. Hierdoor verviel ook de grondslag voor het intrekkingsbesluit. Het beroep werd gegrond verklaard, de besluiten werden vernietigd en het recht op uitkering per 4 november 2019 herleefde. Verweerder werd veroordeeld tot vergoeding van proceskosten.

Uitkomst: De rechtbank vernietigt het opschortings- en intrekkingsbesluit en herstelt het recht op bijstandsuitkering per 4 november 2019.

Uitspraak

RECHTBANK MIDDEN-NEDERLAND

Zittingsplaats Utrecht

Bestuursrecht

zaaknummer: UTR 20/564

uitspraak van de enkelvoudige kamer van 19 oktober 2020 de zaak tussen

[eiser] , te [woonplaats] , eiser

(gemachtigde: mr. J.H.F. de Jong),

en

Dagelijks Bestuur Werk en Inkomen Lekstroom, verweerder

(gemachtigde: mr. P. van der Voorn).

Procesverloop

Bij besluit van 4 november 2019 heeft verweerder de bijstandsuitkering van eiser opgeschort

met ingang van 4 november 2019 (het opschortingsbesluit).

Bij besluit van 7 november 2019 heeft verweerder het recht op bijstand van eiser ingetrokken

met ingang van 4 november 2019 (het intrekkingsbesluit).

Eiser heeft tegen het opschortingsbesluit en tegen het intrekkingsbesluit bezwaar ingediend.

Bij besluit van 19 december 2019 (het bestreden besluit) heeft verweerder dit bezwaar

ongegrond verklaard.

Eiser heeft tegen het bestreden besluit beroep ingesteld.

Verweerder heeft een verweerschrift ingediend.

Het onderzoek ter zitting heeft plaatsgevonden op 30 juli 2020 door middel van een Skype-

beeldverbinding. Eiser was daarbij aanwezig, bijgestaan door zijn gemachtigde. Verweerder

heeft zich laten vertegenwoordigen door zijn gemachtigde. Mevrouw H. de Man heeft als

tolk deelgenomen aan de zitting.

Inleiding

1. Eiser ontving sinds 6 februari 2013 een bijstandsuitkering. Als woonadres heeft

eiser opgegeven het adres [adres] in [plaats 1] . Verweerder heeft in de loop van 2019

aanleiding gezien om de woonsituatie van eiser te onderzoeken. Dit om duidelijkheid te

krijgen over het recht van eiser op bijstand. In het kader van dit onderzoek heeft verweerder

eiser uitgenodigd voor een gesprek op 4 november 2019 om 09.30 uur.

2. Op 1 november 2019 heeft eiser een bericht achtergelaten voor mevrouw [A]

, medewerkster handhaving bij verweerder ( [A] ). Eiser heeft in dit bericht aangegeven

dat hij botpijn had en dat hij daardoor nog niet kon zeggen of hij de afspraak op

4 november 2019 zou kunnen nakomen. Eiser heeft toegezegd dat hij in de ochtend van

4 november 2019 zou bellen, als het hem niet zou lukken om op de afspraak te verschijnen.

Op die bewuste dag heeft eiser inderdaad om 09.30 uur aan [A] telefonisch doorgegeven dat

hij vanwege zijn medische klachten niet op de afspraak kon verschijnen. Eiser gaf aan op dat

moment thuis te zijn en dat hij in afwachting was van zijn dochter. Zij zou hem komen

ophalen en hem meenemen naar haar woning in [plaats 2] .

3. In de ochtend van 4 november 2019 heeft de heer [B] , medewerker

handhaving bij verweerder ( [B] ), vanaf 08.16 uur waarnemingen verricht bij de woning

van eiser. Aansluitend op haar gesprek met eiser heeft [A] contact opgenomen met [B] .

[A] heeft [B] verzocht om te controleren of eiser op dat moment daadwerkelijk in zijn

woning verbleef. Om 09.39 uur heeft [B] aangebeld. Een voor [B] vreemde man

heeft de deur geopend. De man legitimeerde zich met de naam [C] ( [C] ).

[C] deelde [B] mee dat eiser zich niet in de woning bevond.

4. Hierop heeft verweerder het opschortingsbesluit genomen. In dit

opschortingsbesluit heeft verweerder eiser meteen opgeroepen om op 7 november 2019

alsnog te verschijnen voor een gesprek. Omdat eiser ook op dit gesprek, zonder bericht van

verhindering, niet is verschenen, heeft verweerder op die datum de bijstandsuitkering van

eiser per 4 november 2019 ingetrokken. Volgens verweerder was het recht van eiser op

bijstand niet vast te stellen.

Overwegingen

5. Eiser betwist de rechtmatigheid van het opschortingsbesluit. Hij stelt dat hij tijdig heeft doorgegeven dat hij niet kon verschijnen op de afspraak van 4 november 2019 om 09.30 uur. Eiser stelt dat hij op die bewuste ochtend thuis was en dat hij ziek op bed lag. Eiser heeft [A] een telefoonnummer gegeven waarop hij die dag te bereiken was. Eiser had zijn gast [C] gezegd dat hij niet gewekt wilde worden en dat [C] moest zeggen dat hij niet thuis was als er iemand bij zijn woning langs zou komen. Eiser beweert dat hij niet heeft gehoord dat er om 09.39 uur is aangebeld. Hij wist dan ook niet dat [B] aan de deur stond. Volgens eiser heeft [C] overeenkomstig zijn opdracht gehandeld door [B] te vertellen dat eiser niet thuis was. [C] heeft de woning van eiser kort nadien verlaten en heeft eiser niet geïnformeerd over het verschijnen van [B] . Eiser is rond 12.00 uur opgehaald door zijn dochter en is naar [plaats 2] vertrokken. Hij heeft [C] niet meer gezien of gesproken. Eiser stelt zich op het standpunt dat het voor [A] eenvoudig was geweest om op

4 november 2019 snel te controleren hoe de feitelijke situatie op dat moment was. [A] had namelijk het telefoonnummer van eiser gekregen waarop hij bereikbaar was. Door evenwel direct over te gaan tot de opschorting van de bijstandsuitkering van eiser, heeft verweerder onzorgvuldig gehandeld, aldus eiser.

