ECLI:NL:RBMNE:2021:3033
Rechtbank Midden-Nederland
- Eerste aanleg - enkelvoudig
- Rechtspraak.nl
Afwijzing beroep tegen omgevingsvergunning voor aanleg tijdelijk zonnepark ondanks bezwaren over ruimtelijke ordening en participatie
Een vergunninghouder kreeg van het college van burgemeester en wethouders van Zeewolde een omgevingsvergunning voor het realiseren van een tijdelijk zonnepark van 25 jaar op agrarische grond. Eiser, eigenaar van een woning nabij het perceel, ging in beroep tegen deze vergunning omdat hij meende dat het bouwplan in strijd was met de Structuurvisie en een goede ruimtelijke ordening.
De rechtbank oordeelde dat eiser belanghebbend was omdat hij een zienswijze had ingediend. Het college had het besluit voorbereid met een uitgebreide procedure en had het belang van zonne-energie zwaarder gewogen dan het belang van openheid van het landschap. De rechtbank vond de uitleg van het college over het netto oppervlak van het zonnepark en de toepassing van de zonneladder logisch en niet strijdig met de Structuurvisie.
Verder stelde eiser dat het bouwplan afbreuk deed aan het landschap en dat er onvoldoende zekerheid was over de uitvoering van het beplantingsplan. De rechtbank vond dat het inpassingsplan en de voorwaarden voldoende waarborgen boden. Ook was er volgens eiser onvoldoende gelegenheid tot participatie en financiële participatie voor omwonenden, maar de rechtbank stelde vast dat er voldoende inspraakmogelijkheden en afspraken over participatie waren geweest.
Uiteindelijk verklaarde de rechtbank het beroep ongegrond en wees zij de gevraagde proceskostenveroordeling af. De uitspraak werd gedaan door rechter E.M. van der Linde op 28 juni 2021.
Uitkomst: Het beroep tegen de omgevingsvergunning voor het zonnepark wordt ongegrond verklaard.