Uitspraak
1.De procedure
- de producties van Woonin.
2.De kern van de zaak
3.De beoordeling
“Bewoner wilde niet dat de debieten gemeten werden. Hier had hij niet om gevraagd zei hij. Wel constateerde onderzoeker dat het ventiel in de badkamer voldoende afvoerde.” [eiser] heeft hierover gezegd dat hij wel wilde meewerken, maar dat het apparaat van de onderzoeker het niet deed. Dit heeft hij echter op geen enkele manier onderbouwd en Woonin heeft hiertegen aangevoerd dat [deskundige] geen rapport zou hebben opgesteld als het voor de onderzoeker onmogelijk was geweest om de metingen uit te voeren.
hoezij het gebrek verhelpt en hij kan daaraan ook geen voorwaarden verbinden. Daarnaast kan hij niet zomaar aanspraak maken op een geldbedrag. Pas als Woonin in verzuim zou zijn met het verhelpen van een gebrek waarvan het herstel voor haar rekening komt kan [eiser] dit zelf (laten) doen en de redelijke kosten daarvan op Woonin verhalen. [2] Maar dat is hier niet aan de orde. Woonin heeft (onverplicht) voorgesteld om de schimmel te laten verwijderen en de badkamer opnieuw te schilderen met schimmelwerende verf, maar [eiser] is hier niet mee akkoord gegaan omdat hij het vertrouwen in Woonin en de bedrijven die zij inhuurt naar eigen zeggen is verloren. Deze keuze komt voor zijn rekening en risico.
‘volgens collega’s heeft u een partij die in uw woning werkt. Als zij dit kunnen uitvoeren dan zien we graag eerst een offerte tegemoet voordat we akkoord geven’. [eiser] mocht deze mail niet als een vrijbrief of toezegging zien dat Woonin het door [bedrijf] geoffreerde bedrag (€ 6.534,00) zou betalen. De offerte was van een heel andere orde dan wat Woonin in gedachten had, zo is de kantonrechter uit de mondelinge behandeling gebleken. Woonin heeft in haar e-mail duidelijk een slag om de arm gehouden en heeft (ook later) geen akkoord gegeven op de offerte.