Verzoekster, een alleenstaande met een bijstandsuitkering en volledig afgekeurd wegens gezondheidsklachten, heeft een schuldregeling aangeboden waarbij geen betalingen aan schuldeisers konden worden gedaan (nul-aanbod). Hoewel twee schuldeisers, Woningstichting Vivare en FBTO Zorg, niet instemden, oordeelt de rechtbank dat het aanbod het maximaal haalbare is.
De rechtbank weegt het belang van verzoekster om haar schulden buiten het wettelijke traject te regelen zwaarder dan het belang van de schuldeisers. De schuld van Woningstichting Vivare is niet te kwader trouw ontstaan, ondanks dat verzoekster mogelijk hulp had kunnen inschakelen bij het schoonmaken van haar oude woning.
De rechtbank vergelijkt het aanbod met de situatie bij een wettelijke schuldsaneringsregeling, waarbij de schuldeisers waarschijnlijk ook niets zouden ontvangen en er extra kosten zijn voor een saneringsbewindvoerder. Daarom beveelt de rechtbank de schuldeisers in te stemmen met het dwangakkoord en verklaart het vonnis uitvoerbaar bij voorraad.