6. De rechtbank volgt eiser hierin. De rechtbank overweegt hiertoe dat een besluit tot opschorting van een bijstandsuitkering voor een betrokkene zeer ingrijpend is. Alvorens tot een opschorting over te gaan, dient verweerder zorgvuldig onderzoek te hebben gedaan naar de relevante feiten en omstandigheden.

7. De rechtbank is van oordeel dat het onderzoek in het geval van eiser onvoldoende zorgvuldig is geweest. Verweerder had al twijfels over de vraag of eiser daadwerkelijk op het adres [adres] in [plaats 1] woonde. In de ochtend van 4 november 2019 verklaarde [C] tegen [B] dat eiser zich niet op dat adres bevond. Op basis van dit samenstel van omstandigheden heeft verweerder blijkbaar gemeend dat eiser zich daadwerkelijk niet op dat adres bevond en dat hij dus ongeoorloofd niet was verschenen op de afspraak van die ochtend. De rechtbank is evenwel van oordeel dat verweerder aldus te kort door de bocht is gegaan. Verweerder beschikte namelijk over zeer recente informatie van eiser zélf dat hij thuis verbleef. Om zekerheid te verkrijgen over de juistheid van de verklaring van [C] , had het op de weg van [B] gelegen om [C] ter plekke te confronteren met deze informatie van eiser. Dit zou [C] er mogelijk toe hebben kunnen brengen om zijn verklaring tegenover [B] te herzien. Ook was er voor verweerder gelegenheid om direct navraag te doen bij eiser over de verklaring van [C] tegen [B] . [A] beschikte immers over een telefoonnummer waarop eiser te bereiken was. [A] had eiser dus kunnen bellen en hem de bevindingen van [B] kunnen voorleggen. Indien eiser op dat moment daadwerkelijk thuis was geweest, dan had hij zich eenvoudigweg kunnen tonen aan [B] . Hoe dan ook, in beide gevallen had het voor verweerder een kleine extra handeling gevergd zekerheid te krijgen over de vraag of eiser zich in de ochtend van 4 november 2019 in de woning aan de [adres] in [plaats 1] bevond. Vooral vanwege de ingrijpende gevolgen die een opschortingsbesluit voor eiser kon hebben, mocht van verweerder verwacht worden dat hij die kleine extra controle naar aanleiding van de ontstane situatie had verricht.

8. De rechtbank komt tot het oordeel dat het opschortingsbesluit lijdt aan een motiverings- en een zorgvuldigheidsgebrek. De opschorting heeft dus ten onrechte plaatsgevonden. Als gevolg hiervan komt de grondslag voor het intrekkingsbesluit te vervallen en is ook dit besluit al om deze reden dus onrechtmatig. Aan de bespreking van de geschilpunten over het intrekkingsbesluit komt de rechtbank daarom verder niet toe.

9. Het beroep is gegrond. De rechtbank vernietigt het bestreden besluit. De rechtbank ziet voor verweerder geen mogelijkheid om de geconstateerde gebreken te herstellen. Zij zal daarom zelf in de zaak te voorzien, in die zin dat zij het opschortingsbesluit en het intrekkingsbesluit herroept. De rechtbank bepaalt dat haar uitspraak in de plaats treedt van het vernietigde bestreden besluit. Dat betekent dat het recht van eiser op een uitkering per

4 november 2019 herleeft.

10. De rechtbank veroordeelt verweerder in de door eiser gemaakte proceskosten.

Deze kosten stelt de rechtbank op grond van het Besluit proceskosten bestuursrecht voor de door een derde beroepsmatig verleende rechtsbijstand vast op € 1.050,- (1 punt voor het indienen van het beroepschrift en 1 punt voor het verschijnen ter zitting, met een waarde per punt van € 525,- en een wegingsfactor 1). Omdat de rechtbank het beroep gegrond verklaart, dient verweerder aan eiser het door hem betaalde griffierecht van € 48,- te vergoeden.

Beslissing

De rechtbank:

-
verklaart het beroep gegrond;
- vernietigt het bestreden besluit;

- herroept het opschortingsbesluit en het intrekkingsbesluit;

- bepaalt dat deze uitspraak in de plaats treedt van het vernietigde bestreden besluit;

- veroordeelt verweerder in de proceskosten van eiser tot een bedrag van € 1.050,-.

Deze uitspraak is gedaan door mr. R.J.A. Schaaf, rechter, in aanwezigheid van

mr. S.M. Gena, griffier. De beslissing is in het openbaar uitgesproken op 19 oktober 2020.

griffier de rechter is niet in de gelegenheid

deze uitspraak te ondertekenen

Afschrift verzonden aan partijen op:

Rechtsmiddel

Tegen deze uitspraak kan binnen zes weken na de dag van verzending daarvan hoger beroep worden ingesteld bij de Centrale Raad van Beroep.